کاترین هپبورن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کاترین هپبورن
Katharine Hepburn promo pic.jpg
تصویر تبلیغاتی از استودیوی ام‌جی‌ام، ح. ۱۹۴۱
نام در زمان تولدکاترین هوتون هپبورن
زادهٔ۱۲ مهٔ ۱۹۰۷
هارتفورد، کنتیکت، ایالات متحده
درگذشت۲۹ ژوئن ۲۰۰۳ (۹۶ سال)
فنویک، کانکتیکات، ایالات متحده
آرامگاهگورستان سدر هیل، هارتفورد، کنتیکت
محل تحصیلکالج برین مار
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۲۸–۱۹۹۴
همسر(ها)لودلو اوگدن اسمیت (ا. ۱۹۲۸–۱۹۳۴)
شریک(های)
زندگی
اسپنسر تریسی (۱۹۴۱–۱۹۶۷؛ مرگ)
والدین
خانوادههوتن

کاترین هوتن هپبورن (انگلیسی: Katharine Houghton Hepburn؛ ۱۲ مهٔ ۱۹۰۷ – ۲۹ ژوئن ۲۰۰۳) بازیگر آمریکایی بود. او در طول ۶۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود، بانوی اول هالیوود بود.[۱] هپبورن برای روحیه‌ای با استقلال سرسختانه همراه با شخصیتی پرشور و شوق معروف بود. او شخصیتی سینمایی از خود پرورش داد که با تصویر عمومی خود مطابق بود و مرتباً نقش زنانی بااراده و پیچیده را ایفا می‌کرد.[۲] آثار او طیفی از ژانرها، از کمدی اسکروبال گرفته تا درام ادبی را در بر می‌گرفت و برایش چهار جایزهٔ اسکار در رشتهٔ بهترین بازیگر زن کسب کرد—بیش از هر بازیگری.[۳] انستیتوی فیلم آمریکایی در سال ۱۹۹۹ از هپبورن به‌عنوان بزرگترین ستارهٔ زن سینمای کلاسیک هالیوود یاد کرد.[۴]

هپبورن فعالیت بازیگری خود را هنگام تحصیل در کالج برین مار آغاز کرد. نقدهای مثبت برای فعالیتش در برادوی او را مورد توجه هالیوود قرار داد. سال‌های اولیه حضور او در سینما و کسب جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن در سومین فیلمش، شکوه صبح (۱۹۳۳)، برایش شهرت بین‌المللی را در پی داشت. این روند با مجموعه‌ای از شکست‌های تجاری تداوم یافت که در کمدی تحسین‌شدهٔ پرورش بیبی (۱۹۳۸) به اوج خود رسیده بود. او بازگشتی را برای خودش طرح کرد و در ادامهٔ قراردادی را با آر.ک. ئو ردیو پیکچرز خرید و حقوق انتشار سینمایی نمایش‌نامهٔ داستان فیلادلفیا را کسب کرد. او مدتی بعد این حقوق را به شرط آنکه یک ستاره باشد فروخت.[۵] او برای فیلم کمدی داستان فیلادلفیا (۱۹۴۰) که در گیشه با موفقیت همراه بود، برای سومین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. هپبورن در دههٔ ۱۹۴۰ با مترو گلدوین مایر قرارداد بست. حرفه‌اش در آن‌جا بر رابطهٔ با اسپنسر تریسی متمرکز بود که به‌مدت ۲۶ سال و ساخت ۹ فیلم به طول انجامید و به رابطه‌ای که در زندگی واقعی‌اش به رسمیت شناخته‌ نشده بود، بسط یافت.[۶]

هپبورن در نیمهٔ دوم زندگی خودش را به چالش کشید. او به ایفای نمایش‌های تئاتر ویلیام شکسپیر و طیفی از نقش‌های ادبی پرداخت. او در آن زمان جایگاهی را یافت که در آن نقش پیردختران میانسال را ایفا می‌کرد؛ مانند ملکه آفریقایی (۱۹۵۱) که این شخصیت مورد پذیرش عموم مردم قرار گرفت.[۷] هپبورن سه جایزهٔ اسکار دیگر برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های حدس بزن چه‌کسی برای شام می‌آید (۱۹۶۷)، شیر در زمستان (۱۹۶۸) و شیر در زمستان (۱۹۸۱) دریافت کرد. او در دههٔ ۱۹۷۰ شروع به حضور در فیلم‌های تلویزیونی کرد که بعدها به کانون حرفهٔ او بدل شد. آخرین حضور او بر روی پردهٔ سینما در ۸۷ سالگی بود. در پی گذراندن دوره‌ای از بیماری و عدم فعالیت، هپبورن در سال ۲۰۰۳ در ۹۶ سالگی درگذشت.[۸]

هپبورن به‌طور آشکار از استفاده‌شدن برای ماشین تبلیغاتی هالیوود اجتناب می‌کرد و از پیروی انتظارات از سبک زنان در نظام اجتماعی امتناع کرد. او رک‌گو، قاطع و چابک بود و پیش از اینکه برای زنان مد روز شود، شلوار می‌پوشید.[۹][۱۰] او برای مدت کوتاهی به‌عنوان یک زن جوان ازدواج کرد اما پس از آن به‌صورت مستقل زندگی می‌کرد.[۱۱] هپبورن با سبک زندگی نامتعارفش و شخصیت‌های مستقلی که به روی پردهٔ سینما آورد، مظهر «زن مدرن» در قرن بیستم ایالات متحده بود و از او به عنوان یک شخصیت فرهنگی مهم یاد می‌شود.[۱۲][۱۳]

زندگی‌نامه

کاترین هپبورن در سال ۱۹۰۷ در کنتیکت آمریکا متولد شد و بازی در سینما را از سال ۱۹۳۲ با فیلم «لایحه طلاق» آغاز کرد. کاترین هپبورن به‌ویژه در دو دهه ۳۰ و ۴۰ میلادی، حرف نخست را در عرصه سینمای هالیوود می‌زد. هپبورن یکی از پرافتخارترین بازیگران سینمای جهان است. او ۴ جایزه اسکار را از آن خود کرد و ۸ بار دیگر نامزد دریافت این جایزه بود اما اعتقادی به جایزه نداشت. کاترین هپبورن یک نماد مُد است، اما اقدام او سبب تغییر باور مردم نسبت به زنانگی شد. یکی از اقدامات او این بود که پوشش زنان را به چالش کشید. هالیوود در بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ بیشتر زنان را با پیراهن و دامن نشان می‌داد، اما کاترین شلوار می‌پوشید. او همچنین به عنوان یک زن مستقل در حین بازی، خودش کنترل کار را به دست می‌گرفت، موضوعی که تا آن زمان معمول نبود.

او بارها با اسپنسر تریسی همبازی بود و سرانجام با او زندگی مشترکی آغاز کرد. این دو یکی از بهترین زوج‌های بازیگری تاریخ سینما را خلق کردند. او زمانی گفت: من زندگی بسیار خوبی دارم اما در مقایسه با زندگی پدر و مادرم من بسیار خسته‌کننده و کسالت‌آور هستم. کاترین هوتن نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی خواهرزادهٔ وی می‌باشد.

جایزه اسکار

کاترین هپبورن با ۴ بار دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن[۱۴] و ۸ بار نامزدی آن، رکورددار دریافت جایزه اسکار است.

آثار

از فیلم‌های مشهور وی می‌توان به این چند عنوان اشاره کرد:

جوایز و افتخارات

هپبورن توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما برای اجراهای زیر شناخته شد:

منابع

  1. Higham, Charles (2004) [1975]. Kate: The Life of Katharine Hepburn. New York City, NY: W. W. Norton. ISBN 978-0-393-32598-0.
  2. Kanin, Garson (1971). Tracy and Hepburn: An Intimate Memoir. New York City, NY: Viking. ISBN 978-0-670-72293-8.
  3. Horton, Ros; Simmons, Sally (2007). Women Who Changed the World. London: Quercus Publishing Plc. ISBN 978-1-84724-026-2.
  4. "AFI's 100 Years...100 Stars". American Film Institute. June 16, 1999. Archived from the original on January 13, 2013. Retrieved October 17, 2009.
  5. Dickens, Homer (1990) [1971]. The Films of Katharine Hepburn. New York City, NY: Carol Publishing Group. ISBN 978-0-8065-1175-7.
  6. Hepburn, Katharine (1991). Me: Stories of My Life. New York City, NY: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-679-40051-6.
  7. Berg, Scott A. (2004) [2003]. Kate Remembered: Katharine Hepburn, a Personal Biography. London: Pocket. ISBN 978-0-7434-1563-7.
  8. Teather, David (June 30, 2003). "Katharine Hepburn, film star for 60 years, dies at 96". The Guardian. Archived from the original on August 27, 2013. Retrieved October 21, 2011.
  9. Herman-Cohen, Valli (July 1, 2003). "The fashion rebel". Los Angeles Times. Archived from the original on January 13, 2012. Retrieved October 3, 2011.
  10. Kanin 1971, p. ۲۷۱.
  11. Berg 2004, p. ۱۷.
  12. Berg 2004, p. 17.
  13. "100 Most Important Women of the 20th Century". Barnes & Noble. Archived from the original on April 14, 2015. Retrieved October 4, 2011. Hepburn is pictured on the book cover.
  14. زنان اسطوره‌ای دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی، دویچه وله فارسی
  • Private World of Katharine Hepburn, by John Bryson, Random House Value Publishing, 1994
  • How to Hepburn: Lessons on Living from Kate the Great, by Karen Karbo, Bloomsbury Publishing, USA, 2007
  • «زنانی که دنیا را تغییر دادند». بی‌بی‌سی فارسی. ۸ فوریهٔ ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۸ فوریهٔ ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون