لارنس الیویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لورنس الیویر
Lord Olivier 6 Allan Warren.jpg
سال ۱۹۷۳
زمینه فعالیت سینما و تئاتر
تولد ۲۲ مهٔ ۱۹۰۷(۱۹۰۷-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۲۲)
دورکینگ، سوری
مرگ ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۹ میلادی (۸۲ سال)
استینین، ساسکس غربی
ملیت انگلستان
پیشه هنرپیشه، تهیه کننده، کارگردان و فیلمنامه‌نویس
سال‌های فعالیت ۱۹۲۶–۱۹۸۸
وب‌گاه رسمی وب‌گاه رسمی
صفحه در وب‌گاه IMDb

لارنس کر الیویر (به انگلیسی: Laurence Kerr Olivier, Baron Olivier)، (زاده ۲۲ مه ۱۹۰۷ - درگذشته ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۹) هنرپیشه، تهیه کننده، کارگردان و فیلمنامه‌نویس اهل انگلستان بود. بسیاری از منتقدان او را بزرگترین هنرپیشه قرن بیستم می‌دانند. الیویه بیش از ۱۲۰ نقش تئاتری بازی کرد و یکی از اساتید آثار شکسپیر به شمار می‌رود. وی همچنین در ۶۰ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد و ۱۱ بار نیز نامزد دریافت جایزه اسکار شد. به عنوان اولین هنرمند کلاسیک عصر خود با ارائه نقش در آثاری چون بلندی‌های بادگیر در سال ۱۹۳۹ و ربه‌کا در ۱۹۴۰ به شهرت بسیار دست یافت.

زندگی‌نامه[ویرایش]

Laurence Olivier - 1961 - Boston.jpg

در ۲۲ مه ۱۹۰۷ در دورکینگ، سوری به دنیا آمد مادرش در جوانی درگذشت. اگر چه پسر پنج نسل از روحانیون انگلیکان محسوب می‌شد، اما گرایش خاصی به تئاتر و نمایشنامه در وجود خود احساس می‌کرد. همچنین پدرش تصمیم گرفت که پسرش هنرپیشه شود از این رو در سن ۱۷ سالگی به مدرسه هنرهای نمایشی رفت. او در کودکی کارش را در عرصهٔ هنر با اجرای نمایشنامه‌های شکسپیری آغاز کرد و در طی چند سال به یکی از بهترین بازیکران تئاتر لندن بدل شد او خیلی سریع در تئاتر پیشرفت کرد به طوری که بسیاری او را بهترین هنرپیشه تئاتر قرن بیستم می‌دانند. در سال ۱۹۲۶ به «کمپانی رپرتوار بیرمنگهام» پیوست. نخستین نقش مهم سینمای اش را در فیلم بلیت زرد بازی کرد، هرچند که خودش برای بازی در سینما چندان ارزشی قائل نبود. وی در سال ۱۹۴۸ برای بازی در فیلم هملت برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد گشت، وی کارگردانی فیلم را نیز بر عهده داشت و نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی نیز گشت. اولیویه نقش «آرچی رایس» شخصیت برجستهٔ اثر «مهماندار» (۱۹۵۷) نوشته جان آزبرن را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۷۰ به دلیل حمایت مردم، از زندگی شاهانه و اشرافی برخوردار گردید. در سال ۱۹۷۴ به بیماری اختلالات عضلانی و پوست دچار شد. از این رو بیش از هشت بار در هفته، نمی‌توانست بر روی صحنه برود. در آخرین روزهای زندگی اجرای نقش شاه لیر نوشته شکسپیر را برای برنامه تلوزیونی پذیرفت. وی سرانجام بر اثر نارسایی کلیوی در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۹ در سن ۸۲ سالگی در خانه اش در نزدیکی استینین، ساسکس غربی درگذشت و در Poets' Corner کلیسای وست‌مینستر به خاک سپرده شد

زندگی شخصی[ویرایش]

به همراه جیل اسمند (۱۹۳۲)
به همراه ویوین لی (۱۹۴۸)
به همراه ویوین لی (۱۹۵۷)
به همراه جوآن پلورایت (۱۹۶۰)

در سال ۱۹۴۰ پس از بازی در فیلم «آتش برفراز انگلستان» عاشق ویوین لی شد و با وی ازدواج کرد. در اواسط دهه پنجاه لی به بیماری روحی دچار شد. الیویه در سال ۱۹۶۰ از وی جدا شد.

جوایز[ویرایش]

وی یکی از دو کارگردانی است که برای کارگردانی خودش جایزه اسکار برای بازیگری را در یافت کرده است، دیگری روبرتو بنینی است. وی همچنین یکی از رکورد داران بیشترین نامزدی در بخش جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد می‌باشد. الیویه ۹ بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد

جوایز و نامزدی‌های لارنس الیویه
الیویه
جایزه برنده نامزد شد
جایزه اسکار
۲ ۱۳
جایزه افتخاری
۴ ن/م
جایزه بفتا سینمایی
۳ ۹
جایزه گلدن گلوب
۳ ۶
جایزه بفتا تلویزیونی
۰ ۲
Evening Standard Theatre Awards
۳ ۳
جایزه امی
۵ ۹
جایزه تونی
۰ ۱

فیلم‌شناسی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]