پیتر سلرز
پیتر سلرز | |
|---|---|
 سلرز در ۱۹۷۳ | |
| زادهٔ | ۸ سپتامبر ۱۹۲۵ |
| درگذشت | ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ (۵۴ سال) لندن، انگلستان |
| پیشهها |
|
| سالهای فعالیت | ۱۹۲۵–۱۹۸۰ |
| همسران |
|
| فرزندان | ۳ |
پیتر سلرز (انگلیسی: Peter Sellers؛ با نام تولد ریچارد هنری سلرز؛ ۸ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۰) بازیگر و کمدین انگلیسی بود. او ابتدا با بازی در مجموعه کمدی رادیو بیبیسی به نام نمایش احمقها به شهرت رسید. سلرز در تعدادی از ترانههای کمدی موفق حضور یافت و به خاطر نقشآفرینیهایش در سینما، بهویژه در نقش بازرس کلوزو در مجموعه فیلمهای پلنگ صورتی، شهرتی بینالمللی کسب کرد.[۱]
سلرز در کودکی اولین تجربه صحنهای خود را در تئاتر کینگز در ساوثسی تجربه کرد و همراه با والدینش در اجراهای نمایشی چندگانه شرکت داشت. او بهعنوان نوازنده درام فعالیت کرد و با عضویت در انجمن ملی خدمات سرگرمی (ENSA) در سراسر انگلستان به اجرای برنامه پرداخت. مهارتهای تقلید و بداههپردازی او در گروه نمایشی گنگ شو، به سرپرستی رالف ریدر، در دوران جنگ جهانی دوم تقویت شد. پس از جنگ، سلرز با برنامه شوتایم وارد رادیو شد و بهتدریج به یکی از بازیگران ثابت برنامههای رادیو بیبیسی تبدیل شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، او به همراه اسپیک میلیگان، هری سکومب و مایکل بنتین در مجموعه رادیویی موفق نمایش احمقها حضور داشت که تا سال ۱۹۶۰ ادامه یافت.
سلرز فعالیت سینمایی خود را در دهه ۱۹۵۰ آغاز کرد. اگرچه بیشتر کارهای او کمدی بود و اغلب شخصیتهای اقتدارگرا مانند افسران نظامی یا پلیس را به طنز میکشید، اما در ژانرهای دیگر نیز نقشآفرینی کرد. فیلمهایی که دامنه هنری او را به نمایش گذاشتند شامل من خوبم جک (۱۹۵۹)، لولیتا (۱۹۶۲)، دکتر استرنجلاو (۱۹۶۴)، تازه چه خبر پوسیکت؟ (۱۹۶۵)، کازینو رویال (۱۹۶۷)، پارتی (۱۹۶۸)، حضور (۱۹۷۹) و پنج فیلم از مجموعه پلنگ صورتی (۱۹۶۳–۱۹۷۸) میشوند. تنوع هنری سلرز به او امکان میداد تا طیف گستردهای از شخصیتهای کمدی را با لهجهها و ظاهرهای متفاوت ایفا کند و اغلب در یک فیلم چندین نقش با ویژگیهای متضاد را بر عهده میگرفت. طنز و شوخطبعی تلخ از ویژگیهای اصلی بسیاری از فیلمهای او بود، همانطور که در اجراهای رادیویی و ضبطهایش نیز دیده میشد. این اجراها تأثیر عمیقی بر کمدینهای بعدی گذاشت.
سلرز سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد: دو بار برای بهترین بازیگر مرد بابت فیلمهای دکتر استرنجلاو و حضور ، و یک بار برای بهترین فیلم کوتاه لایو اکشن برای The Running Jumping & Standing Still Film (۱۹۵۹). او جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای من خوبم جک دریافت کرد و سه بار دیگر برای فیلمهای فقط دو نفر میتوانند بازی کنند، دکتر استرنجلاو و حضور نامزد شد. در سال ۱۹۸۰، او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم موزیکال یا کمدی را برای حضور به دست آورد، پس از سه نامزدی دیگر در این دسته. شبکه ترنر کلاسیک موویز از سلرز بهعنوان «یکی از ماهرترین بازیگران کمدی اواخر قرن بیستم» یاد کرد.[۲]
در زندگی شخصی، سلرز با افسردگی و احساسات ضعف دستوپنجه نرم میکرد. او شخصیتی مرموز داشت و اغلب ادعا میکرد که خارج از نقشهایی که در اجراهایش ایفا میکرد، هویت شخصی یا واقعی برای خودش احساس نمیکرد. رفتار او گاهی غیرقابلپیشبینی و تکانشی بود و بهویژه در اواسط دهه ۱۹۷۰، زمانی که سلامت جسمی و روانیاش همراه با مشکلات الکل و مواد مخدر در بدترین حالت بود، با کارگردانان و همبازیهایش درگیریهایی داشت. سلرز چهار بار ازدواج کرد و از دو ازدواج اول خود سه فرزند داشت. او در سال ۱۹۸۰ در ۵۴ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. برادران بولتینگ، سلرز را «بزرگترین نابغه کمدی که این کشور از زمان چارلی چاپلین به خود دیده» توصیف کردند.[۳]
زندگی حرفهای
[ویرایش]پیتر سلرز در ۸ سپتامبر ۱۹۲۵ در ساوتسی، حومه شهر پورتسموث، به دنیا آمد. والدین او، ویلیام «بیل» سلرز و اگنس دورین «پگ» (با نام خانوادگی اصلی مارکس)، هر دو از یورکشر بودند و در زمینه اجراهای نمایشی دورهگرد فعالیت داشتند. پگ عضو گروه نمایشی «خواهران ری» بود.[۴] اگرچه نام تعمیدی پیتر، ریچارد هنری بود، والدینش او را به یاد برادر بزرگترش که مرده به دنیا آمده بود، پیتر صدا میکردند.[۵] سلرز هیچ خواهر یا برادر دیگری نداشت.[۶] پگ سلرز با دنیل مندوزا، بوکسور، نسبت خانوادگی داشت و پیتر احترام زیادی برای او قائل بود؛ حتی تصویر حکاکیشده مندوزا بعدها در دفتر کارش آویزان بود. سلرز زمانی قصد داشت از تصویر مندوزا بهعنوان لوگوی شرکت تولیدی خود استفاده کند.[۷]
او با اجرای نمایشهای دورهای به تئاتر لندن آمد و سپس به تلویزیون راه پیدا کرد. اولین فیلم بلندش را در سال ۱۹۵۱ بازی کرد. او یکی از بزرگترین و محبوبترین طنزپردازان تاریخ سینماست.
دو بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلمهای دکتر استرنجلاو (۱۹۶۴) و حضور (۱۹۷۹) شد.[۸] سلرز به دلیل بازیها و گریمهای متفاوت در فیلمهای گوناگون به مرد پنجاه چهره سینما مشهور بود.
درگذشت
[ویرایش]سلرز در ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۰ برای دیدن محل دفن خاکستر والدینش در Golders Green Crematorium وارد لندن شد و در هتل دورچستر اقامت کرد.[۹] وی همچنین در شب ۲۲ ژوئیه قصد داشت تا شام را ضمن دیداری با دوستان قدیمی خود در برنامه رادیویی نمایش احمقها؛ هری اسکومب و اسپیک میلیگان صرف کند.[۱۰] اما در عصر آن روز پس از صرف ناهار در هتل دچار سکته قلبی شد. وی به بیمارستان میدلسکس لندن انتقالیافت. سلرز در شب ۲۴ ژوئیه در سن ۵۴ سالگی فوت کرد.[۱۱][۸]
فیلمشناسی
[ویرایش]| سال | فیلم | نقش | توضیحات |
|---|---|---|---|
| ۱۹۵۰ | رز سیاه | آلفونسو بدویا | صدا (اشاره نشده) |
| ۱۹۵۱ | Penny Points to Paradise | The Major/Arnold Fringe | |
| Let's Go Crazy | Groucho/Giuseppe/Cedric /Izzy/Gozzunk/Crystal Jollibottom |
||
| دستانداختن کارمن | در ۱۹۵۱ دوباره نسخه کوتاه چارلی چاپلین در ۱۹۱۵ منتشر شد | ||
| نمایش احمقها | |||
| ۱۹۵۲ | Down Among the Z Men | Major Bloodnok | |
| ۱۹۵۳ | دختران جمعه | طوطی | صدا (اشاره نشده) |
| ۱۹۵۴ | دستورات دستورند | Private Griffin | |
| ۱۹۵۵ | جان و جولی | Police Constable Diamond | |
| قاتلین پیرزن | آقای رابینسون | ||
| ۱۹۵۶ | The Case of the Mukkinese Battle-Horn | Narrator/Supt. Quilt /Asst. Commissioner Sir Jervis Fruit/Henry Crun |
|
| مردی که هرگز نبود | وینستون چرچیل | صدا | |
| ۱۹۵۷ | بی خوابی برای تو خوب است | هکتور دیمویدل | فیلم کوتاه |
| کوچکترین نمایش در زمین | لسلی کوییل | ||
| حقیقت عریان | سانی مک گریگور | ||
| ۱۹۵۸ | بالای یونان | CPO Doherty | |
| تام انگشتی | آنتونی | ||
| ۱۹۵۹ | Carlton-Browne of the F.O. | نخستوزیر آمفیبولوس | |
| موشی که غرید | Grand Duchess Gloriana XII / Prime Minister Count Rupert Mountjoy / Tully Bascombe |
در سه نقش | |
| من خوبم جک | فرد کیت | جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد | |
| جنگ زن و مرد | آقای مارتین | ||
| ۱۹۶۰ | دویدن و پریدن و ایستادن | عکاس | جشنواره بینالمللی فیلم سان فرانسیسکو برای فیلم تخیلی کوتاه نامزد - جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه |
| هرگز نگذار برویم | لیونل میدووز | ||
| میلیونر | احمد الکبیر | ||
| Two Way Stretch | داجر لین | ||
| ۱۹۶۱ | آقای توپاز | اوت توپاز | |
| ۱۹۶۲ | فقط دو نفر میتوانند بازی کنند | جان لویس | نامزد - جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد |
| Waltz of the Toreadors | General Leo Fitzjohn | بهترین بازیگر در جشنواره بینالمللی فیلم سنسباستین | |
| جادهای به هنگ کنگ | متخصص اعصاب هندی | (اشاره نشده) | |
| لولیتا | کلر کوئیلتی | نامزد - جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | |
| Trial and Error | ویلفرد مورگنهال | ||
| ۱۹۶۳ | The Wrong Arm of the Law | پیرلی گیتس | |
| Heavens Above! | The Reverend John Smallwood | ||
| پلنگ صورتی | بازرس کلوزو | اولین فیلم از سری پلنگ صورتی نامزد - جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد - جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی | |
| ۱۹۶۴ | دکتر استرنجلاو | کاپیتان لیونل ماندراک / رئیسجمهور مرکین موفلی / استرنجلاو | بازی در ۳ نقش
در ۱۹۸۹ به فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا اضافه شد |
| دنیای هنری اورینت | هنری اورینت | ||
| تیری در تاریکی | بازرس کلوزو | دنباله پلنگ صورتی | |
| ۱۹۶۵ | پرندگان، زنبورها و لک لکها | راوی | صدا |
| تازه چه خبر پوسیکت؟ | فریتز فاسبندر | ||
| ۱۹۶۶ | جعبه عوضی | پرات | |
| شکار روباه | آلدو وانوچی | ||
| ۱۹۶۷ | کازینو رویال | اویلین ترمبل | |
| زن ضربدر هفت | جین | ||
| بوبو | خوان باتیستا | ||
| ۱۹۶۸ | پارتی | هروندی واو. باکشی | |
| I Love You, Alice B. Toklas! | هارولد | ||
| ۱۹۶۹ | مسیحی جادویی | Sir Guy Grand KG, KC, CBE | |
| ۱۹۷۰ | یک روز در ساحل | فروشنده | |
| هافمن | بنیامین هافمن | ||
| سیمون سیمون | مرد صاحب دو ماشین | ||
| یک دختر در سوپ من هست | رابرت دانورز | ||
| ۱۹۷۲ | کجات درد میکنه؟ | آلبرت ت. هوپفناگل | |
| ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب | The March Hare | ||
| ۱۹۷۳ | شبح در خورشید ظهر | دیک اسکراچر | |
| The Blockhouse | Rouquet | ||
| خوشبینها | سام | ||
| ۱۹۷۴ | بسترهای نرم، نبردهای سخت | ژنرال لاتور / رابینسون بزرگ / هر شرودر / آدلف هیتلر / رئیسجمهور / شاهزاده کیوتو |
بازی در ۶ نقش |
| مک گونگال کبیر | ملکه ویکتوریا | ||
| ۱۹۷۵ | بازگشت پلنگ صورتی | بازرس کلوزو | سومین فیلم از سری پلنگ صورتی Evening Standard British Film Award for Best Actor نامزد - جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی |
| ۱۹۷۶ | قتل با مرگ | سیدنی ونگ | |
| پلنگ صورتی دوباره ضربه میزند | بازرس کلوزو | چهارمین فیلم از سری پلنگ صورتی با بازی سلرز نامزد - جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی | |
| ۱۹۷۸ | پادشاه هدایا | Larcenous Mayor | صدا |
| انتقام پلنگ صورتی | بازرس کلوزو | پنجمین بازی سلرز در سری پلنگ صورتی | |
| ۱۹۷۹ | زندانی زندا | رودولف چهارم / رودولف پنجم / سید فروین | بازی در ۳ نقش |
| حضور | شانس | جوایز فوتوگراماس سیمین برای بهترین نمایش خارجی
در ۲۰۱۵ به فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا اضافه شد جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر نقش اول مرد | |
| ۱۹۸۰ | نقشه شیطانی دکتر فومانچو | ||
| ۱۹۸۲ | ردپای پلنگ صورتی | بازرس کلوزو |
نگارخانه
[ویرایش]
منابع
[ویرایش]- ↑ «۹۰ سالگی پیتر سلرز، مرد پنجاه چهرهٔ سینما». DW.COM. ۲۰۱۵-۰۹-۰۷. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۲-۰۷.
- ↑ "Peter Sellers". Turner Classic Movies. Turner Broadcasting System. Archived from the original on 24 October 2012. Retrieved 14 August 2012.
- ↑ Boulting, John; Boulting, Roy (25 July 1980). "Peter the Great". The Guardian. London. p. 11.
- ↑ Milligan, Spike (2004). "Sellers, Peter (1925–1980)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/31669. Archived from the original on 7 April 2014. Retrieved 9 July 2012. (Subscription or UK public library membership required.)
- ↑ Sikov 2002, p. 5.
- ↑ Lewis 1995, p. 690.
- ↑ Lewis 1995, p. 9.
- 1 2 عادل پازیار (۳ آذر ۱۳۹۸). ««روح پیتر سلرز» در سینما حقیقت احضار میشود». ایرنا. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۲-۰۷.
- ↑ Sikov 2002, p. 380.
- ↑ Evans 1980, p. 246.
- ↑ Sikov 2002, pp. 381–382.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
- وبگاه رسمی
- پیتر سلرز در انستیتوی فیلم بریتانیا
- پیتر سلرز در بنیاد فیلم بریتانیا، اسکرینآنلاین
- پیتر سلرز در بانک اطلاعات اینترنتی فیلمها (IMDb)
- پیتر سلرز در تیسیام
- ترانهشناسی پیتر سلرز در دیسکاگز
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| سایر | |
- امپرسیونیستهای (سرگرمیسازها) اهل انگلستان
- اهالی ساوتسی
- بازیگران متد
- بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)
- بازیگران مرد تلویزیونی اهل انگلستان
- بازیگران مرد رادیو اهل انگلستان
- بازیگران مرد فیلم اهل انگلستان
- بازیگران مرد یهودی اهل انگلستان
- برندگان بریتانیایی جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد
- برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی
- خوانندگان یهودی
- دارندگان عنوان رتبه امپراتوری بریتانیا
- درگذشتگان ۱۹۸۰ (میلادی)
- دور از وطنهای اهل انگلستان در سوئیس
- زادگان ۱۹۲۵ (میلادی)
- صداپیشگان مرد اهل انگلستان
- طنزپردازان اهل بریتانیا
- کاتولیکهای رومی سابق
- کارکنان نیروی هوایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم
- کمدینهای سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
- کمدینهای مرد اهل انگلستان
- نوازندگان کمدی اهل انگلستان
- هنرمندان پارلفون
- هنرمندان دکا رکوردز
- هنرمندان یونایتد آرتیستس رکوردز