ساموئل ال. جکسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ساموئل ال. جکسون
Samuel L. Jackson 2019 by Glenn Francis.jpg
ساموئل ال. جکسون در هالیوود، کالیفرنیا - ژوئن ۲۰۱۹
نام اصلی ساموئل لیروی جکسون
تولد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۸ ‏(۷۰ سال)
واشینگتن دی سی
ملیت آمریکایی
پیشه بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۷۲–اکنون
همسر(ها) لاتانیا ریچاردسون (ا. ۱۹۸۰)
فرزندان ۱ فرزند
وبگاه رسمی وبگاه رسمی
صفحه در وبگاه IMDb

ساموئل لیروی جکسون (به انگلیسی: Samuel Leroy Jackson) (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۸ در واشینگتن دی سی) بازیگر آمریکایی و نامزد دریافت جایزه‌های اسکار، گلدن گلوب و بفتا است.

جکسون در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی و با عملکرد فوق‌العاده‌ای که از خود به نمایش گذاشت تبدیل به یک ستاره در هالیوود شد و از آن زمان در بسیاری از فیلم‌هایی که فروش بالایی داشتند، حضور داشته و بارها از سوی منتقدان مورد تحسین قرار گرفته‌است.

جکسون در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی با حضور در فیلم‌هایی نظیر رفقای خوب (۱۹۹۰)، تب جنگل (۱۹۹۱)، بازی پاتریوت (۱۹۹۲)، آموس و اندرو (۱۹۹۳)، داستان عاشقانه واقعی (۱۹۹۳) و پارک ژوراسیک (۱۹۹۳)، و همچنین همکاری‌هایش با کارگردان کوئنتین تارانتینو در فیلم‌های داستان عامه‌پسند (۱۹۹۴)، جکی براون (۱۹۹۵)، جنگوی زنجیرگسسته (۲۰۱۲) و هشت نفرت‌انگیز (۲۰۱۵)، به شهرت زیادی دست یافت. او با ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ فیلم مختلف، بازیگر بسیار سودآوری است. از جملهٔ این فیلم‌ها می‌توان به جان‌سخت ۳ (۱۹۹۵)، زمانی برای کشتن (۱۹۹۶)، بوسه طولانی شب‌بخیر (۱۹۹۶)، مذاکره‌کننده (۱۹۹۸)، دریای آبی عمیق (۱۹۹۹)، آسیب‌ناپذیر (۲۰۰۰)، شفت (۲۰۰۰) و دنبالهٔ آن، تریپل ایکس (۲۰۰۲)، مارها در هواپیما (۲۰۰۶)، کونگ: جزیره جمجمه (۲۰۱۷) و سه‌گانه پیش‌درآمد جنگ ستارگان (۱۹۹۹–۲۰۰۵) اشاره کرد.

با اجازهٔ شخص جکسون، شمایل او برای طراحی نسخهٔ اولتیمیت نیک فیوری، یکی از شخصیت‌های مارول کامیکس، مورد استفاده قرار گرفت. او متعاقباً در فیلم‌های دنیای سینمایی مارول شامل مرد آهنی (۲۰۰۸)، مرد آهنی ۲ (۲۰۱۰)، ثور (۲۰۱۱)، کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو (۲۰۱۱)، انتقام‌جویان (۲۰۱۲)، کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان (۲۰۱۴)، انتقام‌جویان: عصر اولتران (۲۰۱۵)، انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸)، کاپیتان مارول (۲۰۱۹) و انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) حضور یافت. او در فیلم مرد عنکبوتی: دور از خانه (۲۰۱۹)، و همچنین در مجموعهٔ تلویزیونی مارول با نام مأموران شیلد نیز در قالب شخصیت نیک فیوری به ایفای نقش پرداخته‌است.

جکسون در چندین فیلم پویانمایی، مجموعهٔ تلویزیونی، و بازی ویدئویی نیز در جایگاه صداپیشه حضور داشته‌است. از جمله شخصیت‌هایی که از صدای جکسون برای صداگذاری آن‌ها استفاده شده‌است، می‌توان به لوسیوس بست/فروزون در فیلم‌های شگفت‌انگیزان (۲۰۰۴) و شگفت‌انگیزان ۲ (۲۰۱۸) ساختهٔ استودیوی پویانمایی پیکسار، شخصیت میس ویندو در جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون (۲۰۰۸)، نقش ویپلش در فیلم توربو (۲۰۱۳)، افرو سامورایی در مجموعه انیمهٔ تلویزیونی افرو سامورایی (۲۰۰۷)، و فرانک تنپنی در بازی ویدئویی اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس (۲۰۰۴) اشاره نمود.

جکسون در سال ۱۹۸۰ با لاتانیا ریچاردسون، بازیگر و تهیه‌کنندهٔ شبکه‌های ورزشی ازدواج کرد. این دو یک فرزند دختر به نام زوئی دارند.

جکسون با فروش بیش از ۶٫۷ میلیارد دلار فروش فیلم‌هایش در ایالات متحده، و میانگین ۸۶٫۱ میلیون دلار فروش به ازای هر فیلم، به عنوان ستارهٔ گیشه در تمام دوران، در بالاترین رده قرار گرفته‌است.[۱] مجموع فروش فیلم‌هایی که او در آن‌ها حضور یافته (بدون محاسبهٔ نقش‌های تک‌جلوه)، به بیش از ۱۵٫۶ میلیارد دلار در سطح جهان می‌رسد.[۲] در اوت ۲۰۱۱، جکسون با پشت سر گذاشتن فرانک ولکر، به پرسودترین بازیگر مرد تبدیل شد.[۳]

اوایل زندگی[ویرایش]

جکسون در واشینگتن، دی.سی. متولد شد،[۴] مادرش الیزابت (نئی مونتگومری) و پدرش روی هنری جکسون بودند.[۵] او به عنوان تنها فرزند خانواده در چاتانوگا، تنسی بزرگ شد.[۴][۶] پدرش به دور از خانواده در کانزاس‌سیتی، میزوری زندگی می‌کرد و بعداً بر اثر الکلیسم درگذشت. جکسون در طول زندگی خود تنها دو بار پدر خود را ملاقات کرد.[۷][۸] وی تحت سرپرستی مادرش، که کارگر یک کارخانه بود و پس از آن در یک مؤسسهٔ روانشناسی به عنوان خریدار مایحتاج مشغول به کار بود، در کنار پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش و خانوادهٔ بزرگش، بزرگ شد.[۷][۹] بر اساس تست‌های ژنتیک، اصالت جکسون تا حدودی به مردم بنگا از گابن بازمی‌گردد.[۱۰]

جکسون در مدارس زیادی که جدایی نژادی در آن‌ها برقرار بود، به تحصیل پرداخت،[۱۱] و از دبیرستان ریورساید در چاتانوگا فارغ‌التحصیل شد.[۴] در میان سال‌های سوم تا دوازدهم تحصیل، او به نوازندگی سازهای فرنچ هورن و ترومپت در ارکستر مدرسه مشغول بود.[۱۲][۱۳] او همچنین سازهای فلوت و پیکولو را می‌نواخت.[۱۳] جکسون در دوران کودکی با مشکل لکنت زبان مواجه بود. با وجود اینکه او آموخت که «خود را به جای کسانی که لکنت ندارند جا بزند» و از دشنام مادرفاکر به عنوان یک کلمهٔ تصریح استفاده کند، همچنان در برخی مواقع لکنت زبان را تجربه می‌کند.[۱۳][۱۴]

او که در ابتدا قصد طی کردن مراحل اخذ مدرک تحصیلی در زمینهٔ زیست‌شناسی دریایی را داشت، به کالج مورهاوس در آتلانتا، جورجیا پیوست.[۴] پس از آنکه او برای کسب امتیاز بیشتر در یک کلاس، به یک گروه بازیگری محلی پیوست، به حرفهٔ بازیگری علاقه‌مند شد و مسیر خود را تغییر داد.[۱۵] جکسون پیش از فارغ‌التحصیل شدن در سال ۱۹۷۲، «تئاتر جاست آس» را به صورت شراکتی پایه‌گذاری کرد.[۷][۱۶]

فعالیت در جنبش حقوق مدنی[ویرایش]

من بخاطر کارهایی که کرده‌ام، تمایل دارم فکر کنم که دختر من هر کاری که بخواهد را می‌تواند انجام دهد. او به ندرت متوجه سیاه‌پوست بودن خود می‌شود.

«
»
— ساموئل ال. جکسون، در بیان بازتاب فعالیت‌هایش در جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان[۱۱]

پس از ترور مارتین لوتر کینگ جونیور در سال ۱۹۶۸، جکسون به عنوان یک راهنما در مراسم خاکسپاری او شرکت کرد.[۱۷] او پس از آن به ممفیس سفر کرد تا در یک راهپیمایی برای حقوق برابر شرکت کند. جکسون در یک مصاحبه با مجلهٔ پارید فاش کرد که «من بخاطر ترور عصبانی بودم، اما این موضوع مرا شوکه نکرده‌بود. من می‌دانستم که تغییر، بهای متفاوتی خواهد داشت. – نه اعتصاب، و نه همزیستی مسالمت‌آمیز».[۱۸]

در سال ۱۹۶۹، جکسون به همراه تعدادی از دانش‌آموزان، اعضای هیئت مدیرهٔ کالج مورهاوس (شامل یکی از نزدیکان مارتین لوتر کینگ سینیور) را در محوطهٔ دانشگاه به گروگان گرفتند و خواستار اصلاح برنامهٔ آموزشی و ساختار مدیریتی دانشگاه شدند.[۱۹] این دانشگاه در نهایت به تغییر سیاست‌های خود رضایت داد، اما جکسون به اقدام به گروگان‌گیری غیرقانونی متهم، و در نهایت به ارتکاب جنایت درجه دوم محکوم شد.[۲۰] جکسون پس از آن بخاطر سوابق جنایی و فعالیت‌های خود، برای دو سال از تحصیل تعلیق شد. او بعداً در سال ۱۹۷۲ به کالج برگشت تا مدرک لیسانس هنر خود در رشتهٔ نمایش درام را دریافت کند.[۲۱]

در زمان تعلیق، جکسون به عنوان یک مددکار اجتماعی در لس آنجلس مشغول به کار شد.[۲۲] جکسون تصمیم گرفت که به آتلانتا برگردد و در آن‌جا با کوام تور، اچ. رپ براون، و افراد دیگری که در جنبش قدرت سیاه‌پوست‌ها فعالیت می‌کردند، ملاقات کرد.[۱۸] او در مصاحبهٔ خود با مجلهٔ پارید گفت که با فعالیتش در جنبش احساس توانمندی می‌کرد، بخصوص زمانی که این گروه شروع به خریداری اسلحه کردند.[۱۸] با این حال، پیش از آنکه جکسون در مبارزات مسلحانهٔ خاصی درگیر شود، مادرش او را به لس آنجلس فرستاد؛ چرا که اف‌بی‌آی به او گفته بود در صورتی که ساموئل به همراهی با جنبش قدرت سیاه‌پوست‌ها ادامه‌دهد، در کمتر از یک سال کشته‌خواهد شد.[۱۸] در یک مصاحبه با مجلهٔ وگ در سال ۲۰۱۸، او حتی عضویت در حزب پلنگ سیاه را تکذیب کرد.[۲۳]

حرفه بازیگری[ویرایش]

دهه ۱۹۷۰–۱۹۸۰[ویرایش]

انتخاب سیاه‌پوستان به عنوان بازیگر هنوز برای هالیوودی‌ها غریب است. پیشنهاد اول را دنزل [واشینگتن] می‌گیرد، پس از او نیز دنی گلاور، فارست ویتاکر و وسلی اسنایپس قرار دارند و در حال حاضر، نفر بعدی در این فهرست من هستم.

«
»
— ساموئل ال. جکسون، در واکنش به کسب شهرت خود در ۱۹۹۳[۲۲]

جکسون پیش از تغییر رشته به معماری، در ابتدا به تحصیل در رشتهٔ زیست‌شناسی دریایی در کالج مورهاوس مشغول بود. او بعداً و پس از شرکت در یک کلاس سخنرانی عمومی و ایفای نقش در نسخه‌ای از نمایش اپرای سه‌پولی، رشتهٔ تحصیلی خود را به نمایش درام تغییر داد.[۱۲] وی فعالیت خود به عنوان یک بازیگر را با چند نقش از جمله در تئاترهای خانه و نمایش یک سرباز آغاز کرد.[۷] او در چندین تله‌فیلم حضور پیدا کرد، و انتشار اولین فیلم خود را با فیلم مستقل با هم برای چند روز (۱۹۷۲) از سینمای تجارتی سیاهان تجربه کرد.[۴][۲۴] پس از این ایفای نقش‌های ابتدایی، جکسون در سال ۱۹۷۶ از آتلانتا به شهر نیویورک نقل مکان کرد و ده سالِ بعد را به بازی در نمایش‌های تئاتر، از جمله بازی در اولین اجرای نمایش‌های کلاس پیانو و دو قطار در حرکت در تئاتر رپرتوری ییل پرداخت.[۲۲][۱۵] جکسون در آن زمان به الکل و کوکائین اعتیاد پیدا کرد و به همین دلیل از دو مورد از اجراهای خود در تئاتر برادوی جا ماند. (بازیگران چارلز اس. داتون و آنتونی کیشولم جای او را گرفتند)[۲۱] مورگان فریمن در طول دوران ابتدایی حرفهٔ بازیگری او، بویژه در نقش‌های کوچک در فیلم‌هایی نظیر سفر به آمریکا، مربی او بود.[۱۲] پس از یک اجرا در نمایش یک سرباز در سال ۱۹۸۱، جکسون به کارگردان اسپایک لی معرفی شد، اسپایک لی او را برای نقش‌هایی در فیلم‌های گیجی در مدرسه (۱۹۸۸) و کار درست را بکن (۱۹۸۹) به عنوان بازیگر برگزید.[۷][۱۵] جکسون در سال ۱۹۹۰ و در فیلم رفقای خوب ساختهٔ مارتین اسکورسیزی نیز در یک نقش جزئی (نقش یک فرد وابسته به مافیا در دنیای واقعی به نام استکس ادواردز) بازی کرد و همچنین برای سه سال به عنوان جانشین بیل کازبی برای برنامهٔ کازبی شو کار کرد.[۱۹][۱۵]

دهه ۱۹۹۰[ویرایش]

جکسون که بارها دچار بیش‌مصرفی هروئین شده‌بود، این ماده مخدر را کنار گذاشته و به مصرف کوکائین روی آورد.[۱۵] خانواده‌اش او را به یک کلینیک ترک اعتیاد در نیویورک فرستادند.[۱۲][۱۵] پس از آنکه وی موفق به ترک اعتیاد خود شد، در نقش یک فرد معتاد به کراک کوکائین در فیلم تب جنگل حضور یافت. جکسون با بیان این نظر که «چیز خنده‌داری بود، من در آن زمان تازه اعتیادم را ترک کرده‌بودم، و پس از حدود یک هفته سر صحنه بودم و ما آمادهٔ فیلمبرداری بودیم.»،[۱۵] گفت که این نقش یک نقش روانپاکساز بود.[۷] این فیلم چنان مورد استقبال قرار گرفت که در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱ یک جایزهٔ ویژهٔ «بازیگر نقش مکمل مرد» تنها برای جکسون در نظر گرفته‌شد.[۸][۲۵] پس از این نقش، جکسون به بازی در فیلم کمدی تجارت سختگیرانه، و فیلم‌های درامِ آب‌میوه و بازی پاتریوت مشغول شد. او سپس به دو فیلم کمدی دیگر اسلحه پر ۱ (اولین نقش اول او) و آموس و اندرو پیوست.[۲۶][۲۷] او همچنین در سال ۱۹۹۳ در فیلم پارک ژوراسیک با استیون اسپیلبرگ همکاری داشت.[۲۸]

ساموئل ال. جکسون در نخستین اکران فیلم پاکساز در پاریس، آوریل ۲۰۰۸

پس از بازی در نقش «دون اعظم» جنایت‌کار در فیلم داستان عاشقانه واقعی در سال ۱۹۹۳—نوشتهٔ کوئنتین تارانتینو به کارگردانی تونی اسکات—تارانتینو از جکسون خواست که نقش جولز وینفیلد را در داستان عامه‌پسند بازی کند. جکسون که از فهمیدن این که این نقش مخصوصاً برای او نوشته شده غافلگیر شده‌بود، گفت: «از دانستن اینکه یک نفر چیزی مثل جولز را برای من نوشته‌است، دست‌پاچه، سپاس‌گزار و مغرور شده‌بودم—با دریافتن اینکه، با وجود مجموع تمام چیزهایی که می‌توانستی باشی، یک نفر تصمیم دارد چنین فرصتی را در اختیار تو بگذارد».[۱۵] هرچند که داستان عامه‌پسند سیزدهمین فیلم جکسون بود، اما او با این نقش در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در یکی از نقدهایی که انترتینمنت ویکلی منتشر کرده‌بود، از نقش او اینگونه یاد شده‌بود: «هر چقدر که تراولتا، ویلیس و کایتل عالی هستند، بازیگری که بر داستان عامه‌پسند حکمرانی می‌کند، ساموئل ال. جکسون است. گویی که او با چشمان وهم‌انگیزش آتش‌افروزی می‌کند و دیالوگ‌هایش را به تک‌گویی‌های بیباپ خیره‌کننده‌ای تبدیل می‌کند».[۱۵] جکسون برای ایفای نقش در این فیلم موفق به کسب جایگاه نامزدی برای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.[۱۵] او همچنین نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد و جایزهٔ بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را نیز دریافت نمود.[۲۹][۳۰][۳۱]

پس از داستان عامه‌پسند، جکسون فیلمنامه‌های زیادی را برای بررسی دریافت کرد: «من به سادگی می‌توانستم با بازی در نقش جولز برای چندین سال یک مسیر شغلی جدید بسازم. همه برای من فیلمنامه‌هایی را می‌فرستند که به اعتقاد خودشان یک داستان عامه‌پسند جدید است».[۱۵] با توالی اجراهای ضعیف جکسون در فیلم‌هایی همچون بوسه مرگ، اعتیاد به سفید بزرگ و گم شدن اشعیا، موجی از انتقادات از سوی منتقدانی که عملکرد او در داستان عامه‌پسند را مورد تمجید قرار داده‌بودند، به سوی او جاری شد. این انتقادات با تأثیرگذاری او بر موفقیت دو عنوان در گیشه پایان یافت: جان‌سخت ۳، سومین فیلم از سری فیلم‌های جان‌سخت که جکسون در کنار بروس ویلیس در آن ایفای نقش کرده‌بود؛ و زمانی برای کشتن، که او در آن نقش پدری را بازی کرده‌بود که به جرم قتل دو مردی که به دخترش تجاوز کرده‌بودند، مورد محاکمه قرار می‌گرفت.[۳۲][۳۳] جکسون برای بازی در فیلم زمانی برای کشتن، جایزه ایمیج برای بازیگر نقش مکمل مرد برجسته در یک فیلم سینمایی را دریافت کرد و نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.[۳۴]

جکسون که به سرعت در حال تبدیل شدن به ستارهٔ گیشه بود، در سال ۱۹۹۷ سه نقش اصلی دیگر نیز دریافت کرد. در فیلم ۱۸۷ او نقش یک معلم وقفی را بازی کرد که تلاش داشت تا بر روی دانش‌آموزان خود تأثیرگذار باشد.[۳۵] او برای فیلم جویبار ایو، که علاوه بر بازیگر در جایگاه تهیه‌کنندهٔ اجرایی نیز در آن حضور یافته‌بود، در کنار کیسی لمونز، که برای اولین بار حرفهٔ نویسندگی/کارگردانی را تجربه می‌کرد، برندهٔ جایزهٔ ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین فیلم بلند اول شد.[۳۶] جکسون در فیلم جکی براون باری دیگر به تارانتینو پیوست و با بازی در نقش یک تاجر اسلحه به نام اوردل رابی، موفق شد جایزهٔ خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد در جشنواره فیلم برلین را کسب کرده[۳۷] و برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شود.[۳۸] در سال ۱۹۹۸، وی با بازیگران صاحب‌نامی همچون شارون استون و داستین هافمن در فیلم کره ایفای نقش کرد. جکسون در همان سال و در فیلم مذاکره‌کننده، که در آن او نقش یک گروگانِ مذاکره‌کننده را بازی می‌کرد که هنگامی که به قتل و اختلاس متهم می‌شود، خود نیز به گروگان‌گیری متوسل می‌شود، همکاری با کوین اسپیسی را تجربه کرد.[۳۹][۴۰] در سال ۱۹۹۹، جکسون در یک فیلم ترسناک با نام دریای آبی عمیق حضور یافته، و در فیلم جنگ ستارگان قسمت اول: تهدید شبح ساختهٔ جرج لوکاس نیز نقش استاد جدای، میس ویندو را بازی کرد.[۴۱][۴۲] وی در یک مصاحبه اعلام کرد که فرصت خواندن فیلمنامه را نداشته و تا زمانی که لباس‌هایش آماده نشده‌بود، نمی‌دانسته که قرار است نقش شخصیت میس ویندو را اجرا کند. (او بعداً گفته‌بود که جهت کسب فرصت برای حضور در مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان، مشتاق بود هر نقشی را بپذیرد)[۴۳]

دهه ۲۰۰۰[ویرایش]

در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۰، یک سنگ ستاره‌ای با نام ساموئل ال. جکسون در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد.[۴۴] وی دههٔ بعدیِ فعالیت حرفه‌ای خود را با بازی در نقش یک سرهنگ نیروی دریایی تحت محاکمه در فیلم مقررات درگیری، ایفای نقش در کنار بروس ویلیس برای سومین بار در فیلم دلهره‌آور فراطبیعی آسیب‌ناپذیر، و هنرنمایی در فیلم دوباره‌سازی شده بر اساس فیلم شفت در سال ۲۰۰۰ آغاز کرد.[۴۵][۴۶][۴۷] فیلم منحصر به فرد جکسون در سال ۲۰۰۱، والنتاین غارنشین بود که یک فیلم دلهره‌آور با موضوع قتل به کارگردانی کیسی لمونز بود و جکسون در آن نقش یک موسیقیدان بی‌خانمان را بازی می‌کرد.[۴۸] در سال ۲۰۰۲ و در فیلم تغییر مسیر، وی نقش یک فرد الکلی در حال احیا را بازی کرد که همزمان که با شخصیتی که نقش آن را بن افلک بازی می‌کرد، در مبارزه بود، تلاش می‌کرد تا از فرزندانش محافظت کند.[۷] او با بازگشت به مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان در فیلم جنگ ستارگان: قسمت دوم – حمله کلون‌ها، تبدیل شدن شخصیت فرعی و کوچک خود به یک شخصیت بزرگ و مهم را تجربه کرد. رنگ بنفش شمشیر نوری میس ویندو در این فیلم، نتیجهٔ پیشنهاد جکسون بود.[۷] او از جرج لوکاس درخواست کرده‌بود که شمشیر او (بر خلاف سنت شمشیرهای نوری که تنها در دو رنگ قرمز و سبز دیده شده‌بودند) رنگ بنفش داشته باشد تا در مبارزاتی که افراد زیادی در آن درگیر بودند، شخصیت میس ویندو برجسته‌تر باشد.[۱۵][۴۹] پس از آن جکسون در فیلم تریپل اکس در کنار وین دیزل در نقش یک مأمور آژانس امنیت ملی، و در فیلم ایالت پنجاه و یکم در نقش یک قاچاقچی دامن‌پوش مواد مخدر ظاهر شد.[۵۰][۵۱] در سال ۲۰۰۳، جکسون در فیلم بیسیک دوباره در کنار جان تراولتا به ایفای نقش پرداخت و پس از آن در کنار کالین فارل درفیلم سوات، که یک اقتباس سینمایی از یک مجموعهٔ تلویزیونی با همین نام بود، در نقش یک گروهبان پلیس حضور یافت.[۵۲][۵۳] یکی از قطعات موسیقی متن این فیلم، که توسط گروه هات اکشن کاپ تهیه شده‌بود، با اشاره به جکسون، با عنوان سمی ال. جکسون نامگذاری شد.[۵۴] او همچنین در مجموعهٔ مستند خاطرات زنجیر گسستگی شبکهٔ اچ‌بی‌او، در کنار بسیاری ستارگان دیگر نظیر آنجلا باست و ووپی گلدبرگ به عنوان راوی ظاهر شد. بر پایهٔ نقدها و نظرهایی که توسط وبگاه راتن تومیتوز گردآوری شده‌بود، جکسون در سال ۲۰۰۴ در ممتازترین فیلم‌ها و نیز بدترین فیلم‌های دوران فعالیت حرفه‌ای خود شرکت کرده‌بود.[۵۵] در فیلم ترسناک پیچ‌خورده، جکسون نقش مربی اشلی جاد را اجرا کرد.[۵۶] درصد پذیرش این فیلم در وبگاه راتن تومیتوز ۲٪ بود و منتقدان عملکرد او در این فیلم را «خسته‌کننده» و «هدر رفته» دانستند.[۵۷][۵۸][۵۹] او پس از آن در انیمیشن رایانه‌ای شگفت‌انگیزان، صداپیشگی شخصیت ابرقهرمان فروزون را برعهده گرفت.[۶۰] این فیلم به درصد پذیرش ۹۷٪ دست یافت و عملکرد جکسون، نامزدی جایزه آنی برای بهترین صداپیشگی را برای او به همراه داشت.[۶۱][۶۲] او پس از آن در فیلم دیگری از کوئنتین تارانتینو، یعنی فیلم بیل را بکش: بخش ۲ یک اجرای تک‌جلوه را تجربه کرد.[۶۳]

در سال ۲۰۰۵، جکسون در فیلم درام ورزشی مربی کارتر حضور پیدا کرد. او در این فیلم نقش یک مربی (یک مربی حقیقی در دنیای واقعی به نام کن کارتر) را بازی می‌کرد که سعی داشت به شاگردان خود بیاموزد که تحصیل از بسکتبال مهم‌تر است.[۶۴] با وجود نقدهای مختلفی که در مورد این فیلم نوشته شد، اجرای ساموئل ال. جکسون برخلاف سیر داستانی فیلم، مورد تحسین قرار گرفت.[۶۵][۶۶] باب تاون‌سند نظر خود دربارهٔ اجرای جکسون را در روزنامهٔ آتلانتا ژورنال-کانستیتیوشن اینگونه نوشته‌است: «او، آنچه که می‌توانست یک نقش کلیشه‌ای و پوشالی باشد را گرفته و با هوشمندی پر زرق و برق خود، به آن موجودیت می‌بخشد».[۶۷] وی در آن سال همچنین به دو سری فیلم بازگشت: تریپل اکس: دولت متحد، اینبار در مقام فرماندهٔ آیس کیوب، و آخرین فیلم از سری پیش‌درآمد جنگ ستارگان، جنگ ستارگان: قسمت سوم – انتقام سیت.[۶۸][۶۹] آخرین فیلم او در سال ۲۰۰۵، فیلم مرد بود که در کنار کمدین یوجین لوی در آن حضور یافت.[۷۰] در ۴ نوامبر ۲۰۰۵، جکسون در بخش جایزهٔ بازیگری، دستاورد فستیوال بین‌المللی فیلم هاوایی را دریافت کرد.[۷۱]

در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۶، مراسم ثبت اثر دست و پای جکسون در تئاتر چینی گرامن برگزار شد؛ او هفتمین فرد آفریقاییآمریکایی، و در مجموع صد و نود و یکمین بازیگری بود که این افتخار را از آن خود کرده‌است.[۷۲] در یک مصاحبه در همان سال، جکسون گفته بود که تمایل به انتخاب نقش‌هایی دارد که «هیجان‌انگیز و تماشایی» بوده و دارای یک «شخصیت جذاب در دل داستان» باشند. او همچنین گفته بود که می‌خواست در نقش‌هایش «کارهایی که هرگز انجام نداده بود، و چیزهایی که در کودکی دیده‌بود و دوست داشت انجام دهد، و اکنون فرصتی برای آن داشت را تجربه کند».[۷۳] او بعداً در فیلم بمب گیشهٔ فریدم‌لند در شخصیت ضد در مقابل جولیان مور، و در نقش یک کاراگاه پلیس که همزمان با فرونشانی یک شورش نژادی در سطح شهر، به مادری برای یافتن فرزند ربوده‌شده‌اش کمک می‌کرد، ظاهر شد.[۷۴][۷۵] دومین فیلم جکسون در سال ۲۰۰۶، مارها در هواپیما بود که چندین ماه پیش از اکران، و بخاطر عنوان و بازیگرانش، در جایگاه یک فیلم کالت قرار گرفته‌بود.[۷۶] جکسون تنها به خاطر عنوان این فیلم تصمیم گرفت تا در آن به ایفای نقش بپردازد.[۷۷] جهت ایجاد عطش بیشتر برای این فیلم، او در یک موزیک ویدئوی مارها در هواپیما (بیاورش) اثر کبرا استارشیپ حضور تک‌جلوه یافت.[۷۸] جکسون برای مشارکت‌های زیاد خود در فیلم‌های مختلف، در ۲ دسامبر ۲۰۰۶ موفق به کسب جایزه بامبی آلمان برای بهترین فیلم بین‌المللی شد.[۷۹] جکسون در دسامبر ۲۰۰۶ در فیلم منزل شجاعت و در نقش یک پزشک که از جنگ عراق به خانه بازمی‌گشت، حضور یافت.[۸۰]

ساموئل ال. جکسون در کامیک-کان سال ۲۰۱۰ در سن دیگو

در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۷، جکسون به عنوان راوی در فیلم ویدئوییِ باب سجت با نام لودگی پنگوئن‌ها حضور پیدا کرد.[۸۱] این فیلم، اقتباسی از فیلم موفق و پرفروش رژه پنگوئن‌ها بود که توسط مورگان فریمن روایت شده‌بود.[۸۲] همچنین در سال ۲۰۰۷ او در فیلم ناله مار سیاه نقش یک نوازندهٔ سبک بلوز را بازی کرد که زن جوانی که معتاد به سکس بود (کریستینا ریچی) را زندانی خود کرده‌بود؛ و پس از آن نیز در فیلم ترسناک ۱۴۰۸، که اقتباسی بو د از یک داستان کوتاه به قلم استیون کینگ، حضور یافت.[۸۳][۸۴] بعداً در همان سال، جکسون در فیلم درامِ احیای قهرمان به کارگردانی راد لوری، نقش شخصیت ساختگی ورزشکاری را بازی کرد که با الهام از بوکسور سنگین‌وزن سابق، باب سترفیلد خلق شده‌بود.[۸۵] در سال ۲۰۰۸، جکسون در فیلم سی‌جی‌آی جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون به نقش خود بعنوان میس ویندو بازگشت، و پس از آن نیز در فیلم لیک‌ویو تراس در نقش یک پلیس نژادپرست ایفای نقش کرد که به تهدید یک زوج دو نژادی می‌پرداخت.[۸۶][۸۷] در نوامبر همان سال، وی در کنار برنی مک و آیزاک هیز (که هردوی آن‌ها پیش از اکران فیلم درگذشتند) در فیلم مردان سول ظاهر شد.[۸۸] جکسون در سال ۲۰۰۸ در فیلم روح نقش یک تبهکار را ایفا کرد. این فیلم در گیشه فروش بسیار ضعیفی را تجربه کرد و نقدهای ضعیفی را نیز از سوی منتقدان دریافت نمود.[۸۹][۹۰] در سال ۲۰۰۹ جکسون با حضور به عنوان راوی در چندین صحنه از فیلم مربوط به جنگ جهانی دوم، حرامزاده‌های لعنتی، همکاری دوباره‌ای با کوئنتین تارانتینو را تجربه کرد.[۹۱]

دهه ۲۰۱۰[ویرایش]

جکسون در سال ۲۰۱۰ در فیلم مادر و فرزند حضور پیدا کرد و پس از آن نیز در فیلم ویدئویی غیرقابل‌تصور در قالب یک بازجو ظاهر شد که در تلاش بود محل چند سلاح هسته‌ای را بیابد.[۹۲][۹۳] جکسون با همراهی دواین جانسون در صحنه‌های ابتدایی فیلم اون‌یکی‌ها برای باری دیگر به ایفای نقش در قالب یک افسر پلیس پرداخت.[۹۴] او پس از آن در همان سال در فیلم سانست لیمیتد در کنار تامی لی جونز حاضر شد.[۹۵]

جکسون در طول دوران حرفه‌ای بازیگری خود در کنار رپرهای مشهوری در فیلم‌های مختلف بازی کرده‌است. این هنرمندان شامل: توپاک شکور (آبمیوهکویین لطیفه (آبمیوه/کره/تب جنگلمتد من (یک هشت هفتال‌ال کول جی (دریای آبی عمیق/سواتباستا رایمز (شفتایو (تریپل اکسایگزیبیت (تریپل اکس:دولت متحددیوید بنر (ناله مار سیاه)، و فیفتی سنت (منزل شجاعت) می‌شوند.[۹۶] علاوه بر این، او در چهار فیلم اسلحه پر ۱، داستان عامه‌پسند، جان‌سخت ۳، و آسیب‌ناپذیر، در کنار بروس ویلیس حضور داشته‌است. این دو بازیگر قرار بود در فیلم بلک واتر ترانزیت نیز در کنار یکدیگر ظاهر شوند، اما نام آن‌ها از فهرست بازیگران انتخابی این فیلم حذف شد.[۹۷]

درسال ۲۰۰۲، جکسون موافقت خود با طراحی یک نسخهٔ «اولتیمیت» از شخصیت نیک فیوری توسط مارول کامیکس، که مشابه او باشد را اعلام کرد.[۹۸] در فیلم مرد آهنی محصول سال ۲۰۰۸، جکسون در نقش این شخصیت اجرای تک‌جلوه‌ای در سکانس پس از تیتراژ پایانی داشت.[۹۹] در فوریه سال ۲۰۰۹، جکسون قراردادی را برای حضور در ۹ فیلم با مارول منعقد کرد که بر اساس آن، وی در فیلم‌های مرد آهنی ۲، ثور، کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو و انتقام‌جویان، و همچنین هر دنبالهٔ دیگری که برای این فیلم‌ها ساخته‌شود، در قالب شخصیت نیک فیوری حضور می‌یافت.[۱۰۰] او در سال ۲۰۱۴ در فیلم کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان،[۱۰۱] و در سال ۲۰۱۵ در فیلم انتقام‌جویان: عصر اولتران دوباره در این نقش ظاهر شد.[۱۰۲] در فوریه ۲۰۱۵، جکسون اعلام کرد که تنها دو فیلم دیگر پس از اولتران از قراردادش با مارول باقی مانده‌است.[۱۰۳] در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، او با اجرای تک‌جلوه در نقش فیوری، در دنبالهٔ سری فیلم‌های انتقام‌جویان، یعنی فیلم‌های جنگ ابدیت و پایان بازی حضور یافت[۱۰۴][۱۰۵] و پس از آن نیز در فیلم کاپیتان مارول و در کنار بری لارسون نقش فیوری در دوران جوانی را اجرا کرد.[۱۰۶]

جکسون در مارس ۲۰۱۷

در میان نقش‌های اخیرش در فیلم‌های مختلف، جکسون در فیلم جنگوی زنجیرگسسته ساختهٔ کوئنتین تارانتینو، که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد،[۱۰۷] فیلم دیگری از تارانتینو با نام هشت نفرت‌انگیز که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ بر روی فیلم ۷۰ میلیمتری انتشار یافت،[۱۰۸] و کونگ: جزیره جمجمه، ساختهٔ جوردن ووت رابرتز، انتشار یافته در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ حاضر شد.[۱۰۹] جکسون در سال ۲۰۱۹ و در فیلم شیشه، برای باری دیگر در نقش آقای گلس، که پیش از آن نیز این نقش را در فیلم آسیب‌ناپذیر اجرا کرده‌بود، ظاهر شد،[۱۱۰] و پس از آن نیز در فیلم فروشگاه تک‌شاخ ساختهٔ بری لارسون، با او به همکاری پرداخت.[۱۱۱][۱۱۲] جکسون در فیلم مارولی مرد عنکبوتی: دور از خانه نیز ایفای نقش کرده‌است.[۱۱۳]

فیلم‌های آینده[ویرایش]

جکسون قرار است در ساخت یک فیلم لایو اکشن اقتباسی از افرو سامورایی در جایگاه تهیه‌کننده حضور داشته‌باشد،[۱۱۴] وی همچنین در دوباره‌سازی فیلم آخرین اژدها در نقش شخصیت «شوناف» ایفای نقش خواهد کرد.[۱۱۵]

تلویزیون و سایر نقش‌ها[ویرایش]

علاوه بر فیلم، جکسون در چندین برنامهٔ تلویزیونی، یک بازی ویدئویی، نماهنگ‌های مختلف، و همچنین در چندین کتاب صوتی حضور داشته‌است. او در زمانی که مشغول فیلمبرداری فیلم کار درست را بکن بود، در بخش کوچکی از نماهنگی برای قطعهٔ ۹۱۱ یک شوخی است از پابلیک انمی ایفای نقش نمود.[۱۱۶] جکسون صداپیشگی شخصیت‌های مختلفی را در چندین مجموعهٔ تلویزیونی بر عهده داشته‌است. صدای او برای شخصیت اصلی مجموعه انیمهٔ افرو سامورایی مورد استفاده قرار گرفت، و علاوه بر آن در چندین قسمت از مجموعه تلویزیونی خلافکارها به عنوان صداپیشهٔ شخصیت جین رامی حضور داشت.[۱۱۷][۱۱۸] جکسون در کمدی موقعیت سیاهی‌لشکر، محصول شبکه‌های بی‌بی‌سی و اچ‌بی‌او نیز در نقش خودش حاضر شد.[۱۱۹] او صداپیشگی شخصیت فرانک تنپنی، ضدقهرمان اصلی در بازی ویدئویی اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس را بر عهده داشته‌است.[۱۲۰] جکسون در بسیاری از برنامه‌های اهدای جوایز نیز نقش میزبان برنامه را اجرا نموده‌است. این برنامه‌ها شامل جایزه سینمایی ام‌تی‌وی ۱۹۹۸،[۱۲۱] جایزه اسپی (۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۹)،[۱۲۲] و جایزه بازی‌های ویدئویی اسپایک (۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲) می‌شوند.[۱۲۳] در ماه نوامبر ۲۰۰۶، صدای جکسون به عنوان صدای خدا در نسخهٔ صوتی عهد جدید از انجیل با نام تجربه انجیل مورد استفاده قرار گرفت. به دلیل اینکه تهیه‌کنندگان این کتاب صوتی معتقد بودند که صدای عمیق و مقتدر او بهترین گزینه برای نقش اصلی است، او را به عنوان صداپیشهٔ این نقش برگزیدند.[۱۲۴] او همچنین کتاب صوتی بگیر بخواب لعنتی را برای وبگاه اودیبل‌دات‌کام ضبط نموده‌است.[۱۲۵] در فصل ۲۰۱۰ مسابقات فوتبال آمریکایی، جکسون در ویدئوی تبلیغاتی تیم آتلانتا فالکونز با نام «برخاست» نقش کشیش سلطان را بازی کرد.[۱۲۶]

جکسون در مجموعه تلویزیونی مأموران شیلد در سال ۲۰۱۳، و پس از آن در قسمت پایانی فصل این مجموعه، دوباره در قالب شخصیت نیک فیوری به صورت تک‌جلوه ظاهر شد.[۱۲۷][۱۲۸]

وی در ویدئوهای تبلیغاتی هلدینگ کپیتال وان با موضوع بازپرداخت نقدی کارت‌های اعتباری نیز حضور داشته‌است.[۱۲۹]

جکسون با همکاری کریس-وان، استیکی فینگاز، مد لاین و طالب کویلی ترانه‌ای را با موضوع عدالت اجتماعی و خشونت در آمریکا منتشر کردند. عنوان این ترانه «من نمی‌توانم نفس بکشم» بود که در واقع آخرین جمله‌ای بود که اریک گارنر پیش از مرگ خود بر زبان آورده‌بود.[۱۳۰]

جوایز و نامزدی‌ها[ویرایش]

عملکرد در گیشه[ویرایش]

شرکت ای.سی. نیلسن ئی.سی. آی؛ که یک شرکت فعال در زمینهٔ بررسی فروش و درآمد فیلم‌ها و بازیگران است، در طول دههٔ ۱۹۹۰ میلادی جکسون را به عنوان بازیگری معرفی کرده‌است که در مقایسه با سایر بازیگران در فیلم‌های بیشتری حضور داشته و در داخل ایالات متحده ۱٫۷ میلیارد دلار درآمد داشته‌است.[۱۵]

تا ماه ژوئیه ۲۰۱۹، فیلم‌هایی که جکسون در آن‌ها در در جایگاه نقش اصلی ایفای نقش کرده‌است، در مجموع ۵٫۳۳ میلیارد دلار در آمریکای شمالی فروش داشته‌اند. او در جدول رده‌بندی پرفروش‌ترین بازیگران آمریکای شمالی در وبگاه نامبرز، پس از رابرت داونی جونیور در جایگاه دوم قرار گرفته‌است.[۱۳۱] فیلم‌هایی که جکسون به عنوان بازیگر نقش مکمل در آن‌ها ظاهر شده‌است نیز تا آن زمان در مجموع فروش ۳٫۷۸ میلیارد دلاری را در گیشه تجربه کرده‌اند.[۱۳۲] در نسخهٔ سال ۲۰۰۹ از کتاب رکوردهای جهانی گینس، که فرمول متفاوتی را برای محاسبهٔ فروش فیلم‌ها بکار می‌برد، اعلام شد که جکسون، با درآمد ۷٫۴۲ میلیارد دلار در ۶۸ فیلم، پردرآمدترین هنرپیشه در سطح جهان است.[۱۳۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

جکسون به همراه همسرش لاتانیا ریچاردسون در سال ۲۰۰۵

در سال ۱۹۸۰، جکسون با لاتانیا ریچاردسون، بازیگر و تهیه‌کنندهٔ شبکهٔ ورزشی، ازدواج کرد.[۱۳۴] او ریچاردسون را در زمان تحصیل در کالج مورهاوس ملاقات کرده‌بود.[۷] این زوج یک فرزند دختر به نام زوئی (زادهٔ ۱۹۸۲) دارند.[۱۳۵] آن‌ها در سال ۲۰۰۹ سازمان خیریهٔ خود را برای کمک به پشتیبانی از حق تحصیل تأسیس کردند.[۱۳۴] جکسون گفته‌است که برای تماشای هر یک از فیلم‌های خودش، به همراه مشتریان عادی به سینما می‌رود، و عنوان کرده‌است که: «حتی در سال‌هایی که در تئاتر فعالیت می‌کردم، آرزو داشتم که بتوانم نمایش‌هایی که خودم در آن‌ها حضور دارم را تماشا کنم – وقتی خودم در آن‌ها بودم! من دوست دارم خودم را در حال کار کردن ببینم.».[۱۳۶] او همچنین از جمع‌آوری عروسک شخصیت‌هایی که نقش آن‌ها را در فیلم‌هایش اجرا کرده‌است، لذت می‌برد. از جملهٔ این شخصیت‌ها می‌توان به جولز وینفیلد، شفت، میس ویندو و فروزون اشاره کرد.[۱۳۷]

جکسون و دخترش زوئی در سال ۲۰۰۴

جکسون طاس است، اما استفاده از کلاه‌گیس در فیلم‌هایش برایش لذت‌بخش است.[۱۳۸] او در مورد تصمیمش مبنی بر تراشیدن موی سر خود گفته‌است: «من همیشه در فهرست‌های «طاسی زیبا است» حضور دارم. خوشایند است. زمانی که من شروع به از دست دادن موهایم کردم، مصادف با دورانی بود که همه مقدار زیادی مو داشتند. ناگهان من متوجه این سوراخ بزرگ در وسط موهای مدل افروی خودم شدم، نمی‌توانستم تارهای موی رد شده از وسط طاسی سرم را تحمل کنم، پس باید به سرعت در مورد مدل موی مناسب خودم تصمیم می‌گرفتم».[۱۳۸] اولین نقش طاس او در فیلم اعتیاد به سفید بزرگ بود.[۱۳۹] او معمولاً مدل موی شخصیت‌هایی که نقش آن‌ها را اجرا می‌کند را خودش انتخاب می‌کند.[۱۳۹][۱۴۰] اولین باری که جکسون در برنامهٔ تونایت شو حضور یافت، با شوخی به طاسی سر خود اشاره کرد و توضیح داد که مجبور بوده‌است برای یک نقش سرش را بتراشد، اما پس از آن نقش‌های طاس بیشتر و بیشتری دریافت کرده و باید به اصلاح موی سرش ادامه می‌داده تا بشود برای او کلاه‌گیس ساخت. او به شوخی گفت: «تنها راه برای اینکه زمان کافی برای رشد موهایم داشته‌باشم این بود که کار نکنم».

جکسون در قراردادهایی که برای بازی در فیلم‌ها منعقد می‌کند، شرطی را در نظر می‌گیرد که بتواند در طول زمان فیلمبرداری به بازی گلف بپردازد.[۱۱][۱۳][۲۹] او در مسابقهٔ گلف خیریهٔ خصوصی گری پلیر بازی کرد تا به او در جمع‌آوری پول برای کودکان در آفریقای جنوبی کمک کند.[۱۲] جکسون یک طرفدار شدید ورزش بسکتبال، و پشتیبان تیم‌های تورنتو رپترز و هارلم گلوبتراترز است.[۱۴۱] او از زمان حضور در فیلم ایالت پنجاه و یکم از باشگاه فوتبال لیورپول پشتیبانی می‌کند.[۱۴۲] او همچنین پشتیبان باشگاه فوتبال ایرلندی بوهمیان است.[۱۴۳]

جکسون در انتخابات مقدماتی حزب دموکترات در سال ۲۰۰۸ کمپینی را برای حمایت از باراک اوباما در تکسارکنا، تگزاس به راه انداخت. او گفت: «باراک اوباما تجلی تمام چیزهایی است که به من می‌گفتند وقتی بزرگ شدی می‌توانی باشی. من فرزند جداسازی نژادی هستم. وقتی بزرگ شدم و مردم به من گفتند که می‌توانی رئیس‌جمهور بشوی، می‌دانستم که این یک دروغ است. اما حالا ما یک نماینده داریم… رؤیای آمریکایی یک واقعیت است. هر کسی می‌تواند وقتی بزرگ شد، رئیس‌جمهور شود».[۱۴۴] جکسون همچنین گفت: «من به باراک رأی دادم چون سیاه‌پوست است. دلیل اینکه بقیه نیز به افراد دیگری رأی می‌دهند همین است – چون آن‌ها شبیه خودشان هستند».[۱۴۵][۱۴۶] او شخصیت خود در فیلم جنگوی زنجیرگسسته که یک بردهٔ خانگی تبه‌کار بود را با قاضی محافظه‌کار، کلارنس توماس مقایسه کرده و گفته‌است: «شفقت اخلاقی من با کلارنس توماس یکسان است».[۱۴۷]

در ژوئن ۲۰۱۳، جکسون کارزاری را به‌طور مشترک با پرایزیو جهت جمع‌آوری پول برای مبارزی با بیماری آلزایمر راه‌اندازی نمود. به عنوان بخشی از این کارزار، او چند تک‌گویی مختلف نوشته‌شده توسط هواداران، و یک صحنهٔ معروف از مجموعهٔ برکینگ بد محصول شبکهٔ ای‌ام‌سی را بازخوانی کرد.[۱۴۸][۱۴۹] در اوت ۲۰۱۳، او با دلایل مربوط به سلامتی خود، با توضیح اینکه او «تنها تلاش دارد که تا ابد زنده بماند»، یک پرهیز غذایی گیاهی مطلق را آغاز کرد،[۱۵۰] و پس از آن کاهش وزن ۱۸ کیلوگرمی خود را به رژیم غذایی جدیدش نسبت داد.[۱۵۱] در مارس ۲۰۱۷، او این این رژیم غذایی را کنار گذاشت.[۴] جکسون کمپینی را با نام «یکی برای پسرها» راه‌اندازی نمود که به مردان در مورد سرطان بیضه آموزش می‌داد و آنان را به معاینهٔ خود تشویق می‌کرد.[۱۵۲]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "People Index". Box Office Mojo. Archived from the original on 27 June 2019. Retrieved July 6, 2019.
  2. "Samuel L. Jackson Movie Box Office Results". Box Office Mojo. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 6, 2019.
  3. Powers, Lindsay (October 27, 2011). "Samuel L. Jackson Is Highest-Grossing Actor of All Time". The Hollywood Reporter. Archived from the original on 20 June 2019. Retrieved July 6, 2019.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ Jackson, Samuel L. (March 7, 2017). Samuel L. Jackson Answers the Web's Most Searched Questions (Video). Los Angeles: Condé Nast. Event occurs at 0:16–0:27, 0:37–0:39, 0:42–0:44, 1:26–1:28, and 1:48–1:52. Archived from the original on 8 آوریل 2017. https://web.archive.org/web/20170408213046/https://www.youtube.com/watch?v=kSVQtlQtxCs. Retrieved July 2, 2019.
  5. "Finding Your Roots". google.ca. Retrieved July 1, 2019.
  6. "Samuel Jackson Figures He Owes His Success to Morgan Freeman" (Fee required). Deseret News. March 2, 1993. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 1, 2019.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ ۷٫۵ ۷٫۶ ۷٫۷ ۷٫۸ "Episode #8.15". Inside the Actors Studio. Season 8. Episode 15. June 2, 2002.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Rochlin, Margy (November 2, 1997). "Tough Guy Finds His Warm and Fuzzy Side". The New York Times. Archived from the original on 1 July 2019. Retrieved July 1, 2019.
  9. Kay, Karen (October 13, 2004). "From coke addict to golf addict: How Samuel L Jackson found salvation on fairways to heaven". The Independent. London. Archived from the original on 1 July 2019. Retrieved July 1, 2019.
  10. "Jackson Rice Simmons Finding Your Roots". genealogy-research-tools.com. Archived from the original on 5 September 2017. Retrieved July 1, 2019.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ Beale, Lewis (June 11, 2000). "Clean Break With the Past – Samuel L. Jackson went from addict to Hollywood star". Daily News. Retrieved July 2, 2019.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ ۱۲٫۴ "Samuel L. Jackson Biography". Tiscali. Archived from the original on 4 Dec 2002. Retrieved July 1, 2019.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ Jackson, Samuel L. (June 15, 2018). Samuel L. Jackson Goes Undercover on Reddit, Twitter, and Wikipedia (Video). Condé Nast. Event occurs at 2:48–3:20 and 6:33–6:40. Archived from the original on 26 July 2019. https://web.archive.org/web/20190726024649/https://www.youtube.com/watch?v=Kln_SgDD9Nc&gl=US&hl=en&has_verified=1&bpctr=9999999999. Retrieved July 1, 2019.
  14. Vineyard, Jennifer (June 4, 2013). "Which Curse Word Does Samuel L. Jackson Credit With Stopping His Stutter?". Vulture.com. New York Media, LLC. Archived from the original on 1 July 2019. Retrieved July 1, 2019.
  15. ۱۵٫۰۰ ۱۵٫۰۱ ۱۵٫۰۲ ۱۵٫۰۳ ۱۵٫۰۴ ۱۵٫۰۵ ۱۵٫۰۶ ۱۵٫۰۷ ۱۵٫۰۸ ۱۵٫۰۹ ۱۵٫۱۰ ۱۵٫۱۱ ۱۵٫۱۲ Hudson, Jeff (2004). Samuel L. Jackson: The Unauthorised Biography. London: Virgin Books. pp. 5-23-32-41-53-65-66-71-99-106-121-213-219. ISBN 1-85227-024-1. OCLC 224038091.
  16. Edelman, Rob. "Samuel L. Jackson". Film Reference. Archived from the original on 1 July 2019. Retrieved July 1, 2019.
  17. Smiley, Tavis (February 24, 2006). "Samuel L. Jackson". The Tavis Smiley Show. Archived from the original on June 12, 2009. Retrieved July 1, 2019.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ Rader, Dotson (January 9, 2005). "He Found His Voice (Film actor Samuel L. Jackson)". Parade. Archived from the original on December 29, 2008. Retrieved July 1, 2019.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Kung, Michelle (February 12, 2006). "Action Jackson". The Boston Globe. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved July 1, 2019.(نیازمند آبونمان)
  20. O'Hagan, Sean (December 7, 2008). "Samuel L Jackson: 'Now we got the movie stuff out of the way, let's talk about something serious'". The Guardian. London. Archived from the original on 1 July 2019. Retrieved July 1, 2019.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ "Samuel L. Jackson". Yahoo Movies. Archived from the original on 15 February 2012. Retrieved July 1, 2019.
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ Petrakis, John (February 24, 1993). "Reaching for the top Veteran actor Samuel Jackson more than just a familiar face". Chicago Tribune. Archived from the original on 1 July 2019. Retrieved July 1, 2019.(نیازمند آبونمان)
  23. "Samuel L Jackson cover story". MATT POMROY. 2018-04-04. Archived from the original on 11 April 2018. Retrieved 2019-07-01.
  24. Angeli, Michael (February 19, 1993). "Samuel Jackson is quite the character" (Fee required). The Dallas Morning News. Archived from the original on 19 June 2018. Retrieved July 1, 2019.
  25. "Festival de Cannes: Jungle Fever". festival-cannes.com. Archived from the original on 15 February 2012. Retrieved July 2, 2019.
  26. Ryan, James (April 28, 1995). "Jackson Out of Hiding". Ocala Star-Banner. Google News. Archived from the original on 30 April 2016. Retrieved July 2, 2019.
  27. Petrakis, John (February 24, 1993). "Reaching for the top Veteran actor Samuel Jackson more than just a familiar face" (Fee required). Chicago Tribune. Archived from the original on 7 November 2012. Retrieved July 2, 2019.
  28. Price, Michael H. (June 14, 1993). "'Jurassic Park' Thriller Not Necessarily For Kids". TimesDaily. Google News. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 2, 2019.
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ Bhattacharya, Sanjiv (October 27, 2002). "Play it again Samuel..." The Observer. London. Archived from the original on 2 July 2019. Retrieved July 2, 2019.
  30. "'Gump' Tops Golden Globe Nominations". The New York Times. December 24, 1994. Archived from the original on 2 July 2019. Retrieved July 2, 2019.
  31. Okwu, Michael (March 1, 2001). "Samuel L. Jackson not caving in to star pressure". CNN. Archived from the original on 14 August 2013. Retrieved July 2, 2019.
  32. "A Time to Kill". Box Office Mojo. Archived from the original on 8 December 2009. Retrieved July 2, 2019.
  33. "Die Hard: With a Vengeance". Box Office Mojo. Archived from the original on 7 July 2019. Retrieved July 2, 2019.
  34. Ryan, Tim (November 5, 2005). "Working It". Honolulu Star-Bulletin. Archived from the original on 8 August 2010. Retrieved July 2, 2019.
  35. Guthmann, Edward (July 30, 1997). "Really Dangerous Minds in '187'". San Francisco Chronicle. Archived from the original on 21 May 2006. Retrieved July 2, 2019.
  36. Wallace, Amy (January 9, 1998). "Duvall's 'Apostle' Truly Filled With Spirit; Movies: 'Hard Eight,' 'Star Maps' and 'Ulee's Gold' follow in the nominations honoring independent films". Los Angeles Times. Archived from the original on 2 July 2019. Retrieved July 2, 2019.
  37. "Berlinale: 1998 Prize Winners". berlinale.de. Archived from the original on 12 October 2013. Retrieved July 2, 2019.
  38. Malcolm, Derek (February 23, 1998). "Brazilian wins Berlin film prize with odyssey of an orphan". The Guardian. Archived from the original on 2 July 2019. Retrieved July 2, 2019.
  39. Michael, Dennis (February 13, 1998). "'Sphere' takes moviegoers to new depths". CNN. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved July 2, 2019.
  40. Gleiberman, Owen (July 31, 1998). "The Negotiator (1998)". Entertainment Weekly. Archived from the original on 6 October 2014. Retrieved July 2, 2019.
  41. LaSalle, Mick (July 31, 1998). "These Sharks Have Attitude – 'Deep Blue Sea' a Fresh, Tasty Thriller". San Francisco Chronicle. Archived from the original on 6 March 2012. Retrieved July 2, 2019.
  42. Spelling, Ian (July 31, 1998). "The Force is With Jackson". Reading Eagle. Google News. Archived from the original on 29 April 2016. Retrieved July 2, 2019.
  43. Walters, Mark (July 2006). "Samuel L. Jackson talks Snakes on a Plane". BigFanBoy. Archived from the original on 26 February 2017. Retrieved July 2, 2019.
  44. "Locations of Stars on the Hollywood Walk of Fame". Hollywood Walk of Fame. Archived from the original on May 14, 2009. Retrieved July 3, 2019.
  45. Germain, David (April 8, 2000). "'Engagement' Bumps 'Brockovich'". Spartanburg Herald-Journal. Google News. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 3, 2019.
  46. Tucker, Ken (November 28, 2000). "Stand Up, Comics!". Entertainment Weekly. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved July 3, 2019.
  47. Rush, George; Molloy, Joanna; Ogunnaike, Lola; Robinovitz, Karen (June 8, 2000). "Jackson: 'Shaft' Drove Me Daft". Daily News. Archived from the original on July 30, 2012. Retrieved July 3, 2019.
  48. Schwarzbaum, Lisa (March 7, 2001). "The Caveman's Valentine (2001)". Entertainment Weekly. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved July 3, 2019.
  49. Giles, Jeff (May 7, 2002). "Samuel L. Jackson on the Hilarious Origins of His Purple Lightsaber in 'Star Wars'". Townsquare Media. Oaktree Capital Management. Archived from the original on 8 May 2019. Retrieved July 3, 2019.
  50. "License to Thrill". Sydney Morning Herald. August 30, 2002. Archived from the original on 4 July 2017. Retrieved July 3, 2019.
  51. "Formula 51 (2002)". Entertainment Weekly. August 20, 2002. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved July 3, 2019.
  52. Bentley, Rick (March 22, 2003). "'Basic' Travolta". Toledo Blade. Google News. Archived from the original on 11 May 2016. Retrieved July 3, 2019.
  53. "'S.W.A.T.' tops weekend box office". USA Today. Associated Press. August 10, 2003. Retrieved July 3, 2019.
  54. "Hot Action Cop in TV, Movies and Video Games". Hot Action Cop. Archived from the original on December 27, 2007. Retrieved July 3, 2019.
  55. "Samuel L. Jackson". Rotten Tomatoes. Archived from the original on 19 June 2019. Retrieved July 4, 2019.
  56. Sragow, Michael (March 7, 2004). "The McQueen of Women-In-Jeopardy Films" (Fee required). The Baltimore Sun. Archived from the original on 7 November 2012. Retrieved July 4, 2019.
  57. "Twisted (2004)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on 29 November 2017. Retrieved July 4, 2019.
  58. Schager, Nick (February 26, 2004). "Twisted". Slant Magazine. Archived from the original on 10 November 2013. Retrieved July 4, 2019.
  59. Lane, Jim (March 11, 2004). "Twisted". Sacramento News & Review. Retrieved July 4, 2019.
  60. Burr, Ty (November 5, 2004). "Look! Up in the sky! It's a flabby suburban dad!". Boston Globe. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved July 4, 2019.
  61. "The Incredibles (2004)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on 31 July 2019. Retrieved July 4, 2019.
  62. "Annie Award Noms Incredibly Good To 'Incredibles'". KIRO-TV. December 8, 2004. Archived from the original on April 20, 2005. Retrieved July 4, 2019.
  63. Burr, Ty (April 16, 2004). "Second 'Kill Bill' is dead-on". Boston Globe. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved July 4, 2019.
  64. Daly, Sean (January 14, 2005). "In 'Carter,' Jackson Calls the Shots". The Washington Post. Archived from the original on 9 July 2017. Retrieved July 4, 2019.
  65. Foucher, David (January 14, 2005). "Coach Carter". EDGE. Archived from the original on 16 October 2015. Retrieved July 4, 2019.
  66. Tucker, Betty Jo. "Winning a Future". ReelTalk Movie Reviews. Archived from the original on 27 February 2019. Retrieved July 4, 2019.
  67. Townsend, Bob. "Coach Carter". Atlanta Journal-Constitution. Archived from the original on May 12, 2008. Retrieved July 4, 2019.
  68. "Time For a Lads Night Out". The Sun. August 12, 2008. Archived from the original on 12 March 2016. Retrieved July 4, 2019.
  69. Turan, Kenneth (May 15, 2005). "'Star Wars: Episode III Revenge of the Sith'". Los Angeles Times. Archived from the original on May 23, 2008. Retrieved July 4, 2019.
  70. Hart, Hugh (September 11, 2005). "Non-Action Hero Gets Top Billing". San Francisco Chronicle. Archived from the original on 14 September 2005. Retrieved July 4, 2019.
  71. "Samuel L. Jackson to receive acting award". USA Today. Associated Press. November 6, 2005. Retrieved July 4, 2019.
  72. "Actor Jackson enters Walk of Fame". BBC News. January 31, 2006. Archived from the original on 4 July 2019. Retrieved July 4, 2019.
  73. Dawson, Angela (August 25, 2006). "Samuel L. Jackson shares some of his thoughts on acting, his new movie and his biggest phobia". Sun2Surf. Archived from the original on February 7, 2009. Retrieved July 4, 2019.
  74. "Freedomland". Box Office Mojo. Archived from the original on 14 May 2010. Retrieved July 4, 2019.
  75. Gleiberman, Owen (February 17, 2006). "'Freedomland' shrill and joyless". Entertainment Weekly. CNN. Archived from the original on 27 February 2019. Retrieved July 4, 2019.
  76. Elsworth, Catherine (March 25, 2006). "Cult film fans are bitten by Snakes on a Plane". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 4 July 2019. Retrieved July 4, 2019.
  77. Tyrangiel, Josh (April 24, 2006). "Snakes on Samuel L. Jackson". Time. Archived from the original on 23 August 2013. Retrieved 2019-07-04.
  78. Clark Collis (8 Aug 2006). "Snakes on a Plane: The folks behind its theme song". EW. Archived from the original on 2019-07-04. Retrieved 2019-07-04.
  79. "Bambi honour for Jackson". ITV News. Archived from the original on February 6, 2009. Retrieved June 4, 2019.
  80. Germain, David (December 14, 2006). "Trite script wins battle in 'Home of the Brave'". MSNBC. Associated Press. Archived from the original on 2 April 2007. Retrieved July 4, 2019.
  81. Palathingal, George (August 2, 2007). "Farce of the Penguins". The Sydney Morning Herald. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved July 4, 2019.
  82. "Samuel L. Jackson: 'I'm fine with snakes'". MSNBC. Associated Press. August 18, 2006. Archived from the original on 11 June 2009. Retrieved July 4, 2019.
  83. Johnson, Ross (April 23, 2006). "Hollywood's One Remaining Taboo Found in 'Black Snake Moan'". The New York Times. Archived from the original on 2 January 2016. Retrieved July 4, 2019.
  84. Thomson, Desson (June 22, 2007). "Creepy '1408': It's Worth Checking Into". The Washington Post. Archived from the original on 4 July 2019. Retrieved July 4, 2019.
  85. Scott Gwin. "Resurrecting the Champ". Cinema Blend. Archived from the original on 4 July 2019. Retrieved 2019-07-04.
  86. Germain, David (August 11, 2008). "Review: 'Clone Wars' is fun though forgettable". USA Today. Retrieved July 4, 2019.
  87. Germain, David (January 29, 2009). "DVD reviews: 'Lakeview Terrace,' 'Fireproof'". MSNBC. Associated Press. Retrieved July 4, 2019.
  88. Bowles, Scott (August 14, 2008). "For 'Soul Men' director, deaths of Mac, Hayes were doubly devastating". USA Today. Archived from the original on 2 May 2009. Retrieved July 4, 2019.
  89. "The Spirit". Rotten Tomatoes. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 4, 2019.
  90. "The Spirit". Box Office Mojo. Archived from the original on 26 March 2019. Retrieved July 4, 2019.
  91. LaSalle, Mick (August 20, 2009). "WWII rewritten in glorious Basterds". Houston Chronicle. Retrieved July 4, 2019.
  92. Boucher, Geoff (January 24, 2009). "Samuel L. Jackson is animated about 'Afro Samurai: Resurrection'". Los Angeles Times. Archived from the original on 3 May 2009. Retrieved July 4, 2019.
  93. "Samuel L. Jackson enjoyed violent scene". Boston Globe. February 15, 2009. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved July 4, 2019.
  94. Josh Levin (August 5, 2010). "The Other Guys - Don't call it a Will Ferrell comeback". Slate.com. Archived from the original on 17 June 2019. Retrieved 2019-07-04.
  95. Tim Goodman (2011-10-02). "Tim Goodman Reviews 'The Sunset Limited,' Which Fails to Cross Over From Stage to Small Screen". Hollywood Reporter. Archived from the original on 4 July 2019. Retrieved 2019-07-04.
  96. Silberman, Stacey (August 27, 2007). "Samuel L. Jackson: Man of Many Digital Faces". Hollywood Today. Archived from the original on 18 August 2016. Retrieved July 4, 2019.
  97. Carroll, Larry; Adler, Shawn; Horowitz, Josh (January 26, 2007). "Sam Jackson Reunites With Willis, 'Underdog' Gets Real: Sundance File". MTV. Archived from the original on 17 September 2007. Retrieved July 4, 2019.
  98. Boucher, Geoff (January 13, 2009). "Nick Fury no more? Samuel L. Jackson says 'Maybe I won't be Nick Fury'". Los Angeles Times. Archived from the original on 24 May 2010. Retrieved July 4, 2019.
  99. Vary, Adam B.; Collis, Clark (May 9, 2008). "Striking While Iron Man is Hot". Entertainment Weekly. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved July 4, 2019.
  100. Kit, Borys (February 25, 2009). "Jackson's Fury in flurry of Marvel films". Reuters. The Hollywood Reporter. Archived from the original on 3 March 2009. Retrieved July 4, 2019.
  101. Sneider, Jeff (June 6, 2012). "Russo brothers tapped for 'Captain America 2': Disney and Marvel in final negotiations with 'Community' producers to helm pic". Variety. Archived from the original on August 4, 2012. Retrieved July 5, 2019.
  102. Lealos, Shawn S. (February 12, 2015). "Samuel L. Jackson Has 2 Movies Left in his Marvel Contract". Renegade Cinema. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  103. Brew, Simon (February 12, 2015). "Samuel L Jackson's Marvel contract has two films left". Den of Geek. Dennis Publishing. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  104. "Why Isn't Samuel L. Jackson in Avengers: Infinity War or Avengers 4?". TV Over Mind. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-05.
  105. Jennifer Fabiano (18 January 2019). "Samuel L. Jackson Hinted That We Might Not See Him in Avengers: Endgame". Mental Floss. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  106. Angela Dawson (27 February 2019). "Samuel L. Jackson and Clark Gregg De-Aged in 'Captain Marvel'". Forbes. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-05.
  107. "Will Smith Could Be DJANGO UNCHAINED, Samuel L. Jackson Cast". WhatCulture.com. Archived from the original on May 9, 2011. Retrieved May 18, 2015.
  108. McNary, Dave (26 December 2015). "Quentin Tarantino's 'Hateful Eight' Launches With $1.9 Million on Christmas". Variety. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 5 July 2019.
  109. Fleming, Jr, Mike (August 6, 2015). "Is There Room On 'Kong: Skull Island' For Samuel L. Jackson And Tom Wilkinson?". Deadline Hollywood. Archived from the original on 9 August 2015. Retrieved 2019-07-05.
  110. Max Evry (July 19, 2018). "Samuel L. Jackson's Mr. Glass is Back in Glass Trailer Tease". Coming Soon. Archived from the original on 3 October 2018. Retrieved 5 July 2019.
  111. Hipes, Patrick (November 14, 2016). "Samuel L. Jackson, Joan Cusack & Bradley Whitford Join Brie Larson's 'Unicorn Store'". Deadline Hollywood. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  112. McNary, Dave (November 14, 2016). "Samuel L. Jackson, Joan Cusack, Bradley Whitford Join Brie Larson's 'Unicorn Store'". Variety. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  113. Aaron Couch (2 July 2019). "'Spider-Man: Far From Home' Writers Explain Samuel L. Jackson's Standout Line". Hollywood Reporter. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 5 July 2019.
  114. O'Connell, Sean (July 22, 2011). "Samuel L. Jackson Producing A Live-Action Afro Samurai Movie". Cinema Blend. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  115. Simmons, Leslie (October 30, 2008). "Samuel L. Jackson vs. the 'Dragon'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on November 2, 2008. Retrieved July 5, 2019.
  116. Nisha Gopalan (18 December 2012). "Samuel L. Jackson on Django Unchained and Being Bill Cosby's Stand-in". Vulture. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-05.
  117. "Samuel L. Jackson to give a voice to 'Afro Samurai'". The Herald-Mail. May 4, 2005. Archived from the original on 11 December 2012. Retrieved July 5, 2019.
  118. Weisman, Jon (May 13, 2006). "Why thesps can't laugh off animated voice gigs". Variety. Archived from the original on February 18, 2009. Retrieved July 5, 2019.
  119. "A-listers flock to Gervais sitcom". BBC News. January 24, 2005. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 5, 2019.
  120. Vargas, Jose Antonio (December 15, 2004). "Major Players". The Washington Post. Archived from the original on 27 February 2019. Retrieved July 5, 2019.
  121. "Wallflowers, Imbruglia Set For MTV Movie Awards". Rolling Stone. May 16, 1998. Retrieved July 5, 2019.
  122. "Samuel L. Jackson returns as ESPY Awards host". Los Angeles Times. April 7, 2009. Archived from the original on 27 October 2017. Retrieved July 5, 2019.
  123. Hutchens, Bill (April 29, 2008). "Having a Grand Theft time" (Fee required). The News Tribune. Archived from the original on 7 November 2012. Retrieved July 5, 2019.
  124. "Jackson Voices God". ContactMusic.com. July 16, 2006. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 5, 2019.
  125. Netburn, Deborah (June 15, 2011). "Samuel L. Jackson reads 'Go the F --- to Sleep'". Los Angeles Times. Archived from the original on 10 December 2011. Retrieved July 5, 2019.
  126. Ken Sugiura (January 17, 2013). "As Falcons "Rise up," so does Atlanta". AJC. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-05.
  127. "0-8-4". Agents of S.H.I.E.L.D.. Season 1. Episode 2. 2013-10-01. ABC.
  128. "Beginning of the End". Agents of S.H.I.E.L.D.. Season 1. Episode 22. 2014-05-13. ABC.
  129. Rebecca Hia (November 16, 2016). "Capital One shakes it up with Samuel L. Jackson Campaign". AdAge. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-05.
  130. Angus Walker (10 July 2016). "Samuel L. Jackson, KRS-One, Sticky Fingaz, Mad Lion & Talib Kweli - I Can't Breathe". hotnewhiphop.com. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 5 July 2019.
  131. "Top 100 Stars in Leading Roles at the Domestic Box Office". The Numbers. Archived from the original on 16 June 2019. Retrieved 2019-07-05.
  132. "Top 100 Stars in Supporting Roles at the Domestic Box Office". The Numbers. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-05.
  133. Dwinell, Joe (September 16, 2008). "Brangelina take over the 'World'". Boston Herald. Archived from the original on September 18, 2008. Retrieved July 6, 2019.
  134. ۱۳۴٫۰ ۱۳۴٫۱ Mears, Jo (May 23, 2009). "My family values". The Guardian. London. Archived from the original on 26 June 2019. Retrieved July 6, 2019.
  135. Williams, Lena (June 9, 1991). "Samuel L. Jackson: Out of Lee's 'Jungle,' Into the Limelight". The New York Times. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 6, 2019.
  136. Tyrangiel, Josh (August 7, 2006). "His Own Best Fan". Time. Archived from the original on 23 August 2013. Retrieved July 6, 2019.
  137. Miller, Prairie (May 18, 2005). "Celebrity Spotlight: Samuel L. Jackson". LongIslandPress.com. Archived from the original on November 19, 2005. Retrieved July 6, 2019.
  138. ۱۳۸٫۰ ۱۳۸٫۱ "Samuel L. Jackson's bald love". Monsters and Critics. October 13, 2007. Archived from the original on September 7, 2008. Retrieved 2019-07-06.
  139. ۱۳۹٫۰ ۱۳۹٫۱ Walton, A. Scott (October 21, 2002). "Wigs Often Play Supporting Roles in Films With Samuel L. Jackson" (Fee required). The Atlanta Journal-Constitutionآ. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved July 6, 2019.
  140. Alvarez, Antoinette (February 14, 2007). "Interview: Samuel L. On Black Snake Moan". LatinoReview.com. Archived from the original on August 15, 2015. Retrieved July 6, 2019.
  141. Govani, Shinan (November 4, 2006). "Raptors provide Jackson's action". The Windsor Star. Archived from the original on 8 December 2015. Retrieved July 6, 2019.
  142. "Samuel L Jackson enjoys Liverpool's 5-1 win over Arsenal". Liverpool Echo. February 9, 2014. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved July 6, 2019.
  143. "Here are just some of the many reasons why Samuel L. Jackson is the coolest motherf***er alive". Joe.ie. 2016-11-04. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-06.
  144. Martin, Marie (February 25, 2008). "Jackson campaigns for Obama". Texarkana Gazette. Archived from the original on July 17, 2011. Retrieved July 6, 2019.
  145. "Samuel L. Jackson: 'I Voted for Barack Because He Was Black'". Yahoo! News. February 11, 2012. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved 2019-07-06.
  146. "Politics of color". New York Post. 11 February 2012. Archived from the original on 31 August 2013. Retrieved 6 July 2019.
  147. Melena Ryzik (2019-12-19). "Supporting Actor Category Is Thick With Hopefuls". New York Times. Archived from the original on 7 Feb 2019.
  148. Matheson, Whitney (June 6, 2013). "Samuel L. Jackson does 'Breaking Bad'". USA Today. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 6, 2019.
  149. Maglio, Tony (June 10, 2013). "Samuel L. Jackson's 'Breaking Bad' monologue is just the beginning for charity platform prizeo". TheWrap. Retrieved 2019-08-14.
  150. "Samuel L Jackson on his 9 movie Marvel contract". Yahoo! Movies. Yahoo!. Archived from the original on 27 February 2019. Retrieved July 6, 2019.
  151. Ivan-Zadeh, Larushka (28 Mar 2014). "Samuel L Jackson: As a young black actor, my character always died". Metro News. Archived from the original on 5 July 2019. Retrieved July 6, 2019.
  152. "Samuel L Jackson's testicular cancer awareness video is passionate and slightly menacing". Archived from the original on 25 September 2015. Retrieved July 6, 2019.

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]