دریای عمان

نقشهٔ امپراطوری ایران، ۱۱۲۶ خورشیدی، دریای پارس، نام آب‌های آزاد سراسر جنوب ایران در نقشهٔ سدهٔ ۱۸ امانوئل بوئن (Eman Bowen) نشان داده شده‌است.

دریای عُمان در واقع خلیج تنگه هرمز تا دریای مکران است و دریای مکران با جغرافیای دریای عمان متفاوت است دریای مُكران، پهنه آبی است که امروزه در نقشه های جغرافیایی از آن با نام دریای عرب یاد می شود این پهنه آبی دریای عمان و خلیج فارس را به اقیانوس هند متصل می‌کند. در شرق آن آبهای ساحلی هندوستان و در شمال آن سواحل پاکستان و ایران ( استان سیستان و بلوچستان) و در جنوب آن عمان و امارات متحده عربی قرار دارند.این دریا را در بسیاری از منابع تاریخی قرون وسطی بحر فارس و بحر اخضر نیز نامیده اند. در بعضی منابع اروپایی قدیم با نام دریای اریتراس نیز یاد شده است.اما در جغرافیای جدید بحر عرب - بحر عمان و خلیج فارس سه منطقه جداگانه هستند و مردم پاکستان به بخش ساحلی خود دریای مکران می گویند.

بندر راهبردی چابهار که تنها بندر اقیانوسی ایران است نیز در شمال این دریا قرار دارد و نزدیک‌ترین و آسان‌ترین راه دسترسی کشورهای آسیای میانه (که محصور در خشکی‌اند) به آبهای آزاد است. خورهای دریای عمان کمتر از خورهای خلیج فارس است.

نام اين دريا توسط پارسيان مُكران ناميده می‌شد. حاكميت بی چون و چرای ايران در دو سوی آب های خليج فارس و دريای مُكران( عمان) و جزاير اين دو دريا در طول تاريخ چند هزار ساله مسأله‌ای انكارناپذير است. در قدیم این دریا با تمام گستره آبهای جنوبی ایران همراه با همه آبهای شمال اقیانوس هند تحت سیطره ایرانیان باستان دریای پارس نیز نامیده می‌شد.

منابع

• حق شناس كمياب، سيد علی، حاكميت تاريخی ايران بر جزاير تنب و ابوموسی، تهران، انتشارات سنا، ۱۳۸۹.

جستارهای وابسته

دریای عمان

• دریای عرب
• خلیج فارس
• اقیانوس هند
• دریای فارس