دریای عمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۵° شمالی ۵۸° شرقی / ۲۵° شمالی ۵۸° شرقی / 25; 58

دریای عمان
بندر گوادر در سواحل پاکستان در دریای عمان

دریای عُمان (به عربی: خليج عمان) یا دریای مکران پهنه‌ای آبی است که در شمال غربی دریای عرب و اقیانوس هند و شرق تنگه هرمز و خلیج فارس قرار گرفته‌است. ایران در شمال این دریا و عمان و بخش کوچکی از امارات در جنوب آن جای دارند. در سازمانهای بین المللی و زبان‌های دیگر آن را خلیج عمان می‌نامند.

حد و مرز[ویرایش]

ساحل جنوبی دریای عمان

بر اساس تعریف سازمان بین‌المللی آب‌نگاری مرز شمال غربی خلیج عمان خطی است که رأس لیمه (25°57'N) در ساحل شبه‌جزیره عربستان را به رأ س الکوه (25°48'N) در ساحل ایران متصل می‌کند و مرز جنوب غربی آن خطی است که رأس‌الحد (22°32'N) در پیشرفته‌ترین برآمدگی جنوب شرقی شبه‌جزیره عربستان، را به جیوانی (61°43'E) در ساحل پاکستان متصل می‌کند.[۱]

نامهای تاریخی[ویرایش]

در نقشهٔ امپراطوری ایران، ۱۱۲۶ خورشیدی، دریای پارس، نام آب‌های آزاد جنوب شرقی ایران است.

در منابع تاریخی این خلیج و دریای عرب فعلی به نام‌های دریای مکران و بحر اخضر و در بعضی منابع اروپایی قدیم با نام دریای اریترا و دریای رومیروم و دریای هندوس نیز یاد شده که گاهی به کل اقیانوس هند و پهنه‌های آبی مرتبط با آن نیز گفته می‌شده است. نام این دریا به همراه دریای عرب امروزی از سوی جغرافی نویسان مسلمان، هندی هاو پارسیان مُکران -مکران که گویا تغییر یافته(مهی خوران) است و اروپائیان با تلفظ Mecran- Makran بکار برده اند." گاهی اوقات دریای مکران آبهای کل جنوب ایران و پاکستان فعلی قلمداد شده و دریای عمان نیز به سواحل عمان اطلاق شده است عمانا"ی تاریخی در واقع نام یکی از شهرهای جنوب ایران و در فاصله غرب چابهار فعلی و بندر جاسک قرار داشته است. نگاه شود( به نقشه پریپلوس ). [۲] حاکمیت بی چون و چرای ایران در دو سوی آب های خلیج فارس و دریای مُکران و جزایر این دو دریا در طول تاریخ چند هزار ساله مسأله‌ای انکارناپذیر است.[۳] بندر راهبردی چابهار که تنها بندر اقیانوسی ایران است نیز در شمال این دریا قرار دارد و نزدیک‌ترین و آسان‌ترین راه دسترسی کشورهای آسیای میانه (که محصور در خشکی‌اند) به آبهای آزاد است. خورهای دریای عمان کمتر از خورهای خلیج فارس است. قرار است کریدور شمال-جنوب ایجاد و راه آهنی از بندر چابهار تازاهدان و از آنجا به افغانستان و همچنین به راه آهن مشهد بافق وصل شود.

دریای اریترا+ عمانا+ پارس دریا


پانویس[ویرایش]

  1. Limits of Oceans and Seas, 3rd edition International Hydrographic Organization
  2. اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان
  3. حاكميت تاريخی ايران بر جزاير تنب و بوموسی، ص ۷

منابع[ویرایش]

  • اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان
  • وب سایت بندر چابهار
  • حق شناس، سید علی، حاکمیت تاریخی ایران بر جزایر تنب و ابوموسی، تهران، انتشارات سنا، ۱۳۸۹.
  • عمان فی عام ۱۹۸۶ (عام الحصاد والتراث) إصدار وزارة الإعللام، دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۸۶ میلادی
  • لفتنانت کولونیل، سیر آرنولد ویلسون، ، «(تاریخ عمان والخلیج)» ،. انتشار سال ۱۹۸۸ میلادی.

پیوند به تارنما[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]