آناتولی

نقشه ناحیه‌های تركيه و موقعيت آناتولی

آناتولی (از یونانی: ανατολή، «برآمدن خورشید»، «شرق») نام تاریخی بخش باختری ترکیه است. پاره خاوری ترکیه در از زمان رومیان «آسیای صغیر» یا آسیای کوچک گفته شده‌است پاره‌ای جغرافیائی از فلات ایران. در آغاز این واژه تنها به آناتولی غربی گفته می‌شد و اصطلاح آناتولی به عنوان اسم یک استان هنگام تجدید تقسیمات استان‌ها هنگام تجدید تقسیمات استان‌ها در دوره تنظیمات اواسط سده ۱۹ از بین رفت و ا این تاریخ به بعد آناتولی در اصطلاح جغراقیایی به تمام شبه جزیره گفته می‌شد، کم و بیش تا خظ ترابزون، ارزنجان، بیرجیک و اسکندرون که اکنون بخش بزرگ آن پاره‌ای از ترکیه‌است.

تاریخ آسیای کوچک

این منطقه از زمان غلبه کورش بزرگ بر پادشاه لیدی تا آمدن اسکندر، همواره بخشی از شاهنشاهی ایران هخامنشی بود.

در سال ۱۹۶ پس از میلادامپراتوری روم براین سرزمین تسلط یافت. در سال ۳۹۵ میلادی با تجزیهٔ دولت روم به دو امپراتوری روم شرقی و امپراتوری روم غربی، سرزمینی که شامل ترکیه کنونی است قسمتی از روم شرقی یا بیزانس گردید. پایتخت این دولت شهر بیزانس بود. که در زمان کنستانتین امپراتور روم و با رسمیت یافتن مذهب مسیح تغیر نام یافت و به «کُنستانتینوپولیس» نامور شد. اما ترکان مهاجر که آرام آرام وارد شبه جزیرهٔ آناتولی شده بودند توانستند پس از دو قرن با قدرت تمام این سرزمین را از آن خود کنند تا سرانجام سپاهیان محمد دوم در سال ۱۴۵۳ شهر مسیحی «کنستانتینوپولیس» را گشودند و با نام الله و اسلام به عمر روم شرقی پایان دادند.

پادشاهان امپراتوری عثمانی همواره سیاست پان‌ترکیسم گره خورده با پان اسلامیسم را دنبال می‌کردند و تشکیل یک حکومت ترک بزرگ از غرب آناتولی تا دشت ترکستان چین که همه اقوام ترک زبان را شامل شود و تحت حمایت و رهبری ترکیه باشد را در سر می‌پروراندند.

جستارهای وابسته

• تاریخ ترکیه

منابع

Wikipedia contributors, "Anatolia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Anatolia&oldid=206727879

پانویس

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آناتولی موجود است.