جزیره سیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۵°۵۴′۳۴″ شمالی ۵۴°۳۲′۲۲″ شرقی / ۲۵.۹۰۹۴۴° شمالی ۵۴.۵۳۹۴۴° شرقی / 25.90944; 54.53944

جزیره سیری
نام محلی: Sirri Island
جغرافیا
مکان خلیج فارس
مساحت ۱۷٫۳ کیلومتر مربع (۶٫۶۸ sq mi)
طول ۵٫۶ کیلومتر (۳٫۴۸ مایل)
عرض ۳ کیلومتر (۱٫۹ مایل)
کشور
استان هرمزگان
شهرستان ابوموسی
بخش مرکزی

جزیره سیری جزیره‌ای ایرانی واقع در خلیج فارس است. این جزیره به شکل ذوزنقه است و اندکی بالاتر [نیازمند منبع] و غرب‌تر از جزیره ابوموسی قرار دارد.

این جزیره دارای ۱۷ کیلومتر مربع مساحت است و نام اصلی و پارسی آن «راز» می‌باشد که به دلیل نزدیکی با مناطق عربنشین حاشیه جنوبی خلیج فارس، اعراب از معادل عربی این نام یعنی سری استفاده کردند که این نام در زبان‌های اروپایی سیری تلفظ شد و از راه آن زبان‌ها به فارسی رسید.[نیازمند منبع]

جغرافیا[ویرایش]

جزیره سیری یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

این جزیره در آب‌های خلیج فارس قرار دارد. فاصله آن تا مرکز شهرستان ابوموسی که در قسمت شرقی جزیره سیری واقع شده در حدود ۲۷ کیلومتر است . فاصله دریایی آن تا مرکز استان هرمزگان شهر بندر عباس در حدود ۱۵۲ مایل دریایی است . وسعت جزیره سیری ۳/۱۷ کیلومتر مربع می‌باشد. این جزیره فاقد پستی و بلندی بوده و نسبتاً مسطح است. مرتفع‌ترین نقطه آن ۲۴ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و بزرگ ترین ابعاد طولی و عرضی جزیره ۱/۶ و ۶/۴ کیلومتر است.

در قسمت‌های شمالی و نزدیک سواحل جزیره مناطق مسکونی همراه با سایر تأسیسات جای گرفته‌اند این جزیره به طور كامل نظامی است و هیچ فرد بومی در آن زندگی نمی‌کند. هم چنین عده‌ای از مردم جزیره در تأسیسات نفتی کار می‌کنند. در این جزیره تعداد قابل توجهی نخل خرما به طور پراکنده وجود دارد. این منطقه پوشش گیاهی فقیری دارد. در این جزره معدن خاک سرخ نیز موجود است.

در گذشته افرادی بومی در این جزیره زندگی می‌کردند که به مرور زمان از آن جا کوچ کردند. بر سر این جزیره، ایران سال‌ها با کشورهای حوزه خلیج فارس مشکل داشته است، اما اکنون از جزیره‌های ایران است. از حیوانات این جزیره می‌توان از آهو، گربه و مرغ دریایی و ... نام برد. آب و هوای این جزیره گرم و شرجی است.

جزیره سیری که در جنوب جزیره فرور کوچک و غرب جزیره ابوموسی قرار دارد. (نقشه ایران و توران در دوره قاجاریه که توسط آدولف اشتیلر ترسیم شده‌است.


منابع[ویرایش]

  • زنده دل، دستیاران، حسن. (مجموعه کتابهای راهنمای جامع ایرانگردی استان هرمزکان) ج۱. چاپ و انتشار سال ۱۹۹۸ میلادی.

جستارهای وابسته[ویرایش]

فهرست جزایر خلیج فارس