سیبری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سیبری (به روسی: Сиби́рь) نام سرزمینی بسیار گسترده در بخش آسیایی روسیه است. سیبری تقریباً تمامی ناحیهٔ شمال آسیا را در بر میگیرد.
سیبری از رشتهکوه اورال به سوی شرق امتداد یافته و تا اقیانوس آرام میرسد. از سوی شمال به اقیانوس منجمد شمالی و از جنوب به تپههای شمال و مرکز قزاقستان و مرزهای مغولستان و چین محدود میگردد. مساحت سیبری ۱۲۸۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است و ۶۰ درصد از خاک شوروی سابق را تشکیل میداد. این منطقه ۴۰ میلیون نفر سکنه دارد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نام شناسی
سیبری در زبان تاتاری به معنی سرزمین خفته است.
[ویرایش] جغرافیا
سیبری سرزمین جنگل های انبوه، رود های پر آب و دشت های یخ زده است. زمستان های بسیار سرد سیبری و تابستان های تقریباً داغ آن باعث شده تا قرن ها جمعیت چندانی در آن زندگی نکند.
[ویرایش] ناهمواری ها
سیبری یک سرزمین صاف و هموار است و بخش بزرگی از آن را دشت ها تشکیل داده اند؛ مرتفع ترین نقطهٔ آن یک آتشفشان فعّال در شبه جزیره کامچاتکا با ارتفاع حدود ۴۶۴۹ متر از سطح دریا است.
[ویرایش] دریاچه ها
[ویرایش] دریاچه بایکال
دریاچهٔ بایکال، دریاچه ای است بزرگ با حیات وحشی منحصر به فرد. تنها خوک آبی آب شیرین در این دریاچه می زیَد.
[ویرایش] آب و هوا
سیبری زمستان هایی بسیار سرد دارد؛ به طوری که گاه در زمستان ها دمای هوای این منطقه تا ۶۷− درجهٔ سلسیوس نیز می رسد و این منطقه به سرد ترین نقطهٔ مسکونی زمین تبدیل می شود. تابستان های این منطقه هم نسبتاً داغ هستند. در کل سیبری به عنوان منطقه ای سردسیر شناخته می شود.
مناطق خاصّی در شمال و خاور سیبری بسیار سردسیر هستند.
[ویرایش] پوشش گیاهی
[ویرایش] پوشش گیاهی طبیعی
سیبری سرزمین جنگل های انبوه است. جنگل های تایگا که بیش تر از درختان سرو و مخروطیان دیگر تشکیل شده اند، جَنوب سیبری را در بر گرفته اند.
[ویرایش] کشاورزی
کشاورزی تنها در بخشی از جنوب سیبری رواج دارد و در جنوب غربی آن دانه های خوراکی از جمله گندم در قالب کشتزار های بزرگ کشت می شوند.
[ویرایش] معادن
معادن بسیاری در سیبری وجود دارند و بخش عمدهٔ زغال سنگ و طلای روسیه از معادن این منطقه استخراج می شوند. جلگه های غربی سیبری دارای معادن نفت و گاز طبیعی هستند.
[ویرایش] تاریخ
در پایان سده ۱۵، قبایل تاتار بر سرزمین های شرق کوه های اورال یا همین سیبری تسلّط یافتند. در ۱۵۸۲، مردم روس سپاهی تشکیل دادند و همراه با قزاق ها، تاتار ها را شکست دادند. از زمان امپراتوری پتر یکم (۱۷۲۵-۱۶۷۲) تا زمان فروپاشی شوروی، زندانیان سیاسی و جنایتکاران محکوم به کار اجباری و آنانی که از سوی دولت برای جامعه خطرناک تشخیص داده می شدند را به سیبری اعزام می کردند.
[ویرایش] شهر ها
بزرگ ترین و پر جمعیت ترین شهر سیبری نووسیبیرسک است. پس از آن امسک و کراسنویارسک به ترتیب پر جمعیت ترین شهر های سیبری هستند.
[ویرایش] منابع
- ویکیپدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژوئن ۲۰۰۹.
- حقایق، بابک و دیگران. "دایره المعارف بزرگ زرّین"، سوّم. تهران:نشر آویژه، ۱۳۷۷ ISBN 964-407-238-3.
