شبه‌جزیره کامچاتکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۷° شمالی ۱۶۰° شرقی / ۵۷° شمالی ۱۶۰° شرقی / 57; 160

شبه‌جزیره کامچاتکا.

شبه‌جزیره کامچاتکا (به روسی: Полуостров Камчатка، تلفظ: پُلیُستـرُو کامچاتکا) شبه‌جزیره‌ای به درازای ۱۲۵۰ کیلومتر در خاور دور روسیه است. مساحت آن ۴۷۲٬۳۰۰ کیلومتر مربع و محل آن در میان اقیانوس آرام در شرق و دریای اُخُتسک در غرب است.

درست در راستای کرانه این شبه جزیره در کف اقیانوس آرام، درازگودال کوریل-کامچاتکا قرار دارد که عمق آن ۱۰٬۵۰۰ متر اندازه‌گیری شده‌است. دره آب‌فشان‌ها از نقاط دیدنی این شبه جزیره است.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

نخستین انسان‌ها در حدود چهار تا سه هزار سال پیش از میلاد وارد کامچاتکا شدند. پیش از ورود روس‌ها به این شبه جزیره تقریباً نیمی از جمعیت آن را قوم کوریاک تشکیل می‌داد.[۲] در پایان سده ۱۷ اولین قزاق‌های روس به این منطقه رسیدند و جریان استعمار روسیه آغاز شد. برای مدت زمانی طولانی حضور روس‌ها در کامچاتکا محدود به چند قلعه و روستای پتروپاولفسک در پیرامون خلیج آواچا می‌شد. در اثنای جنگ داخلی روسیه، پس از یک دوره کوتاه از دست به دست شدن کنترل این شبه‌جزیره بین ژاپن و روسیه سرانجام روس‌ها کنترل کامچاتکا را به طور پایدار و استوار در دست گرفتند.

در دوره اتحاد جماهیر شوروی به خاطر وجود پایگاه‌های نظامی، کامچاتکا از ۱۹۴۵ تا ۱۹۹۱ یک منطقه ممنوعه برای ورود خارجی‌ها شد. از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی جمعیت کامچاتکا رو به کاهش گذاشته است. گردشگری از اوایل دهه ۹۰ و با مجاز شدن سفر خارجی‌ها اهمیت پیدا کرده است اما به دلیل فاصله زیاد شبه‌جزیره از اروپا و شمال امریکا، شمار گردشگران هم‌چنان کم باقی‌مانده است.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ نوامبر ۲۰۰۶.

  • Gleadhill, Diana (2007), Kamchatka: A Journal & Guide to Russia's Land of Ice and Fire, Hong Kong: Odyssey Books, ISBN 978-962-217-780-2.