هیمالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رشته‌کوه هیمالیا (هیمالایا هم نوشته شده) )(هندی و نپالی: हिमालय)، مرتفع‌ترین کوه‌های زمين يا بطور عاميانه بام دنيا هستند. این رشته‌کوه، خط جداکننده شبه‌قاره هند از فلات تبت است. نام هیمالیا از واژه سانسکریت himālaya (هیمالَیا) گرفته شده که به معنی «برفستان» است.

بسیاری از رودهای بزرگ آسیا، از این رشته کوه سرچشمه می‌گیرند. تا قبل از اختراع وسايل هوانوردی،‌ تنها تعداد انگشت شماری از کوهنوردان، قادر به صعود به قلل مرتفع هیمالیا شده بودند. در آنجا هیچ گونه جاده با خط آهنی وجود ندارد و تنها راه ممکن بالا رفتن از دامنه‌ها و صخره‌ها با پای پیاده است. بارها و اثاثیه نیز توسط اسب،قاطر، الاغ، بز و حتی گوسفند حمل می‌شوند. بلندترین قله جهان، اورست با ارتفاع ۸٫۸۴۸ متر در این رشته کوه قرار دارد. در سلسله جبال هیمالیا ۱۴ قله وجود دارند که ارتفاع آنها بیش از هشت هزار متر است و اورست بلندترین آنها.

[ویرایش] منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی.

این نوشتار دربارهٔ درباره یک مکان جغرافیایی خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.