پریزم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لوگوی برنامه پریزم. «پریزم» به معنای منشور است.
جزئیات اطلاعاتی که توسط پریزم جمع‌آوری می‌شود؛ و شرکت‌های همکاری کننده با برنامه پریزم

پریزم (به انگلیسی: PRISM) عنوان یک برنامهٔ جاسوسی مخفی و گسترده، اجراشده توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا از سال ۲۰۰۷ به بعد است. این برنامه‌ها ۶ سال بعد در سال ۲۰۱۳ توسط ادوارد اسنودن و از راه روزنامه گاردین افشا شد که او پس از این افشاگری به هنگ کنگ گریخت. بر طبق اطلاعات افشاشده، یک دادگاه فوق سری در آمریکا به یک شرکت مخابراتی آمریکایی به نام ورایزن دستور داده‌است کلیهٔ اطلاعات و سوابق مشترکانش را که شامل میلیون‌ها تماس با جزئیات دقیق بوده‌است را تحویل آژانس امنیت ملی آمریکا دهد. همچنین بر طبق این اطلاعات مشخص شد که آژانس امنیت ملی آمریکا مستقیماً و بدون واسطه به اطلاعات سِروِرهای ۹ شرکت اینترنتی از جمله فیسبوک، گوگل، مایکروسافت، یاهو، اپل، فیس‌بوک، یوتیوب و اسکایپ دسترسی داشته‌است و می‌توانسته مکاتبات و مکالمات برخط کاربران خدمات این شرکت‌ها را شنود کند. دولت اوباما در این باره اظهار کرد که این داده‌ها برای پیگیری اتباع خارجی مظنون به تروریسم یا جاسوسی استفاده می‌شود. بر پایهٔ این اسناد کشورهای ایران، پاکستان، اردن، مصر و هند به ترتیب اهداف اصلی این برنامه بوده‌اند.[۱]

اسلایدی که نشان می‌دهد اکثر ارتباطات جهانی از آمریکا می‌گذرد.

در بخشی از اسلایدهایی که اسنودن فاش کرد آمده‌است: بسیاری از ارتباطات الکترونیکی در جهان از ایالات متحده آمریکا عبور می‌کند، زیرا داده‌های ارتباطات الکترونیکی به دنبال ارزان‌قیمت‌ترین مسیر هستند، نه مستقیم‌ترین مسیر از نظر فیزیکی؛ و عمده زیرساخت‌های اینترنت جهان در آمریکا قرار دارند.[۲] این مسئله به تحلیلگران جاسوسی-اطلاعاتی آمریکا این امکان را داده‌است که ارتباطات اهداف خارجی را هم شنود کنند، زیرا داده‌های الکترونیکی آن‌ها از آمریکا عبور می‌کند.[۲]

افشاگری‌های بعدی اسنودن مشخص کرد که کشورهایی مانند انگلستان هم شنودهای انبوه و گسترده انجام می‌دهند، و داده‌های مخابراتی و اینترنتی را ردگیری می‌نمایند،[۳] که آلمان آن را در صورت صحت «مانند یک کابوس» و «هیولایی» دانست.[۴][۵] اسنودن همچنین فاش کرد که آژانس امنیت ملی ایالات متحده با هک کردن زیرساخت شبکه‌های غیرنظامی (مانند دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها و شرکت‌های خصوصی) در کشورهای دیگر، مرتکب فعالیت‌های خطرناک و مجرمانه شده‌است.[۶]

واکنش‌ها به افشاگری‌ها[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «ایران بزرگ‌ترین هدف جاسوسی پریزم». وطن امروز، ۲۱/۳/۹۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Staff (June 6, 2013). "NSA Slides Explain the PRISM Data-Collection Program". The Washington Post. Retrieved June 15, 2013.
  3. MacAskill, Ewen; Borger, Julian; Hopkins, Nick; Davies, Nick; Ball, James (June 21, 2013). "GCHQ Taps Fibre-Optic Cables for Secret Access to World's Communications – Exclusive: British Spy Agency Collects and Stores Vast Quantities of Global Email Messages, Facebook Posts, Internet Histories and Calls, and Shares Them with NSA, Latest Documents from Edward Snowden Reveal". The Guardian. Retrieved June 30, 2013.
  4. Staff (June 22, 2013). "GCHQ Data-Tapping Claims Nightmarish, Says German Justice Minister". BBC News. Retrieved June 30, 2013.
  5. Meyer, David (June 7, 2013). "Europeans Call for Answers over U.S. Web Spying Allegations". GigaOM. Retrieved June 13, 2013.
  6. Mezzofiore, Gianluca (June 17, 2013). "NSA Whistleblower Edward Snowden: Washington Snoopers Are Criminals". International Business Times. Retrieved June 30, 2013.

پیوند به بیرون[ویرایش]