پیجر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک پی‌جو

پی‌جو[۱] یا پیجر دستگاه قابل‌حملی است که از آن به منظور دریافت پیام‌های متنی (حرف و عدد) و صوتی با کمک امواج رادیویی استفاده می‌شود. با دستگاه پی‌جو تنها می‌توان پیام را دریافت کرد و فرستادن پیام به آن با تلفن انجام می‌شود. پیجرها در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی توسعه یافتند و در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند، تا اینکه توسط تلفن های همراه جایگزین شدند و اکنون در موارد خاص مورد استفاده هستند.

تاریخچه[ویرایش]

اولین تلفن سیستم پیجر در سال ۱۹۴۹ توسط آلفرد جی گراس طراحی شد .

منابع[ویرایش]

  1. «پی‌جو»، از واژه‌های مصوّب بایگانی‌شده در ۳ اوت ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine فرهنگستان زبان و ادب فارسی است؛ همسنگ واژهٔ pager.