بوئینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بوئینگ
نوعشرکت سهامی عام
صنعتفناوری هوافضا
صنایع جنگ‌افزاری
بنا نهاده۱۹۱۶
بنیانگذارانویلیام بوئینگ
دفتر مرکزیایالات متحده آمریکا ساختمان بوئینگ، شیکاگو،
ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیتجهانی
مدیر عاملدیوید کلهون
رئیس هیئت مدیرهجیمز مک‌نرنی
محصولاتهواپیماهای مسافربری
هواپیماهای نظامی
سیستم‌های هوافضایی
سیستم‌های دفاع موشکی
درآمد ۱۰۱٫۱ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
سود خالص ۱۰٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
مجموع دارایی ۱۱۷٫۳ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
تعداد کارکنان۱۵۳٫۰۲۲ نفر (۲۰۱۸)
شرکت‌های وابستههواپیماهای تجاری بوئینگ
بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی
بوئینگ کپیتال
مک‌دانل داگلاس
وبگاه
دفتر مرکزی شرکت بوئینگ در شیکاگو

بوئینگ (به انگلیسی: Boeing) شرکت هوافضا و صنایع دفاعی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۶ توسط ویلیام بوئینگ در شهر سیاتل، واشینگتن تأسیس شد.

در طول دهه‌های گذشته همواره تمرکز اصلی این شرکت بر تولید هواپیماهای مسافربری معطوف بوده است. شرکت بوئینگ در سال ۱۹۹۷ با خریداری شرکت مک‌دانل داگلاس به بزرگترین شرکت هوافضای جهان تبدیل شد. این شرکت دومین شرکت صنایع دفاعی جهان می‌باشد، همچنین بزرگترین صادر کننده کالا و خدمات در ایالات متحده محسوب می‌شود.[۱][۲]

دفتر مرکزی بوئینگ در ساختمان بوئینگ، در شهر شیکاگو، ایلینوی قرار دارد. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود و جزئی از میانگین صنعتی داو جونز به‌شمار می‌آید. شرکت بوئینگ مالک ۴ شرکت تابعه هواپیماهای تجاری بوئینگ، بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی، بوئینگ کپیتال و گروه خدمات بوئینگ می‌باشد.

تاریخچه[ویرایش]

دو مدل قدیمی و جدید از هواپیمای بوئینگ بی-۵۲ در آشیانه ادوارد ای‌اف‌بی ناسا

ویلیام بوئینگ در ماه مارس سال ۱۹۱۰ شرکت گرین وود تیمبر را تأسیس کرد[۳] و ۲ سال بعد شرکت شیپ یارد را خریداری کرد و مقدمات تأسیس یک کارخانه هواپیماسازی را فراهم نمود. ویلیام بوئینگ ابتدا در مورد صنعت چوب در دانشگاه ییل تحصیل می‌کرد[۴] و این تجربه او را در اجرای طرح‌هایش و نیز ساخت هواپیما یاری نمود. در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۶ بزرگترین شرکت هواپیماسازی حال‌حاضر جهان، با سرمایه ۱۰۰ هزار دلار تأسیس شد. این در حالی بود که اولین هواپیمای تولید شده توسط این شرکت کمتر از ۸ متر طول داشت و تا ارتفاع ۹۰۰ پایی پرواز می‌کرد. ویلیام بوئینگ در ابتدا آن را شرکت محصولات هوایی پسفیک نام نهاد و یک سال بعد نام آن را به شرکت هواپیمایی بوئینگ تغییر داد. در سال‌های اولیه فعالیت بوئینگ به ساخت هواپیماهای کوچک برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا اقدام نمود که این هواپیماهای کوچک با هدف حمل و انتقال بسته‌های پستی طراحی و ساخته می‌شدند.[۵] این هواپیماها به نام مدل سی شهرت یافتند.

در سال ۱۹۱۹ اولین هواپیمای تجاری بوئینگ به نام بوئینگ بی-۱ به پرواز درآمد.[۶] طی دهه بعد بوئینگ درصدد تغییر استاندارد موتورهای هواپیما از سیستم خنک‌کاری آبگرد، به هواگرد بود و مدل ای-۴۰ را پس از اعمال این تغییرات تولید کرد.[۷] در این دهه بود که هواپیمای بمب‌افکن توسط دونالد داگلاس طراحی شد و بوئینگ شرکت دولفین را که متعلق به او بود، خریداری نمود و تولید مجموعه هواپیماهای جنگنده را نیز در دستور کار خود قرار داد.[۸] در سال ۱۹۲۹ بوئینگ اقدام به خریداری چند شرکت بزرگ هواپیماسازی نمود، که عبارت بودن از: پرت اند ویتنی، همیلتو استاندارد، ووت و یونایتد ایر ترانسپورت. در سال ۱۹۳۰ هواپیمای بوئینگ مدل بی-۱-ای با ۴ سرنشین، سپس مدل بوئینگ-۸۰ با ۱۲ سرنشین به پرواز درآمد.[۹] گرچه هم‌زمان با رشد و رونق شرکت در سال ۱۹۳۴ به دلیل قانونی که به تصویب رسیده بود، ویلیام بوئینگ سهم خود را فروخت و این شرکت را رها کرد، اما همچنان تا پایان عمر به ارائه مشاوره به شرکت بوئینگ ادامه داد. در سال ۱۹۳۷ هواپیمای مسافربری بوئینگ ۳۰۷ ساخته شد، که در زمان خود انقلابی در عرصه هواپیماهای تجاری به‌شمار می‌آمد. این هواپیما قادر بود تا ارتفاع ۶ هزار پایی پرواز نماید. در خلال جنگ جهانی دوم شرکت بوئینگ اقدام به تولید انبوه بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس و بمب افکن مدل بوئینگ بی-۲۹ نمود.[۱۰] ۱۵ سال بعد نیز بمب‌افکن پیشرفته بی۵۲ طراحی و ساخته شد. در همان سال (۱۹۵۷) اولین هواپیمای مجهز مسافربری مدل ۷ به عنوان بوئینگ ۷۰۷ به بازار عرضه شد. طی دهه بعد مدل‌های بوئینگ ۷۲۷، بوئینگ ۷۳۷ و بوئینگ ۷۴۷ نیز یکی پس از دیگری به بازار حمل و نقل هوایی جهان ارائه شدند. در این سال‌ها بوئینگ در ساخت موشک و سفینه‌های فضایی نیز وارد شده بود و با سازمان فضایی آمریکا (ناسا) همکاری نزدیک داشت. در سال ۱۹۷۴ پس از تجربه ساخت موفق آپولو، سفینه مارینر ۱۰ ساخته و به ناسا تحویل داده شد. در سال ۱۹۹۰ بوئینگ ۷۳۷ با فروش ۱٫۸۳۲ فروندی، به عنوان پرفروش‌ترین هواپیمای جهان مطرح شد، در حالی که بوئینگ در سال‌های قبل و بعد از آن، به طراحی و ساخت و عرضه مدل‌های بوئینگ ۷۵۷، بوئینگ ۷۶۷، بوئینگ ۷۷۷ و در سال ۲۰۰۵ بوئینگ ۷۸۷ پرداخت.

حوزه فعالیت[ویرایش]

یک فروند بوئینگ ۷۴۷ آمریکایی، در حال سوخت‌رسانی به یک فروند بوئینگ ۷۴۷ ایرانی (دهه ۱۹۷۰)

بوئینگ اولین و بزرگترین شرکت هواپیمایی جهان در ساخت هواپیماهای تجاری و دومین شرکت بزرگ در ساخت سیستم‌های دفاعی جهان است. حوزه فعالیت بوئینگ محدوده گسترده‌ای از سیستم‌ها، محصولات و خدمات فضایی و تجهیزات دفاعی را در زمینه طراحی، تولید و پشتیبانی هواپیماهای تجاری، جنگنده‌ها، بمب‌افکن‌ها، موشک‌ها، سفینه‌های فضایی، ماهواره‌ها، جنگ‌افزارها و فناوری‌های مختلف نظامی و دفاعی در برمی‌گیرد.

۵ حوزه اصلی فعالیت بوئینگ:

هواپیماهای تجاری[ویرایش]

هواپیماهای تجاری تولید شده توسط بوئینگ

عمده‌ترین محصولات تجاری در این زمینه، خانواده هواپیماهای مسافربری سری ۷ از ۷۰۷ تا ۷۸۷ است. حدود ۱۲ هزار هواپیمای تجاری یعنی مسافربری و باربری در جهان وجود دارد، که ۸۵٪ آنها، متعلق به شرکت آمریکایی بوئینگ است.

سیستم‌های دفاعی[ویرایش]

طراحی، مونتاژ و پشتیبانی سیستم‌های دفاعی و تولید انواع هلیکوپترها و جنگنده‌های نظامی در این حوزه قرار می‌گیرد.

مهندسی، فناوری و عملیات[ویرایش]

گروه مهندسی، فناوری و عملیات، شرکت بوئینگ، یک پشتوانه قوی، برای سازمان فضایی آمریکا است، که در جهت طراحی و ساخت و عملیات شاتل‌های فضایی و ایستگاه بین‌المللی فضایی، فعالیت می‌کند.

به‌طور کلی این حوزه، از واحدهای کسب و کار بوئینگ، پشتیبانی می‌کند و استراتژی رشد را در جهان با فراهم آوردن افراد، فناوری‌ها، فرایندها و عملکردهای مناسب، در زمان مناسب و مکان مناسب در سطح شرکت، فراهم می‌آورد.

سرمایه‌گذاری[ویرایش]

شرکت سرمایه‌گذاری بوئینگ، در جهت فراهم آوردن و تسهیل عملیات بانکی و پشتوانه واحدهای کسب و کار اصلی، در زمینه تجاری و دفاعی، تأسیس شده‌است.

گروه خدمات[ویرایش]

گروه خدمات بوئینگ، به واحدهای کسب و کار بوئینگ امکان می‌دهد، تا بر رشد سودآور تمرکز کنند؛ چرا که تمامی خدمات زیرساختی، شامل: خدمات تسهیلاتی، پرسنلی، جذب و استخدام، برنامه‌های رفاهی، ایمنی، آتش‌نشانی، عملیات کارگاهی، حمل‌ونقل و نظیر آن را، فراهم می‌سازد.

مدل مدیریتی[ویرایش]

رهبری و توسعه شرکت، جزء ارزش‌ها و فعالیت‌های اصلی شرکت بوئینگ است. در مدل مدیریتی شرکت بوئینگ بر پیشبرد عملکرد، از طریق رشد و توسعه بهره‌وری و رهبری تأکید شده‌است.

شرکت بوئینگ دارای یک مرکز رهبری است، که رویکرد توسعه رهبری، در آنجا مُدون شده، سپس عرضه می‌شود. این رویکردها، عبارت است از:

  • نهادینه‌سازی ارزش‌های بوئینگ و فرهنگ یکپارچه شرکت
  • تمرکز بر مهارت‌های کسب‌وکار
  • پشتیبانی اهداف استراتژیک کسب‌وکار، از طریق آموزش، مربی‌گری و ارزیابی عملکرد
  • انجام اقدامات چالشی در کسب‌وکار، اخذ و تحلیل بازخورد در مرکز رهبری

فروش[ویرایش]

ساختمان ۱۰۵ بوئینگ، واشینگتن

شرکت بوئینگ در سال ۲۰۰۷ با فروش ۶۱٫۵ میلیارد دلاری و سود ۲٫۲ میلیارد دلاری، در جایگاه ۲۸ در فهرست فرچون ۵۰۰ از پانصد شرکت برتر جهان، قرار داشت. بخش فروش هواپیماهای بوئینگ، بیش از ۹۰ کشور را پوشش می‌دهد. ۷۰٪ هواپیماهای تجاری تولید شده به خارج از ایالات متحده فروخته می‌شود. ۷۵٪ هواپیماهای تجاری جهان نیز توسط بوئینگ تأمین می‌گردد. حدود نیمی از فروش این شرکت به حوزه هواپیماهای تجاری برمی‌گردد. شرکت بوئینگ با ۲۲ هزار تأمین‌کننده جهانی، قرارداد دارد، همچنین به عنوان بزرگترین پیمانکار سازمان فضایی آمریکا محسوب می‌شود.

منابع انسانی[ویرایش]

بیش از ۱۵۹ هزار نفر از کارکنان این شرکت در ایالات متحده آمریکا و ۷۰ کشور دیگر فعالیت می‌کنند. از این تعداد حدود ۴۰٪ در بخش هواپیماهای تجاری، ۴۴٪ در بخش سیستم‌های دفاعی و بقیه در سایر حوزه‌ها اشتغال دارند. شرکت بوئینگ جامع‌ترین و بزرگترین آموزش‌های هوایی را چه در زمینه تعمیر و نگهداری و چه کارکنان پرواز، در بازار هواپیماهای ۱۰۰ صندلی و بالاتر، ارائه می‌دهد.

کارکنان بر پایه محل[ویرایش]

ناسا ایکس-۴۳ هواپیمای بدون سرنشین مافوق صوت
هواپیمای طراحی شده در سال ۲۰۱۱ بوئینگ

تعداد کارکنان شرکت بوئینگ در حال‌ حاضر بیش از ۱۷۰ هزار نفر برآورد شده‌است. جدول زیر که شمار کارکنان این شرکت را در هر یک از ایالت‌هایی که بوئینگ در آن‌ها شعبه فروش یا کارخانجات تولیدی دارد، نشان می‌دهد. این فهرست در سال ۲۰۰۶ تنظیم شده‌است.

کارکنان بر پایه محل فعالیت
آریزونا ۴٬۷۴۶
کالیفرنیا ۳۰٬۰۱۲
کانزاس ۳٬۱۷۵
میزوری ۱۶٬۲۸۲
پنسیلوانیا ۴٬۷۹۳
تگزاس ۵٬۱۵۲
واشینگتن ۶۶٬۱۸۵
سایر نقاط ۲۵٬۵۹۳
مجموع ۱۵۵٬۹۳۸

استخدام[ویرایش]

در جدول زیر شمار پرسنل بوئینگ، در بخش‌های مختلف، با توجه به ساختار سازمانی این شرکت، مشخص شده‌است. این جدول ظرفیت هر بخش یا شرکت تابعه بوئینگ را مشخص می‌نماید.

کارکنان بر پایه ساختار سازمانی
هوانوردی ۵۴٬۱۴۹
خدمات مالی ۱۳۱
ارتباطات ۵۰۶
سیستم‌های دفاعی ۷۵٬۹۵۵
مهندسی و فناوری ۱۲٬۲۲۸
گروه سرویس‌های مشترک ۱۱٬۸۰۹
ستاد مرکزی ۱٬۲۸۹
سایر بخش‌ها ۲
مجموع ۱۵۵٬۹۳۸

مدیریت ارشد[ویرایش]

مدیرعامل[ویرایش]

مدیرعامل کنونی شرکت، جیمز مک‌نرنی است و از سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو هیئت مدیره و از ۲۰۰۵ به عنوان مدیرعامل بوئینگ، مشغول به کار شده‌است. سابقه مدیریتی مک‌نرنی، بسیار درخشان است. او همچون بنیان‌گذار شرکت، ویلیام بوئینگ، دانش‌آموخته دانشگاه ییل است و مدرک ام‌بی‌ای را، از دانشگاه هاروارد اخذ کرده‌است.

وی ۱۹ سال در جنرال الکتریک مشغول به کار بود و قبل از پیوستن به بوئینگ، مدیرعامل شرکت ۳ام بود. او کارکنان را منبع اصلی قدرت بوئینگ می‌داند و بر این باور است، که دیدگاه‌های متنوع آنان، در تولید خلاقانه محصولات به شرکت کمک می‌کند؛ شرکتی که همه با تعهد بر توسعه مستمر در آن گردآمده‌اند.

هیئت مدیره[ویرایش]

ایستگاه فضایی اس‌تی‌اس-۱۳۴، ساخته‌شده توسط بوئینگ
ساختمان بوئینگ، در شهر ریدلی پارک

در حال حاضر (۲۰۱۴) هیئت مدیره شرکت بوئینگ از افراد زیر تشکیل شده‌است.

  • جیمز مک‌نرنی: رئیس هیئت مدیره
  • دریاسالار ادموند پی. جیامباستیانی
  • جان اچ. بیگز
  • جان بریسون
  • لیندا کوک
  • ویلیام ام. دالی
  • آرتور دی. کالینز جونیور
  • لینوود ام. کوبرن
  • کنت ان. دوبرستین
  • جان مک‌دانل
  • مایک اس. زافیروفسکی
  • سوزان سی. شواب

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "Defense News Top 100 for 2012" بایگانی‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳ توسط Archive.today. Defense News, July 22, 2013.
  2. "Boeing says it's flying high despite recession". USA Today, March 27, 2009.
  3. «Boeing History». Boeing.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در مه ۲۱, ۲۰۱۱.
  4. Howe، Sam (اکتبر ۲, ۲۰۱۰). «The tale of Boeing's high-risk flight into the jet age». The Seattle Times. دریافت‌شده در مه ۲۱, ۲۰۱۱.
  5. Boeing History—Beginnings... Mail and Boa abroad بایگانی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine Retrieved November 5, 2010.
  6. Boeing History Narrative – Beginnings – Biplanes by the Sea بایگانی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine, Retrieved November 4, 2010.
  7. «Boeing History-- Beginnings...Growing Pains». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در نوامبر ۵, ۲۰۱۰.
  8. Boeing P-12/ F4B Fighter بایگانی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine, Retrieved November 5, 2010.
  9. «Boeing History: Beginnings – World War I». Boeing. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در نوامبر ۴, ۲۰۱۰.
  10. Peck, Merton J. & Scherer, Frederic M. The Weapons Acquisition Process: An Economic Analysis (1962) Harvard Business School p.619

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]