پادمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پادْمان در فارسی به معنای نظارت و حراست کردن است و اسم مصدری است که از ریشهٔ فعل پاییدن گرفته شده‌است.

پادمان امروزه در اصطلاح به مقررات نظارتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (به فرانسه: sauvegarde) گفته می‌شود که شامل انواع بازرسی‌ها می‌شود.

از زمان تأسیس آژانس در سال ۱۹۵۷، سامانه‌های پادمان‌های آن به عنوان ابزار ضروری عدم تکثیر هسته‌ای و همکاری صلح‌آمیز هسته‌ای عمل کرده‌است. پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) انعقاد موافقتنامه‌های پادمانی (نظارتی) جامع با آژانس را توسط کشورهای عضو اجباری می‌داند.

تاکنون سه نوع الگو پادمانی توسط آژانس مورد تصویب قرار گرفته‌است: موافقتنامه پادمانی جامع معروف به سند ۱۵۳، موافقتنامه پادمانی ()۶۶ و پروتکل الحاقی (۵۴۰)

منابع[ویرایش]

غریب‌آبادی، کاظم، آشنایی با معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و پروتکل الحاقی، تهران: انتشارات موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر، ۱۳۸۳.