سفارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سفارت واتیکان در تهران

سفارت، نمایندگی دائم یا موقت یک کشور در کشوری دیگر می‌باشد. گاهی محل اقامت سفیر یا نمایندگان دولت‌های خارجی در داخل سفارت آن کشور قرار دارد. بر طبق «قرارداد وین دربارهٔ روابط سیاسی» (ماده بیست و دو، بیست و چهار و سی‌ام) سفارت خانه‌ها، بایگانی، اسناد این مکان‌ها و همچنین محل اقامت مأموران از مصونیت سیاسی برخوردارند. این بدان معناست که کشور میزبان کلیه تدابیر لازم جهت محافظت از اماکن دیپلماتیک در برابر تجاوز و خرابکاری را اتخاذ نماید و حافظ امنیت آنان باشد.

برخلاف باور رایج سفارت هر کشور قلمرو مستقل آن کشور نبوده و بخشی از خاک آن محسوب نمی‌شود.[۱] به نظر می‌رسد این باور اشتباه ریشه در مصونیت‌های دیپلماتیک سختگیرانه‌ای دارد که در قرارداد وین به آن‌ها اشاره شده است. از آن جمله می‌توان به این مورد اشاره کرد: «مأمورین کشور میزبان جز با کسب اجازه از مسئول سفارت حق ورود به این اماکن را نخواهند داشت.»

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Are the embassies of foreign countries will be their sovereign territory?». Yahoo. بازبینی‌شده در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Diplomatic mission»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵).