جرج اورول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جُرج اُروِل
George Orwell press photo.jpg
جرج اورول در ۱۹۳۳
نام اصلی اِریک آرتور بِلِر
زادروز ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳
موتیهاری، هند
مرگ ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰ میلادی (۴۶ سال)
ملیت انگلیسی هندی
پیشه نویسنده، رمان‌نویس
سبک نوشتاری پادآرمان‌شهر
کتاب‌ها هوای تازه
قلعه حیوانات
۱۹۸۴
همسر(ها) اِیلین اُشانیزی از (۱۹۳۵–۱۹۴۵ تا مرگِ اِیلین)
سونیا برانل (۱۹۴۹–۱۹۵۰ تا مرگِ اریک)
فرزندان ریچارد بلیر (فرزند خوانده)
امضا Orwell-Signature.svg

اریک آرتور بلر[۱] با نامِ مستعار جُرج اُروِل[۲] (زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ - درگذشتهٔ ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰),[۳] داستان‌نویس، روزنامه‌نگار، منتقدِ ادبی و شاعرِ انگلیسی بود. او را بیشتر برای دو رمان سرشناس و پرفروشش مزرعه حیوانات و هزارونهصدوهشتادوچهار می‌شناسند. این دو کتاب بر روی هم بیش از هر دو کتابِ دیگری از یک نویسندهٔ قرن بیستمی، فروش داشته‌اند.[۴] او همچنین با نقدهای پرشماری که بر کتاب‌ها می‌نوشت، بهترین وقایع‌نگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته می‌شود.[۵]

زندگی‌نامه[ویرایش]

خانهٔ بِلِرها در شیپ‌لِیک

اریک بلر در ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ در شهر موتیهاری، بهار (استان هند) در راج بریتانیا[۶] زاده شد. پدرِ پدربزرگِ وی چارلز بلر یک نجیب زادهٔ ثروتمند و زمین‌دار بود که با لیدی فان -دخترِ ارل وِستمُرلند- ازدواج کرده بود.[۷] پدربزرگِ او، توماس ریچارد آرتور بلر، یک روحانی بود.[۸] خودِ وی، خانواده اش را با دیدگاهِ طبقه اجتماعی و نه بر مبنایِ موقعیت موروثی توصیف می‌کند.[۹] پدرش ریچارد والمزلی بلر در ادارهٔ خدماتِ رفاهِ سلطنتی کار می‌کرد.[۱۰] اِریک بلر (جُرج اُروِل) دو خواهر داشت. مارجری، پنج سال بزرگ‌تر از وی و اِوریل، پنج سال کوچک‌تر بود. زمانی که اریک یک ساله بود، مادرش او و خواهر بزرگترش را به انگلستان برد.[۱۱] آیدا بلر و فرزندانش در هنلی-آن-تیمز آکسفوردشایر ساکن شدند. اریک با مادر و خواهرانِ خود بزرگ می‌شد و جز یک دیدارِ کوتاه در میانهٔ سالِ ۱۹۰۷،[۱۲] پدرِ خود ریچارد بلر را تا سال ۱۹۱۲ ندید.[۸] دفتر خاطراتِ مادرش از سالِ ۱۹۰۵ توصیفِ دورانی پر جُنب‌وجوش از فعالیت‌های اجتماعی و علایقِ هنری است.

خانوادهٔ بِلِرها پیش از جنگ جهانی اول به شیپ‌لِیک نقلِ مکان کردند. اریک در آنجا با خانوادهٔ بادیکام‌ها و بویژه با جاسینتا بادیکام دوست شد.[۱۳] جاسینتا و اریک شعر می‌گفتند و می‌نوشتند و رؤیای نویسندهٔ معروف شدن را داشتند. اریک گفته بود ممکن است روزی یک کتاب در سبکِ اچ. جی. ولز و آرمانشهری بنویسد. درین هنگام، او از تیراندازی، ماهیگیری و تماشای پرنده‌ها با همراهیِ برادر و خواهرِ جاسینتا هم لذت می‌برد.[۱۳]

در سن پنج سالگی، اریک به یک دِیرمدرسه در هِنلی‌آن‌تِیمز -که خواهرش مارجوری نیز حضور داشت- فرستاده شد. این مدرسه، یک صومعهٔ کاتولیک رومی با یاریِ راهبه فرانسوی اورسولاین بود که پس از تعلیقِ آموزشِ مذهبی در سال ۱۹۰۳ در فرانسه به انگلستان آمده بود.[۱۴] مادرِ اِریک دوست داشت که او بجای یک مدرسهٔ مذهبی، به یک مدرسهٔ آموزش و پرورش عمومی برود اما خانواده اش توانِ هزینهٔ کافی برای این کار را نداشت و نیاز بود برایش بورسیه گرفته شود. چارلز لیموزین، برادرِ آیدا بلر، پیشنهاد کرد که اریک به مدرسه‌ای در ایست‌بورن فرستاده شود.[۸] لیموزین یک گلف‌بازِ ماهر بود و مدیرِ مدرسه و مسابقاتِ باشگاه گلف ایستبورن را می‌شناخت و در چندین مسابقه در سال ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ پیروزی‌هایی به دست آورده بود.[۱۵] مدیر یاری رساندن به بلر را برای گرفتنِ بورس تحصیلی پذیرفت و تمهیداتِ مالیِ ویژه‌ای برقرار نمود تا پدر و مادر بلر تنها نیمی از هزینه‌های معمولِ مدرسه را پرداخت کنند. در سپتامبر ۱۹۱۱ اریک به سنت‌سایپرین رسید. او برای پنج سال در آن مدرسه بود و تنها برای تعطیلات مدرسه به خانه بازمی‌گشت. او هیچ‌چیز از کاهشِ هزینه‌های تحصیلش نمی‌دانست، گرچه بزودی دریافت که «از یک خانوادهٔ فقیر می‌آید[۱۶] او از مدرسه خوشش نمی‌آمد.[۱۷]

از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۷ در کشور برمه در نیروهای پلیس مشغول شد.

درکِ بی‌خانمانی و فقر[ویرایش]

زندگی در محیطی طبقاتی در هند و انگلیس باعثِ نگاهِ ویژهٔ او به پدیدهٔ فقر شد؛ موضوعی که مهم‌ترین عنصرِ رمان‌ها و نوشتارهای او را تشکیل می‌دهد. در جوانی برای کسب تجربه مدتی را در بین فقرا، بی‌خانمانان و کارگرانِ فصلی لندن و پاریس گذراند و بعضی مواقع در ظرفشوییِ یک هتل کار می‌کرد. در این زمان شروع به نوشتن تجربیات خود کرد که به نخستین کتابش آس و پاس‌ها در پاریس و لندن (ترجمه درست‌تر: فقر و دربه‌دری در پاریس و لندن) انجامید. بی‌درنگ پس از این کتاب، به رمان‌نویسی پرداخت و دو رمان نخستش نیز بر اساس همین تجربیاتش در برمه (روزهای برمه) و انگلیس (دختر کشیش) شکل گرفت.

جنگ در اسپانیا[ویرایش]

اورول نیز مانند بسیاری از نویسندگان و روشن‌فکران اروپایی هم‌عصر خود، در دهه ۱۹۳۰ به اسپانیا رفت تا علیه ارتش فاشیست ژنرال فرانکو بجنگد. او در این جنگ مجروح شد و هرگز کاملاً بهبود نیافت و همین جراحت در نهایت به مرگ او انجامید. اورول کتاب درود بر کاتالونیا را بر اساس دیده‌های خود در اسپانیا نوشت.

تاثیراتِ جنگ[ویرایش]

هوای تازه واپسین رمان او پیش از آغاز جنگ جهانی دوم است. در سال‌های نخستین جنگ به روزنامه‌نگاری و نقد کتاب پرداخت، ولی در سال ۱۹۴۳ پس از مرگ مادرش کار بر روی رمانی که تا امروز به آن مشهور است یعنی مزرعه حیوانات (در ایران قلعه حیوانات) را آغاز کرد. رمان او به‌دلیل اشاره غیرمستقیمش به شوروی که آن زمان متحدِ انگلیس بود، تا یک سال چاپ نشد. با انتشار کتاب در ۱۹۴۵ در انگلیس و ۱۹۴۶ در آمریکا اُروِل به شهرت رسید. در چهار سالِ بعدی، اُروِل به جزیرهٔ جورا در شمالِ اسکاتلند رفت و افزون بر ادامهٔ کارِ ستون‌نویسی برای روزنامه‌ها، کار بر روی مهم‌ترین و واپسین اثرِ خود هزارونهصدوهشتادوچهار را آغاز کرد.

بیماری و ازدواج[ویرایش]

مدت کوتاهی بعد اورول به‌دلیل بیماری مزمن ریوی‌اش در بیمارستان بستری شد. او در همان بیمارستان با سونیا برونل ازدواج کرد.

درگذشت[ویرایش]

هفت ماه پس از چاپِ کتابِ ۱۹۸۴، اُروِل در بیستم ژانویه ۱۹۵۰ درگذشت. به درخواست خودش، پیکرش را سوزاندند و خاکسترش را در گورستانی گمنام و پرت در دهکده‌ای به نام ساتن کورتینی در نزدیکی آکسفورد به خاک سپردند. بر روی سنگ قبرش نیز هیچ اشاره‌ای به شهرت و نامی که بدان آوازهٔ جهانی داشت (جُرج اُروِل) نشد.

سبک زندگی[ویرایش]

اورول یک سیگاری قهار بود، به شکلی که با وجودِ وضعیتِ وخیمِ ریه‌هایش همیشه در حالِ سیگار کشیدن بود. او همچنین علاقهٔ شدیدی به نوشیدنِ چای داشت و حتی مقاله‌ای به نام چگونه یک چایِ عالی درست کنیم نوشته بود.[۱۸][۱۹] او آبجوی انگلیسی را ستایش می‌کرد و در سال ۱۹۴۶ مقاله‌ای دربارهٔ یک میکده رؤیایی و ایده‌آل نوشت که «ماهِ زیرِ آب» نام گرفت.

خانه محل تولد[ویرایش]

در یکم ژوئیه ۲۰۱۴ خانه محل تولد وی در شهر موتیهاری در ایالت بیهار هندوستان، توسط دولت محلی به موزه تبدیل شد.[۲۰]

خاطرات پسر جرج اورول[ویرایش]

ژوئن سال ۱۹۴۴، جورج اورول و همسرش آیلین، پسری سه‌ساله را به فرزندی پذیرفتند که نامش ریچارد هوراشیو بلر بود. او که اکنون مهندس بازنشسته است، هرگز فاش نساخت که فرزندخوانده اورول است. او برای نخستین بار تصمیم گرفت در حاشیه جشنواره ادبی آکسفورد دربارهٔ پدرش سخن بگوید و از خاطرات کودکی‌اش حرف بزند.[۲۱]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

بیشتر شهرت او وابسته به دو رمان پادآرمان‌شهری‌اش مزرعه حیوانات[۲۲] و هزارونهصدوهشتادوچهار است که تحت کنترل درآمدن زندگی و حتی افکار مردم را در جهان آینده توصیف می‌کند. او در این کتاب مدل حکومتی اتوپیامحورانه (آرمان‌شهری) که در نیمه نخست سده بیستم بسیار محبوب بود را به چالش کشیده و نشان می‌دهد که چگونه بهشت ادعایی انقلاب‌های مردمی نهایتاً به دوزخی ابدی و غیرقابل تحمل تبدیل می‌شود. در واقع هر دو کتاب مزرعه حیوانات و هزارونهصدوهشتادوچهار دارای یک محتوا و به‌ویژه در نقدِ مدلِ حکومتی کمونیستی است و تنها فرم دو کتاب متفاوت است. کتابِ نخست، غیرمستقیم‌تر و کتاب دوم که چهار سال پس از آغاز جنگ سرد چاپ شد، صریح‌تر سیستم‌های توتالیتر (تمامیت خواه) را به نقد می‌کشد.

فهرست آثار[ویرایش]

رمان‌ها

کتابها بر اساس تجربیات شخصی

مقالات

اقتباس از کتاب ۱۹۸۴[ویرایش]

دو کتاب قلعه حیوانات و ۱۹۸۴ بارها مورد انواع اقتباس‌های هنری در تئاتر، تلویزیون و سینما قرار گرفته‌اند که شاید معروف‌ترین آنها، فیلم «۱۹۸۴» به کارگردانی مایکل رادفورد باشد.

این فیلم که با وفاداری کامل به اصل اثر ساخته شده‌است در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴ در سینماهای جهان به نمایش درآمد و توانست ۶ جایزه را در فستیوالهای جهانی سینما ازآن خود کند.

آثار ترجمه‌شده به فارسی[ویرایش]

با توجه به گزارش خبرگزاری کتاب ایران همه کتاب‌های اورول در ایران ترجمه شده‌اند.

پانویس[ویرایش]

  1. (به انگلیسی: Eric Arthur Blair)
  2. (به انگلیسی: George Orwell)
  3. "George Orwell". UCL Orwell Archives. Retrieved 7 November 2008. 
  4. ^ Rodden, John, ed. (2007). The Cambridge companion to George Orwell. Cambridge University Press. p. 10. ISBN 0-521-67507-3.
  5. نشریه اکونومیست - ۲۸ ژوئیه 2009 "Still the Moon Under Water".
  6. Crick, Bernard (2004). "Eric Arthur Blair [pseud. George Orwell] (1903–1950)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford, England, United Kingdom: Oxford University Press. 
  7. Stansky, Peter; Abrahams, William (1994). "From Bengal to St Cyprian's". The unknown Orwell: Orwell, the transformation. Stanford, California, United States: Stanford University Press. pp. 5–12. ISBN 978-0-8047-2342-8. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ Taylor, D. J. (2003). Orwell: The Life. Henry Holt and Company. ISBN 0-8050-7473-2. 
  9. Orwell, George (February 1937). "8". The Road to Wigan Pier. Left Book Club. p. 1. 
  10. "BBC News – The Indian Animal Farm where Orwell was born". BBC News. 
  11. Crick (1982), p. 48
  12. A Kind of Compulsion 1903–36, xviii
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ Buddicom, Jacintha (1974). Eric and Us. Frewin. ISBN 0-85632-076-5. 
  14. Bowker, Gordon. "George Orwell". p. 21. 
  15. "Royal Eastbourne Golf Club – Hambro Bowl". Regc.unospace.net. Retrieved 21 October 2010. 
  16. Bowker,p.30
  17. Jacob, Alaric (1984). "Sharing Orwell's Joys, but not his Fears". In Norris, Christopher. Inside the Myth. Lawrence and Wishart. 
  18. «یک فنجان چای دبش با جورج اورول، بخشی از مقاله با صدای اورول». gooshe.net، ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳. 
  19. Taylor, D. J. (2003), Orwell: The Life, Henry Holt and Company, ISBN 0-8050-7473-2
  20. George Orwell's birthplace in India set to become a museum The Guardian
  21. جورج اورول برای نخستین بار از پدرش سخن می‌گوید ایبنا
  22. (به انگلیسی: Animal Farm)

منابع[ویرایش]

  • کتاب همسرایان دفتر اول: جرج اورول. تألیف: غلام‌حسین مراقبی (این کتاب نقدی است بر زندگی اورول به‌ویژه از منظر کتاب‌هایش: آس و پاس در پاریس و لندن، درود بر کاتالونیا.)

پیوند به بیرون[ویرایش]