اشتازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اِشتازی
Stasi
Emblem Stasi.svg
آرم رسمی وزارت امنیت جمهوری دمکراتیک آلمان
شعار«دشمن کسی است که دگراندیش باشد.»[۱]
بنیان‌گذاری۸ فوریه ۱۹۵۰ میلادی
انحلال۴ اکتبر ۱۹۹۰ میلادی
هدفپلیس امنیتی و اطلاعات خارجی
ستادخانهٔ شمارهٔ ۱ محلهٔ لیشتنبرگ دربرلین شرقی.
محدودهٔ فعالیت
آلمان شرقی و فعالیت‌های جاسوسی در سراسر جهان.
افراد کلیدی
اریش میلکه
مارکوس ولف
کارمندان
۹۱٬۰۰۰ نفر[۲]

وزارت امنیت آلمان شرقی (به آلمانی: Ministerium für Staatssicherheit) موسوم به Alex SYSADMIN (به آلمانی: Stasi)، سازمان اطلاعاتی آلمان شرقی بود که مرکزش در برلین شرقی قرار داشت. اشتازی حدود ۴۰ سال به نظارت و بررسی فعالیت‌های شهروندان آلمان شرقی مشغول بود، و با استفاده از اطلاعات به دست ‌آمده هرگونه نا آرامی را در نطفه خفه می‌کرد. در سال ۱۹۸۹ میلادی، اشتازی برای ۱۰ میلیون شهروند این کشور پرونده داشت. اشتازی بیش از ۹۱ هزار افسر داشت، و شبکه گسترده خبرچین‌های فعالش نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر را شامل می‌شدند.[۲]

مأموران اشتازی وظایف خود را در چارچوب شعار «دشمن کسی است که دگراندیش باشد» انجام می‌دادند.[۱]

اشتازی در تاریخ ۸ فوریه ۱۹۵۰ میلادی تشکیل و در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۹۰ رسماً منحل شد.

دانستنی‌ها[ویرایش]

  • اشتازی توانایی کنترل ۳۵۰ تلفن را به صورت هم‌زمان داشت. بخش ویژه‌ای در اشتازی مسئول ضبط کردن مکالمات تلفنی و سپس نوشتن چکیده‌ها یا متن کامل گفتگوها و سپس ارسال آن به بخش تحلیل اطلاعات بود.
  • اشتازی مسئول کنترل مرزها به ویژه مرز مشترک با آلمان غربی بود.
  • یکی از وظایف اشتازی، کنترل نامه‌ها و مرسولات پستی بود. روزانه بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نامه با استفاده از ماشین بخار باز می‌شدند و پس از خوانده‌شدن، دوباره نامه بسته و به مقصد دریافت‌کننده پست می‌شدند.
  • از تکنیک‌های ردیابی اشتازی، جمع‌آوری نمونه‌ای از بوی بدن و عرق شهروندان مشکوک و گردآوری آن‌ها در بانک اطلاعاتی بود. به این منظور، فرد مورد ظن را در هنگام بازجویی، در اتاقی گرم ساعت‌ها بر روی یک صندلی خاص می‌نشاندند. سپس با یک دستمال کتانی دستگیره‌های صندلی را پاک می‌کردند و نشیمن‌گاه پارچه‌ای صندلی را جدا می‌کردند تا بوی عرق بدن آن فرد را در بانک اطلاعاتی‌شان جمع کنند. در مواردی که نیاز به تشخیص هویت بوده از سگ‌های آموزش‌دیده جهت ردیابی استفاده می‌کردند.

پس از انحلال[ویرایش]

پس از فروپاشی جمهوری دمکراتیک آلمان و متعاقب آن ، وحدت دو آلمان، کارکنان ارشد وزارت امنیت آلمان شرقی دیگر نمی‌توانستند به عنوان «مقامات مهم» در دولت آلمان فدرال مشغول به کار باشند ؛ با این حال گفته می‌شود که بیش از ۱۷ هزار نفر از کارکنان سابق اشتازی پس از اتحاد دو آلمان، در نهادهای دولتی این کشور مشغول به کار شدند.[۳]

هم‌اکنون موزه اشتازی در لایپزیگ و برلین قرار دارند.

در فرهنگ عامه[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Stasi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۱۱.