ارتش آلمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نیروهای دفاعی فدرال آلمان
Bundeswehr
Bundeswehr Kreuz Black.svg
علامت اختصاری ارتش آلمان (صلیب آهنین)
ایجاد ۱۲ نوامبر ۱۹۵۵
شکل کنونی ۳ اکتبر ۱۹۹۰
شاخه ها Emblem of German Ground Forces نیروی زمینی آلمان
Emblem of German Navy نیروی دریایی آلمان
Emblem of German Air Force نیروی هوایی آلمان
Emblem of Streitkräftebasis Joint Support Service
Emblem of Bundeswehr Joint Medical Service Joint Medical Service
Cyber and Information Space Command
مقر برلین، بن و پوتسدام
رهبری
فرمانده کل قوا در هنگام صلح عادی:
وزیر دفاع[۱]
پس از اعلام جنگ دولت دفاعی:
صدراعظم آلمان فدرال[۲]
وزارت دفاع Ursula von der Leyen
بازرس کل General Volker Wieker (Heer)
نیروی انسانی
سن نظامی ۱۷
خدمت سربازی بله, تعلیق شده
کارکنان فعال ۱۷۹٬۵۶۲ (۳۱ دسامبر ۲۰۱۷)
کارکنان ذخیره ۲۷٬۶۰۰ (۲۰۱۶)
هزینه کرد
بودجه €۳۷ میلیارد (FY17)
درصد از جی دی پی ۱٫۱۳% (FY17)
صنعت
تامین کننده داخلی ایرباس
هکلر و کخ
راین‌متال
Krauss-Maffei Wegmann
Howaldtswerke-Deutsche Werft
والتر
تیسن‌کروپ
تأمین کنندگان خارجی  اتحادیه اروپا ملت‌های عضو;
 ایالات متحده آمریکا
Annual imports به ارزش پیرامون $۱ میلیارد (۲۰۰۹ تخمین.)
صادرات سالانه به ارزش پیرامون €۶٫۸۸ میلیارد (۲۰۱۶)[۳]

ارتش آلمان یا نیروی دفاعی آلمان (آلمانی: [ˈbʊndəsˌveːɐ̯] ( ), دفاع فدرال) نام مجموعه نیروهای مسلح جمهوری فدرال آلمان می‌باشد. ایالت‌های آلمان مطابق قانون اساسی فاقد ارتش هستند و دفاع از کشور، فقط از وظایف دولت فدرال است[۴].

آرم نیروهای دفاعی آلمان

بودجه نظامی[ویرایش]

کل بودجه دفاعی آلمان در سال ۲۰۱۰ میلادی، بالغ بر۶۱ میلیارد یورو بوده‌است.[۵]

لغو خدمت وظیفه عمومی در آلمان[ویرایش]

کارل تئودور تسو گوتنبرگ وزیر دفاع وقت آلمان در ژانویه سال ۲۰۱۱، لغو خدمت وظیفه عمومی در آلمان را اعلام کرد. خدمت وظیفه عمومی در آلمان از سال ۱۹۵۶ میلادی اجباری بود و هر مرد جوان آلمانی که ۱۸ ساله می‌شد، مکلف بود این دوره را پشت سر بگذارد یا بجای آن خدمات اجتماعی مانند کار در بیمارستان یا نگهداری سالمندان انجام دهد.[۶]

وزیران دفاع آلمان[ویرایش]

  • کارل تئودور تسو گوتنبرگ یکی از وزرای برجسته دولت آنگلا مرکل بود. لغو خدمت وظیفه عمومی در آلمان در زمان وزارت او صورت گرفت. وی در ۱ مارس ۲۰۱۱ درپی رسوایی ناشی از اتهام رونویسی و تقلب در پایان‌نامه دکتری حقوق خود، مجبور به استعفا شد.[۷]
  • توماس دِمِزییر در۲ مارس ۲۰۱۱ وزیر دفاع آلمان شد. وی تا روز قبل از بدست آوردن این سمت، وزیر کشور دولت آنگلا مرکل بود.

پانویس[ویرایش]

  1. "Art 65a Basic Law". Gesetze-im-internet.de. Retrieved 7 June 2011. 
  2. "Art 115b Basic Law". Gesetze-im-internet.de. Retrieved 7 June 2011. 
  3. "German arms sales drop – to second-highest levels on record". Deutsche Welle. 5 July 2016. Retrieved 25 January 2017. 
  4. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bundeswehr». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ تیر ۱۳۸۷.
  5. کاهش تدریجی بودجه دفاعی آلمان، دویچه وله فارسی
  6. پی‌آمدهای لغو سربازی در آلمان، دویچه وله فارسی
  7. وزیر دفاع آلمان سرانجام استعفا کرد، دویچه وله فارسی

جستارهای وابسته[ویرایش]

ویوا