رند پال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رند پال
Randal Howard Paul
Rand Paul March 2015.jpg
پال در ۲۰۱۵
سناتور ایالات متحده
از کنتاکی
آغاز به کار
۳ ژانویه ۲۰۱۱
همکار با میچ مکانل
پس ازجیم بیونینگ
اطلاعات شخصی
زاده
رندال هوآرد پال

۷ ژانویهٔ ۱۹۶۳ ‏(۵۸ سال)
پیتسبرگ، ایالات متحده
حزب سیاسیحزب جمهوری‌خواه
همسر(ان)کلی اشبی پال (ا. ۱۹۹۰)
روابطران پال (پدر)
کارول ولز پال (مادر)
فرزندانویلیام
رابرت
دانکن
اقامتگاهبولینگ گرین، کنتاکی، ایالات متحده
محل تحصیلدانشگاه بیلر
دانشگاه دوک (دکترای پزشکی)
پیشهچشم‌پزشکی (پزشک)
امضا
وبگاهوبسایت رسمی در سنا

رَندال هاوآرد «رَنْد» پال (انگلیسی: Rand Paul‎؛ زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۶۳) سیاستمدار جمهوری‌خواه و پزشک آمریکایی است که از سال ۲۰۱۱ به عنوان سناتور جونیور ایالات متحده آمریکا از ایالت کنتاکی فعالیت می‌کند. او فرزند ران پال، نماینده سابق تگزاس در مجلس نمایندگان آمریکا و اولین سناتور در تاریخ آمریکاست که در کنار یکی از والدینش در کنگره آمریکا خدمت کرده‌است.

رند پال در رشته چشم‌پزشکی از مدرسه پزشکی دانشگاه دوک فارغ‌التحصیل شده و از سال ۱۹۹۳ به این حرفه مشغول بوده‌است. او در سال ۲۰۰۷ کلینیک خود را راه‌اندازی کرد. پال در سال ۲۰۱۰ هم‌زمان با خیزش جنبش تی پارتی در برابر سیاست‌های باراک اوباما برای نامزدی حزب جمهوری‌خواه سنای ایالات متحده از ایالت کنتاکی رقابت کرد و با آن‌که هرگز پیش از آن سمت سیاسی نداشت، توانست در انتخابات مقدماتی دادستان کل و وزیر امور داخلی ایالت کنتاکی را شکست دهد. رند پال رسماً در هفتم آوریل ۲۰۱۵ کاندیداتوری خود را برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده آمریکا اعلام، اما مدت کوتاهی پس از مرحلهٔ اول انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه در آیووا، از رقابت کناره‌گیری کرد. وی در انتخابات سنای سال ۲۰۱۶، مجدداً از ایالت کنتاکی برای سنا برگزیده شد.

رند پال به عنوان یکی از هواداران جنبش تی پارتی، خود را یک محافظه‌کار طرفدار قانون اساسی ایالات متحده توصیف می‌کند. او با موضع‌گیری‌های مستقل در بسیاری از مسائل سیاسی و مقابله با جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها شناخته می‌شود. وی به صراحت از محدودیت دوره زمانی صدارت مسئولین، متمم بودجه متوازن و لایحه طرح‌ها را بخوانید برای کوچک‌سازی حجم دولت مرکزی (فدرال) ایالات متحده، دفاع کرده‌است. وی خواهان کاهش وسیع هزینه‌کرد دولت مرکزی و مالیات‌های فدرال است و غالباً به جهت ایدئولوژیک، لیبرترین توصیف می‌شود، گرچه خود او با این عنوان موافق نیست. پال برخلاف پدرش که شدیداً خواهان عدم مداخله ایالات متحده در مسائل جهانی بود، برای نیروهای مسلح آمریکایی در خارج از آمریکا از جمله برای پایگاه‌های نظامی دائمی، نقش قائل است.

پال در میان جمهوریخواهان سنای آمریکا در رأی‌های خود کمترین میزان همسویی را با مواضع دونالد ترامپ داشته‌است. با این حال در موضوعات مناقشه برانگیز نظیر عدم شرکت در مناقشات نظامی خاورمیانه، خروج از توافق زیست‌محیطی پاریس و استیضاح دونالد ترامپ از او پشتیبانی کرده‌است.

اوان زندگی و تحصیلات[ویرایش]

رندال هاوارد پال[۱] در هفتم ژانویه ۱۹۶۳ در شهر پیتسبرگ در ایالت پنسیلوانیا، از مادری به نام کارول و پدری به نام ران پال زاده شد. رند سومین فرزند خانواده است؛ رانلد «رانی» پال جونیر، لوری پال پایت، رابرت پال و جوی پال-لوبلنک خواهران و برادران او هستند. پدرش پزشک و نمایندهٔ سابق مجلس نمایندگان ایالات متحدهٔ آمریکا از حوزه انتخابیه چهاردهم تگزاس است که سه بار برای نامزدی ریاست جمهوری ایالات متحده تلاش کرد.[۲]

پال در کلیسای اسقفی غسل تعمید داده شد[۳] و از دورهٔ نوجوانی یک مسیحی معتقد بوده‌است.[۴] پدرش دیدگاه‌های لیبرترین داشت و از حقوق فردی حمایت قوی می‌کرد،[۴][۵] با این وجود اسم او با الهام از آین رند، فیلسوف و رمان‌نویس عینیت‌گرا، «رند» گذاشته نشده‌است، بلکه وقتی داشت بزرگ می‌شد به او «رندی» می‌گفتند.[۶] در نهایت همسرش نام او را به «رند» مخفف کرد.[۴][۷][۸]

خانوادهٔ پال در ۱۹۶۸ به لیک جکسون، تگزاس،[۶][۹] که محل رشد و نموی پدر خانواده بود،[۱۰][۱۱] نقل مکان کرد، و پدرش برای مدتی پزشک متخصص زنان و زایمان در شهرستان برازوریا شد.[۶][۹] ران پال وقتی که رند ۱۳ سال داشت، به‌عنوان نمایندهٔ مجلس از حوزه انتخابیه بیست‌ودوم تگزاس انتخاب شد.[۱۲] رند در همان سال در کنوانسیون ملی حزب جمهوریخواه حضور یافت. پدر او در این کنوانسیون ریاست هیئت نمایندگی تگزاس را برای انتخاب رونالد ریگان را برعهده داشت.[۱۳] پال در سال‌های نوجوانی آثار اقتصاددانان اتریشی که مورد احترام پدرش بودند و نیز مکتوبات آین رند را مطالعه کرد.[۶] او به دبیرستان برازوسوود رفت و در تیم شنای این دبیرستان عضویت داشت. پال همچنین در تیم فوتبال آمریکایی دفاع عقب بود.[۴][۱۰]

پال از پاییز ۱۹۸۱ تا تابستان ۱۹۸۴ در دانشگاه بیلر تحصیل کرد. او در برنامه افتخاری بیلر ثبت نام کرده بود و در امکت، آزمون ورودی دانشکدهٔ پزشکی، جز نفرات برتر (۱۰ درصد بالا) این آزمون قرار گرفت.[۱۴] پال در دورهٔ حضور در بیلر، در تیم شنا و گروه محافظه‌کاران جوان تگزاس شرکت داشت و عضو یک انجمن دانشجویی مخفی به نام برادری نوزی بود.[۱۵] وی همچنین در روزنامه دانشجویی بیلر لاریات مشارکت داشت.[۱۳] پال بدون اتمام مقطع کارشناسی و اخذ مدرک، از دانشگاه بیلر بیرون انداخته شد.[۱۶] او سپس در مدرسه پزشکی دانشگاه دوک پذیرفته‌شد که در آن زمان داشتن مدرک تحصیلی مقدماتی برای پذیرش در مقطع تحصیلات عالی جزو شرایط آن نبود. پال در ۱۹۸۸ از آنجا دکترای پزشکی گرفت و دستیاری پزشکی (معادل دکترای تخصصی) را در ۱۹۹۳ به اتمام رساند.[۱۴]

حرفهٔ پزشکی[ویرایش]

پال پس از فارغ‌التحصیلی پزشکی در ۱۹۹۳ به بولینگ گرین ایالت کنتاکی نقل مکان و با اخذ پروانهٔ پزشکی ایالتی شروع به چشم‌پزشکی کرد.[۱۷][۱۸] جان داونینگ از مرکز بینایی داونینگ مکپیک، پس از تکمیل رزیدنسی پال به او پیشنهاد کار داد و او را به بولینگ گرین آورد. پال حدود پنج سال برای داونینگ کار کرد. پس از آن، او ۱۰ سال با یک گروه پزشکی خصوصی در کلینیک گریوز گیلبرت در بولینگ گرین مشغول به کار بود. او سپس دفتر خود را در یک خانه یک طبقه تغییر کاربری داده شده، در مقابل دفتر داونینگ، راه‌اندازی کرد.[۱۸] پال پس از انتخاب به نمایندگی سنای ایالات متحده، مطب خود را با دفتر پزشکی داونینگ ادغام کرد. داونینگ مهارت پزشکی او را ستوده‌است و او در دو بیمارستان بولینگ گرین جواز کار دارد.[۱۹] پال در جراحی‌های آب مروارید و آب سیاه، لیزیک و پیوند قرنیه متخصص است.[۷][۱۸][۲۰]

پال بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۰ با دو شکایت معالجهٔ اشتباه مواجه شد؛ که در یکی تبرئه شد و دیگری با پرداخت ۵۰٬۰۰۰ دلار خاتمه یافت.[۱۸] وی که عضو لاینز کلاب بولینگ گرین است، کلینیک چشم لاینز جنوب کنتاکی را در سال ۲۰۰۹ تأسیس کرد تا به کسانی که توانایی پرداخت هزینهٔ جراحی چشم و معاینه را ندارند، کمک کند[۲۱] و به خاطر ایجاد کلینیک چشم لاینز جنوب کنتاکی جایزه عضو پیوسته ملوین جونز را برای خدمات ممتاز انسان‌دوستانه دریافت کرد.[۲۲] پال همچنین در پی دنیاگیری کروناویروس در ایالات متحده در آوریل ۲۰۲۰، پال به‌طور داوطلبانه در یک بیمارستان محلی در ایالت کنتاکی شروع به فعالیت کرد.[۲۳][۲۴]

هیئت چشم‌پزشکی آمریکا[ویرایش]

پال در نخستین تلاش خود، در سال ۱۹۹۵ در امتحان هیئت چشم‌پزشکی آمریکا (ABO) قبول شد و به مدت ۱۰ سال تأییدیهٔ آن انجمن را دریافت کرد. تأییدیهٔ پال از سوی هیئت چشم پزشکی آمریکا در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۵ منقضی شد.[۲۵] پیش از این، در سال ۱۹۹۲، ABO برنامه تأییدیه‌اش را تغییر داده و مدت اعتبار تاییدیه‌ها ــ که پیشتر مادام‌العمر بودند ــ را ده ساله کرده بود. در نتیجه کسانی که تاییدیه مادام‌العمر گرفته بودند اجازه یافتند آن را حفظ کنند (بنا بر گفته ABO قانوناً اجازه لغو این تاییدیه‌ها وجود نداشت. کمی پس از این تغییر، پال کارزاری را در اعتراض به این موضوع آغاز کرد.[۲۶][۲۷][۲۸] در نتیجه این تلاش‌ها در سال ۱۹۹۷، در اعتراض به تصمیم این انجمن برای عدم اعمال قوانین به چشم‌پزشکان قدیمی‌تر و لازم ندانستن کسب تأییدیهٔ مجدد برای آنان در هر ده سال به منظور حفظ وضعیت مورد تأیید انجمن، پال به همراه ۲۰۰ چشم پزشک جوان دیگر، هیئت ملی چشم پزشکی (NBO) را به منظور ارائهٔ یک نظام تأیید چشم پزشکی رقیب تشکیل داد که هزینه اخذ آن کمتر از هزینه پروانه ABO بود.[۲۹][۲۸] امتحان هیئت ملی چشم‌پزشکی (NBO) یک امتحان کتابْ باز بود که شرکت‌کنندگان در آن می‌توانستند حتی در خانه به سؤالات پاسخ دهند. یکی از شرکت‌کنندگان در این امتحان آن را «احتمالاً سخت‌تر» و از «از نظر کلینیکی مربوط‌تر» توصیف کرد.[۲۶] پال، زنش و پدرزنش اعضای هیئت مدیره NBO بودند.[۳۰]

هیئت ملی چشم پزشکی (NBO) در سال ۱۹۹۹ تشکیل شد، ولی در سال ۲۰۰۰ پال آن را منحل کرد، زیرا تشریفات اداری و الزامی دفتر وزارت کشور کنتاکی را انجام نداده‌بود. او بعدتر در سال ۲۰۰۵، سه ماه پیش از انقضای تأییدیه‌اش در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۵ از سوی هیئت چشم پزشکی آمریکا، هیئت ملی چشم‌پزشکی را مجدداً ایجاد کرد. با این حال در ایالت کنتاکی تأییدیه هیئت ملی الزامی نیست.[۲۵] همچنین هیئتی که پال ایجاد کرد، رسماً مورد تأیید بورد تخصص‌های پزشکی آمریکا نبود[۲۵] و بسیاری از بیمارستان‌ها و شرکت‌های بیمه آن را معتبر نمی‌شناختند. به تخمین پال، حدود ۵۰ تا ۶۰ پزشک از سوی مورد NBO تأیید قرار گرفتند. هیئت ایجادشده توسط پال که در ۲۰۰۵ احیا شده بود، دوباره در سپتامبر ۲۰۱۱ منحل شد.[۳۱]

کنشگری سیاسی[ویرایش]

پال حین تحصیل در دانشگاه بیلر، رئیس بخش محلی محافظه‌کاران جوان تگزاس بود.[۱۳] او در انتخابات سنای سال ۱۹۸۴، یک ترم مرخصی گرفت تا به پدرش در رقابت با فیل گرام، سناتور جمهوریخواه، کمک کند.[۱۳] پال حین تحصیل در مدرسه پزشکی دانشگاه دوک، در کارزار ریاست‌جمهوری پدرش در سال ۱۹۸۸ به نمایندگی از حزب لیبرترین شرکت کرد.[۳۲] او مدیریت کارزار موفق پدرش برای انتخابات ۱۹۹۶ کنگره را بر عهده داشت که طی آن پال پدر موفق شد و توانست پس از یک وقفهٔ دوازده ساله، مجدداً به کنگره بازگردد.[۱۳] رقیب پدرش، گرگ لافلین، دموکراتی بود که به حزب جمهوریخواه پیوسته بود و مورد حمایت کمیته ملی حزب جمهوریخواه و رهبران جمهوریخواهی چون نوت گینگریچ و جرج دابلیو بوش بود.[۱۳] هنگامی که پدر رند پال برای سمتی در انتخابات رقابت می‌کرد، او اغلب به نیابت از پدرش سخنرانی می‌کرد[۳۳][۳۴] و در سال ۲۰۰۷ در نیوهمپشر، رند و پسرش ویلیام در سومین مناظره انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸، حضور یافتند و همچنین در ایالتشان خانه‌به‌خانه برای ران پال تبلیغ کردند.[۳۵] پال در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۷، در ۲۳۴مین سالگرد مهمانی چای بوستون، در حمایت از اصول دولت کوچک سخنرانی کرد[۳۶] و به گفتهٔ سی ان ان خواستار یک «انقلاب امروزین» شد.[۳۷] او به مبارزه برای پدرش در سراسر کشور در ۲۰۰۸ ادامه داد[۳۸] و به این منظور حتی به ایالت‌هایی مانند مونتانا رفت.[۲۱]

پال در سال ۱۹۹۱ در واکنش به خلف وعدهٔ رئیس‌جمهور جرج ایچ دابلیو بوش در خصوص وعده انتخاباتی زیاد نکردن مالیات‌ها، ائتلاف مالیات‌دهندگان کارولینای شمالی را تأسیس کرد.[۳۲] پال به عنوان مؤسس و رئیس سازمان ضدمالیاتی کنتاکی تکس پیر یونایتد، از سال ۱۹۹۴ مرتباً جوایز «دوست مالیات‌دهنده» را به قانونگذاران ایالتی اهدا می‌کند. وی فعالیتش در این سازمان را مبنای شکل‌گیری مشارکتش در سیاست ایالتی برشمرده است.[۳۹] هرچند این سازمان خود را غیرحزبی می‌داند، اما به این دلیل که از نظر ایدئولوژیک محافظه‌کار است، مورد انتقاد قرار گرفته‌است.[۴۰][۴۱] این سازمان با بررسی اعمال قانونگذاران در خصوص مالیات‌گیری و هزینه‌کردن آن، به رأی‌دهندگان در خصوص مواضع قانونگذاران در این موارد اطلاع‌رسانی می‌کند.[۴۲] نظرات پال به نیابت از این سازمان در روزنامهٔ کنتاکی پست منتشر شده‌است.[۴۳] این سازمان از تشویق سیاستمداران برای التزام به رأی‌دادن علیه افزایش مالیات حمایت می‌کند.[۴۳] وال‌استریت جورنال در سال ۲۰۱۰ گزارش داد با این که پال به یکی از تلویزیون‌های کنتاکی در سال ۲۰۰۹ گفته بود که این سازمان هر ساله قانونگذاران ایالتی را از لحاظ موضع مالیاتی ارزیابی می‌کند و «این کار را در ۱۵ سال گذشته انجام داده‌است»، اما این گروه از سال ۲۰۰۲ چنان ارزیابی‌هایی را منتشر نکرده و پس از این که در ارائه اسناد قانونی بازماند، ایالت کنتاکی آن را در سال ۲۰۰۰ به‌طور قانونی منحل کرده‌است.[۳۹]

پال به همراه جک هانتر، کتابی به نام تی پارتی به واشینگتن می‌رود (۲۰۱۱) نوشت.[۴۴][۴۵] در این کتاب تاریخچه جنبش تی پارتی و لزوم اتخاذ این موضع و عدم سازش را شرح داده می‌شود.[۴۶] پال در کتاب دولت قلدری می‌کند: چگونه آمریکاییان هر روز، از سوی دولتیان مورد آزار و سوء استفاده قرار می‌گیرند و به زندان می‌افتند (۲۰۱۲) به مسئله سوءاستفاده سازمان‌های دولتی از قدرت خود می‌پردازد.[۴۷]

پال در فوریه ۲۰۱۴ به همراه فریدم‌ورکس، گروه کنشگر محافظه‌کار مرتبط با تی پارتی، از دولت آمریکا شکایت دادخواهی سنخی کرد و جمع‌آوری عمده اطلاعات سیاهه تلفن‌های آمریکاییان توسط دولت فدرال را منافی متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا دانست.[۴۸][۴۹][۵۰] او در یک کنفرانس مطبوعاتی در خصوص شکایت گفت: «من مخالف آژانس امنیت ملی نیستم، مخالف جاسوسی نیستم، مخالف نگاه‌کردن به سیاهه‌های تلفن‌ها نیستم … فقط می‌خواهم به نزد یک قاضی بروید، نام شخص را داشته باشید و یک حکم از دادگاه بگیرید. این چیزی است که متمم چهارم می‌گوید.»[۴۸] پال گفت شواهدی در دست نیست که دیده‌بانی ابرداده تلفن‌ها جلوی تروریسم را گرفته باشد.[۴۸] منتقدان از جمله الن درشویتس استاد حقوق دانشگاه هاروارد[۵۱] و استیون افترگود، اداره‌کننده پروژه دانشمندان آمریکایی دربارهٔ مخفی‌کاری حکومت،[۵۰] شکایت را «نمایشی سیاسی» خواندند. کمپین پال گفت که نام افرادی از عموم مردم که به وبسایت پال بروند و به عنوان شرکت‌کننده در شکایت سنخی ثبت‌نام کنند، برای استفاده بعدی در کمپین در پایگاه داده آن باقی خواهد ماند.[۴۸][۵۲]

پال همچنین در فهرست تأثیرگذارترین افراد جهان مجلهٔ تایم در سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ قرار گرفت.[۵۳][۵۴] وی همچنین یک مشارکت کننده در نگارش مطالب برای مجله تایم است.[۵۵] مجله پولیتیکو در سپتامبر ۲۰۱۴، پال را به عنوان جذاب‌ترین فرد در سیاست آمریکا انتخاب کرد.[۵۶] پال جایزه ۲۰۱۴ مرکز منفعت ملی را برای کار سیاستگذاری عمومی دریافت کرد.[۵۷]

انتخابات سنای ایالات متحده[ویرایش]

مبارزات مقدماتی[ویرایش]

سخنرانی رند پال در یک راهپیمایی جنبش تی پارتی در هاوسویل، ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹
رند پال در حال خوش‌وبش با هواداران در فرودگاه صحرایی بوومن درلوییویل، کنتاکی، ۱ نوامبر ۲۰۱۰

جنبشی توسط هواداران ران پال، پدر رند پال، در آغاز سال ۲۰۰۹ برای تشویق او به کاندیداتوری برای جایگزینی جیم بیونینگ، سناتور باسابقه جمهوریخواه کنتاکی، شکل گرفت. کاندیداتوری احتمالی رند پال در لس‌آنجلس تایمز[۵۸] و مطبوعات محلی کنتاکی مورد بحث قرار گرفت.[۵۹] ران پال گفت: «در صورتی که سناتور بیونینگ تصمیم بگیرد رقابت نکند، فکر می‌کنم رند سناتور خیلی خوبی بشود.»[۶۰] رند پال در ۱۵ آوریل ۲۰۰۹ نخستین سخنرانی سیاسی‌اش به عنوان کاندید احتمالی را در یکی از تظاهرات‌های برگزار شده در بولینگ گرین، شهر خود، ایراد کرد. این تظاهرات با حضور ۷۰۰ نفر در حمایت از جنبش تی پارتی برگزار شد.[۶۱]

رند پال در ۱ مه ۲۰۰۹ گفت چنانچه بیونینگ در جمع‌آوری کمک مالی ناموفق باشد و در نظرسنجی‌ها برای انتخابات ۲۰۱۰ ضعیف ظاهر شود،[۶۲] برای دور سوم رقابت نکند. رند پاول تقریباً مطمئن بود که در رقابت‌های مقدماتی حزب جمهوری‌خواه در ایالت کنتاکی شرکت خواهد کرد.[۶۳] بنابراین، کمی پس از آن یک کمیته ارزیابی تشکیل داد. با این حال قول داد اگر بیونینگ نهایتاً تصمیم به رقابت برای انتخاب مجدد بگیرد، خود را از رقابت بیرون نگه دارد. پال این مسئله را در برنامه ریچل مدو شوی ام‌اس‌ان‌بی‌سی اعلام کرد، هرچند یک سایت خبری کنتاکی، خبر را برای نخستین‌بار منتشر کرده‌بود.[۶۴]

بیونینگ در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹ اعلام کرد در پی کمک‌های مالی ناکافی از رقابت برای انتخاب مجدد خودداری می‌کند. این اعلان باعث شد پال و تری گریسن، وزیر خارجه ایالت کنتاکی، تنها نامزدها برای کسب نامزدی حزب جمهوریخواه باشند.[۶۵] پال در ۵ اوت ۲۰۰۹ اعلام کرد که رسماً به عنوان یک جمهوریخواه برای سنای ایالات متحده رقابت خواهد کرد. این اعلان از طریق رشته رخدادهایی در تلویزیون ایالتی، رادیو و دیگر برنامه‌ها و نیز روزنامه‌های کنتاکی انجام شد.[۶۶][۶۷][۶۸]

هواداران پال در ۲۰ اوت ۲۰۰۹ برای شروع کمپین او یک رخداد یک‌روزهٔ جمع‌آوری کمک مالی موسوم به مانیبام راه انداختند. این کمپین در ۲۴ ساعت ۴۳۳٬۵۰۹ دلار کمک جمع‌آوری کرد. وبسایت او گزارش کرد که این اقدام، رکورد جمع‌آوری کمک مالی در یک بازهٔ ۲۴ ساعته را در تاریخ کنتاکی شکست.[۶۹] مانیبام دوم در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۹ برای مقابله با تلاش ۲۳ سناتور جمهوریخواه ایالات متحده در واشینگتن دی سی در حمایت از رقیب او، تری گریسن، برگزار شد.[۷۰] مضمون این برنامه نوعی نبرد از نوع یواف‌سی بین «ما مردم» و «خودی‌های [واشینگتن] دی‌سی» (یعنی سیاسیون و طبقه نخبگان سیاسی مقیم پایتخت آمریکا) بود.[۷۱] پال، در ادامهٔ کمپین خود، مدعی شد تعهد او مبنی بر پول نگرفتن از لابیست‌ها و سناتورهایی که به طرح نجات مالی رأی داده بودند، صرفاً برای رقابت‌های مقدماتی بوده‌است.[۷۲] او متعاقباً در واشینگتن دی‌سی مراسمی برای جذب کمک مالی با حضور همان سناتورهایی برگزار کرد، که هدف مانیبام ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۹ بودند. پال نهایتاً در دوره انتخابات مقدماتی ۳ میلیون دلار جمع‌آوری کرد. شبکه هواداران پدرش او را در این امر یاری کردند.[۱۳]

گرچه گریسن در ژوئیه ۲۰۰۹ پیشتاز انتخابات شمرده می‌شد،[۷۳] پال موفق شد گریسن را سیاستمداری توصیف کند که حرفه‌اش سیاست است و در اصالت محافظه‌کاری او چالش ایجاد کند. پال تبلیغی در فوریه در شبکه‌ها پخش کرد که اعتراف گریسن در سال ۲۰۰۸، مبنی بر این که در ۲۰ سالگی به بیل کلینتون رأی داده بوده، را تبدیل به معضلی برای او کرد.[۷۴] جیمز دابسن، از چهره‌های مسیحی انجیلی در ۲۶ آوریل به توصیهٔ چهره‌های ارشد جمهوریخواه از گریسن حمایت کرد، ولی در ۳ مه، کمپین پال اعلام کرد پس از این که برخی از حامیان پال بر ویژگی‌های محافظه‌کارانه اجتماعی او اصرار ورزیدند[۷۵] دابسن حمایت خود را به پال تغییر داده‌است.[۷۶] پال در ۱۸ مه با اختلافی ۲۳ درصدی رقابت مقدماتی را برد،[۷۷][۷۸] که به معنای روبه رو شدن او با جک کانوی، دادستان کل دموکرات ایالت کنتاکی در انتخابات سراسری ۲ نوامبر بود.[۷۹]

کارزار سراسری در ایالت کنتاکی[ویرایش]

پال در انتخابات سراسری سنای ۲۰۱۰ با جک کانوی دادستان کل کنتاکی رقابت کرد. در این انتخابات ۸٫۵ میلیون دلار از گروه‌های بیرون از ایالت کنتاکی دریافت شد که پال ۶ میلیون دلار از آن و کانوی ۲٫۵ میلیون از آن را دریافت کردند. این سرازیر شدن پول علاوه بر پولی بود که نامزدها خود خرج کردند؛ بدین ترتیب پال جمعاً ۶ میلیون و کانوی ۴٫۷ میلیون دلار خرج کردند.[۸۰][۸۱] در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۰ حامیان پال نخستین پویش آنلاین جمع‌آوری کمک خود را که این بار «مانی بلست» خوانده شد برگزار کردند.[۸۲][۸۳]

اظهارات پال در خصوص لایحه حقوق مدنی ۱۹۶۴ مجادله‌برانگیز شد و مسیر ابتدایی کمپین او را با ناهمواری مواجه کرد.[۸۴] پال گفت از ۱۰ بخش لایحه حقوق مدنی با ۹ تای آن موافق است ولی اگر او در دهه ۱۹۶۰ سناتور بود سؤالاتی را متوجه این لایحه می‌کرد.[۸۵] پال گفت از نژادپرستی متنفر است و این که با مارتین لوتر کینگ جونیور برای لغو قوانین جیم کرو راهپیمایی می‌کرده‌است. بعدتر او در بیانیه‌ای اعلام کرد او به لایحه رأی می‌داده و بیان کرد «به صراحت … از هیچ تلاشی برای لغو لایحه حقوق مدنی ۱۹۶۴ حمایت نمی‌کنم.»[۸۶][۸۷] او بعدتر با «غیرآمریکایی» خواندن بیانیه‌های مقامات دولت اوباما در خصوص لکه نفتی خلیج مکزیک مجادله آفرید.[۸۸]

نهایتاً، پال در انتخابات سراسری ایالت کنتاکی با رأی ۵۶٪ به ۴۴٪ کانوی را شکست داد و بدین ترتیب سناتور این ایالت در سنای ایالات متحده آمریکا شد.[۸۹]

حضور در سنا[ویرایش]

کنگره ۱۱۲ م (۲۰۱۱–۲۰۱۳)[ویرایش]

جو بایدن، معاون وقت رئیس‌جمهور آمریکا مراسم ادای سوگند رند پال به عنوان سناتور را در کنار خانواده‌اش در اتاق قدیمی سنا در ساختمان کاخ کنگره آمریکا انجام می‌دهد.

پال در ۵ ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان اولین کسی که یکی از والدینش (پدرش ران پاول) عضو کنگره است، در سنای ایالات متحده سوگند یاد کرد. او به عضویت کمیته‌های انرژی و منابع طبیعی، آموزش، کار و مزایا، امور امنیت ملی و حکومتی و کسب‌وکارهای کوچک درآمد. اولین قانون پیشنهادی او کاستن ۵۰۰ میلیارد دلار از هزینه‌کرد دولت فدرال بود. این طرح شامل کوچک‌سازی ۸۳ درصد از وزارت آموزش ایالات متحده آمریکا و ۴۳ درصد از وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا و انتقال سازمان‌های مستقل وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا به وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا و انحلال وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا بود. هفت سازمان مستقل حذف و از کوپن‌های غذا ۳۰ درصد کاسته می‌شد. طبق این پیشنهاد بودجه دفاعی ۶٫۵ درصد کاهش می‌یافت و کمک به کشورهای خارجی متوقف می‌شد.[۹۰] او بعدتر برنامه‌ای پنج ساله برای متوازن کردن دخل و خرج بودجه پیشنهاد کرد.[۹۱] در فوریه او یکی از دو سناتور جمهوریخواهی بود که با سه بخش کلیدی لایحه میهن‌دوستی ــ جستجو در اطلاعات تجاری مردم و شنود ارتباطات ــ مخالفت کرد.[۹۲][۹۳] پال همچنین به همراه جیم دمینت و مایک لی کاکس تی پارتی سنا را پایه‌گذاری کرد. در ۲ مارس، پال یکی از دو سناتوری بود که علیه طرحی رأی دادند که ۴ میلیارد دلار از بودجه می‌کاست و موقتاً از تعطیلی دولت جلوگیری می‌کرد. او معتقد بود میزان کاهش بودجه به حد کافی نیست.[۹۴] یک هفته بعد او علیه طرح‌های جمهوریخواه و دموکرات برای تأمین بودجه دولت فدرال رأی داد و گفت هیچ‌یک از آن‌ها هزینه کرد دولت را به حد کافی کاهش نمی‌دهند. هر دوی آن طرح‌ها از تصویب بازماندند.[۹۵] او در ۱۷ مارس و ۸ آوریل علیه تدابیری مشابهی رأی داد که به تصویب سنا رسیدند.[۹۶] پال در ۱۴ آوریل یکی از ۱۹ سناتوری بود که علیه لایحه بودجه‌ای رأی دادند که ۳۸٫۵ میلیارد دلار از بودجه می‌کاست و دولت را برای باقی‌مانده آن سال مالی دایر نگه می‌داشت.[۹۷] سناتور پال مخالفت خود را با مداخلهٔ آمریکا در جنگ داخلی لیبی اعلام کرد و از رئیس‌جمهور اوباما بابت عدم اخذ مجوز از کنگره برای طلوع ادیسه انتقاد کرد. پال از حامیان لایحه «کم کن، سقف بگذار و متوازن کن» بود که به خاطر مخالفت دموکرات‌ها معلق شد.[۹۸][۹۹] او در ۳ اوت علیه طرحی رأی داد که سقف بدهی آمریکا را بالا می‌برد.[۱۰۰]

پال در ۷ سپتامبر خواهان رأی عدم اعتماد به وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا تیموتی گایتنر شد.[۱۰۱] او در ادامهٔ همان ماه به طرحی که قوانین ایمنی خط لوله‌های نفت و گاز را سخت‌تر می‌کرد، رای مخالف داد؛ از آنجا که معتقد بود این طرح به حد کافی قوی نیست.[۱۰۲] پال در اکتبر طرحی را مسدود کرد که ۳۶ میلیون دلار مزایا برای پناهندگان سالخورده و معلول فراهم می‌کرد و گفت دغدغه دارد که این پول ممکن است به تروریست‌های داخلی یاری برساند. این در پاسخ به دو تروریستی بود که متهم به ورود به آمریکا از طریق دریافت برنامه پناهندگی و استفاده از مزایای رفاهی بودند. این دو در بولینگ گرین، شهر پال، دستگیر شده بودند.[۱۰۳] او در پی وعده رهبران دموکرات برای برگزاری یک جلسه استماع در کنگره در خصوص چگونگی انتخاب آن افراد برای وضعیت پناهندگی و درخواست تحقیق در خصوص چگونگی پذیرش آن‌ها، از متوقف‌سازی این طرح دست برداشت.[۱۰۴] پال در ژوئن ۲۰۱۲ وقتی مسجل شده بود که میت رامنی نامزد حزب جمهوریخواه خواهد بود، حمایت خود را از وی اعلام کرد.[۱۰۵] به هر روی، او بعدتر نارضایتی خود را در خصوص برخی سیاست‌های رامنی اعلام کرد.[۱۰۶]

کنگره ۱۱۳ م (۲۰۱۳–۲۰۱۵)[ویرایش]

پال در حال سخنرانی حین فیلیباستر

پال در کنگره ۱۱۳ام علاوه بر کمیته‌های بهداشت، آموزش، کار و مزایا، امور امنیت ملی و حکومتی و کسب‌وکارهای کوچک، به عضویت کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا نیز درآمد.[۱۰۷] او در ۶ تا ۷ مارس ۲۰۱۳ رأی اعتماد به جان برنن برای ادارهٔ سازمان سیا را با پرسش دربارهٔ استفاده دولت اوباما از پهپادها و توجیه قانونی آن با فیلیباستر به تأخیر انداخت. پال به مدت ۱۲ ساعت و ۵۲ دقیقه ممتد در صحن سنا به سخنرانی پرداخت.[۱۰۸] او خواستار تعهد دولت شد تا افرادی را که در حال رزم در خاک آمریکا نیستند، هدف قرار ندهد.[۱۰۹] بعد از فیلیباستر پال، دادستان کل اریک هولدر پاسخ داد رئیس‌جمهور مجاز به استفاده از مجازات فراقضایی بدون طی رویه دادرسی عادلانه علیه شهروندان آمریکا که در حال رزم نباشند، نیست. پال گفت او از این پاسخ بسیار خوشحال است.[۱۱۰] فیلیباستر با رأی ۸۱ به ۱۶، ختم شد و برنن با رأی ۶۳ به ۳۴ سنا تأیید شد.[۱۱۱] پال به همراه تد کروز و مایک لی، سناتورهای هم حزبی‌اش، در مارس تهدید کردند که در صورت به جریان‌افتادن هر طرح پیشنهادی برای گسترش کنترل اسلحه توسط دولت فدرال، دست به فیلیباستر خواهند زد که با رأی ۶۸–۳۱ جلوی آن گرفته شد.[۱۱۲]

در مارس ۲۰۱۳، پال از دیگر سناتور جمهوریخواه کنتاکی، میچ مکانل در مبارزه برای انتخاب مجدد در انتخابات سال ۲۰۱۴ در برابر رقیبی از تی پارتی حمایت کرد.[۱۱۳] حمایت پال به عنوان پیروزی بزرگ مکانل در جلوگیری از به چالش کشیده‌شدن توسط جمهوریخواهان در انتخابات مقدماتی تعبیر شد.[۱۱۴]

در پاسخ به اعلام ورشکستگی شهر دیترویت، پال در مصاحبه‌ای با برایتبارت نیوز اعلام کرد به دولت فدرال اجازه نخواهد داد آن را تأمین مالی کند چرا که «در واشینگتن پولی نداریم و این به شهرهای دارای مشکلات مالی پیام غلطی می‌دهد.»[۱۱۵]

پال در سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که آمریکا نباید در جنگ داخلی سوریه مداخله کند.[۱۱۶] وقتی دولت اوباما ادعا کرد که تهدید به استفاده از نیروی نظامی باعث شد دولت سوریه در استفاده از سلاح شیمیایی تجدید نظر کند، پال در مقاله‌ای آن را زیر سؤال برد و در عوض استدلال کرد مخالفت با اقدام نظامی و تأخیر ناشی از آن منجر به پیشرفت دیپلماسی شد.[۱۱۷]

در اکتبر ۲۰۱۳ وقتی مشخص شد که پال از ویکی‌پدیا در بخشی از سخنرانی‌اش در حمایت از نامزدی کن کوچنلی کپی کرده، مجادله‌ای درگرفت.[۱۱۸][۱۱۹][۱۲۰] شواهد افشاشده نشان داد او در شماری از دیگر سخنرانی‌ها نیز بدون استناد به نویسنده‌ها، از منابع‌شان تقریباً کلمه به کلمه کپی کرده‌است.[۱۲۱][۱۲۲] پس از این واقعه، واشینگتن تایمز اعلام کرد دیگر ستون هفتگی پال را منتشر نخواهد کرد.[۱۲۳] پس از یک هفته مواجهه با اتهامات سرقت علمی، پال گفت نسبت به او معیارهای ناروایی اعمال می‌شود، ولی دفترش را تجدیدساختار خواهد کرد تا چنین اشتباهاتی دیگر رخ ندهد.[۱۲۴]

پال در واکنش به انقلاب اوکراین در اوایل ۲۰۱۴، در ابتدا گفت با این که جنگ سرد تمام شده، روسیه همچنان یک قدرت نظامی دارای موشک‌های هسته‌ای بلند برد است. او گفت آمریکا باید رابطه احترام‌آمیز با روسیه را حفظ و از انجام اعمالی نظیر تلاش برای عضویت اوکراین در ناتو که روس‌ها ممکن است آن را تحریک‌آمیز بدانند، خودداری کند.[۱۲۵] دو هفته بعد، که پارلمان روسیه اجازه استفاده از نیروی نظامی در اوکراین را داد، پال نوشت: «حمله پوتین به اوکراین نقض اقتدار ملی آن کشور و مقابله با جامعه جهانی است. پوتین باید برای نقض توافقنامه بوداپست مجازات شود.»[۱۲۶] او خواهان اعمال تحریم‌های اقتصادی بر روسیه و ساخت تأسیسات دفاعی ضدموشکی در لهستان و جمهوری چک شد. او خواهان اقداماتی برای مقابله با نفوذ استراتژیک روسیه در اروپا با برداشتن منع اکتشافات جدید سوخت‌های فسیلی در آمریکا و تأیید فوری خط لوله کیستون شد، تا آمریکا بتواند به اروپا نفت بیشتری صادر کند.[۱۲۶]

پال نقش کلیدی در مسدود کردن پیمانی با سوئیس داشت که به سرویس درآمد داخلی آمریکا اجازه می‌داد در آن کشور تحقیقات مالیاتی کند. او دلیل این کار را نگرانی از نقض محرمانگی شهروندان دانست.[۱۲۷]

در پاسخ به گزارش‌هایی که سیا در کامپیوترهای کمیته اطلاعاتی سنا رخنه کرده، پال خواهان برکناری جان برنان، رئیس وقت این سازمان، شد.[۱۲۸] او در دسامبر ۲۰۱۴ از عادی‌سازی روابط آمریکا و کوبا و لغو تحریم‌های این کشور حمایت کرد.[۱۲۹]

کنگره ۱۱۴ م (۲۰۱۵–۲۰۱۷)[ویرایش]

پال در آغاز سال ۲۰۱۵ مجدداً لایحه «شفافیت فدرال رزرو» را تقدیم سنا کرد.[۱۳۰] او همچنین لایحه بازگردانی اجرای متمم پنجم را تقدیم کرد که روال مصادره اموال اشخاص را محدود می‌کرد.[۱۳۱] پال در ۲۰ مه ۲۰۱۵ در اعتراض به طرح تمدید لایحه میهن‌پرستی و جمع‌آوری دسته‌جمعی داده‌های شهروندان آمریکا از سوی سازمان امنیت ملی، صحن سنا را در اختیار گرفت و به مدت ده ساعت و نیم ایستاده با این طرح مخالفت کرد. در جریان این فیلیباستر، سه سناتور جمهوریخواه و هفت سناتور دمکرات در مقاطعی با سخنرانی در صحن سنا از وی حمایت کردند.[۱۳۲] در نتیجه بخش‌هایی از لایحهٔ میهن‌پرستی از تمدید بازماندند.[۱۳۳]

پال در پی مرگ انتونین اسکالیا قاضی دیوان عالی ایالات متحده در فوریه ۲۰۱۶ اعلام کرد با هر نامزدی که اوباما، رئیس‌جمهور وقت، معرفی کند، مخالفت خواهد کرد.[۱۳۴] اوباما در ۶ مه ۲۰۱۶ در یک کنفرانس مطبوعاتی پال را به پایان‌دادن به سد کردن معاهدات مالیاتی که سال‌هاست معلق مانده‌اند، فراخواند و استدلال کرد این تحقیقات در خارج از کشور برای جلوگیری از فرار مالیاتی لازم است.[۱۳۵] پال سه روز پس از مرگ محمد علی کلی، طرح پایان‌دادن به گزینش سربازی را که قصد داشت به نام او نامگذاری کند، مطرح کرد.[۱۳۶]

کنگره ۱۱۵ام (۲۰۱۷–۲۰۱۹)[ویرایش]

پال در حال ایراد سخنرانی در یال‌کان، نشست آمریکاییان جوان برای آزادی، سپتامبر ۲۰۱۹

پال در انتخابات ۲۰۱۶ سنا مجدداً از کنتاکی به سنا انتخاب شد. رقیب او از حزب دمکرات جیم‌گری شهردار لکسینگتون بود که با اختلاف ۵۷٪ به ۴۳٪، وی را شکست داد.[۱۳۷]

پال در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ طرح جایگزینی لایحه مراقبت مقرون به صرفه، موسوم به اوباماکر، را تقدیم کرد، که شامل یک اعتبار مالیاتی ۵۰۰۰ دلاری برای هر نفر و عدم الزام افراد برای برخورداری از پوشش بیمه‌ای بود.[۱۳۸] فیلمی از پال در ۲ مارس پس از حرکت به سوی سمت ساختمان مجلس نمایندگان در کاپیتول هیل، در تلاش برای گرفتن نسخه‌ای از طرح آنان برای لغو اوباماکر منتشر شد.[۱۳۹] سپس، پال در گفتگویی با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت، گفت دو طرح مجزا برای لغو و جایگزینی این قانون لازم است.[۱۴۰] پال در ۱۲ مارس پال رایان رئیس مجلس نمایندگان را متهم کرد که دارد جمهوری‌خواهان را در رابطه با لغو لایحه مراقبت سلامت آمریکا فریب می‌دهد و تن به مذاکره نمی‌دهد[۱۴۱] و سه روز بعد تا آنجا پیش رفت که بگوید رایان دارد به رئیس‌جمهور چیزی را می‌فروشد که به‌طور کامل به او توضیح داده نشده‌است.[۱۴۲] در ۲۴ مارس، پس از این که رهبران جمهوریخواه این طرح را پس گرفتند، پال از نمایندگان به خاطر قیام علیه آنچه اوباماکر رقیق شده خواند تشکر کرد.[۱۴۳] بعدتر، پال با ترامپ و مدیرکل بودجهٔ او، میک مولوینی، در باشگاه گلف ملی ترامپ در ویرجینیا بازی کرد و در خصوص موضوعات مختلف از جمله مراقبت سلامت به مباحثه پرداخت.[۱۴۴][۱۴۵]

در مارس ۲۰۱۷، پال لایحه «توقف تسلیح تروریست‌ها» را ارائه داد که از استفاده دولت ایالات متحده از منابع برای کمک به القاعده، جبهة النصره و داعش و نیز کشورهای حامی آن سازمان‌ها را جلوگیری می‌کرد.[۱۴۶][۱۴۷] سناتور جان مک‌کین در ۱۶ مارس پال را متهم کرد که به خاطر مخالفت با عضویت مونته‌نگرو در ناتو، مأمور ولادیمیر پوتین است.[۱۴۸] پال روز بعد پاسخ داد مک‌کین نمونهٔ خوبی از «دلیل خیلی خیلی قوی» برای محدود کردن دوره‌های تصدی سناتورها است و گفت مک‌کین به خاطر کهنسالی «قدری خل» شده‌است.[۱۴۹] در ۷ آوریل مک‌کین گفت اعتنایی به حرف‌های پال نمی‌کند چرا که او هیچ اثرگذاری واقعی در سنای آمریکا ندارد.[۱۵۰] در آوریل، پال حمله موشکی ترامپ به سوریه را زیر سؤال برد و گفت «با این که ما همه جنایات در سوریه را محکوم می‌کنیم، به آمریکا حمله نشده بود.» او گفت اقدامات بیشتر نباید بدون مجوز کنگره انجام شود.[۱۵۱][۱۵۲]

پال در مه یکی از ۲۲ سناتوری بود که در نامه‌ای به دونالد ترامپ به او اصرار کردند آمریکا را از توافق پاریس خارج کند.[۱۵۳] بنا بر گزارش مرکز سیاست پاسخگو، پال از سال ۲۰۱۲ بیش از ۲۵۰ هزار دلار از صنایع نفت، گاز و زغال‌سنگ دریافت کرده‌است.[۱۵۴] در ژوئن، پال به همراه برنی سندرز، یکی از تنها دو سناتوری بود که به طرح تحریم‌ها علیه روسیه و ایران رأی منفی داد.[۱۵۵] او گفت هر کار غلطی که روسیه می‌کند، چین هم انجامش می‌دهد. راه حل مقابله با مقابلهٔ روسیه را تقویت امنیت سایبری و نه تحریم‌ها دانست.[۱۵۶] او در مقاله‌ای در نشنال اینترست، نوشت دلایلی که ایران به خاطر آن تحریم می‌شود (موشک‌ها و تروریسم)، کاملاً به عربستان سعودی نیز قابل انطباق است و ایران، عربستان را تهدید می‌داند، نه آمریکا را. او پیشنهاد داد در صورت تمایل به تغییر رفتار ایران، عربستان هم به میزان برابر تحریم شود. او تحریم‌ها را به خاطر یکجانبه بودن، ناموفق پیش‌بینی کرد.[۱۵۷]

سایت فایو ترتی‌ایت (۵۳۸) که رأی‌گیری‌های کنگره را رصد می‌کند، دریافت که بین همه جمهوریخواهان، پال در رأی‌های خود کمترین میزان همسویی را با مواضع دونالد ترامپ داشته و تا تاریخ اوت ۲۰۱۸، ۷۴٪ مواقع همسو با ترامپ رأی داده‌است.[۱۵۸] در دسامبر ۲۰۱۸ اسنادی به دادگاه مبنی بر درگیر بودن ترامپ در تخلفات مالی کارزار انتخاباتی، از جمله تلاش برای پرداخت پول به یک زن در ازای ساکت ماندن او، ارائه شد. پال اتهامات تخلف را کم‌اهمیت دانست و گفت نباید در جرم‌انگاری زیاده‌روی شود.[۱۵۹] پال گفت تخلفات مالی کمپین اشتباهی در هنگام ارائه کاغذبازی یا عدم رده‌بندی درست بوده و این که تعقیب چنین تخلفاتی، آمریکا را تبدیل به حکومت جنگل می‌کند که هر رئیس‌جمهوری در آن تحت تعقیب قضایی قرار می‌گیرد و هر رئیس‌جمهوری پس از اتمام دوره‌اش به زندان فرستاده می‌شود.[۱۵۹]

کنگره ۱۱۶ام (۲۰۱۹–۲۰۲۱)[ویرایش]

پال در ژانویه ۲۰۱۹ در مقاله‌ای سناتور میت رامنی را به خاطر انتقاد از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، محکوم کرد. پال گفت انتقاد رامنی از شخصیت ترامپ برای کشور و حزب جمهوریخواه بد است.[۱۶۰] پال در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ در جلسه استماع کمیته روابط خارجی سنا از مایک پمپئو وزیر امور خارجه راجع به امکان استفاده از اجازه استفاده از نیروی نظامی علیه تروریست‌ها برای حمله به ایران پرسید و نسبت به اقدام نظامی علیه ایران هشدار داد. پمپئو سعی کرد طفره برود ولی پال با سرزنش او گفت که اجازه حمله به ایران را ندارید.[۱۶۱] پال در ژوئن ۲۰۱۹ سه قطعنامه برای بلوکه‌کردن فروش سلاح به بحرین، قطر و عربستان سعودی تقدیم سنا کرد. قطعنامه‌های بحرین و قطر به ترتیب با رای ۴۳–۵۷ و ۴۲–۵۸ از تصویب بازماندند.[۱۶۲] پال در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹ در اقامتگاه سفیر ایران در سازمان ملل در نیویورک با محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران ملاقات کرد. او یک روز پیش از عزیمت به نیویورک هنگام بازی با ترامپ در باشگاه ملی گلف ترامپ در مورد ایران با او گفتگو کرده بود. سه هفته برای این دیدار با آگاهی و رضایت کاخ سفید برنامه‌ریزی شده بود. در آن هنگام نگرانی‌ها از احتمال بروز جنگی جدید در خاورمیانه در حال افزایش بود و مأموریت پال این بود که یک کانال مستقیم دیپلماتیک در بالاترین سطح ایجاد کند. ظریف به پال پیشنهادهایی برای عبور از بن‌بست برنامه هسته‌ای ایران ارائه کرد؛ از جمله تبدیل فتوای رهبر ایران در خصوص حرمت سلاح هسته‌ای به قانون با تصویب مجلس ایران و نیز تصویب پروتکل الحاقی در مجلس. ظریف گفت ترامپ در برابر این اقدامات می‌تواند تحریم‌های آمریکا علیه ایران را با تصویب کنگره بردارد. پال پیشنهاد کرد ظریف این ایده‌ها را به‌طور حضوری به ترامپ عرضه کند و گفت که رئیس‌جمهور به او اجازه داده ظریف را برای دیدار هفته بعد به اتاق بیضی کاخ سفید دعوت کند. ظریف گفت اختیار تصمیم‌گیری برای این دیدار را ندارد و باید با تهران مشورت کند. پس از انعکاس این دعوت، مقامات تهران با آن موافقت نکردند.[۱۶۳][۱۶۴]

پال پس از حمله پهپادی آمریکا به قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از اقدامات دولت ترامپ در قبال ایران انتقاد کرد. این اقدام، علی‌رغم حمایت گسترده جمهوریخواهان از رئیس‌جمهور آمریکا انجام شد. پال این حمله را یک اقدام جنگی دانست که صرفاً رویارویی نظامی در منطقه را محتمل‌تر می‌کند.[۱۶۵] او پس از جلسه استماع مقامات دولت ترامپ در مورد این واقعه، به پیشنهاددهندگان قطعنامه منع سربازان آمریکایی از درگیری در اقدامات خصمانه علیه ایران یا هر بخشی از حکومت آن بدون مجوز کنگره پیوست. این طرح به تصویب هر دو مجلس کنگره رسید.[۱۶۶]

در جریان محاکمه استیضاح دونالد ترامپ در سنا، پال از حامیان جدی ترامپ بود. پال قصد داشت سؤالی را از وکلا بپرسد که رئیس جلسه، جان رابرتس، قاضی ارشد ایالات متحده آمریکا به او اجازه طرح این سؤال را نداد. دلیل این بود که در این سؤال از افشاگری که رئیس‌جمهور آمریکا متهم به جلوگیری از پرداخته‌شدن کمک مالی به اوکراین کرده بود، نام برده شده بود.[۱۶۷] پال نهایتاً به تبرئه ترامپ از هر دو اتهام رأی داد.[۱۶۸] در ۱۱ ماه مه، وی از رسانه‌ها درخواست کرد تا نام شخصی را که علیه ترامپ سوت زنی کرده‌است را افشا کنند که با مخالفت سناتورها مواجه شد.[۱۶۹]

پس از بروز اعتراضات گسترده در شهرهای مختلف آمریکا در مه ۲۰۲۰ در اعتراض به کشته شدن تعدادی از سیاه‌پوستان به دست پلیس، پال لایحه «عدالت برای بریانا تیلر» را در راستای بهبود خط مشی پلیس در سنا طرح کرد. این طرح پلیس را ملزم می‌کند پیش از ورود به خانه‌ها برای اجرای یک قرار، نسبت به مقصود و اقتدار قانونیش اطلاع قبلی بدهد. بریانا تیلر زن سیاه‌پوست ۲۶ ساله ای بود که در مارس آن سال وقتی پلیس در جستجوی مواد مخدر به آپارتمانش در کنتاکی یورش برد، با هشت گلوله کشته شد.[۱۷۰][۱۷۱]

در سپتامبر ۲۰۲۰، در پی دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده آمریکا، پال تنها جمهوریخواهی بود که به دمکرات‌ها پیوست و به بسته کمک مالی کووید-۱۹ که سناتور میچ مکانل آن را تقدیم کرده بود، رأی مخالف داد. نارضایتی پال از این طرح افزوده‌شدن بر بدهی دولت آمریکا بود.[۱۷۲][۱۷۳]

در پی مناقشه بر سر نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا، پال در ۱۵ دسامبر در جلسه استماع کنگره اعلام کرد که به نظر وی تقلب رخ داده و نتایج انتخابات به طرق مختلف دزدیده شده‌است.[۱۷۴]

کنگره ۱۱۷ام (۲۰۲۱–اکنون)[ویرایش]

سخنرانی پال در جریان شمارش آرای الکتورال انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰

در روز ۶ ژانویه ۲۰۲۱ که کنگره در حال رأی‌گیری برای تأیید نتایج نهایی انتخابات بود، گروهی از معترضان به کاخ کنگره حمله کردند. در حین این حمله پال توییت کرد و آن را «خشونت و غوغاسالاری» و «غیرآمریکایی» خواند. او آشوبگران را باعث سد کردن راه بحث دربارهٔ اصلاحات انتخاباتی دانست و سرزنش کرد و آنان خواست «فقط تمامش کنند.»[۱۷۵] پس از تأمین امنیت کاخ کنگره، سنا مجدداً تشکیل جلسه داد تا به تأیید انتخابات ادامه دهد. پال جزو سناتورهایی بود که با ابطال نتایج انتخابات در ایالت‌های پنسیلوانیا و آریزونا مخالفت و انتقال قدرت به جو بایدن به عنوان رئیس‌جمهور منتخب را تأیید کردند.[۱۷۶] او اعلام کرد مخالفت با تأیید انتخابات معادل «برانداختن هر آن چیزی است که مایی که از حقوق ایالات در این نظام عالی فدرالیسم که مؤسسین‌مان برایمان به جا گذاشته‌اند گرامی‌شان می‌داریم.»[۱۷۷]

پال در ۳ فوریه ۲۰۲۱ به عنوان عالی‌رتبه‌ترین عضو جمهوریخواه کمیته کسب‌وکار کوچک و کارافرینی سنا معرفی شد.[۱۷۸]

در جلسه بررسی صلاحیت ریچل لوین به عنوان دستیار وزیر بهداشت، پال گفت مثله کردن جنسی از سوی سازمان جهانی بهداشت محکوم شده، و از او که ترنسکشوال است پرسید آیا از این که خردسالان بتوانند تغییر جنسیت بدهند حمایت می کند یا نه، و جراحی تطبیق و بازتایید جنسیت را مثله کردن جنسی خواند. لوین که در گذشته در حمایت از کودکان ترنسجندر سخن گفته، پاسخ مستقیمی به سوال پال و این که آیا کودکان باید بتوانند بدون اجازه والدین از کمک های دولتی برای عمل جراحی تغییر جنسیت برخوردار شوند، نداد.[۱۷۹] اظهارات پال، انتقاد شدید دمکرات‌ها که آن گفته‌ها را «ترنس‌هراسانه» خواندند در پی داشت.[۱۸۰]

انتخابات ریاست جمهوری و سناتوری در سال ۲۰۱۶[ویرایش]

رند پال در حال سخنرانی در کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کار در بندرگاه ملی، مریلند ۲۰۱۵.

پال دست کم از ژانویه ۲۰۱۳ از نامزدهای احتمالی برای رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا شمرده می‌شد.[۱۸۱] در ۱۳ فوریه ۲۰۱۳، او پاسخ تی پارتی به سخنرانی وضعیت کشور آمریکاتوسط باراک اوباما ایراد کرد،[۱۸۲] و مارکو روبیو پاسخ رسمی جمهوریخواهان را ایراد کرد. این باعث شد برخی صاحب‌نظران آن روز را شروع رقابت‌های مقدماتی جمهوریخواهان برای انتخابات ۲۰۱۶ بخوانند.[۱۸۳] پال در آن سال در کنفرانس کنش سیاسی محافظه‌کار در واشینگتن، دی‌سی سخنرانی کرد و نظرسنجی ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آن را برنده شد. در دو سال پس از آن نیز پال این نظرسنجی را برنده شد که باعث شد برخی او را پیشتاز کسب نامزدی بدانند، گرچه شرکت‌کنندگان در سی‌پک معمولاً از رای‌دهندگان متوسط جمهوریخواه جوان‌تر و به مقدار بیشتری لیبرترین هستند.[۱۸۴][۱۸۵] او در ژانویه ۲۰۱۳ دربارهٔ انتخابات ۲۰۱۶ ریاست جمهوری قول کاندیدشدن نداد، ولی گفت در دو سال آینده در این مورد تصمیم می‌گیرد. پال گفت اگر خود کاندید نشود، برای تغییر شکل حزب و سیاست‌هایش تلاش خواهد کرد. او در آوریل ۲۰۱۳ مجدداً اعلام کرد پیش از ۲۰۱۴ در این زمینه تصمیم خواهد گرفت. او در سال ۲۰۱۳ در رخدادهای متعدد خصوصی و عمومی در ایالتهای آیووا نیوهمپشر و کارولینای جنوبی که ایالات نخستین مبارزات مقدماتی‌اند، شرکت کرد.[۱۸۶]

پال در یک سخنرانی در نشست آزادی حزب جمهوریخواه در سال ۲۰۱۴ بر این اصرار کرد که حزب باید برای رشد خود جذبه خود را گسترش دهد. او گفت برای این کار، حزب جمهوریخواه نباید حزب «گربه‌های چاق، آدم‌های پولدار و وال استریت» باشد و این که جنبش محافظه‌کار هرگز برای آدم‌های ثروتمند یا برخوردار از امتیازات نبوده، «ما طبقه متوسطیم.» پال همچنین گفت که جمهوریخواهان باید پیام عدالت و دغدغه‌مندی را برای بیکاران ارائه دهد و مخالف شنود دولت باشد تا افراد جدید مثل جوانان، هیسپنیک‌ها و سیاهان را جذب جنبش کند.[۱۸۷] پال در انتخابات سال ۲۰۱۴ برای نامزدهای متعدد ایالتی و کنگره مبارزهٔ انتخاباتی کرد؛ از جمله جونی ارنست، راد بلوم، اسکات براون، دیوید پردو تام تیلیس، میچ مکانل و پت رابرتس.[۱۸۸] او پس از انتخابات ۲۰۱۴ یک کمپین رسانه اجتماعی با عنوان «بازندگان هیلاری» را کلید زد که منظور از آن تأکید بر نامزدهای متعدد دمکراتی بود که با وجود کسب حمایت هیلاری کلینتون در انتخابات باختند. کلینتون نهایتاً نامزدی حزب دموکرات را برنده شد و در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶ به دونالد ترامپ باخت.[۱۸۹]

رند پال در حال افتتاح رسمی کمپین ریاست جمهوری خود در لوییویل کنتاکی، آوریل ۲۰۱۵.

از ابتدای سال ۲۰۱۵، سناتور پال تحرکات متعددی در جهت نامزدی برای ریاست جمهوری از جمله استخدام کارکنان در ایالت‌های متعدد، تأسیس دفاتر و استخدام مدیر کمپین، انجام داد.[۱۹۰] پس از این که میت رامنی اعلام کرد نامزد انتخابات نخواهد شد، مارک هلپرین تحلیلگر سیاسی، اظهار داشت که فکر می‌کند اگر انتخابات مقدماتی نیوهمپشر در آن زمان برگزار می‌شد، پال پیشتاز جدید آن می‌بود.[۱۹۱] پال در ۷ آوریل، نامزدی خود برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ را در لوییویل، کنتاکی اعلام کرد.[۱۹۲] او در ۳ فوریه ۲۰۱۶، کمی پس از پنجم شدن در انتخابات مقدماتی آیووا کمپین خود را متوقف کرد.[۱۹۳]

پال در آوریل ۲۰۱۱، برای انتخاب مجدد به سنا از کنتاکی در انتخابات سال ۲۰۱۶ ثبت نام کرد.[۱۹۴] در صورت نامزدی پال برای ریاست جمهوری یا معاونت ریاست جمهوری از طرف حزب جمهوریخواه، قانون ایالتی او را نامزدی برای انتخاب مجدد بازمی‌داشت.[۱۹۵] سنای ایالتی کنتاکی که در کنترل جمهوریخواهان بود، در مارس ۲۰۱۴ قانونی را تصویب کرد که به پال امکان نامزدی برای هر دو منصب را می‌داد، ولی مجلس نمایندگان ایالتی کنتاکی در کنترل دمکرات‌ها برای آن رأی‌گیری برگزار نکرد.[۱۹۶][۱۹۷][۱۹۸] پال نهایتاً در انتخابات ۸ نوامبر ۲۰۱۶ با کسب ۵۷ درصد آرا در برابر ۴۲ درصد رقیب دموکرات خود جیم گری، برای یک دورهٔ دیگر به سنا برگزیده شد.[۱۳۷]

مواضع سیاسی[ویرایش]

پال در لوییویل، نوامبر ۲۰۰۹

رند پال به عنوان عضوی از جنبش تی پارتی،[۱۹۹][۲۰۰] خود را محافظه‌کاری معتقد به قانون اساسی خوانده‌است.[۲۰۱] او عموماً لیبرترین خوانده می‌شود، لفظی که در جریان مبارزاتش برای سنا هم از آن استقبال کرده[۲۰۲] و هم این برچسب زنی سیاسی را رد کرده‌است.[۲۰۳]

پال از محدودیت دوره‌های تصدی مقامات دولتی و بودجه متوازن دفاع می‌کند و خواهان کاهش گستردهٔ هزینه‌کرد و مالیات‌های فدرال است. او به دلیل مواضع مستقل خود در مسائل سیاسی که اغلب هم با جمهوریخواهان و هم با دموکرات‌ها درگیر می‌شود، اهمیت یافته‌است.[۲۰۴] پال گفته از نوعی مالیات ثابت دفاع می‌کند، ولی پیشنهاد مشروحی ارائه نکرده‌است.[۲۰۵] او با کنترل عرضهٔ پول و نرخ بهره از سوی فدرال رزرو مخالف است. پال از این دفاع می‌کند که اجازه داده شود بازار آزاد خود نرخ‌های بهره را تنظیم کند و از نقش قانونی کنگره در کنترل عرضهٔ پول دفاع می‌کند. او لایحه شفافیت فدرال رزرو را ارائه کرده‌است که حسابرسی فدرال رزرو را الزامی می‌کند.[۲۰۶][۲۰۷]

رند پال برخلاف پدرش ران پال که بشدت حامی عدم مداخله است، برای نیروهای مسلح آمریکا در خارج از کشور از جمله پایگاه‌های نظامی دائمی در خارج نقشی قائل است.[۲۰۸] در پی قدرت‌یابی دولت اسلامی عراق و شام، او گفته‌است که بابت افزایش خشونت در سال ۲۰۱۴ حامیان جنگ عراق و نه رئیس‌جمهور وقت، باراک اوباما، را سرزنش می‌کند. پال این که تهدیدی از سوی داعش متوجه آمریکا باشد را صرفاً حدس و گمان دانسته‌است.[۲۰۹] دیک چینی، جان مک‌کین و ریک پری با انزواگرا خواندن پال، به این اتهامات پاسخ داده‌اند[۲۱۰][۲۱۱] ولی او به نظرسنجی‌های رای‌دهندگان احتمالی جمهوریخواه به عنوان حمایتی برای موضع خود اشاره کرده‌است.[۲۱۲] پال همچنین اظهار کرده‌است: «من شخصاً معتقدم که این گروه در عراق نمی‌بود و این قدر قوی نمی‌شد، اگر ما از متحدانشان [علیه دولت بشار اسد در سوریه] حمایت نمی‌کردیم.»[۲۱۳] او هرچند پس از آن از حملات هوایی علیه داعش حمایت کرد، ولی قانونی‌بودن اقدامات یک جانبهٔ آمریکا بدون اعطای اختیار روشن از سوی کنگره را زیر سؤال برد.[۲۱۴][۲۱۵] پال از مذاکره با ایران حمایت کرده‌است[۲۱۶] و پس از خروج آمریکا از برجام، آن را یک اشتباه خواند.[۲۱۷] او با اقدامات برخی از مقامات دولت ترامپ برای افزایش تنش با ایران نیز مخالفت کرده‌است.[۱۶۳] همچنین پال یکی از دو سناتوری بود که به قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم‌ها که بر روسیه و ایران تحریم وضع کرد، رأی مخالف داد.[۲۱۸]

پال در زمینهٔ مسایل اجتماعی خود را ۱۰۰٪ حامی حق حیات توصیف می‌کند،[۲۱۹] و معتقد است تشخص قانونی با لقاح آغاز می‌شود.[۲۲۰][۲۲۱][۲۲۲] موضع او در سال ۲۰۰۹ ممنوع‌کردن سقط جنین تحت هر شرایطی بود.[۲۲۳][۲۲۴] پال از سال ۲۰۱۰ گفته‌است به صلاحدید پزشک اجازهٔ آن را در موارد تهدیدکنندهٔ حیات نظیر حاملگی نابجا خواهد داد.[۲۲۵] پال مخالف ازدواج همجنس‌گرایان است، ولی معتقد است این موضوع باید به دولت‌های ایالتی واگذار شود تا در مورد آن تصمیم بگیرند و از ممنوعیت فدرال پشتیبانی نخواهد کرد.[۲۲۶][۲۲۷] او از حداقل محکومیت‌های پیش‌بینی‌شده در قانون برای برخی جرایم نظیر مواد مخدر که منجر به آنچه وی محکومیت شدیداً غیرمنطقی برای مجرمین سابقه‌دار می‌خواند، انتقاد کرده‌است.[۲۲۸]پال به قانونی‌کردن موادی چون ماری‌جوانا و کوکائین اعتقادی ندارد.[۲۰۳]

پال که خود پزشک است، با دخالت دولت فدرال در مراقبت سلامت مخالف است.[۲۲۹] او لایحهٔ مراقبت مقرون به صرفه موسوم به اوباماکر را مغایر با قانون اساسی آمریکا می‌داند و طرحی برای لغو آن ارائه کرده‌است.[۲۳۰][۲۳۱] پال خواهان جایگزینی مقررات بیش از حد با اصول بازار آزاد است.[۲۲۹]

او هرگونه کنترل اسلحه از جمله بخش‌هایی از لایحهٔ میهن دوستی را ناقض متمم دوم قانون اساسی آمریکا دانسته و با آن مخالف است.[۲۳۲] دفاع پال از حقوق مالکیت خصوصی شامل ارائهٔ طرح دفاع از محیط زیست و مالکیت است که طبق آن امکان اعمال نظارت سازمان حفاظت محیط زیست و دیگر سازمان‌های فدرال بر حقوق ایالات در خصوص نحوهٔ استفاده از آب و زمین را محدود می‌کند و سازمان‌های دولتی را موظف به جبران هزینهٔ مقررات زیست‌محیطی می‌کند که وضع می‌کنند.[۲۳۳] پال حامی افزایش امنیت مرزها،[۲۳۴] اعطای ویزای موقت به مهاجرین غیرقانونی و مخالف ایجاد مسیر ویژه‌ای برای آنان برای کسب تابعیت است.[۲۳۵]

پال در ۲ فوریه ۲۰۱۵ به لورا اینگرم مجری فاکس نیوز گفت که واکسن‌ها «بیشترشان باید اختیاری باشند.» این اظهارات که تلویحاً متضمن عدم اجبار ایالت‌ها به والدین برای واکسیناسیون فرزندان و آزاد گذاشتن تصمیم‌گیری در این مورد بود، مجادله برانگیخت. پال بعدها این اظهارات را توضیح داد و در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌بی‌سی، گفت «نمی‌گویم واکسن‌ها ایده بدی هستند. فکر می‌کنم چیز خوبی‌اند، اما فکر می‌کنم والدین باید حق ابراز نظر داشته باشند. دولت مالک فرزندان شما نیست. والدین مالک فرزندان هستند و این مسئله ای مرتبط با آزادی است.»[۲۳۶] او پس از آن اضافه کرد که «موارد تراژیکی از بچه‌های عادی که راه می‌رفتند و حرف می‌زدند شنیده‌ام که پس از واکسن دچار اختلال‌های شدید ذهنی شدند.»[۲۳۷] او در ۳ فوریه عکسی از خود در حال دریافت واکسن توییت کرد.[۲۳۸]

پال در سال ۲۰۱۴ گفت دولت اوباما و مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در حال خفیف‌نمایی تهدید ناشی از ویروس ایبولا هستند. نهایتاً نه نفر مبتلا به ویروس ابولا به آمریکا بازگشتند، دو پرستار درون آمریکا به این بیماری مبتلا شدند و دو نفر از مسافرین ورودی درگذشتند.[۲۳۹]

پال در ۲۲ مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد به کروناویروس مبتلا شده‌است[۲۴۰][۲۴۱] و در ۷ آوریل گفت که عاری از بیماری است و نسبت به آن مصون شده‌است.[۲۴۰] او در اوایل مه ۲۰۲۰ در جریان دنیاگیری کروناویروس گفت فرمان‌های ماندن در خانه توسط اندی بشیر فرماندار دمکرات کنتاکی به منظور توقف پراکندگی بیماری معادل دیکتاتوری است.[۲۴۲] پال با آنتونی اس. فائوچی، ایمنی‌شناسی که از سال ۱۹۸۴ اداره کنندهٔ مؤسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی بوده و یکی از کارشناسان برتر جهان در زمینه بیماری‌های عفونی محسوب می‌شود، جروبحث کرد.[۲۴۳][۲۴۴] او در جلسه استماع سنا از فاوچی پرسید آیا در خصوص توصیه‌های مرکز کنترل بیماری‌ها برای کاستن از بیماری، از جمله زدن ماسک و حفظ فاصله شش فوتی، تغییر نظر داده‌است.[۲۴۵] پال سپس اظهار داشت که میزان بالای تلفات در نیویورک نشان می‌دهد که این اقدامات مؤثر نبوده‌است.[۲۴۶] فاوچی پاسخ داد که «تصور شما غلط است سناتور، و شما مکرراً این کار در گذشته انجام داده‌اید.» و توضیح داد که ایالت نیویورک در به کنترل درآوردن ویروس با به کاربستن دستورالعمل‌های کلینیکی سی دی سی موفق بوده‌است.[۲۴۷]

زندگی شخصی[ویرایش]

رند پال و همسرش کلی سه پسر به نام‌های ویلیام، رابرت و دانکن دارند.[۲۴۸]

هدف حمله قرارگرفتن[ویرایش]

رین بوشر، همسایهٔ ۵۹ ساله پال، که سابقاً متخصص بیهوشی بود، او را در ۳ نوامبر ۲۰۱۷ هدف حمله قرار داد. پال هدفون حذف‌کننده نویز در گوش داشت و مشغول کوتاه کردن چمن‌های باغچهٔ خانه‌اش بود و این باعث شد بوشر بتواند از پشت به او حمله کند.[۲۴۹] سربازان ایالتی بوشر را دستگیر و یک فقره جرم حمله درجه چهارم را متوجه او کرده و با وثیقه ۷۵۰۰ دلاری آزادش کردند. اعلامیه‌های ابتدایی اظهار می‌داشت که پال صرفاً دچار جراحات جزئی شده ولی گزارش‌های بعدی حاکی از آن بود که پنج دندهٔ او شکسته و ریهٔ او پاره شده‌است. برخی منابع بعدتر اظهار کردند که شش دندهٔ او شکسته و پرده جنب او آب آورده‌است. سه دندهٔ او نیز نه تنها شکستند بلکه از هم جدا شدند.[۲۵۰]

سیاهه رای‌دهندگان از ماه مارس نشان داد که بوشر آن سال به عنوان یک دمکرات ثبت نام کرده بود ولی به گفتهٔ وکیل او سیاست ربطی به این اختلاف نداشته‌است. وکیل بوشر انگیزهٔ سیاسی این حمله را تکذیب کرد و آن را «یک اختلاف بسیار اسف‌آور بین دو همسایه بر سر قضیه‌ای که بیشتر افراد آن را جزئی تلقی می‌کنند» توصیف کرد.[۲۵۱][۲۵۲] پال نیت این حمله را «اختلاف بر سر نما و ظاهر خانه» ندانست و برایتبارت نیوز چنان توصیفی را «فیک نیوز» دانست.[۲۵۳] واشینگتن اگزمینر در تحقیق خود با ۷ نفر از همسایگان شهرک مسکونی محل زندگی پال که دارای حفاظ و در ورودی خصوصی است، صحبت کرد و ادعاهای رسانه‌ای مبنی بر این که عدم رسیدگی به پیرامون خانه دلیل این اختلاف بوده را نفی نمود. تحقیقات برایتبارت هم نتیجه‌گیری اگزمینر را تأیید کرد و بیان داشت امکان دارد نیت حمله سیاسی بوده باشد.[۲۵۴]

بوشر در ۹ نوامبر در دادگاه ناحیه‌ای شهرستان وارن، کنتاکی اعلام بی‌گناهی کرد.[۲۵۵]

ابتلا به کرونا[ویرایش]

پال با همه‌گیر شدن بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در آمریکا در مارس ۲۰۲۰، به عنوان نخستین سناتور ایالات متحده به این بیماری مبتلا شد.[۲۵۶] او گفت از آنجا که در برنامه‌ها و دیدارهای متعددی شرکت داشته با وجود عدم بروز هرگونه علایم آزمایش داده که نتیجه در ۲۲ مارس ۲۰۲۰ مثبت شده‌است. در پی ابتلای پال، سناتورها میت رامنی و مایک لی به توصیه پزشک از آنجا که ارتباط نزدیک با او داشته‌اند خود را قرنطینه کردند.[۲۵۷] او در ۷ آوریل ۲۰۲۰ اعلام کرد که نتیجه آزمایشش منفی شده‌است.[۲۳]

منابع[ویرایش]

  1. Alessi, Ryan (September 13, 2010). "Paul's top goal is to cut federal spending". Lexington Herald-Leader. Archived from the original on 15 October 2013. Retrieved December 16, 2010.
  2. Stonington, Joel (October 4, 2010). "How Old Is Rand Paul?". Politics Daily. Archived from the original on 13 October 2013. Retrieved December 16, 2010.
  3. O'Bryan, Jason (October 25, 2010). "What Is Rand Paul's Religion?". Politics Daily. Archived from the original on 13 October 2013. Retrieved January 31, 2011.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Wolfson, Andrew (October 18, 2010). "Rand Paul rides tide of anti-Washington sentiment". The Courier-Journal. Archived from the original on 27 July 2013. Retrieved February 23, 2011.
  5. Healy, Gene (May 18, 2010). "Rand Paul, Anti-Incumbent Republican". Cato Institute. Archived from the original on 9 November 2011. Retrieved February 8, 2011. Given father Ron's libertarian convictions, people often assume that he is named after the self-styled 'radical for capitalism' who wrote Atlas Shrugged.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ Leibovich, Mark (June 6, 2010). "For Paul Family, Libertarian Ethos Began at Home". The New York Times. Archived from the original on 19 December 2013. Retrieved June 6, 2010.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Rettig, Jessica (June 3, 2010). "10 Things You Didn't Know About Rand Paul". U.S. News & World Report. Archived from the original on 6 September 2010. Retrieved December 12, 2010.
  8. Burnette, Eric (September 7, 2010). "The Gospel According to Paul: Louisville Magazine's inside look at U.S. Senate candidate Rand Paul". Louisville Magazine. Archived from the original on 13 October 2013. Retrieved December 30, 2010.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Watterson, Mark (2008). Don't Weep for Me, America: How Democracy in America Became the Prince (While We Slept). Dorrance Publishing. p. 203. ISBN 978-0-8059-7890-2.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Horowitz, Jason (February 4, 2010). "Running for Senate, Rand Paul lights a fire under Kentucky GOP". The Washington Post. Archived from the original on 20 August 2014. Retrieved February 23, 2011.
  11. Wolfford, David (April 5, 2010). "Rand against the Machine". نشنال ریویو. Archived from the original on 1 November 2013. Retrieved February 23, 2011.
  12. Straub, Bill (September 19, 2010). "Off and running: Rand Paul". Evansville Courier & Press. Archived from the original on 19 July 2013. Retrieved February 23, 2011.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ ۱۳٫۴ ۱۳٫۵ ۱۳٫۶ Lizza, Ryan (October 6, 2014). "The Revenge of Rand Paul". The New Yorker. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved October 8, 2014.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ Brammer, Jack (August 5, 2010). "Contrary to some media reports, Rand Paul has no bachelor's degree". Lexington Herald-Leader. Archived from the original on 29 October 2013. Retrieved September 10, 2010.
  15. Brammer, Jack (September 28, 2010). "Paul: GQ allegations 'absolutely untrue'". Lexington Herald-Leader. Archived from the original on 29 October 2013. Retrieved February 27, 2011.
  16. Kessler, Glenn (February 13, 2015). "Rand Paul's claim – twice in one day – that he has a biology degree". The Washington Post. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved February 13, 2015.
  17. Gerth, Joseph (2010-06-14). "Rand Paul's ophthalmology certification not recognized by national clearinghouse". The Courier-Journal. Archived from the original on 27 July 2013. Retrieved 2010-07-02.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ Van Benschoten, Amanda (2010-07-05). "Rand Paul's political rise surprises even those in Bowling Green". The Courier-Journal. Retrieved 2011-03-06.
  19. Harmon, Hayley (January 5, 2011). "Rand Paul's Practice Merges with Downing-McPeak". WBKO. Archived from the original on January 7, 2011. Retrieved March 12, 2011.
  20. Harmon, Hayley (2011-01-05). "Rand Paul's Practice Merges with Downing-McPeak". WBKO. Archived from the original on 7 January 2011. Retrieved 2011-03-12.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ "Son of long-shot presidential hopeful to visit Montana". Billings, Montana: KULR-TV. Associated Press. January 21, 2008. Archived from the original on 25 May 2010. Retrieved April 4, 2009.
  22. Thomason, Andrew (September 5, 2010). "Rand Paul's balancing act". Park City Daily News. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved August 15, 2014.
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ "Rand Paul recovered from coronavirus, volunteering at hospital". nypost.com. 2020-04-07. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-04-08.
  24. Brammer, Jack (7 April 2020). "Rand Paul says he has recovered from COVID-19 and is volunteering at a hospital". Lexington Herald Leader. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 7 April 2020.
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ ۲۵٫۲ Gerth, Joseph (June 14, 2010). "Rand Paul's ophthalmology certification not recognized by national clearinghouse". The Courier-Journal. Archived from the original on 27 July 2013. Retrieved July 2, 2010.
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ Fahrenthold, David A. (February 1, 2015). "How Rand Paul tried to lead an eye doctors' rebellion". The Washington Post. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved April 9, 2015.
  27. Weigel, David (June 14, 2010). "Rand Paul: I passed my ophthalmology certification, but took astand against the way the board operates". The Washington Post. Archived from the original on 7 August 2013. Retrieved March 22, 2011.
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ Hotsheet, Political (2013-10-18). "Rand Paul's Addresses Certification Questions". CBS News. Archived from the original on 2013-10-18. Retrieved 2021-01-06.
  29. Weigel, David (June 14, 2010). "Rand Paul: I passed my ophthalmology certification, but took a stand against the way the board operates". The Washington Post. Archived from the original on 7 August 2013. Retrieved March 22, 2011.
  30. "Rand Paul's Doctor Credentials Questioned for Lacking Top Board's Certification". Fox News Channel. Associated Press. June 14, 2010. Archived from the original on 11 November 2013. Retrieved October 18, 2013.
  31. "Certificate of Dissolution" (PDF). Kentucky Secretary of State. Archived from the original (PDF) on 23 August 2014. Retrieved February 5, 2013.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Tanenhaus, Sam; Rutenberg, Jim (January 25, 2014). "Rand Paul's Mixed Inheritance". The New York Times. Archived from the original on 7 November 2017. Retrieved January 27, 2014.
  33. Pyeatt, Matt (May 24, 2007). "The First Family???". Daily Paul. Archived from the original on 26 May 2007. Retrieved April 4, 2009.
  34. "Dr. Rand Paul: Upcoming Events". Ron Paul 2008. Archived from the original on 23 January 2008. Retrieved December 20, 2007.
  35. Gaines, Jim (June 6, 2007). "Bowling Green ophthalmologist says father, Rep. Ron Paul, R-Texas, stands a good chance in N.H. primary election". Bowling Green Daily News. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved April 4, 2009.
  36. Santora, Mark (December 16, 2007). "Reinventing the Revolution". Caucus. Archived from the original on 18 March 2012. Retrieved April 4, 2009.
  37. Collins, Heidi; Snow, Mary (December 17, 2007). "Wintry Weather Hits U.S. ; Saudis Pardon Rape Victim". Transcripts. CNN. Archived from the original on 16 December 2013. Retrieved April 4, 2009.
  38. Paul, Carol and Ron (December 2008). Happy Holidays from Congressman Ron Paul and Family.
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ Blackmon, Douglas A. (October 14, 2010). "Rand Paul's Antitax Group Has Been Inactive for Years". The Wall Street Journal. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved November 3, 2010.
  40. "56 Honored by Taxpayers Group". Lexington Herald-Leader. April 16, 1996. p. C4. Archived from the original on 27 July 2013. Retrieved April 4, 2009.
  41. "Legislators Honored as Anti-Tax 'Heroes' But Several Honorees Recently Voted for Tax". Lexington Herald-Leader. April 13, 2000. p. A12. Archived from the original on 27 July 2013. Retrieved April 4, 2009.
  42. Collins, Michael (April 16, 1996). "8 Legislators Named Friends of Taxpayers". Kentucky Post. Covington, KY. Archived from the original on September 4, 2012. Retrieved April 4, 2009. Recognized by Kentucky Taxpayers United were Sens. Gex 'Jay' Williams and Dick Roeding and Reps. Charlie Walton, Paul Marcotte, Katie Stine, Tom Kerr, Dick Murgatroyd and Jon David Reinhardt [...] Rand Paul, the group's chairman, said the organization did the ranking so voters could see where their lawmakers stand on the issues.
  43. ۴۳٫۰ ۴۳٫۱ Paul, Rand (March 29, 2000). "Not One Cent More". Kentucky Post. Archived from the original on May 25, 2012. Retrieved April 4, 2009.
  44. The Tea Party Goes to Washington, Nashville: Center Street, 2011. 254 pp.
  45. Lowman, Stephen (February 22, 2011). "Every Congress member to get Rand Paul's book". The Washington Post. Archived from the original on 7 August 2013. Retrieved March 5, 2011.
  46. "Excerpt: Rand Paul's 'The Tea Party Goes to Washington'". ABC News. 2020-01-01. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-01-01.
  47. "BOOK REVIEW: 'Government Bullies'". The Washington Times. 2012-09-24. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-01-01.
  48. ۴۸٫۰ ۴۸٫۱ ۴۸٫۲ ۴۸٫۳ Glueck, Katie (February 12, 2014). "Rand Paul files class-action suit vs NSA". Politico. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  49. Fuller, Jaime (February 12, 2014). "Rand Paul files suit against Obama, NSA Wednesday". The Washington Post. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ Carroll, James R. (February 12, 2014). "Rand Paul files lawsuit against NSA, President Obama over phone surveillance". Courier-Journal.
  51. Klimas, Jacqueline (February 12, 2014). "Rand Paul pandering to GOP with NSA lawsuit, former Dem governor says". The Washington Times. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  52. Ballhaus, Rebecca (February 12, 2014). "Rand Paul files class action lawsuit over NSA surveillance". The Washington Post. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  53. Gavin, Patrick (April 18, 2013). "Politicians line Time's 100 list". Politico. Archived from the original on 28 September 2013. Retrieved April 18, 2013.
  54. "Paul, Gillibrand Represent the Senate on Time's '100 Most Influential'". Roll Call. 2014-04-24. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  55. "Sen. Rand Paul". TIME. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved March 20, 2017.
  56. Nather, David. "Rand Paul – POLITICO 50: Ideas changing politics and the people behind them". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  57. Romeyn-Sanabria, Marjorie (October 24, 2014). "Rand Paul's 'Conservative Realism' Is Encouraging, But It Lacks A Diplomatic Vision". Daily Caller. Archived from the original on 2 November 2014. Retrieved October 30, 2014.
  58. "Ron Paul defends earmarks, says anti-pork McCain is just grandstanding". Los Angeles Times. March 11, 2009. Archived from the original on 1 July 2017. Retrieved November 3, 2010.
  59. "Rand Paul Set To Launch" بایگانی‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, www.kywordsmith.com. May 9, 2009
  60. Martin, T. (March 21, 2009). "Congressman Paul's Statement on His Son Rand Paul". Pediatrics Week.
  61. The Tea Party Goes to Washington, Nashville: Center Street, 2011.
  62. Silver, Nate (May 1, 2009). "Bunning Retirement Might Not Save GOP in Kentucky". FiveThirtyEight.com. Archived from the original on 24 December 2013. Retrieved 20 June 2017.
  63. "Dr. Rand Paul Ready To Enter Primary For Bunning's Seat". WBKO. May 1, 2009. Archived from the original on 29 May 2012. Retrieved 20 June 2017.
  64. "Rand Paul To Form Exploratory Committee For U.S. Senate Bid..." بایگانی‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, www.kywordsmith.com. May 14, 2009
  65. Memoli, Mike (June 15, 2009). "Politics Nation – KY Sen: Potential Bunning Challenger Passes On Race". RealClearPolitics. Archived from the original on 18 March 2016. Retrieved May 19, 2010.
  66. Gerth, Joseph (August 5, 2009). "Paul says he will run for Senate". Courier-Journal. Retrieved August 5, 2009.
  67. Giroux, Greg (August 5, 2009). "Rand Paul Declares Candidacy For Kentucky Senate Seat". CQ Politics. Archived from the original on September 18, 2020. Retrieved August 7, 2009.
  68. Keck, Kristi (August 6, 2009). "Ron Paul's son following in father's footsteps". CNN. Archived from the original on August 9, 2009. Retrieved August 7, 2009.
  69. "Rand Bomb Breaks Record". Randpaul2010.com. August 22, 2009. Archived from the original on 2 April 2017. Retrieved November 3, 2010.
  70. "Lexington Herald-Leader – Web site promotes 'fight' to raise money for Paul" بایگانی‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine, Bluegrass Politics September 1, 2009
  71. "Kentucky Fight – Rand vs. Trey" بایگانی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine, kentuckyfight.com September 1, 2009
  72. Schreiner, Bruce (June 23, 2010). "Rand Paul flips, seeks money from bailout senators". The Guardian. London. Archived from the original on 7 February 2015. Retrieved 20 June 2017.
  73. Jack Brammer Some conservatives wary of Grayson بایگانی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine Lexington Herald Leader July 28, 2009
  74. Jack Brammer Senate ads trade barbs on defense بایگانی‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine Lexington Herald Leader February 27. 2010
  75. David Weigel James Dobson endorses Rand Paul, apologizes for having previously backed his opponent بایگانی‌شده در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine The Washington Post May 3, 2010
  76. Dr. James Dobson Endorses Rand Paul بایگانی‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine RandPaul2010.com
  77. 2010 KY Primary results بایگانی‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine KY Secretary of State.
  78. "Official 2010 Kentucky Election Results" (PDF). Kentucky Secretary of State. Archived (PDF) from the original on 14 November 2018. Retrieved November 26, 2014.
  79. Gourlay, Kristin Espeland (May 18, 2010). "Conway Wins Democratic Primary for U.S. Senate Seat". WFPL radio. Archived from the original on July 19, 2011. Retrieved May 20, 2010.
  80. Steitzer, Stephanie (October 29, 2010). "Outside groups spend big in U.S. Senate race". Courier-Journal.
  81. "Super PACs". Sunlight Foundation. Archived from the original on 23 July 2012. Retrieved 20 June 2017.
  82. "GoRandGo.com – Road to Victory Money Blast" بایگانی‌شده در ۵ مه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine, gorandgo.com/ June 7, 2010
  83. "Rand Paul supporters plan 'Moneyblast'" بایگانی‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine, June 7, 2010
  84. Thompson, Krissah and Dan Balz. "Rand Paul comments about civil rights stir controversy" بایگانی‌شده در ۲۳ اوت ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine, The Washington Post, May 21, 2010
  85. "Rand Paul Says He Has A Tea Party 'Mandate'". All Things Considered. NPR. May 19, 2010. Archived from the original on 23 August 2017. Retrieved September 10, 2010.
  86. "More raw video: Rand Paul sits down with Joe Arnold to address recent controversial statements". Whas11.com. Archived from the original on 27 May 2010. Retrieved November 3, 2010.
  87. "Rand Paul Sets the Record Straight". Randpaul2010.com. May 20, 2010. Archived from the original on 23 March 2017. Retrieved November 3, 2010.
  88. Stein, Sam (May 21, 2010). "Rand Paul: Obama Sounds 'Un-American' For Criticizing BP Over Gulf Oil Spill". HuffPost. Archived from the original on 16 October 2017. Retrieved November 3, 2010.
  89. "Kentucky - Election Results 2010". The New York Times. 2011-02-08. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  90. Straub, Bill (January 28, 2011). "Kentucky Sen. Rand Paul rolls out budget ax". Evansville Courier & Press. Retrieved January 29, 2011.; Carroll, James R. (January 25, 2011). "Senator Rand Paul seeks $500 billion in federal spending cuts". The Courier-Journal. Louisville, Kentucky. Retrieved January 31, 2011.; Freddoso, David (January 26, 2011). "A detailed look at the Rand Paul spending bill". The Washington Examiner. Archived from the original on 3 August 2017. Retrieved April 9, 2011.
  91. Bruce, Mary (March 17, 2011). "Sen. Paul Unveils 5-Year Budget Plan: Eliminates Four Federal Agencies". ABC News. Archived from the original on 3 August 2017. Retrieved March 24, 2011.
  92. Sonmez, Felicia (2010-04-13). "44 - Senate passes short-term extension of Patriot Act provisions". Blog Directory (washingtonpost.com). Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  93. "Four committee assignments for Rand Paul". Lexington Herald-Leader. January 28, 2011. Archived from the original on 14 April 2015. Retrieved January 29, 2011.
  94. Middleton, Neil (March 2, 2011). "Yarmuth and Paul vote no on stopgap spending bill". WYMT-TV. Archived from the original on 18 July 2011. Retrieved March 4, 2011.
  95. Ferrechio, Susan (March 9, 2011). "Senate rejects budget plans 9 days before deadline". The Washington Examiner. Archived from the original on 8 January 2021. Retrieved March 10, 2011.
  96. Jaffe, Matthew (March 17, 2011). "Kickin' the Can: Senate Passes Stop-Gap Spending Plan, Buys Lawmakers Three More Weeks To Solve Funding Mess". ABC News. Archived from the original on 3 August 2017. Retrieved April 9, 2011.; Wong, Scott (April 9, 2011). "Rand Paul opposes temporary stopgap". Politico. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved April 9, 2011.
  97. Bowman, Quinn (April 14, 2011). "House, Senate Pass Bipartisan Budget Deal to Fund Government". PBS. Archived from the original on 14 April 2011. Retrieved May 26, 2011.
  98. Hudson, Audrey (July 22, 2011). "Senate Democrats Kill Balanced Budget Amendment". Human Events. Archived from the original on 30 September 2020. Retrieved January 6, 2021.
  99. Hayward, John (July 22, 2011). "Cut, Cap, and Balance Killed". Human Events. Archived from the original on 25 November 2020. Retrieved August 3, 2011.
  100. Marchmon, Jay (August 2, 2011). "Rand Paul reacts to passage of debt ceiling bill". WPSD-TV. Archived from the original on 4 October 2011. Retrieved August 3, 2011.
  101. Hughes, Siobhan (September 8, 2011). "Rand Paul Calls for No Confidence on Geithner". The Wall Street Journal. Archived from the original on 26 November 2017. Retrieved September 8, 2011.
  102. Simon, Richard (October 5, 2011). "Rand Paul blocks pipeline-safety bill, frustrating Californians". Los Angeles Times. Archived from the original on 1 July 2017. Retrieved October 28, 2011.
  103. Wong, Scott (October 5, 2011). "Rand Paul blocking refugee funds". Politico. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved October 4, 2011.
  104. Wong, Scott (October 17, 2011). "Rand Paul ends hold on SSI benefits". Politico. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved October 28, 2011.
  105. "Rand Paul endorses Romney". POLITICO. June 7, 2012. Archived from the original on 29 June 2017. Retrieved 19 June 2017.
  106. "Rand Paul: Romney's wrong on Middle East, defense spending". CNN. October 10, 2012. Archived from the original on 7 November 2017. Retrieved 19 June 2017.
  107. McCarthy, Daniel (January 3, 2013). "Rand Paul on the Foreign Relations Committee – and What It Means". The American Conservative. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved March 29, 2013.
  108. Voorhees, Josh (2013-03-07). "Rand Paul Is Waging an Epic Mr. Smith-Style Filibuster Right Now". Slate Magazine. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  109. Michaels, Jim (March 7, 2013). "Rand Paul ends epic filibuster over Brennan". USA Today. Archived from the original on 24 June 2017. Retrieved March 7, 2013.
  110. "Rand Paul 'happy' with drone response". CNN. March 3, 2013. Archived from the original on 7 July 2017. Retrieved March 3, 2013.
  111. "Brennan Confirmed to Lead the C.I.A." بایگانی‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine Sarah Wheaton. The New York Times. March 7, 2013. Retrieved November 1, 2013
  112. Allen, Jonathan (2013-03-25). "Paul, Cruz threaten filibuster on guns". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  113. Raju, Manu (March 27, 2013). "Paul caught in the middle in Ky". Politico. Archived from the original on 9 January 2021. Retrieved January 6, 2021.
  114. Trinko, Katrina (July 31, 2014). "From Rand to Mitch". National Review. Archived from the original on 23 May 2017. Retrieved August 9, 2013.
  115. Arkin, James (July 19, 2013). "Rand Paul: No government bailout for Detroit". Politico. Archived from the original on 26 June 2015. Retrieved October 16, 2013.
  116. "Rand Paul: U.S. involvement in Syria a". CNN.com Blogs. 2013-09-01. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  117. Blake, Aaron (September 13, 2013). "Rand Paul: Opposition to military action led to Syria diplomacy". The Washington Post. Archived from the original on 13 May 2015. Retrieved October 16, 2013.
  118. Carroll, James R. (October 28, 2013). "Sen. Rand Paul warns science could be used to alter gene pool". The Courier-Journal. Louisville, KY. Retrieved October 28, 2013.
  119. Yarvitz, Michael (October 29, 2013). "The Rand Paul plagiarism read-along!". The Rachel Maddow Show. MSNBC. Archived from the original on 4 December 2013. Retrieved 19 June 2017.
  120. Contorno, Steve; Kliegman, Julie (November 1, 2013). "Rachel Maddow says Rand Paul's 'Gattaca' speech 'was totally ripped off of Wikipedia'". PolitiFact (Tampa Bay Times). Archived from the original on 7 July 2017. Retrieved 19 June 2017.
  121. Miller, Jake (November 1, 2013). "Critics pounce on Rand Paul's borowed language". CBS News. Archived from the original on 12 November 2013. Retrieved 19 June 2017.
  122. Martin, Jonathan (November 4, 2013). "Senator Rand Paul faces new charges of plagiarism". The New York Times. Archived from the original on 18 May 2017. Retrieved 19 June 2017.
  123. Blake, Aaron (November 6, 2013). "After plagiarism allegations, Rand Paul's Washington Times column nixed". The Washington Post. Archived from the original on 13 May 2015. Retrieved 19 June 2017.
  124. Rutenberg, Jim; Parker, Ashley (November 5, 2013). "After Plagiarism Charges, Paul Announces Office Restructuring". The New York Times. Archived from the original on 18 May 2017. Retrieved November 5, 2013.
  125. Costa, Robert (February 25, 2014). "Rand Paul: GOP shouldn't 'tweak' Russia over Ukraine". The Washington Post. Archived from the original on 18 June 2015. Retrieved 19 June 2017.
  126. ۱۲۶٫۰ ۱۲۶٫۱ Paul, Rand (March 9, 2014). "U.S. must take strong action against Putin's aggression". Time. Archived from the original on 17 June 2017. Retrieved 19 June 2017.
  127. Bade, Rachael (March 2, 2014). "Rand Paul in cross hairs of tax evasion war". Politico. Archived from the original on 21 August 2015. Retrieved March 5, 2014.
  128. Everett, Burgess. "Rand Paul: Fire Brennan". politico.com. Politico. Archived from the original on 11 June 2015. Retrieved August 3, 2014.
  129. "Rand Paul Battles Marco Rubio Over Cuba Policy". Bloomberg.com/politics. 2014-12-19. Archived from the original on 2015-03-30. Retrieved 2017-06-20.
  130. "Sen. Paul Proposes an Audit of the Federal Reserve". Rand PAC. January 28, 2015. Archived from the original on 4 February 2015. Retrieved February 4, 2015.
  131. "Sen. Rand Paul Introduces the FAIR Act". Rand PAC. January 27, 2015. Archived from the original on 4 February 2015. Retrieved February 4, 2015.
  132. "Rand Paul Filibusters PATRIOT ACT". Breitbart. 2015-05-20. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2015-05-21.
  133. Jacobs, Ben; Roberts, Dan; Ackerman, Spencer; Timm, Trevor (June 1, 2015). "NSA reform advances as Senate moves to vote on USA Freedom Act – as it happened". The Guardian. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved September 19, 2020.
  134. Atkin, Emily (February 15, 2016). "Rand Paul: It's A 'Conflict Of Interest' For Obama To Nominate A Supreme Court Justice". Archived from the original on 2 August 2016. Retrieved 19 June 2017.
  135. Kazin, Matthew (May 6, 2016). "Obama Calls on Congress to Reform U.S. Tax Code". Fox Business. Archived from the original on 2 August 2017. Retrieved 19 June 2017.
  136. Weigel, David (June 6, 2016). "Rand Paul's tribute to Muhammad Ali: Trying to end Selective Service". The Washington Post. Archived from the original on 28 July 2017. Retrieved 19 June 2017.
  137. ۱۳۷٫۰ ۱۳۷٫۱ "Official Results" (PDF). Kentucky Secretary of State. Archived (PDF) from the original on 8 May 2017. Retrieved December 20, 2016.
  138. "Rand Paul unveils ObamaCare replacement". The Hill. January 25, 2017. Archived from the original on 28 June 2017. Retrieved 19 June 2017.
  139. "In chaotic scene, Rand Paul demands to see the House GOP's Obamacare repeal bill". CNN. March 3, 2017. Archived from the original on 25 March 2017. Retrieved 19 June 2017.
  140. Everett, Burgess (March 8, 2017). "Rand stands up to Trump on Obamacare". Politico. Archived from the original on 29 May 2017. Retrieved 19 June 2017.
  141. "Sen. Paul slams Rep. Ryan on health care". CNN. March 12, 2017. Archived from the original on 7 June 2017. Retrieved 19 June 2017.
  142. "Rand Paul says Paul Ryan selling 'bill of goods' to Trump". CNN. March 15, 2017. Archived from the original on 21 June 2017. Retrieved 19 June 2017.
  143. Carney, Jordain (March 24, 2017). "Rand Paul takes victory lap on GOP health bill". The Hill. Archived from the original on 13 June 2017. Retrieved 19 June 2017.
  144. Firozi, Paulina (April 2, 2017). "Trump plays golf with Rand Paul, budget chief at Trump Golf Club in Virginia". The Hill. Archived from the original on 3 April 2017. Retrieved 19 June 2017. President Trump hit the links at one of his golf courses on Sunday with Sen. Rand Paul (R-Ky.) and Office of Management and Budget Director Mick Mulvaney. Trump will reportedly discuss a "variety of topics" with Paul and Mulvaney, including healthcare, at Trump National Golf Club in Sterling, Va.
  145. Pytalki, Jan (April 2, 2017). "Trump talks healthcare with Republican critic on golf course". Reuters. Archived from the original on 2 July 2017. Retrieved 19 June 2017. Senator Rand Paul and Office of Management and Budget Director Mick Mulvaney joined the president at Trump National Golf Club outside of Washington. The trio was "discussing a variety of topics, including healthcare," said White House Deputy Press Secretary Stephanie Grisham.
  146. "All Information (Except Text) for H.R.608 - Stop Arming Terrorists Act". U.S. Congress. Archived from the original on 10 January 2021. Retrieved February 2, 2020.
  147. Thomas, Nathan (July 3, 2017). "The Two Non-Interventionists". HuffPost. Archived from the original on 9 February 2019. Retrieved February 2, 2020.
  148. "John McCain accuses Rand Paul of working for Vladimir Putin [Video]". Yahoo!. March 16, 2017. Archived from the original on 6 May 2017. Retrieved March 20, 2017.
  149. Collins, Eliza (March 16, 2017). "Rand Paul and John McCain trade jabs, as Paul calls McCain 'past his prime,' 'unhinged'". USA Today. Archived from the original on 28 March 2017. Retrieved 19 June 2017.
  150. "John McCain Slams Rand Paul Over Syria: 'He Doesn't Have Any Real Influence'". Time. April 7, 2017. Archived from the original on 30 April 2017. Retrieved 19 June 2017.
  151. King, Alexandra (April 8, 2017). "Rand Paul: Syria strikes 'not in the national interest'". CNN. Archived from the original on 12 April 2017. Retrieved April 12, 2017.
  152. Lardner, Richard (April 7, 2017). "Lawmakers slam Trump for bypassing Congress on Syria strike". Boston Globe. Associated Press. Archived from the original on 12 June 2017. Retrieved April 12, 2017.
  153. Inhofe, James. "Senator". Archived from the original on 6 June 2017. Retrieved 7 June 2017.
  154. "The Republicans who urged Trump to pull out of Paris deal are big oil darlings". The Guardian. June 1, 2017. Archived from the original on 1 June 2017. Retrieved June 1, 2017.
  155. Cortellessa, Eric; Sales, Ben; AFP; AFP; Kampeas, Ron (2017-08-01). "Senate votes 98-2 to strengthen Iran sanctions". The Times of Israel. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  156. Chaitin, Daniel (2017-06-13). "Rand Paul opposes new sanctions against Russia: It's just 'tweaking their nose'". Washington Examiner. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  157. "Rand Paul: Think Twice Before Sanctioning Iran". The National Interest. 2017-06-09. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  158. Bycoffe, Aaron (2017-01-30). "Tracking Congress In The Age Of Trump". FiveThirtyEight. Archived from the original on 1 December 2018. Retrieved 2018-08-24.
  159. ۱۵۹٫۰ ۱۵۹٫۱ "Republicans defend Trump amid brewing legal storm". Archived from the original on 14 December 2018. Retrieved 17 January 2019.
  160. Everett, Burgess. "Rand Paul rips Romney for criticizing Trump". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2019-01-03.
  161. Toosi, Nahal. "Rand Paul to Pompeo: You do not have 'permission' for war with Iran". POLITICO. Archived from the original on 6 June 2019. Retrieved 2019-06-01.
  162. LEVINE, MARIANNE. "Senate fails to block arms sales to Bahrain and Qatar". POLITICO. Archived from the original on 13 June 2019. Retrieved 2019-06-13.
  163. ۱۶۳٫۰ ۱۶۳٫۱ Johnson, Eliana; Toosi, Nahal (2019-07-17). "Rand Paul angles to become Trump's emissary to Iran". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-01-01.
  164. "Iran's Foreign Minister Was Invited to Meet Trump in the Oval Office". The New Yorker. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-01-01.
  165. Cole, Devan (2020-01-07). "Rand Paul says Trump's actions toward Iran make the US less safe". CNN. Archived from the original on 29 February 2020. Retrieved 2021-01-06.
  166. "House to Vote on Iran War Powers, Setting Up Expected Trump Veto". BloombergQuint. 2020-03-11. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-03-29.
  167. "Trump impeachment: Rand Paul says question not about whistleblower". 2020-01-30. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-03-16.
  168. Leonard, Ben (2020-02-11). "Here's how Duke alums on Capitol Hill stood on impeachment". The Chronicle. Archived from the original on 14 February 2020. Retrieved 2021-01-06.
  169. "Republicans break with Trump and Rand Paul on whistleblower unmasking". Politico. 2020-05-11. Archived from the original on 9 January 2021. Retrieved 2021-01-08.
  170. Kelly, Caroline (2020-06-12). "Rand Paul introduces bill to end the type of warrant involved in Breonna Taylor's death". CNN. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-06-12.
  171. Levine, Marianne (2020-06-11). "Rand Paul unveils bill to end no-knock warrants". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-06-12.
  172. Davis, Susan (September 10, 2020). "Senate GOP COVID-19 Relief Bill Fails; Chances Of Bipartisan Deal Before Election Dim". NPR. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved September 13, 2020.
  173. Watkins, Morgan (September 10, 2020). "The one Republican who voted against Mitch McConnell's COVID-19 relief bill? Rand Paul". Louisville Courier Journal. Gannett. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved September 13, 2020.
  174. "Rand Paul claims election 'in many ways was stolen' during Krebs hearing". The Hill. December 16, 2020. Archived from the original on 8 ژانویه 2021. Retrieved January 08, 2021. Check date values in: |access-date= (help)
  175. Whitaker, Jordan (6 January 2021). "Kentucky lawmakers condemn violent protests on Capitol Hill". WYMT. Archived from the original on 11 January 2021. Retrieved 10 January 2021.
  176. Gross, Jenny; Broadwater, Luke (January 07, 2021). "Here are the Republicans who objected to certifying the election results". The New York Times. Archived from the original on 8 ژانویه 2021. Retrieved January 08, 2021. Check date values in: |access-date=, |date= (help)
  177. Tobin, Ben (6 January 2021). "'We will not bow to lawlessness': McConnell slams storming of US Capitol by pro-Trump mob". The Courier-Journal. Archived from the original on 5 February 2021. Retrieved 10 January 2021.
  178. "Senate Announces Committee Leadership and Power Sharing Agreement". ACA International. February 4, 2021. Retrieved February 7, 2021.
  179. Foundation, Thomson Reuters (2021-03-03). "Rachel Levine didn't confirm/deny support for child gender surgery". news.trust.org. Retrieved 2021-03-06.
  180. Diamond, Dan; Schmidt, Samantha (2021-02-25). "Exchange between GOP senator, transgender nominee draws fire from Democrats". Washington Post. Retrieved 2021-03-06.
  181. Weinger, Mackenzie (January 28, 2013). "Rand Paul: GOP must 'evolve and adapt'". Politico. Archived from the original on 17 July 2015. Retrieved August 20, 2013.
  182. "Tea party State of the Union 2013 rebuttal: Rand Paul response (full text)". Politico. February 13, 2013. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved August 20, 2013.
  183. "Rand Paul: 'Big Government's Not A Friend To Those Who Are Trying To Get Ahead'". All Things Considered. NPR. February 14, 2013. Archived from the original on 8 November 2017. Retrieved August 20, 2013.
  184. Cha, Ariana (February 28, 2015). "Rand Paul wins CPAC straw poll, with Scott Walker a close second". The Washington Post. Archived from the original on 21 July 2015. Retrieved March 2, 2015. A candidate's popularity with the Conservative Political Action Conference hasn't necessarily been a great predictor of his or her success with the larger GOP electorate, as attendees tend to have a stronger libertarian bent than the Republican majority.
  185. Holland, Steve (February 28, 2015). "Senator Rand Paul wins straw poll in boost to 2016 presidential prospects". Reuters. Archived from the original on 10 October 2015. Retrieved March 2, 2015. Whether the victory for Paul will have long-lasting benefit is unclear since his libertarian views may not have broad appeal in the Republican Party.
  186. Hamby, Peter (April 29, 2013). "Paul laying 2016 groundwork in South Carolina". CNN. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved April 29, 2013.
  187. "Obamacare' under attack as conservatives eye 2016". Associated Press. Archived from the original on 1 April 2016. Retrieved April 14, 2014.
  188. Wollner, Adam (November 5, 2014). "How Did 2016 Hopefuls Do Tuesday Night? Here's Your Scorecard". National Journal. Archived from the original on 11 May 2015. Retrieved February 4, 2015.
  189. Sherfinski, David (November 7, 2014). "Rand Paul: 'Clinton Democrats' became 'Hillary's losers' during election landslide". The Washington Times. Archived from the original on 8 September 2017. Retrieved February 4, 2015.
  190. Costa, Robert (January 13, 2015). "Rand Paul announces campaign manager for likely 2016 campaign". The Washington Post. Archived from the original on 7 July 2015. Retrieved February 4, 2015.
  191. Halperin, Mark (January 30, 2015). "Mark Halperin: Rand Paul Is Now Front-Runner in N.H." Bloomberg. Archived from the original on 27 March 2015. Retrieved February 4, 2015.
  192. "Rand Paul to kick off 2016 bid April 7 with ambitious five-state tour". The Washington Times. Archived from the original on 7 January 2021. Retrieved 6 January 2021.
  193. Caldwell, Leigh Ann (February 3, 2016). "Kentucky Sen. Rand Paul Suspends Republican Presidential Campaign". NBC News. Archived from the original on 21 October 2017. Retrieved February 3, 2016.
  194. Jennifer Epstein (April 19, 2011). "Rand Paul files for reelection race five years away". Politico. Archived from the original on 14 April 2015. Retrieved 30 March 2015.
  195. Manu Raju. "Rand Paul, Marco Rubio face 2016 bind". POLITICO. Archived from the original on 17 July 2015. Retrieved 30 March 2015.
  196. Berman, Matt (April 2, 2014). "Marco Rubio Won't Run for Senate in 2016 if He Runs for President". National Journal. Archived from the original on 29 March 2015. Retrieved April 2, 2014.
  197. Youngman, Sam (March 18, 2014). "Kentucky Senate passes bill to let Rand Paul run for re-election and president in 2016". kentucky.com. Kentucky.com. Archived from the original on 4 April 2015. Retrieved April 18, 2014.
  198. Silverleib, Alan (April 17, 2014). "Dead for now: Kentucky bill allowing twin Paul 2016 runs". CNN. Archived from the original on 16 January 2015. Retrieved April 17, 2014.
  199. Fineman, Howard (July 12, 2013). "Rand Paul Torn Between Tea Party Fire, White House Dreams". HuffPost. Archived from the original on 21 October 2014. Retrieved 12 October 2014.
  200. "Tea party State of the Union 2013 rebuttal: Rand Paul response (full text, video)". Politico. February 12, 2013. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved 12 October 2014.
  201. Solomon, Deborah (March 29, 2010). "Questions for Rand Paul – Tea Time Interview". The New York Times. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved October 23, 2010.
  202. Stewart, Martina (May 4, 2010). "'I'm very serious about running', Ron Paul's son says". CNN. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved November 15, 2010. Like his father, the son also favors notions of limited government. "Libertarian would be a good description," Rand Paul told CNN, "because libertarians believe in freedom in all aspects of your life – your economic life as well as your social life as well as your personal life."
  203. ۲۰۳٫۰ ۲۰۳٫۱ Newton-Small, Jay (March 17, 2010). "Is Rand Paul Good or Bad for Republicans?" بایگانی‌شده در ۲۳ اوت ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine "They thought all along that they could call me a libertarian and hang that label around my neck like an albatross, but I'm not a libertarian," Paul says. Time. Retrieved March 30, 2014.
  204. Schreiner, Bruce (June 23, 2010). "Rand Paul flips, seeks money from bailout senators". گاردین. London. Archived from the original on 7 February 2015. Retrieved 20 June 2017.
  205. Sahadi, Jeanne (31 March 2014). "Rand Paul's hopes for a flat tax". CNN. Archived from the original on 17 April 2014. Retrieved 16 April 2014.
  206. "Rand Paul on Budget & Economy". OnTheIssues.org. 1999-06-17. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  207. Schroeder, Peter (2017-01-04). "'Audit the Fed' bill gets new push under Trump". TheHill. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  208. Ward, Jon (April 1, 2013). "Rand Paul Supports Some Military Bases On Foreign Soil, A Big Difference From His Dad". HuffPost. Archived from the original on 23 August 2014. Retrieved August 20, 2013.
  209. BENNETT, JOHN T. (8 July 2014). "Sen. Rand Paul: Warnings of ISIL Threat to US 'Conjecture'". defensenews.com. Gannett Government Media. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 8 July 2014.
  210. Miller, Jake (June 22, 2014). "Rand Paul: Blame Dick Cheney for Iraq violence, not Obama". CBS News. Archived from the original on 1 July 2014. Retrieved 6 July 2014.
  211. Perry, Rick (11 July 2014). "Isolationist policies make the threat of terrorism even greater". The Washington Post. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 12 July 2014.
  212. BENNETT, JOHN T. (11 July 2014). "GOP's Paul Doubles Down on Isolationism". defensenews.com. Gannett Government Media. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 14 July 2014.
  213. Akinyemi, Aaron (22 June 2014). "Republican Senator Rand Paul Accuses US of Arming Isis Terrorists". International Business Times. Archived from the original on 14 July 2014. Retrieved 27 July 2014.
  214. Sarlin, Benjy (19 September 2014). "Rand Paul's hawkish turn breeds unease at libertarian conference". MSNBC. Archived from the original on 19 September 2014. Retrieved 19 September 2014.
  215. Rogers, Alex (10 September 2014). "Rand Paul Calls Obama's ISIS Plan 'Unconstitutional' But he does support the intervention". Time. Archived from the original on 23 September 2014. Retrieved 21 September 2014.
  216. "Rand Paul: 'I am still in favor' of continued negotiations with Iran". Washington Post. April 10, 2015. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  217. "Lawmakers once opposed to the Iran deal now blast Trump's decision to withdraw". USA Today. May 9, 2018. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  218. "Senate joins House in overwhelmingly passing new Russian sanctions". Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 5 June 2020.
  219. "Sanctity of Life". Rand Paul. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved July 9, 2013.
  220. Viebeck, Elise (March 15, 2013). "Rand Paul floats fetal rights bill". The Hill. Archived from the original on 16 February 2014. Retrieved 14 October 2014.
  221. Kasperowicz, Pete (June 26, 2012). "Reid vows to block vote on Paul's 'life at conception' amendment to flood bill". The Hill. Archived from the original on 30 October 2013. Retrieved 14 October 2014.
  222. Lynch, Rene (May 12, 2012). "Sen. Rand Paul: Didn't think Obama's view 'could get any gayer'". Los Angeles Times. Archived from the original on 24 October 2013. Retrieved 14 October 2014.
  223. Urbina, Ian (November 25, 2009). "In Kentucky, a Senate candidate with a pedigree for agitation". The New York Times. Archived from the original on 23 October 2014. Retrieved 14 October 2014.
  224. "Ron Paul's son borrows tactics for Senate bid in Kentucky". Evansville Courier & Press. Evansville, IN. Associated Press. November 11, 2009. Archived from the original on 1 November 2013. Retrieved 14 October 2014.
  225. Abad-Santos, Alexander (March 20, 2013). "Rand Paul isn't 100% pro life anymore". The Atlantic Wire. Archived from the original on 30 October 2013. Retrieved 14 October 2014.
  226. Urbina, Ian (25 November 2009). "In Kentucky, a Senate Candidate With a Pedigree for Agitation". Archived from the original on 2 June 2019. Retrieved 2 June 2019 – via NYTimes.com.
  227. Wallace, Chris (March 24, 2013). "Sen. Rand Paul on top congressional issues; pivotal moment in the battle over gay marriage". Fox News Channel. Archived from the original on 3 November 2014. Retrieved July 13, 2013.
  228. Paul, Rand (August 16, 2013). "PAUL: The madness of mandatory minimums". The Washington Times. Archived from the original on 26 October 2014. Retrieved November 14, 2013.
  229. ۲۲۹٫۰ ۲۲۹٫۱ "Rand Paul on Health Care". OnTheIssues.org. 1999-06-17. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  230. Wong, Scott (2017-07-27). "Rand Paul: 'Obamacare' is still unconstitutional". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  231. "Time to repeal Obamacare". USA TODAY. 2017-07-18. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-01.
  232. "Rand Paul Senate Website". Archived from the original on 16 March 2015. Retrieved 2015-02-12.
  233. "Congress.gov Website". Archived from the original on 12 August 2017. Retrieved 2015-02-12.
  234. "Rand Paul: Reform Immigration, But Citizenship Not Possible Yet". NBC News. 2014-06-22. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-02.
  235. "Sen. Rand Paul: Illegal immigrants should be allowed to obtain legal status". Washington Post. 2013-03-19. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-08-02.
  236. Fox, Michelle (February 2, 2015). "Vaccines should be voluntary: Rand Paul". CNBC. Archived from the original on August 8, 2020. Retrieved July 22, 2015.
  237. It's not just climate change: Some GOP leaders disregard science on vaccines too بایگانی‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine, Grist, Ben Adler, February 5, 2015. Retrieved September 26, 2020.
  238. Weinberg, Ali (February 10, 2015). "Rand Paul No-Show at Senate Vaccine Hearing In The Wake Of Controversial Comments". ABC News. Archived from the original on August 6, 2020. Retrieved February 12, 2015.
  239. Topaz, Jonathan. "Rand Paul stokes Ebola fears". پلیتیکو. Archived from the original on May 27, 2020. Retrieved May 12, 2020.
  240. ۲۴۰٫۰ ۲۴۰٫۱ Smith, Allan (March 22, 2020). "Rand Paul becomes first known senator to test positive for coronavirus". NBC News. Archived from the original on June 4, 2020. Retrieved March 22, 2020.
  241. Zhao, Christina (March 22, 2020). "Rand Paul Tests Positive for Coronavirus Days After His Father Dismissed Panic Over the Disease as a Hoax". Newsweek. Archived from the original on August 6, 2020. Retrieved September 24, 2020.
  242. Desrochers, Daniel (May 7, 2020). "Rand Paul says Kentucky living under 'dictatorship of Beshear.' He urges reopening". Lexington Herald-Leader. Archived from the original on September 3, 2020. Retrieved September 19, 2020.
  243. Specter, Michael. "How Anthony Fauci Became America's Doctor". The New Yorker. Archived from the original on April 13, 2020. Retrieved October 5, 2020.
  244. Alba, Davey; Frenkel, Sheera (March 28, 2020). "Medical Expert Who Corrects Trump Is Now a Target of the Far Right". The New York Times. Archived from the original on April 2, 2020. Retrieved October 5, 2020.
  245. Edwards, Erika (September 23, 2020). "Fauci, Paul clash over Covid-19 herd immunity at Senate hearing". NBC News. Archived from the original on September 24, 2020. Retrieved September 24, 2020.
  246. "Dr. Fauci to Sen. Paul: 'You are not listening...'". Reuters. September 23, 2020. Archived from the original on September 24, 2020. Retrieved September 24, 2020.
  247. Wu, Nicholas (September 23, 2020). "'You misconstrue that, Senator': Fauci tells Sen. Rand Paul he has the facts wrong on COVID-19". USA Today. Archived from the original on 23 September 2020. Retrieved September 24, 2020.
  248. Wapshott, Nicholas (2014-03-24). "Rand Paul: The pied piper". Reuters. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2017-06-20.
  249. Fandos, Nicholas; Weiland, Noah; Martin, Jonathan (November 6, 2017). "Is Landscaping Drama at the Root of Rand Paul's Assault?". The New York Times. Archived from the original on 25 January 2018. Retrieved 25 January 2018. Because Mr. Paul was wearing sound-muting earmuffs, he did not realize Mr. Boucher was coming, according to one of the Kentucky Republicans and a friend familiar with the altercation.
  250. Blake, Aaron (November 9, 2017). "Analysis - 'A disturbed person': The mystery behind the attack on Rand Paul grows, as Paul's side weighs in". The Washington Post. Archived from the original on 29 January 2018. Retrieved November 9, 2017.
  251. Gee, Brandon; O'Keefe, Ed (November 5, 2017). "Sen. Rand Paul's injuries far more severe than initially thought". The Washington Post. Archived from the original on 26 January 2018. Retrieved November 5, 2017.
  252. Lowery, Wesley; O'Keefe, Ed (November 6, 2017). "Suspect in attack on Sen. Rand Paul might face more serious charges, police say". The Washington Post. Archived from the original on 20 February 2018. Retrieved 25 January 2018.
  253. Moore, Mark (November 9, 2017). "Rand Paul suggests assault wasn't over 'landscaping dispute'". New York Post. Archived from the original on 8 December 2017. Retrieved 25 January 2018.
  254. Bedard, Paul (November 8, 2017). "Rand Paul's neighbors rip media 'landscaping dispute' reports". Washington Examiner. Archived from the original on 12 January 2018. Retrieved 25 January 2018.
  255. Gee, Brandon; OKeefe, Ed (November 9, 2017). "Suspect in attack on Sen. Rand Paul pleads not guilty". The Washington Post. Archived from the original on 29 December 2017. Retrieved November 9, 2017.
  256. Mattingly, Phil; Fox, Lauren; Duster, Chandelis; Bash, Dana; Gangel, Jamie; Harwood, John (2020-03-22). "Rand Paul is first senator to test positive for coronavirus". CNN. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-03-22.
  257. Ferris, Sarah; Bresnahan, John (2020-03-22). "Sen. Rand Paul tests positive for coronavirus and more GOP senators quarantine". POLITICO. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 2020-03-22.

پیوند به بیرون[ویرایش]