ق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الفبای ابجد
ق
ق
ק
ق
ܩ
ق‍، ق


نمایش آوانگاری kˤ, q
موقعیت در الفبا ۱۹
ارزش عددی ۱۰۰
مشتقات الفبایی فنیقی
Ϙ Q Ҁ



الفبای فارسی
ا ب پ ت ث ج
چ ح خ د ذ ر
ز ژ س ش ص ض
ط ظ ع غ ف ق
ک گ ل م ن و
ه ی
حروف دیگر
ء آ اً هٔ ة

ق حرف بیست‌وچهارم در الفبای فارسی، حرف بیست‌ویکم در الفبای عربی (قاف ق) و نوزدهمین حرف از حروف الفبای عبری (کف ק) است.

صدای آن در تلفظ فارسی معیار همانند «غ» است ولی درعربی گونه‌ای «غ» بسته‌تر تلفظ می‌شود. در جنوب و شرق ایران و در افغانستان و تاجیکستان بین دو صامت قاف و غین تفاوت وجود دارد. اما در گویش اکثر فارسی زبانان ایرانی هر دو صامت یک‌سان است.

بیشتر واژه‌هایی که با صامت ق آغاز می‌شوند ریشه عربی یا ترکی دارند یا ممکن است معرب باشند. مثلاً واژ‌ه‌ای باشد که از فارسی یا زبان‌های دیگر وارد زبان عربی شده باشد و سپس دوباره وارد زبان فارسی شده باشد. برای نمونه «قند» معرب «کند» و «قرمز» معرب «کرمست» است. البته بعضی واژه‌های فارسی که صامت غین در آن شنیده می‌شود به غلط با قاف نوشته شده باشد. مانند قباد، قشنگ، قالیچه و قلندر. بعضی از واژه‌های فارسی هم هستند که صامت آغازین آن‌ها به ق تبدیل شده است. برای نمونه «قلک» که در اصل به صورت «کولک» و «غلک» رایج بوده است.

شكل حرف
جدا آغازی میانی پایانی
ق ق‍ ‍ق‍ ‍ق

پانویس[ویرایش]

  1. ^ ، ایرج کابلی
  2. ^ ، علی‌اکبر دهخدا، جلد ۳۸ صفحهٔ ۱

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

ق (سوره)

الفبای عربی
ألِف باء تاء ثاء جيم حاء خاء دال ذال راء زاي سين شين صاد ضاد طاء ظاء عين غين فاء قاف كاف لام ميم نون هاء واو ياء
سایر شکل‌های قاف در عربی
ڧ ڨ