زبان مندائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان مندائی
Mandāyì, Raṭnā
زبان بومی درعراق و ایران
منطقهعراق – بغداد، بصره
ایران – استان خوزستان
شمار گویشوران
۵٬۵۰۰  (۲۰۰۱–۲۰۰۶)e18
Mandaic alphabet
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳Either:
mid – Mandaic
myz – Classical Mandaic
فهرست لینگوییست
mid زبان مندائی نو
 myz Classical Mandaic
گلاتولوگmand1468[۱]
nucl1706[۲]
clas1253[۳]

زبان مندائی (عربی: ٱلْمَنْدَائِيَّة‎) زبانی است که در بین مندائیان رواج دارد. در خوزستان ایران و جنوب عراق گویشور دارد و از زبان‌های در خطر انقراض می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Macro-Mandaic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Mandaic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  3. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Classical Mandaic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.