گویش‌های عربی پیشاهلالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عربی پیشاهلالی
ما قبل الهلالیة
زبان بومی درمغرب عربی
قومیتمغربی‌ها
خط عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳

گویش‌های عربی پیشاهلالی زنجیره‌ای از گویش‌های عربی هستند که در شمال آفریقا تکلم می‌شوند و در کنار گویش‌های هلالی خانواده بزرگ‌تر عربی مغربی را شکل می‌دهند. این گویش‌ها نتیجه عربی‌سازی اولیه این مناطق از قرن هفتم تا دوازدهم میلادی هستند[۱] و به دلیل اینکه پیش از تصرف شمال آفریقا توسط قبیلهٔ بنی هلال در قرن یازدهم در این منطقه رایج بودند، این‌گونه نامیده می‌شوند.

پراکندگی[ویرایش]

گویش‌های عربی پیشاهلالی در شهرهای تاریخی بزرگی همچون قیروان، قسنطینه، تلمسان و فینه و بندرهای اطراف همچون المهدیه، سوسه، جیجل، قل، رشقون، هنین، جزیره قمیره و طنجه و همچنین ناحیه مثلثی‌شکل بین آن‌ها رایج هستند. زبان جوامع یهودی مغرب و چند مرکز شهری دیگر همچون تونس و سلا نیز از همین دسته است.[۱]

گویش‌ها[ویرایش]

گویش‌های عربی پیشاهلالی به سه گروه تقسیم می‌شوند:[۱]

زبان مالتی نیز چون بسیاری از ویژگی‌های پیشاهلالی را دارد، یکی از زبان‌های این دسته طبقه‌بندی می‌شود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Dominique Caubet, " Questionnaire de dialectologie du Maghreb " بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۱۱-۱۲ توسط Wayback Machine, in: EDNA vol.5 (2000-2001), pp.73–92
  2. Martine Vanhove, " De quelques traits prehilaliens en maltais ", in: Peuplement et arabisation au Maghreb cccidental: dialectologie et histoire, Casa Velazquez - Universidad de Zaragoza (1998), pp.97-108