عربی یمنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عربی یمنی
شمار گویشوران
۱۵٫۰۸۸ میلیون  (۲۰۱۱)e18
الفبای عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳در زمان‌های گوناگون:
ayh – عربی حضرموتی
ayn – عربی صنعایی
acq – عربی تعزی-عدنی
گلاتولوگsana1295  (Sanaani)[۱]
hadr1236  (Hadrami)[۲]
taiz1242  (Ta'izzi-Adeni)[۳]
{{{mapalt}}}
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

عربی یمنی (عربی: اللهجة یمنیة‎) گروهی از گویش‌های عربی است که در یمن، جنوب عربستان سعودی، سومالی و جیبوتی سخن گفته می‌شوند. این گویش عموماً یک گویش محافظه‌کار در نظر گرفته می‌شود و دارای بسیاری از ویژگی‌های عربی کلاسیک است که در بیشتر گویش‌های عربی دیگر یافت نمی‌شود.

عربی یمنی برای ارتباطات روزانه مورد استفاده قرار می‌گیرد و وضعیت رسمی ندارد. عربی نوین معیار در اهداف رسمی، آموزش، تجارت و رسانه استفاده می‌شود.

گویش‌ها[ویرایش]

این گویش را می‌توان به پنج زیرگروه عربی صنعایی در شمال و مرکز، عربی حضرموتی در شرق، عربی تعزی-عدنی در جنوب، عربی تهامه‌ای در غرب یمن و عربی سومالیایی در سومالی تقسیم کرد.

نقشه پراکندگی گویش‌های عربی یمنی
  عربی تهامه‌ای
  عربی صنعایی
  عربی حضرموتی
  عربی تعزی-عدنی
  عربی سومالیایی

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Sanaani Arabic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Hadrami Arabic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  3. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Ta'izzi-Adeni Arabic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yemeni Arabic». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ اوت ۲۰۲۰.
  • Shaghi, Abdullah and Imtiaz Hasanain (2009). Arabic Pausal Forms and Tihami Yemeni Arabic pausal /u/: History and Structure. In Hasnain S. Imtiaz (edt.) Aligarh Journal of linguistics. Department of Linguistics, Aligarh Muslim University, Aligarh, India. Vol. 1, January- December 2009, pp. 122-139

پیوند به بیرون[ویرایش]