پره‌اکلامپسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پری-اکلامپسیا (به انگلیسی: Pre-eclampsia) از عوارض دوران بارداری و یک اختلال چندارگانی[۱] است که در ۳ تا ۵ درصد از حاملگی‌ها در کشورهای غربی رخ می‌دهد.[۲] این بیماری یکی از علت‌های مهم مرگ و میر مادران باردار می‌باشد که باعث عوارض جنینی و مادری می‌شود. این عارضه بعد از هفتهٔ بیستم بارداری رخ می‌دهد و با فشار خون سیستولیک بیشتر از ۱۴۰ میلی‌متر جیوه یا دیاستولیک بیشتر از ۹۰ میلی‌متر جیوه که معمولاً همراه با پروتئینوری است تشخیص داده می‌شود.[۳]

علل[ویرایش]

علت اصلی پری-اکلامپسیا ناشناخته است و تنها راه قطعی درمان آن پایان دادن به حاملگی و خارج کردن جنین و جفت می‌باشد.[۲] با این وجود علل احتمالی زیر مطرح شده‌ است:

  1. جریان خون ناکافی به رحم
  2. صدمه به جدار عروق
  3. اختلال در سیستم ایمنی
  4. رژیم غذایی بد

اختلالات دیگری نیز می‌تواند در این میان اثرگذار باشد:

فشار خون حاملگی: زنان با پرفشاری خون بارداری دارای فشار خون بالا هستند اما پروتئین بیش از حد در ادرار یا سایر نشانه‌های آسیب اندام دیده نمی‌شوند. بعضی از زنان مبتلا به فشار خون بارداری در نهایت به پره‌اکلامپسی دچار می‌شوند.

پرفشاری خون مزمن: پرفشاری خون مزمن فشار خون بالا است که قبل از بارداری وجود داشت یا قبل از هفتهٔ ۲۰ حاملگی اتفاق می‌افتد. اما به این دلیل که فشار خون بالا معمولاً علائم ندارد، ممکن است دشوار باشد که زمان شروع آن مشخص شود.

پرفشاری خون مزمن با پره‌اکلامپسی سوپاپ: این بیماری در زنان مبتلا به فشار خون بالا مزمن قبل از بارداری رخ می‌دهد، اما پس از آن افزایش فشار خون و پروتئین در ادرار یا سایر عوارض سالم در دوران بارداری افزایش می‌یابد.

انواع[ویرایش]

پری-اکلامپسیا دارای دو نوع خفیف و شدید است.

نوع شدید با فشار خون دیاستولی ۱۱۰ میلی‌متر جیوه یا بیشتر، پروتئینوری دو مثبت یا بیشتر، کراتینین بالا، افزایش در آنزیم‌های کبدی و سردرد، الیگوری، ادم ریوی، درد ناحیه فوقانی شکم، اختلال بینایی و ترومبوسیتوپنی مشخص می‌شود.[۴]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

پره‌اکلامپسی معمولاً نشانۀ هشداردهنده‌ای ندارد و اغلب تنها راه تشخیص آنها اندازه‌گیری فشار خون و بررسی نتیجۀ آزمایش ادرار است. اما علائم زیر می‌تواند به دلیل پره‌اکلامپسی ایجاد شود:

خطرات[ویرایش]

خطرت احتمالی این مشکل در دوران بارداری و در صورت درمان نشدن می‌تواند به شکل‌های زیر باشد:

عوامل افزایش خطر[ویرایش]

  • سابقه ابتلای به پری-اکلامپسیا (قوی‌ترین عامل خطر)
  • وجود دیابت قبل از بارداری
  • شاخص توده بدن بالاتراز ۳۵ قبل از حاملگی
  • اولین بارداری
  • دوقلویی
  • سن بالای ۴۰ سال در مادران
  • فشار خون بالای ۱۳۰ میلی‌متر جیوه در اولین نوبت ویزیت[۵]

درمان رایج پری- اکلامپسیا خفیف یا مسمومیت حاملگی کنترل فشار خون، رژیم غذایی و تجویز سولفات منیزیم است.

پیشگیری[ویرایش]

برای پیشگیری از ابتلا به پره‌اکلامپسی می‌توانید موارد زیر را جدی‌تر بگیرید:

  • کاهش وزن برای باردار شدن
  • رژیم غذایی صحیح و سالم
  • انجام آزمایش‌های بارداری
  • اهمیت به مراقبت های بارداری[۶]

با استفاده از آسپرین با دز ۸۰ میلی‌گرم روزانه می‌توان از پره‌اکلامپسی جلوگیری کرد.[۷]

پره‌اکلامپسی بعد از زایمان[ویرایش]

پره‌اکلامپسی پس از زایمان نیز وجود دارد که یک عارضهٔ نادر است اغلب با اندازه‌گیری فشار خون بالا و وجود پروتئین اضافی در ادرار مادر توسط آزمایش ادرار در بیمارستان و پس از زایمان تشخیص داده می‌شود. اغلب موارد پره‌اکلامپسی پس از زایمان طی مدت ۴۸ ساعت بعد از زایمان ایجاد می‌شود. پره‌اکلامپسی پس از زایمان باید فوراً درمان شود، چون در صورت درمان نشدن می‌تواند منجر به تشنج و عوارض جدی دیگری برای خانمی که زایمان کرده است شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. *multisystem disorder
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ David M
  3. *Norwitz
  4. Cunningham FG
  5. Duckitt K
  6. https://www.babycenter.com/0_preeclampsia_257.bc. 
  7. Henderson، Jillian T.، Evelyn P. Whitlock، Elizabeth O'Conner، Caitlyn A. Senger، Jamie H. Thompson و Maya G. Rowland. Low-Dose Aspirin for the Prevention of Morbidity and Mortality From Preeclampsia: A Systematic Evidence Review for the U.S. Preventive Services Task Force. U.S. Preventive Services Task Force Evidence Syntheses, formerly Systematic Evidence Reviews. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US)، 2014. PMID ۲۴۷۸۳۲۷۰. 
  • David M. Carty, Christian Delles, and Anna F. Dominiczak. Novel Biomarkers for Predicting Preeclampsia. Trends Cardiovasc Med. 2008 Jul;۱8(5):۱۸۶–۹۴.

[۱]

  • Norwitz, E.R. , Robinson, J.N. and Repke, J.T. Prevention of preeclampsia: is it possible? Clin. Obstet Gynecol. 1999; ۴۲: ۴۳۶–۴۵۴.
  • Cunningham FG, Gant NF, Leveno KJ. Hypertensive disorders in pregnancy. Williams Obstetrics.New York: McGraw-Hill. 2001 ;

pp: 571-2.

  • Duckitt K, Harrington D. Risk factors for pre-eclampsia at antenatal booking: systematic review of controlled studies. BMJ

۲۰۰۵; ۳۳۰(۷۴۹۱):۵۶۵