لگن خاصره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استخوان‌های لگن.
۱. خاجی
۲. تهیگاهی
۳. نشیمنگاهی
۴. شرمگاهی
۵. التصاق شرمگاهی
۶. حفره حقه‌ای
۷. سوراخ سدادی
۸. دنبالچه
خط قرمز: خط انتهایی/محدوده لگن

لگن، لگن خاصره یا پلویس (به انگلیسی: Pelvis) شامل کمربند لگنی در جلو و استخوان‌های خاجی و دنبالچه در پشت است.

استخوان نیم‌لگن (هیپ) استخوان منفردی است که از چسبیدن سه استخوان جنینی به نام استخوان تهیگاهی، شرمگاهی و نشیمنگاهی بوجود آمده‌است. از مجموع دو نیم‌لگن، استخوان خاجی و دنبالچه فضایی بوجود می‌آید که به آن لگن خاصره می‌گویند. استخوان ران به سطح خارجی تحتانی این استخوان مفصل می‌شود.

کمربند لگنی[ویرایش]

کمربند لگنی (به انگلیسی: Pelvic Girdle) از دو استخوان «بی‌نام» (هیپ (به انگلیسی: Hip) یا کوکسه) ایجاد می‌شود که در جلو به هم مفصل شده‌اند و سیمفیزیس پوبیس[۱] را به وجود می‌آورند. اندام تحتانی با کمربند لگنی به ستون مهره‌ها پیوند دارد.

کمربند لگنی شامل مفاصل زیر است:

مفاصل لگن خاصره[ویرایش]

لگن خاصره قاعده تنه را می‌سازد و شامل سه مفصل است که عبارتنداز:

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Symphysis Pubis
  2. Sacroiliac joint

منابع[ویرایش]

گریآناتومی گری. تهران