دیافراگم (کالبدشناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیافراگم
Respiratory system.svg
Respiratory system
جزئیات
لاتین diaphragma
پیش‌ساز septum transversum, pleuroperitoneal folds, body wall[۱]
Pericardiacophrenic artery, Musculophrenic artery, Inferior phrenic arteries
Superior phrenic vein, Inferior phrenic vein
phrenic and lower intercostal nerves
حرکات تنفس فیزیولوژیک
شناسه‌ها
سرعنوان پزشکی A02.633.567.900.300
دورلندز
/السویر
d_15/۱۲۲۹۳۵۰۹
واژگان آناتومی A04.4.02.001
اف‌ام‌اِی 13295
واژگان کالبدشناسی
با انقباض دیافراگم هوا وارد قفسهٔ سینه شده (دم)، و هنگامی که عضلات آن از حالت انقباض در می‌آیند هوا به صورت بازدم از بدن خارج می‌شود.

دیافراگم (Diaphragm) پرده‌ای متشکل از عضله مخطط (ارادی) داخلی بدن است که به دنده‌های انتهایی و مهره‌ها می‌چسبد و قفسه سینه را از محوطه شکم جدا می‌کند. در فارسی به دیافراگم، حجاب حاجز، پردهٔ دل، میان‌بند، واشامه و تراشامه هم گفته‌اند.

انقباض این ماهیچه نقش مهمی در انجام غیرارادی تنفس دارد. این ماهیچه سینه را از شکم جدا می‌سازد و در قسمت مرکزی خود ساختاری وتری‌شکل به خود می‌گیرد. چسبندگی این ماهیچه به انتهای سینه‌گاه شامل سه قسمت: کمری - دنده‌ای - استرنال

در بالای دیافراگم ریه‌ها و قلب قرار دارند و در پایین آن دستگاه گوارش، کبد، طحال و دستگاه ادراری. گاه در صورت ضعف یا نقص عضلات دیافراگم فتق دیافراگمی روی می‌دهد.

این ماهیچه مهم‌ترین ماهیچه تنفسی است که قفسه سینه را از حفره شکمی، جدا می‌سازد. برخی از اعضاء مهم بدن از قبیل آئورت، مری، بزرگ‌سیاهرگ زیرین، سوراخ‌هایی را به ترتیب در برابر مهره ۱۲، مهره ۱۰، مهره ۸ سینه‌ای در پرده دیافراگم ایجاد کرده و از آن عبور می‌کنند. دیافراگم به ترتیب به زائده خنجری، ۶ دنده تحتانی و غضروف‌های آنها و تنه مهره‌های اول تا سوم کمری متصل شده و گنبدی شکل است. درصورت ضربه محکم به این بخش امکان قطع تنفس وجود دارد.

سوراخ‌های دیافراگمی[ویرایش]

  1. سوراخ بزرگ‌سیاهرگ پایینی
  2. سوراخ مری: اگر احشای شکمی از این ناحیه وارد توراکس شوند، ایجاد فتق هیاتال می‌کنند.
  3. سوراخ آئورت

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

گایتون فیزیولوژی پزشکی. تهران

  • Sing I.Essentials of Anatomy. New Delhi India,Jaypee Brothers,2002