ترقوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استخوان: ترقوه
Pectoral girdle front diagram.svg
استخوان ترقوه (Clavicle) و کتف (Scapula) از نمای جلو
گری subject #49 200
MeSH Clavicle

ترقوه استخوانی دراز است که همراه با استخوان کتف، بازو و جناغ، کمربند شانه‌ای را تشکیل می‌دهند.این استخوان برخلاف سایر استخوان های دراز، فاقد حفره مغزی است و دارای منشاء غشائی می باشد و از سمت داخل به جناغ و از سمت خارج به استخوان کتف متصل می شود. ترقوه تنها استخوان بین تنه و اندام فوقانی است و در تمام طولش قابل لمس است. شکل استخوان ترقوه در هر طرف قفسه سینه شبیه حرف «S» می باشد.

ترقوه یا کلاویکل یا استخوان چنبری تنها استخوان دراز بدن است که به صورت افقی قرار دارد و وزن اندام فوقانی را به تنه منتقل می‌کند و باعث دور نگه‌داشتن بازو از بدن می‌شود. این استخوان اولین استخوانی است که در بدن انسان و در جنین استخوانی می‌شود.

شاید جالب باشد که بدانید استخوان ترقوه فیل از استخوان ترقوه انسان کوچکتر است و در عین حال استخوان ترقوه در نوعی میمون به نام جیبون که تنها یک سوم انسان جثه دارد، از استخوان ترقوه انسان بزرگتر است.از نظر کالبد شناختی این استخوان دارای دو انتهای داخلی و خارجی و یک تنه است. انتهای داخلی آن یا انتهای استرنال، به استخوان جناغ یا استرنوم مفصل می شود و مفصل استرنوکلاویکولار یا جناغی-چنبری را می سازد.این انتها گرد و برجسته بوده و یک چهارم فوقانی آن محل اتصال تاندون اینترکلاویکولار یا بین ترقوه ای می باشد و سه چهارم تحتانی تحتانی این انتها محل اتصال به بریدگی کلاویکولار استخوان جناغ می باشد.

منابع[ویرایش]

  • ریچارد درک، وین وگل، آدام میچل. آناتومی گری ۲۰۱۰ برای دانشجویان (جلد دوم). ترجمهٔ دکتر محمد بربرستانی، دکتر محمد اکبری. چاپ اول. انتشارات خسروی، ۱۳۸۸. 
  • Feneis H.Pocket Atlas of Human Anatomy.Germany,Thieme,2000.