حنجره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
حنجره
Larynx external en.svg
Anatomy of the larynx, anterolateral view
Larynx endo 2.jpg
آندوسکوپی image of a human larynx
Identifiers
سرعنوان‌های موضوعی پزشکیD007830
واژگان کالبدشناسیA06.2.01.001
واژگان کالبدشناسی3184
FMA55097
Anatomical terminology
تصویری از حنجره (در وسط) بکمک ام آر آی با قدرت ۳ تسلا

حَنجَره یا حَنجـِره (به انگلیسی: Larynx) اندام تولیدکننده صوت در بدن است، و گذرگاه هوایی است که مابین بخش تحتانی حلق و تراشه واقع شده‌است.

کارکردها[ویرایش]

محافظت از راه هوایی[ویرایش]

فعالیت اولیه حنجره محافظت راه هوایی از ورود ذرات غذا و سایر مواد نامطلوب است. این عمل به وسیله رشته‌رویدادهایی صورت می‌پذیرد که در اثر تماس یافتن لقمه غذا با نوک اپی‌گلوت یا چین‌های آری‌اپی‌گلوتیک (Aryepiglottic fold) آغاز می‌گردد. بازوی حسی این قوس بازتابی عصب زبانی‌حلقی است و بازوی حرکتی آن از طریق عصب واگ اعمال می‌شود. اولین رویداد در این سری مهار تنفس است. سپس تارهای صوتی حقیقی به شدت بسته می‌شوند که این سبب بسته شدن تارهای کاذب می‌شود. سپس این چین‌های آری‌اپیگلوتیک به طرف مدیال می‌آیند و اپی‌گلوت را به خلف می‌برند (توسط عضلات داخلی حنجره). در این هنگام ماهیچه‌های بیرونی گروه فوق لامی (سوپراهیوئید) فعال و همزمان گروه زیرلامی (اینفروهیوئید) شل می‌شوند این رویداد باعث اعمال بردار نیرویی در جهت بالا و جلو به حنجره می‌شود و سبب می‌شود که تحت محافطت قاعده زبان به حنجره در طی عمل بلع به بالا برود.

تولید آوا[ویرایش]

تولید صوت عمل فیزیولوژیک دیگر حنجره است. بر این اعتقادند که تولید صوت ناشی از بسته شدن ابتدایی قوی تارهای صوتی در حین بازدم است. بالا و پائین رفتن فشار داخل نای و باز و بسته شدن تارهای صوتی حقیقی و در نتیجه خارج شدن مقداری از هوا در دوره باعث تولید صدا می‌شود. هر فرایند پاتولوژیکی که توده تارهای صوتی یا توانایی بسته شدن آن‌ها را تغییر دهد بر کیفیت صدا تأثیر خواهد گذاشت. این تغییر کیفیت صدا را گرفتگی صدا می‌نامند.

تنفس[ویرایش]

حنجره در عمل تنفس هم شرکت می‌کند. در دم عصب راجعه حنجره فعال می‌شود و باعث آبروکسیون تارهای صوتی می‌شود. این امر درست پیش از تحریک عصب فرنیک صورت می‌گیرد و باعث جریان یافتن هوا به درون شش‌ها می‌شود.

کالبدشناسی[ویرایش]

حنجره شامل پرده‌های صوتی، و مشتمل بر ۹ عدد غضروف می‌باشد که عبارتند از:

ماهیچه‌های حنجره دو گروه‌اند:

دو مفصل مهم در حنجره وجود دارد که زلالی (سینوویال) هستند و عبارتند از: مفصل انگشتری‌سپری (به غضروف سپری اجازه چرخش و لغزش را می‌دهد و به این ترتیب تغییر طول طناب‌های صوتی امکانپذیر می‌شود)، مفصل انگشتری‌کوزه‌ای (آریتنوئیدها را به هم نزدیک می‌کنند و جلو عقب می‌کند و می‌چرخاند). آرتریت روماتوئید باعث التهاب مفاصل انگشتری‌کوزه‌ای (کریکوآریتنوئید) می‌شود. در زمان انتوباسیون اندوتراکئال ممکن است مفصل انگشتری‌کوزه‌ای را دچار در رفتگی کند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

حسین‌زاده طاهری، محمد حسین. ابراهیم‌زاده بیدسکان، علیرضا (۱۳۸۷آناتومی انسانی پایه (چاپ دوم)، جهاد دانشگاهی مشهد، شابک ۹۶۴۳۲۴۱۸۱۵

  • Laitman, J.T. ; Noden, D.M. ; Van De Water, T.R. (2006). "Formation of the larynx: from homeobox genes to critical periods". In Rubin, J.S. ; Sataloff, R.T. ; Korovin, G.S. (eds.). Diagnosis & Treatment Voice Disorders. San Diego: Plural. pp. 3–20. ISBN 978-1-59756-007-8.

پیوند به بیرون[ویرایش]