فنجان قاعدگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمونه این فنجان‌ها

فنجان قاعدگی یا کاپ قاعدگی (به انگلیسی: Menstrual cup) یک ظرف قابل انعطاف است که در طی قاعدگی در واژن جای‌گذاری می‌شود. این محصول بهداشتی زنانه، قادر به جمع‌آوری ترشحات قاعدگی به جای جذب آن‌هاست و هدف از آن این است که از نشت جریان قاعدگی (خون ناشی از ریزش رحم) بر روی لباس جلوگیری شود. فنجان قاعدگی معمولاً از سیلیکون پزشکی قابل انعطاف ساخته می‌شود و از دو بخش قیف و ساقه تشکیل شده‌است. ساقه برای قرار دادن و برداشتن آن در داخل مهبل استفاده می‌شود. هر ۴ تا ۱۲ ساعت (بسته به مقدار جریان) فنجان برداشته و تخلیه می‌شود و پس از شستشو دوباره جای‌گذاری می‌شود. پس از هر دوره استفاده، فنجان باید حداقل ۵ دقیقه با آب جوش شستشو داده شود و تا برای استفاده در ماه آینده محل رشد عوامل بیماری‌زا نباشد.[۱][۲]

برخلاف تامپون‌ها و نوارهای بهداشتی، فنجان‌ها به جای جذب، مایع قاعدگی را جمع می‌کنند.[۳][۴][۵] یک فنجان قاعدگی تا پنج سال یا بیشتر قابل استفاده است. این مسئله باعث می‌شود تا هزینه‌های بلندمدت آن کمتر از تامپون‌ها یا نوارهای یکبار مصرف باشد، گرچه که هزینهٔ اولیهٔ آن بالاتر است. گفته می‌شود فنجان‌های قاعدگی چون مصرف کمتری دارند، برای محیط زیست نیز مناسب‌ترند اما این مسئله نیاز به بررسی دارد. با توجه به اینکه فنجان قاعدگی قابل استفاده مجدد است، مصرف آن به میزان قابل توجهی پایین‌تر است و زباله‌های تولید شده از چرخه قاعدگی را کاهش می‌دهد. این محصول هیچ اتلاف روزانه‌ای ندارد اما تجزیه‌پذیر هم نیست.

بیشتر شرکت‌های تولیدکننده فنجان قاعدگی، آن را در دو اندازهٔ بزرگ و کوچک به فروش می‌رسانند. فنجان قاعدگی بدون رنگ و شفاف فروخته می‌شود، اما چند شرکت نیز فنجان‌های رنگی مانند صورتی یا بنفش را ارائه می‌کنند.

گفته می‌شود استفاده از فنجان‌های قاعدگی در مقایسه با دیگر گونه‌های قاعدگی گزینهٔ امن‌تری است.[۶][۷]

روش استفاده[ویرایش]

فنجان قاعدگی (بنفش) در مهبل (واژن) به صورت کامل قرار می‌گیرد و از اطراف به بدن می‌چسبد. این باعث می‌شود تا تمام مایعاتی را که از رحم خارج می‌شوند (سبز) در خود جای دهد.

فنجان قاعدگی به این شکل در واژن قرار می‌گیرد که ابتدا با دست فشرده شده و لبه‌های آن به هم چسبانده می‌شود و سپس وارد واژن می‌شود. فنجان در واژن معمولاً خود به خود باز می‌شود و به دیواره می‌چسبد. اگر فنجان خود به خود باز نشد، کاربر می‌تواند آن را یک دور با دست بچرخاند تا اطمینان حاصل کند که کاملاً باز شده و درست قرار گرفته‌است. فنجان باید در اطراف گردن رحم قرار گیرد. اگر به درستی وارد شود، فنجان نباید نشت کند یا باعث احساس ناراحتی شود. در مقایسه با تامپون، فنجان قاعدگی باید در کانال واژینی پایین‌تر قرار گیرد[۸] و ساقهٔ آن باید کاملاً داخل واژن باشد. تکنیک‌های مختلف تاشو برای قراردادن فنجان قاعدگی وجود دارد. اما روش‌های معمول عبارتند از C-fold، و همچنین پانچ کردن پایین.[۹]

اگر روان‌کننده برای قرار دادن ضروری باشد، باید از روان‌کنندهٔ واتربیس (برپایه آب) استفاده شود. زیرا روان‌کنندهٔ سیلیکون‌بیس می‌تواند برای سیلیکون فنجان مخرب باشد.

پس از ۴ تا ۱۲ ساعت (بسته به مقدار جریان قاعدگی)، فنجان باید تخلیه شود. پیشنهاد این عمل با کشیدن مستقیم ساقه انجام نشود. زیرا که می‌تواند می‌تواند مکش ایجاد کند.[۸] پس از تخلیه، فنجان قاعدگی باید پیش از استفادهٔ دوباره حتماً شستشو داده شود. برای شستشو می‌توان آن را با صابون شست و در انتهای دوره چند دقیقه در آب جوش قرار داد تا کاملاً تمیز شود. راه‌حل‌های استریلیزاسیونی که معمولاً برای بطری‌های نوزاد و تجهیزات پستان رایج است، برای استریل‌کردن فنجان نیز کاربرد دارد. دستورالعمل‌های تمیز کردن فنجان در هر نام تجاری متفاوت است.

مزایا[ویرایش]

  • هنگام استفاده از فنجان قاعدگی، مایع قاعدگی پس از آن که از دهانه رحم جریان می‌یابد جمع‌آوری می‌شود و به صورت مایع نگهداری می‌شود. با تامپون‌ها، مایع جذب می‌شود و به شکل نیمه انعقادی نگه داشته می‌شود که این خود عامل ایجاد بو است.[۱۰]
  • فنجان‌های قاعدگی مایع قاعدگی را در داخل واژن جمع می‌کنند و به‌طور کلی نشت نمی‌کنند (در صورتی که به صورت منظم تخلیه شده و به درستی وارد شده باشند). بعضی از زنان به علت استفاده نامناسب یا اندازه نامناسب فنجان، دچار نشت می‌شوند. برای مثال، اگر آن را به درستی وارد نکنید، فنجان به‌طور کامل باز نمی‌شود و در برابر دیواره‌های واژن مهر و موم نمی‌شود و این خود باعث نشت آن می‌شود.
  • اگر یک کاربر به دلایل پزشکی یا… نیاز به ردیابی مواد خارج‌شده از بدن را داشته باشد، فنجان قاعدگی به او اجازه می‌دهد تا این کار را با دقت انجام دهد. بعضی از فنجان حتی بر روی آن‌ها علائم اندازه‌گیری وجود دارد.

مطالعات علمی[ویرایش]

در یک سرشماری تصادفی کنترل‌شده در کانادا که در سال ۲۰۱۱ انجام شد، این سؤال از زنان پرسیده شد که آیا فنجان‌های قاعدگی سیلیکونی، جایگزین مناسبی برای تامپون‌ها هستند یا خیر؟ نتایج نشان می‌دهد که ۹۱٪ از زنان گفته‌اند در قاعدگی خود از فنجان استفاده می‌کنند و آن را به دیگران نیز توصیه می‌کنند.[۱۱] در یک مطالعه بالینی دیگر که در سال ۱۹۹۱ بر روی ۵۱ زن انجام شد، ۲۳ نفر از شرکت‌کنندگان (۴۵٪) فنجان‌های قاعدگی را یک روش قابل قبول برای مدیریت جریان قاعدگی عنوان کردند.[۱۲]

در یک مطالعهٔ دیگری که در مناطق روستایی کنیا انجام شد، برای دختران مقطع ابتدایی به جای اقلام مراقبت قاعدگی پارچه‌ای یا …، از فنجان قاعدگی یا بهداشتی استفاده شد.[۱۳] نتیجه این شد که دخترانی که از فنجان قاعدگی استفاده کرده بودند در مقایسه با گروه شاهد، کمتر دچار عفونتهای منتقله از راه جنسی شدند. همچنین شیوع واژینوز باکتریال در بین مصرف‌کنندگان فنجان در مقایسه با مصرف‌کنندگان دیگر اقلام بهداشتی استفاده می‌کنند، کمتر بود.[۱۳] پس از شش ماه، کاربران فنجان قاعدگی از نشت یا بوی شرم آور آزاد می‌شدند و می‌توانستند آزادانه‌تر در فعالیت‌های کلاس و ورزش شرکت کنند.[۱۴]

جوشاندن یک فنجان قاعدگی برای استریل‌شدن

دسترسی به آب و بهداشت[ویرایش]

  • تمیز کردن فنجان قاعدگی در یک توالت عمومی می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند. زیرا محل شستشوی دست‌ها معمولاً بهداشتی نیست. بعضی از تولیدکنندگان پیشنهاد می‌کنند فنجان را با یک بافت پاک کنید و تمیزکردن نهایی آن را در فرصت‌های بعدی انجام دهید. کاربر همچنین می‌تواند یک بطری کوچک از آب را با خود داشته باشد تا فنجان را به‌طور خصوصی بر روی توالت بشوید. یکی دیگر از گزینه‌ها استفاده از دستمال مرطوب است. از آن‌جایی که ممکن است هر ۶ تا ۲۴ ساعت فنجان‌های قاعدگی نیاز به تخلیه داشته باشند، بسیاری از کاربران مجبور نیستند آن را در اماکن عمومی تخلیه کنند و این عمل را در محل زندگی خود انجام می‌دهند.
  • آب تمیز و صابون برای شستن دست، قبل از قرار دادن فنجان مورد نیاز است که این مسئله برای زنان در کشورهای در حال توسعه چالش‌برانگیز است.[۱۴] عدم شستشوی کامل جام و دست‌ها باعث رشد باکتری‌های جدید در مهبل (واژن) می‌شود که ممکن است خطر ابتلا به UTIها و دیگر عفونت‌ها را افزایش دهد.[۱۵] نوارهای بهداشتی یکبار مصرف و قابل استفاده مجدد نیازی به بهداشت یکسانی ندارند، اگر چه نوارهای قابل استفاده مجدد نیز نیاز به دسترسی به آب برای تمیز کردن هستند.
  • با توجه به این که فنجان‌های قاعدگی یکبار در ماه نیاز به جوشیدن دارند، در صورت عدم وجود آب و محلی برای جوشاندن آن، استفادهٔ بهداشتی از فنجان‌ها در برخی مناطق دشوار است.[۱۶]
  • فنجان قاعدگی ممکن است خراب شود و کاربر باید به این نکته توجه داشته باشد. این مسئله باعث نشت خون روی لباس می‌شود.

ایمنی[ویرایش]

فنجان‌های قاعدگی هنگام استفاده ایمن هستند و هیچ خطری برای سلامت مربوط به استفاده آن‌ها پیدا نشده‌است.[۷][۱۷]

هیچ تحقیق پزشکی برای اطمینان از اینکه فنجان قاعدگی قبل از معرفی در بازار امن بود، انجام نشده‌است.[۱۸] تحقیقات اولیه در سال ۱۹۶۲ انجام شد. در این زمان ۵۰ زن از فنجان قاعدگی استفاده کردند. محققان، لکه‌های واژینال، باکتری‌ها گرم و باکتری‌های هوازی را از ترشحات واژینال استخراج کردند. معاینه واژینال اسپکولوم انجام شد و pH اندازه‌گیری شد. نتایج تغییرات قابل توجهی نسبت به گذشته. این گزارش اولین مورد حاوی اطلاعات گسترده در مورد ایمنی و پذیرش یک فنجان قاعدگی به‌طور گسترده بود که شامل هر دو آزمایش پیش از موعد و بالینی و بیش از ۱۰ سال نظارت پس از بازاریابی بود.[۱۹]

در گزارشی گفته شده بود که یک کاربر فنجان قاعدگی دچار افزایش اندومتریوز و آدنومایوز شده‌است.[۲۰] علاوه بر این، یک نظرسنجی با اندازه نمونه کوچک نشان داد که ممکن است ارتباطی در این میان وجود داشته باشد؛ بنابراین، دو سازمان بیانیه‌ای را منتشر کرده‌اند که تحقیقات بیشتری را دنبال می‌کنند.[۱۸] با این حال، اداره غذا و داروی آمریکا از حذف فنجان قاعدگی از بازار عبور کرد و گفت که شواهد کافی در مورد خطر آن وجود ندارد.[۲۱]

در یک کارآزمایی بالینی تصادفی که در ۲۰۱۱ انجام شد، عفونت تروافگال در مقایسه با فنجان قاعدگی و استفاده از تامپون اندازه‌گیری شد و نتایج تفاوت معنی‌داری را نشان ندادند.[۱۱]

همچنین هیچ تفاوت در رشد استافیلوکوک اورئوس یا آسیب‌های بهداشتی در میان دختران مدرسه‌ای که از فنجان قاعدگی استفاده کرده بودند در مقایسه با افرادی که از آن استفاده نکرده بودند، دیده نشد.[۱۳][۲۲]

سندرم شوک سمی[ویرایش]

سندرم شوک سمی (TSS) بیماری بالقوه کشنده باکتریایی است. دانشمندان ارتباط بین TSS و استفاده از تامپون را کشف کرده‌اند هرچند ارتباط دقیق آن هنوز معلوم نیست.[۲۳] TSS ناشی از استفاده از فنجان قاعدگی به نظر می‌رسد بسیار نادر است و به‌طور فزاینده وجود ندارد.[۱۱][۲۴] دلیل احتمالی این امر این است که فنجان قاعدگی جذب نمی‌شود و بافت مخاطی واژن را تحریک نمی‌کند؛ بنابراین محیط طبیعی واژن در هیچ مقدار قابل اندازه‌گیری تغییر را نشان نمی‌دهد.[۲۵] در مقابل، خشکی واژن و سایش ممکن است اتفاق بیفتد.[۲۳] تحقیقات نشان داده‌است که فنجان هیچ تأثیری در محیط واژن ندارد، به این معنی که هیچ تأثیری بر حضور استافیلوکوکوس اورئوس، باکتریای که می‌تواند باعث ایجاد TSS شود، نمی‌گذارد.[۲۵] خطر TSS مرتبط با کلاهک دهانه رحم که برای پیشگیری از بارداری در زنان استفاده می‌شود بسیار کم است.[۲۶] در کلاهک دهانه رحم و فنجان قاعدگی معمولاً از سیلیکون یا لاتکس استفاده می‌شود.

با این وجود یک مطالعه به‌طور گسترده نشان داده‌است که در محیط درون‌کشتگاهی، باکتری‌های مرتبط با سندرم شوک سمی (TSS) قادر به رشد در فنجان قاعدگی هستند.[۲۷][۲۸][۲۹] تاکنون یک مورد تأیید TSS مربوط به استفاده از فنجان قاعدگی وجود دارد.[۳۰] این مورد زنی بود که سابقه تیروئیدیت هاشیموتو و منوراژی مزمن داشته‌است.[۳۰]

انواع[ویرایش]

فنجان قاعدگی به‌طور کلی زاویه‌دار است اما استثناهایی هم وجود دارد. اکثر علامت‌های تجاری از سیلیکون پزشکی به عنوان مواد اولیه برای تولید فنجان قاعدگی استفاده می‌کنند، اگر چه لاتکس و الاستومر گرمانرم نیز گزینه‌های دیگر هستند. فنجان قاعدگی ساخته شده از سیلیکون به‌طور کلی برای مدت ۱ تا ۵ سال دوام دارد.

اکثر علامت‌های تجاری فنجان قاعدگی، در بازار فنجان‌های قابل استفاده مجدد را به جای فنجان یکبار مصرف می‌فروشند.

اندازه‌ها و گزینه‌های انتخاب[ویرایش]

یک فنجان قاعدگی در دو اندازه متفاوت.

بیشتر مارک‌های فنجان قاعدگی آن را در دو اندازه ارائه می‌کنند. یکی کوچکتر و یکی بزرگتر. اندازه‌های کوچکتر برای زنان زیر ۳۰ سال توصیه می‌شود که زایمان طبیعی نداشته‌اند. اندازه بزرگتر برای زنان بالای ۳۰ سال، زایمان طبیعی یا سنگین‌وزن توصیه می‌شود. جام‌های با ابعاد حتی کوچکتر نیز وجود دارند که برای نوجوانان و همچنین زنان و دختران لاغرتر و جوان‌تر توصیه می‌شود. طول فنجان نیز باید مورد توجه قرار گیرد: مثلاً اگر گردن رحم زن به‌ویژه پایین باشد، ممکن است لازم باشد از یک فنجان کوتاه استفاده کند. فنجان قاعدگی به‌طور متوسط حدود ۲۰ میلی‌لیتر حجم دارد. برخی از فنجان‌ها در اندازهٔ بزرگتر طراحی شده و ۳۷ تا ۴۲ میلی‌لیتر حجم دارند. با این حال، تمام فنجان‌های موجود در حال حاضر ظرفیت بالاتری نسبت به یک تامپون معمولی دارند که ۱۰ تا ۱۲ میلی‌لیتر است.[۳۱]

نکته مهم در انتخاب یک فنجان قاعدگی، استحکام و انعطاف‌پذیری آن است. برخی از شرکت‌ها طیف وسیعی از انعطاف‌پذیری فنجان را ارائه می‌دهند. یک فنجان سفت‌تر که پس از قرار دادن به راحتی باز می‌شود و ممکن است چسبندگی سازگارتری در برابر دیواره واژن ایجاد کند، اما بسیاری از زنان فنجان نرم‌تر را راحت‌تر استفاده می‌کنند.

رنگ[ویرایش]

سیلیکونی که اکثر مارک‌های فنجان تولید می‌کنند به‌طور طبیعی بی‌رنگ و شفاف است. چندین علامت تجاری، فنجان‌های رنگی یا بی‌رنگ را تولید می‌کنند. رنگ یک فنجان رنگی ممکن است در طول زمان تغییر کند، هر چند لکه‌ها اغلب به اندازه فنجان‌های رنگی واضح نیستند.

اکثر فنجان‌های تولید شده، به جز فنجان‌های رنگی، هیچ افزودنی دیگری ندارند. از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا، فنجان‌های رنگی نیز مورد تأیید قرار گرفته‌اند.

فنجان یک‌بار مصرف[ویرایش]

قراردادن یک فنجان یک‌بار مصرف[۳۲]

فنجان یکبار مصرف (که با نام دیسک قاعدگی نیز شناخته می‌شود) معمولاً دیسک شکل، مانند دیافراگم، با یک حلقه بیرونی انعطاف‌پذیر و یک مرکز نرم و قابل انعطاف است. این فنجان به گونه‌ای طراحی شده‌است که پس از استفاده دفع شود. دیسک‌ها از یک ماده دارویی ساخته می‌شوند که مخلوط پلیمر است و در دهانه رحم قرار می‌گیرد. از آنجا که محل قرارگیری دیسک‌ها می‌تواند در طول مقاربت جنسی استفاده شود، اما این یک روش ضدبارداری نیست و از عفونت‌های بیماری‌زا محافظت نمی‌کند.[۳۳]

فنجان‌های یکبار مصرف برای بیشتر زنان طراحی شده‌اند، اما ممکن است برای نوجوانان مناسب نباشند زیرا قطر لبهٔ آن ممکن است ناراحت‌کننده باشد. اندازه فنجان یکبار مصرف به نصف کاهش می‌یابد و به داخل کانال واژینال وارد می‌شود. پس از وارد شدن، یک انگشت برای فشار دادن آن به سمت گردن رحم استفاده می‌شود. لبه بالایی دیسک پشت استخوان شکم است و اگر به درستی وارد شده باشد، نباید احساس شود یا نشت کند.[۳۲]

پس از حدود ۱۲ ساعت استفاده (بسته به حجم جریان)، یک فنجان یکبار مصرف باید برداشته شود و دفع شود. این کار با قرار دادن یک انگشت در مهبل (واژن) انجام می‌شود و آن را مستقیماً به بیرون هدایت می‌کند. پیشنهاد می‌شود برداشتن دیسک در حالت نشسته انجام شود که دیسک موازی با کف باشد. در زمان شدت جریان قاعدگی، اکثر زنان در روز از دو فنجان یکبار مصرف استفاده می‌کنند.[۳۳]

هزینه[ویرایش]

محصولات قاعدگی قابل استفاده مجدد (از جمله فنجانهای قاعدگی) ارزان‌تر از محصولات یکبار مصرف هستند. هزینهٔ استفاده از یک فنجان قاعدگی در مقایسه با گزینه‌های دیگر مانند تامپون ذخیره خواهد شد.[۱۱] یک زن در یک کشور توسعه یافته به‌طور متوسط ۶۰ دلار در سال نوار و تامپون خرج می‌کند. [نیازمند منبع] اگر یک زن ۴۰ ساله را در نظر بگیریم، در طول عمر او، هزینهٔ نوار و تامپون به ۲۴۰۰ دلار می‌رسد[نیازمند منبع] اگر متوسط فنجان قاعدگی سیلیکون بین یک تا پنج سال طول بکشد، پس از ۴۰ سال، بین هشت تا ۴۰ فنجان مورد نیاز است که با توجه به متوسط هزینهٔ ۳۰ دلار برای هر فنجان برای این زن، هزینه بین ۲۴۰ تا ۱۲۰۰ دلار متفاوت است.[۳۴]

هزینه‌های پیش از قاعدگی ممکن است برای خانوارهای کم درآمد، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، گران باشد.[۱۵]

پیشینه[ویرایش]

نخستین‌بار فنجان قاعدگی در سال ۱۹۳۲ توسط گروه مامایی McGlasson و Perkins ثبت شد.[۳۵] لئون چالمرز نخستین فنجان قابل فروش را در ۱۹۳۷ تولید کرد.[۳۶] دیگر فنجان‌های قاعدگی در سال‌های ۱۹۳۵، ۱۹۳۷ و ۱۹۵۰ ثبت شد.[۳۷][۳۸][۳۹] نام تجاری Tassaway فنجان قاعدگی در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد، اما در بازار موفق نشد.[۴۰] فنجان‌های اولیه قاعدگی از لاستیک ساخته می‌شدند.[۷]

در حالی که شرکت‌های متعددی در سراسر جهان این محصول را ارائه می‌دهند، تا امروز این محصول هنوز شناخته نشده‌است. بسیاری از زنان از فنجان قاعدگی از طریق اینترنت یا دهان به دهان آشنا شده‌اند و نه از طریق متعارف شنیدن تبلیغات در تلویزیون. از سال ۲۰۱۸، نام فنجان قاعدگی در نشریاتی که به بهداشت قاعدگی می‌پردازند، بیش از گذشته ذکر شده‌است. [نیازمند منبع]

جامعه و فرهنگ[ویرایش]

کشورهای در حال توسعه[ویرایش]

زنان در مرو، کنیا بررسی یک فنجان قاعدگی.

فنجان قاعدگی می‌تواند به عنوان ابزار کنترل مدیریت قاعدگی برای زنان ساکن کشورهای در حال توسعه مانند کنیا، اوگاندا و هند مفید باشد، زیرا در این کشورها دسترسی به محصولات بهداشتی مقرون به صرفه ممکن است محدود باشد.[۱۴][۴۱] فقدان محصولات بهداشتی مقرون به صرفه، به معنای نامناسب‌بودن یک جایگزین غیربهداشتی است که اغلب در این کشورها استفاده می‌شود و می‌تواند یک خطر جدی برای سلامتی باشد.[۴۲][۴۳] فنجان‌های قاعدگی در مقایسه با سایر محصولات بهداشتی زنانه، راه حل درازمدت را پیشنهاد می‌دهند، زیرا نیازی به جایگزینی ماهانه ندارند.

جنبه‌های فرهنگی[ویرایش]

محصولات بهداشتی زنانه که نیاز به قرار دادن در مهبل دارند می‌توانند به دلایل فرهنگی، غیرقابل پذیرش باشند. اسطوره‌هایی وجود دارند که با اندام‌های زنانه تداخل می‌کنند و زنان نیز بکارت خود را از دست می‌دهند.[۱۵] از آنجایی که در برخی از فرهنگ‌ها حفظ بکارت، ارزش تلقی می‌شود، این مسئله می‌تواند زنان جوان را از استفاده از فنجان دور نگه دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "What is a menstrual cup, review and use". louloucup. Retrieved 2018-07-06.
  2. "Care and cleaning". Divacup.com. 27 May 2018. Archived from the original on 28 May 2018. Retrieved 27 May 2018.
  3. Elizabeth Gunther Stewart, Paula Spencer: The V Book: A Doctor's Guide to Complete Vulvovaginal Health, Bantam Books, 2002, Seiten 96 und 97, ISBN 0-553-38114-8.
  4. "Menstruationstasse für deine Tage". Archived from the original on November 19, 2016. Retrieved November 20, 2016.
  5. Leslie Garrett, Peter Greenberg: The Virtuous Consumer: Your Essential Shopping Guide for a Better, Kinder and Healthier World, New World Library, 2007, Seiten 17 bis 19, ISBN 1-930722-74-5.
  6. "What's a Menstrual Cup?". WebMD. Retrieved 2018-09-02.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ Pruthi, Sandhya (January 30, 2008). "Menstrual cup: What is it?". Mayoclinic.com.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ "Vagina Anatomy - Learn Your Parts". Lunette UK. Retrieved 2018-08-31.
  9. "How to Use a Menstrual Cup". wikiHow. March 2, 2015. Retrieved 2018-08-31.[پیوند مرده]
  10. "Alternative Menstrual Products". Center for Young Women's Health. Boston Children's Hospital. 28 March 2013. Retrieved 30 March 2013.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ ۱۱٫۳ Howard C, Rose CL, Trouton K, Stamm H, Marentette D, Kirkpatrick N, Karalic S, Fernandez R, Paget J (June 2011). "FLOW (finding lasting options for women): Multicentre randomized controlled trial comparing tampons with menstrual cups". Canadian Family Physician. 57 (6): e208–15. PMC 3114692. PMID 21673197.
  12. Cheng M, Kung R, Hannah M, Wilansky D, Shime J (September 1995). "Menses cup evaluation study". Fertility and Sterility. 64 (3): 661–3. PMID 7641929.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ Phillips-Howard, Penelope A.; Nyothach, Elizabeth; Ter Kuile, Feiko O.; Omoto, Jackton; Wang, Duolao; Zeh, Clement; Onyango, Clayton; Mason, Linda; Alexander, Kelly T. (2016). "Menstrual cups and sanitary pads to reduce school attrition, and sexually transmitted and reproductive tract infections: a cluster randomised controlled feasibility study in rural Western Kenya". BMJ Open. 6 (11): e013229. doi:10.1136/bmjopen-2016-013229. ISSN 2044-6055. PMC 5168542. PMID 27881530.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ Mason, Linda; Laserson, Kayla; Oruko, Kelvin; Nyothach, Elizabeth; Alexander, Kelly; Odhiambo, Frank; Eleveld, Alie; Isiye, Emily; Ngere, Isaac (2015). "Adolescent schoolgirls' experiences of menstrual cups and pads in rural western Kenya: a qualitative study". Waterlines. 34 (1): 15–30. doi:10.3362/1756-3488.2015.003. ISSN 0262-8104.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ Crofts, T. (2012). Menstruation hygiene management for schoolgirls in low-income countries. Loughborough: Water, Engineering and Development Center (WEDC), Loughborough University.
  16. APHRC (2010). نگرش نسبت به پذیرش و مقادیر قاعدگی به عنوان یک روش مدیریت قاعدگی: تجربیات زنان و دانش آموزان در نایروبی، کنیا - خلاصه شماره 21. مرکز تحقیقات جمعیت و بهداشت آفریقا (APHRC)، نایروبی، کنیا
  17. Stewart, Elizabeth B. (2002). The V Book: A Doctor's Guide to Complete Vulvovaginal Health. Bantam. p. 96. ISBN 0-553-38114-8.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ Lione, Armand; Guidone, Heather C. "The ERC online questionnaire of women who used menstrual cups: summary statement of results and a call for additional research". assocpharmtox.org. Endometriosis Research Centre, Associated Pharmacologists & Toxicologists (APT).
  19. North, Barbara B.; Oldham, Michael J. (February 2011). "Preclinical, clinical, and over-the-counter postmarketing experience with a new vaginal cup: menstrual collection". Journal of Women's Health. Mary Ann Liebert, Inc. 20 (2): 303–311. doi:10.1089/jwh.2009.1929. PMC 3036176. PMID 21194348.
  20. Spechler S, Nieman LK, Premkumar A, Stratton P (2003). "The Keeper, a menstrual collection device, as a potential cause of endometriosis and adenomyosis". Gynecologic and Obstetric Investigation. 56 (1): 35–7. doi:10.1159/000072329. PMID 12867766.
  21. Lione, Armand. "Citizen Petition on Menstrual Cups & Endometriosis" (PDF). Retrieved 19 December 2010.
  22. Juma, Jane; Nyothach, Elizabeth; Laserson, Kayla F.; Oduor, Clifford; Arita, Lilian; Ouma, Caroline; Oruko, Kelvin; Omoto, Jackton; Mason, Linda (2017-05-04). "Examining the safety of menstrual cups among rural primary school girls in western Kenya: observational studies nested in a randomised controlled feasibility study". BMJ Open. 7 (4): e015429. doi:10.1136/bmjopen-2016-015429. ISSN 2044-6055. PMC 5566618. PMID 28473520.
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ "Tampons and Asbestos, Dioxin, & Toxic Shock Syndrome". FDA U.S. Food and Drug Administration, U.S. Department of Health and Human Services. 13 May 2015. Retrieved 8 September 2015.
  24. MA Mitchell; S Bisch; S Arntfield; SM Hosseini-Moghaddam (August 2015). "A confirmed case of toxic shock syndrome associated with the use of a menstrual cup". Canadian Journal of Infectious Diseases & Medical Microbiology. 26 (4): 218–220.
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ North B. B. , Oldham M. J. (2011). "Preclinical, Clinical, and Over-the-Counter Postmarketing Experience with a New Vaginal Cup: Menstrual Collection". Journal of Women's Health. 20 (2): 303–311. doi:10.1089/jwh.2009.1929. PMC 3036176. PMID 21194348.
  26. Faculty of Family Planning & Reproductive Health Care (2007). Female Barrier Methods. بایگانی‌شده در ۲۰۱۵-۱۱-۲۶ توسط Wayback Machine London: p.3
  27. "Menstrual Cup Linked to Toxic Shock Syndrome, New Study Finds". Consumer Reports. Retrieved 2018-12-03.
  28. "Toxic shock syndrome risks: Are tampons or menstrual cups safer?". TODAY.com. Retrieved 2018-12-03.
  29. Nonfoux, Louis; Chiaruzzi, Myriam; Badiou, Cédric; Baude, Jessica; Tristan, Anne; Thioulouse, Jean; Muller, Daniel; Prigent-Combaret, Claire; Lina, Gérard (2018-04-20). "Impact of Currently Marketed Tampons and Menstrual Cups on Staphylococcus aureus Growth and Toxic Shock Syndrome Toxin 1 Production In Vitro". Applied and Environmental Microbiology. 84 (12): e00351–18. doi:10.1128/aem.00351-18. ISSN 0099-2240.
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ Mitchell MA, Bisch S, Arntfeld S, Hosseini-Moghaddam SM (2015). "A confirmed case of toxic shock syndrome associated with the use of a menstrual cup". Canadian Journal of Infectious Diseases & Medical Microbiology. 26: 218–20. doi:10.1155/2015/560959. PMC 4556184. PMID 26361491.
  31. "Assorted Size Charts". Menstrual Cup Support. 18 August 2008. Archived from the original on 17 July 2010. Retrieved 8 November 2009.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ چگونه به جای Softcup , Wikihow استفاده کنید
  33. ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ "FAQs | learn more about FLEX & how to use it | The Flex Company". The Flex Company. Retrieved 2017-06-10.
  34. کیتلین شای ویر، جوایز ترکیبی، علوم محیطی و مطالعات جنسیتی و زنان، دانشگاه دلشویی (2015) 3 آوریل 2015
  35. گودارد، LJ ایالات متحده اختراع # 1،891،761 (صادر دسامبر 1932).
  36. North, Barbara B.; Oldham, Michael J. (Feb 2011). "Preclinical, Clinical, and Over-the-Counter Postmarketing Experience with a New Vaginal Cup: Menstrual Collection". J Womens Health (Larchmt). 20: 303–11. doi:10.1089/jwh.2009.1929. PMC 3036176. PMID 21194348.
  37. Hagedora, Arthur F. US Patent No. 1،996،242 (آوریل 1935 صادر شد).
  38. چالمرز، لئونا. اختراع ایالات متحده # 2،089،113 (صادر شده اوت 1937).
  39. Chalmers, Ileona W. Patent USA # 2،534،900 (صادر شده در دسامبر 1950).
  40. Wysocki, Susan. "New Options in Menstrual Protection" بایگانی‌شده در ۲۰۰۹-۰۵-۲۴ توسط Wayback Machine. Advance for Nurse Practitioners (November 1997).
  41. Tellier M، Hyttel M، Gad M. ارزیابی پذیرش و ایمنی بهداشتی فنجان قاعدگی به عنوان یک روش مدیریت قاعدگی برای زنان جوان آسیب‌پذیر در پروژه مهارت‌های زندگی در جامعهٔ قرمز صلیب سرخ، Kampala: WoMena، 2012.
  42. مرکز تحقیقات جمعیت و بهداشت آفریقا (APHRC). تجربیات و مشکلات قاعدگی در میان زنان و دختران فقیر در نایروبی. در: خلاصه خط مشی شماره 20. نایروبی، کنیا: APHRC، 2010.
  43. دانش آموزان Obiria M. کنیان می‌توانند مشکلات بهداشتی را با پد موی زدن فیبر حل کنند. روزنامه گاردین. https://www.theguardian.com/global-development/2014/sep/26/kenyan-girls-sanitary-problem-banana-fibre-pad . 26 سپتامبر 2014