افسردگی پس‌زایمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
افسردگی پس‌زایمانی
آی‌سی‌دی-۱۰ F53.0
آی‌سی‌دی-۹ 648.4
دادگان بیماری‌ها 10921
مدلاین پلاس 007215
ای‌مدیسین med/3408

افسردگی پس از زایمان نوعی افسردگی است که به فاصله کوتاهی پس از زایمان ممکن است ظاهر شود. این افسردگی در ۵ تا ۲۵ درصد از زنان دیده می‌شود. بی‌خوابی شدید، بی‌ثباتی خلق و احساس خستگی از علائم شایع آن است. باورهای هذیانی و فکرهای خودکشی و دیگرکشی (نسبت به نوزاد) ممکن است پدید آید. به همین جهت با توجه به در خطر انداختن جان مادر و فرزند ممکن است از فوریت‌های پزشکی شمرده شود[۱].

فاکتورهای خطر[ویرایش]

با این که علل افسردگی پس از زایمان به روشنی مشخص نشده، عوامل تسریع‌کننده‌ای که وجود آن‌ها احتمال وقوع بیماری را بالا می‌برد شناخته شده‌اند. (عدد داخل پرانتز میزان تأثیر عامل را بیان می‌کند).[۲]

  • سابقه افسردگی (۳۸ تا ۳۹)
  • سن پایین مادر
  • اعتماد به نفس پائین (۴۵ تا ۴۷)
  • فشار در مراقبت کودک (۴۵ تا ۴۶)
  • افسردگی پیش از زایمان (دوران بارداری) (۴۴ تا ۴۶)
  • اضطراب پیش از زایمان (۴۱ تا ۴۵)
  • زندگی پر فشار (۳۸ تا ۴۰)
  • حمایت اجتماعی کم (۳۶ تا ۴۱)
  • ارتباط زناشوئی ضعیف (۳۸ تا ۳۹)
  • مسائل مربوط به نوزاد (۳۳ تا ۳۴
  • افسردگی مادر شدن (۲۵تا ۳۱)
  • تجرد (۲۱ تا ۳۵)
  • وضعیت اجتماعی‌اقتصادی ضعیف (۱۹ تا ۲۲)
  • حاملگی ناخواسته (۱۴ تا ۱۷)

غم پس از زایمان که به مدت ۲ هفته پس از زایمان ممکن است به وجود آید از عواملی است که خطر افسردگی پس از زایمان را بالا میبرد.

علل[ویرایش]

بارداری و زایمان با تغییرات شدید هورمونی همراه اند که خود این مساله بر روح روان شخص تأثیر گذار است. این که نوزاد شیر خوار را به صورت 24 ساعته نگه داری کند و استرس هایی که از او به مادر وارد می شود خود یک مساله ای هست که همه ی مادران به راحتی به آن تن نمی دهند و باعث بروز افسردگی در آنها می گردد حتی اگر بچه اول آنها نباشد.[۳]

پیشگیری[ویرایش]

در افسردگی پس از زایمان مداخلات پیشگیري کننده در سطوح سه گانه داراي اهمیت ویژه اي می باشد. در سطح اول پیشگیري کاهش آسیب پذیري، حذف یا به حداقل رساندن رفتارها و شرایط محیطی که منجر به افزایش خطر ابتلاء می گردد، مورد توجه متخصصین و مراقبین بهداشتی می باشد. پیشگیري سطح دوم با هدف تشخیص به موقع بیماري، کاهش پیشرفت و یا به تأخیر انداختن ناتوانی متعاقب ابتلاء اولیه است و در پیشگیري سطح سوم محدود نمودن مشکلات و نشانه هاي مربوط به بیماري مطرح می گردد. [۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. هارولد کاپلان و بنیامین سادوک، چکیده روانپزشکی بالینی، نصرت‌الله پورافکاری، سوم پائیز ۱۳۷۷، تهران: آزاده، ص ۹۹. ISBN 964-90053-2-3
  2. Beck, C.T. (2001) Predictors of Postnatal Depression: An Update. Nursing Research, 50, 275–285
  3. http://familydoctor.ir/fa/page/2066
  4. http://jce.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-26-11&sid=1&slc_lang=fa