بیماری کروتزفلد جاکوب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری کروتزفلد یاکوب

Tonsil biopsy in variant CJD. Prion protein immunostaining.
آی‌سی‌دی-۱۰ A81.0, F02.1
آی‌سی‌دی-۹ 046.1
اُمیم 123400
دادگان بیماری‌ها 3166
مدلاین پلاس 000788
ای‌مدیسین neuro/725
سمپ D007562

بیماری کروتزفلد یاکوب (CJD) یک بیماری عصبی و کشنده تحلیل برنده مغز در انسان است که در اثر پریون‌ها ایجاد می‌شود. این بیماری در دهه ۱۹۲۰ توسط دو عصب‌شناس آلمانی بنام هانس گرهارد کروتزفلد و آلفونس ماریا جاکوب توصیف شد.

این بیماری مردان و زنان را به نسبت مساوی در حدود ۶۰ سالگی گرفتار می‌کند. بیماران دچار علائم روانی و رفتاری مبهمی می‌شوند که پس از هفته‌ها و ماه‌ها به زوال عقل پیش رونده منتهی می‌شود و اغلب با حرکات غیرطبیعی بدن و اختلال دید همراه بود.[۱]

در حال حاضر این بیماری درمان پذیر نیست و در کمتر از یک سال از شروع علائم به مرگ منتهی می‌شود. کالبدشکافی این بیماران، ایجاد حفرات در مغز و اسفنجی شدن آن را نشان می‌دهد.

واگیر دار بودن بیماری[ویرایش]

در سال ۱۹۸۰ بیش از ۱۰۰ کودک فرانسوی در اثر بیماری نامشخصی که شباهت زیادی به جنون گاوی داشت درگذشتند. این بیماری پس از تزریق هورمون رشد استخراج شده از غده هیپیوفیز عده‌ای که به دلیل بیماری‌های عفونی و روانی فوت کرده بودند، به این کودکان گسترش یافته و منجر به مرگ آنها شد. تحقیقات بیشتر نشان داد که این اجساد به بیماری کروتزفیلد جاکوب(CJD) که متغیر انسانی جنون گاوی است مبتلا بوده‌اند که با تزریق هورمون غده هیپوفیز به کودکان منجر به مرگ آنها شده‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. «CDC Classic CJD».  بازیابی‌شده در ۴اسفند ۱۳۸۷.