پارگی رحم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پارگی رحم
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصصپزشکی زایمان
آی‌سی‌دی-۱۰O71.0-O71.1
آی‌سی‌دی-9-CM665.1
دادگان بیماری‌ها13642
ئی‌مدیسینmed/۳۷۴۶
سمپD014597

پارگی رحم یک عارضهٔ نادر ولی جدی است و منظور از آن، یک پارگی در دیوارهٔ رحم است که اغلب در محل برش سزارین قبلی به وجود می‌آید.[۱] این عارضه اغلب در مراحل اولیهٔ زایمان اتفاق می‌افتد که در صورت تشخیص به‌موقع پزشک، عواقب آن برای مادر و جنین تحت کنترل خواهد بود. همچنین اگر خانمی در زایمان قبلی خود دچار پارگی رحم شده باشد، پزشک زایمان طبیعی را بعد از سزارین قبلی‌اش برای زایمان بعدی او در نظر نخواهد گرفت، زیرا این انتخاب ریسک وقوع دوبارهٔ این عارضه را بسیار شدیدتر می‌کند.[۲] در مواردی که آسیب جدی نیست احتمال ترمیم خود به خود رحم بنابر نظر پزشک ممکن است ولی در موارد شدیدتر که امکان کنترل خونریزی ممکن نیست با با عمل هیسترکتومی خود رحم برداشته می‌شود.[۳]

علائم[ویرایش]

عوامل افزایش‌دهنده[ویرایش]

یک زخم رحم از سزارین قبلی معومول‌ترین عامل وقوع پارگی رحم است. (در یک بررسی، ۵۲ درصد زخم سزارین قبلی گزارش شد.) در دیگر موارد نیز جراحی رحم که حاصل برش‌ و شکاف‌های ضخیم (مثل میومکتومی)، زایمان‌های ناکارآمد، تسریع زایمان با اکسی‌توسین و پروستاگلاندین و همچنین داشتن ازدواج‌های متعدد ممکن است از عوامل افزایش‌دهندهٔ ریسک پارگی رحم باشد. در سال ۲۰۰۶ نیز یک مورد نادر از پارگی رحم در اولین بارداری و بدون هیچ عامل افزایش‌دهنده‌ای گزارش شده است.

عوارض و درمان[ویرایش]

با توجه به شدت این عارضه، این پارگی می‌تواند:

  • خفیف و بی‌خطر باشد.
  • خودبه‌خود ترمیم شود.
  • در صورت ترمیم نشدن و تشخیص پزشک، رحم توسط عمل هیسترکتومی برداشته شود.
  • باعث خونریزی شدید مادر یا کاهش اکسیژن‌رسانی به کودک شود.
  • باعث آسیب مغزی جنین و مرگ او شود.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. «Uterine rupture». babycenter. ۶ اوت ۲۰۱۷.
  2. «Vaginal birth after C-section (VBAC)». mayoclinic. ۱۵ مرداد ۱۳۹۶.
  3. «پارگی رحم و روش درمان». مادرشو. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۹-۰۳.
  4. «VBAC: Uterine Scar Rupture - Topic Overview». webmd. ۱۵ مرداد ۱۳۹۶.