نشانگان آسپرگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سندرم آسپرگر
Seated boy facing 3/4 away from camera, looking at a ball-and-stick model of a molecular structure. The model is made of colored magnets and steel balls.
افراد مبتلا به این اختلال معمولاً شیفتگی شدیدی دارند برای مثال شیدایی این کودک در یک ساختار مولکولی.
آی‌سی‌دی-۱۰ F84.5
آی‌سی‌دی-۹ ۲۹۹٫۸۰
اُمیم ۶۰۸۶۳۸
دادگان بیماری‌ها ۳۱۲۶۸
مدلاین پلاس 001549
ای‌مدیسین ped/۱۴۷
پیشنت پلاس نشانگان آسپرگر
سمپ F03.550.325.100

سندرم آسپرگر (به انگلیسی: Asperger syndrome) به صورت شکل ملایمی از طیف اوتیسم شمرده می‌شود. اولین بار در سال ۱۹۴۴ دکتر اتریشی به نام هانس آسپرگر با انتشار مقاله‌ای آن را توصیف کرد.[۱] وجه تمایز سندرم آسپرگر در مقایسه با اوتیسم کلاسیک، حفظ مهارت‌های تکلمی و هوش طبیعی است؛ هرچند بعضی از پژوهش‌ها نشان دهندهٔ تفاوت اساسی بین سندرم آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا است.[۲]

افرادی که درگیر این سندرم هستند ممکن است دارای یک یا چند مورد از ویژگی‌ها باشند:روابط اجتماعی ضعیف، رفتارهای وسواسی و تکراری، خویشتن-محوری، تفکر منطقی و غیرعاطفی، علایق متمرکز، یادگیری آسانتر زبانهای ثانوی و کمبود در توانایی‌های حرکتی. ممکن است توانایی‌های حرکتی به طور محدودی کامل نشود و در طرز راه رفتن یا انجام فعالیت‌های حرکتی پیچیده‌تر مثل راندن دوچرخه یا توپ بازی مشخص شود. افرادی که دچار سندرم آسپرگر هستند ممکن است به مشکلات فراوان در تعاملات اجتماعی برخورد کنند و دارای خصوصیات رفتاری کلیشه‌ای در رفتارها و علایق هستند. افراد مبتلا به این سندرم، در روابط اجتماعی بسیار ضعیف هستند اما معمولاً اختلال یادگیری ندارند.[۳] کودکان مبتلا به آسپرگر تنها به یک موضوع علاقه نشان می‌دهند و تمایل دارند همه چیز را در ارتباط با آن موضوع واحد بدانند و راجع به دیگر مباحث کمتر صحبت می‌کنند؛ بنابراین این کودکان به دلیل مهارت‌های اجتماعی ضعیف و دامنه محدود علایق از دیگران جدا می‌شوند و برقراری ارتباط با سایرین را با رفتار غیر متعارف و نامناسب خود و یا در خواست صحبت کردن، تنها راجع به یک موضوع خاص، غیرممکن می‌سازند.[۴] سندرم آسپرگر معمولاً دیرتر از اوتیسم دیده می‌شود و معمولاً بعدتر مشخص می‌گردد.[۵]

طبقه‌بندی[ویرایش]

اشتراکات زیستی-عصبی بین سندروم آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا کماکان نامعلوم است. طبقه‌بندی سندروم اسپرگر به طور ناخواسته از شیوهٔ کشف اوتیسم تأثیر پذیرفته است و ممکن است هیچ ارتباطی با ماهیّت اصلی آن نداشته باشد.[۶]

سندروم آسپرگر در بالغین[ویرایش]

شواهدی وجود دارد که کودکان دارای سندرم آسپرگر، با افزایش سن بهبودی نسبی پیدا می‌کنند:تا بیست درصد این کودکان ممکن است در بزرگسالی دیگر در حیطهٔ تشخیصی این سندرم قرار نگیرند، هرچند که سختی‌های ارتباطی و اجتماعی دوام خواهند داشت.[۷]تا سال ۲۰۰۶ هیچ پژوهش مشخصی در مورد آثار بلند مدّت سندرم آسپرگر بر شیوهٔ زندگی افراد صورت نگرفته است و هیچ گونه پیگیری نظام مندی هم در خصوص مطالعهٔ بلند مدّت کودکان آسپرگر در دسترس نیست.

افراد آسپرگر به نظر می‌رسد که طول عمری طبیعی دارند ولی با درصد بیشتری ممکن است که دچار افسردگی یا خشم شوند که می‌توانند تأثیر منفی بر روند بهبودی بگذارند. با وجود این که سختی‌های ارتباط اجتماعی ممکن است تا پایان عمر

دوام پیدا کنند ولی شرایط زندگی آنها به مراتب بهتر از افرادی است که در طیفهای مختلف اوتیسم قرار دارند.[۸]بیشتر دانش آموزان و دانشجویان دارای سندرم آسپرگر توانایی متوسط و رو به بالایی در ریاضیات دارند و برخی از آنها استعداد بیشتری در ریاضیات از خود نشان می‌دهند.[۹]

سینما[ویرایش]

فیلم‌های زیر در رابطه با نشانگان آسپرگر است.

منابع[ویرایش]

  1. آشنایی با اختلال‌های رفتاری سندرم آسپرگر. . وبگاه همشهری آنلاین، سه شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸۴.  بازیابی‌شده در ۲۸ اسفند ۱۳۸۷.
  2. فرانک اچ دافی. “Bio Med Central”. http://bmcmedicine.biomedcentral.com. 2012/26/3. 
  3. [http://autism.emedtv.com/autism/asperger's-disease.html http://www.autism.org.uk/content/1/c6/01/57/05/Autism%20and%20the%20ways%20you%20can%20help%20-%20Farsi.pdf «وبگاه اوتیسم و راه‌های کمک»] ‎(فارسی)‎. The National Autistic Society، ۲۸ اسفند ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در اسفند ۱۳۸۷. 
  4. «Asperger's Disease». بازبینی‌شده در ۲۲ اوت ۲۰۱۱. 
  5. «کرایتریای تشخیصی اختلال فروپاشنده کودکی»(فارسی)‎. جامعه پزشکان ایران، ۲۸ اسفند ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در اسفند ۱۳۸۷. 
  6. Szatmari P (2000). "The classification of autism, Asperger's syndrome, and pervasive developmental disorder". Can J Psychiatry 45 (8): 731–38. PMID 11086556. 
  7. "Screening adults for Asperger Syndrome using the AQ: a preliminary study of its diagnostic validity in clinical practice" (PDF). J Autism Dev Disord 35 (3): 331–5. 2005. doi:10.1007/s10803-005-3300-7. PMID 16119474. Archived from the original on 17 December 2008. Retrieved 2 January 2009. 
  8. McPartland J, Klin A (2006). "Asperger's syndrome". Adolesc Med Clin 17 (3): 771–88. doi:10.1016/j.admecli.2006.06.010. PMID 17030291. 
  9. "Mathematical ability of students with Asperger syndrome and high-functioning autism" (PDF). Autism 11 (6): 547–56. 2007. doi:10.1177/1362361307083259. PMID 17947290. Archived from the original on 7 April 2009. Retrieved 6 March 2009. 

فیلم موتزارت و وال

اولین آزمون آنلاین تعیین ضریب «طیف» اتیسم مخصوص بزرگسالان (۱۶+سال) به زبان فارسی