اختلال اضطراب جدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اختلال اضطراب جدایی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصص روان‌پزشکی
آی‌سی‌دی-۱۰ F93.0
آی‌سی‌دی-9-CM 309.21
دادگان بیماری‌ها 34361
مدلاین پلاس 001542
ئی‌مدیسین article/۹۱۶۷۳۷
سمپ D001010

اختلال اضطراب جدایی (انگلیسی: Separation anxiety disorder) یک اختلال اضطراب است که در آن فرد به علت جدایی از خانه یا افرادی (برای مثال یک والد، خواهر یا برادر، یا دوست) که با آنها اتصال عاطفی قوی دارد، اضطراب شدیدی را تجربه می‌کند.این اختلال بیشتر در کودکان، بین سنین ۶-۷ ماهگی تا سه سالگی شایع است، هرچند ممکن است در کودکان بزرگتر، نوجوانان و بزرگسالان نیز بروز کند. اضطراب جدایی بخشی طبیعی از فرایند رشد و نمو است. برخلاف اختلال عاطفی فصلی (که نشانهٔ آن اضطراب شدید است)، اضطراب جدایی معمول نشان‌دهندهٔ پیشرفت سالم در بلوغ شناختی کودک است و نباید یک مشکل رفتاری تلقی شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]