روان‌درمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روان درمانی یا درمان روانشناختی درمان اختلالات روحی، احساسی، شخصیتی و رفتاری با استفاده از روش‌هایی مانند گفتگو کردن با شخص بیمار، گوش دادن به حرف‌های بیمار و راهنمایی کردن او است. روان درمانی روشی است که توسط درمانگری آموزش دیده به شکل حرفه‌ای، با توجه به خاستگاه «اختلال تحت درمان»، انجام گیرد. روان درمانگری بر دوپایه «رابطه» و «ارتباطات» به شکل کلامی و غیرکلامی استوار است. رابطه‌ای حرفه‌ای بین بیمار و درمانگر است که مبتنی بر اصالت، جدیت، صمیمیت و آزادی است.

روان درمانی کاربرد آگاهانهٔ روشهای بالینی و «مواضع میان فردی»[۱] است که از اصول روانشناسی رایج حاصل شده وهدف آن کمک به درمانگیران است که رفتارها، شناختها، هیجانها، و دیگر ویژگی‌های فردی خود را، در جهت درمان مطلوب تغییر دهند. روان درمانی دارای سبکهای گوناگونی است به سورت نمونه برای درمان ترس مرضی[۲]) روان درمانی به «سبک رفتاری» از چهار شیوهٔ حساسیت زدایی منظم غرقه سازی، سرمشق گیری و تنش کاربردی کمک می‌گیرد. در درمان اختلالهای شخصیت، روان درمانی تحلیلی یا روانکاوانه کاربرد دارد.
این باور غلط که روانکاوی را از انواع روان درمانی ها می دانند مردود است، زیرا حیطه عمل روانکاوی ناخودآگاه است حال آنکه همه روان درمانی ها همانطور که ابتدای همین پاراگراف هم توضیح داده شده "کاربرد آگاهانهٔ روشهای بالینی و مواضع میان فردی" است بنابراین روان درمانی با روانکاوی که تقریبا تمام آن در حوزه ناخودآگاه می گذرد تفاوت بنیادین دارد. "روانکاوی اصلا یک روش درمانی نیست، در واقع روانکاوی یک روش ورای درمانی است و به همین دلیل قطعی ترین نوع درمان است".[۳] "باید تأکید کنم که روانکاوی یکی از انواع روان درمانی نیست و اساساً با تمام آنها متفاوت است. درست است که در بسیاری از کتاب‌های معتبر دانشگاهی روانکاوی یکی از انواع روان درمانی قلمداد شده است ولی توجه داشته باشید که این کتاب‌ها را روانکاوان ننوشته‌اند بلکه روانشناسان یا روانپزشکان به رشته تحریر درآورده‌اند و برداشت خودشان را از روانکاوی ارائه داده‌اند."[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. تعریف: خط فرضی مبان دو نفر که عبور از آن تجاوز به قلمرو طرفین محسوب می‌شود . [۱]
  2. phobia
  3. کدیور، میترا. مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، ناخودآگاه را درمان نمی‌کنند،انتشارات اطلاعات، 1381
  4. کدیور، میترا. مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، ناخودآگاه را درمان نمی‌کنند،انتشارات اطلاعات، 1381

منابع[ویرایش]

  • محمدپور احمدرضا(۱۳۸۸). رواندرمانی چیست؟ تهران: نشر قطره[۲]
  • کدیور، میترا. مکتب لکان، روانکاوی در قرن بیست و یکم، انتشارات اطلاعات. http://www.adinehbook.com/gp/product/9644234898