روان‌درمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روان درمانی یا درمان روانشناختی درمان اختلالات روانی، احساسی، شخصیتی و رفتاری با استفاده از روش‌هایی مانند گفتگو کردن با شخص بیمار، گوش دادن به حرف‌های بیمار و راهنمایی کردن او است. روان درمانی روشی است که توسط درمانگری آموزش دیده به شکل حرفه‌ای، با توجه به خاستگاه «اختلال تحت درمان»، انجام گیرد. روان درمانگری بر دوپایه «رابطه» و «ارتباطات» به شکل کلامی و غیرکلامی استوار است. رابطه‌ای حرفه‌ای بین بیمار و درمانگر است که مبتنی بر اصالت، جدیت، صمیمیت و آزادی است.

روان درمانی کاربرد آگاهانهٔ روشهای بالینی و «مواضع میان فردی»[۱] است که از اصول روانشناسی رایج حاصل شده و هدف آن کمک به درمانگیران است که رفتارها، شناختها، هیجانها، و دیگر ویژگی‌های فردی خود را، در جهت درمان مطلوب تغییر دهند. روان درمانی دارای سبکهای گوناگونی است به صورت نمونه برای درمان ترس مرضی[۲]) روان درمانی به «سبک رفتاری» از چهار شیوهٔ حساسیت زدایی منظم غرقه سازی، سرمشق‌گیری و تنش کاربردی کمک می‌گیرد. در درمان اختلالهای شخصیت، روان درمانی تحلیلی یا روانکاوانه کاربرد دارد.

نکات بسیار مهم[۳][ویرایش]

اول) هرگز از طریق چت با هیچ فردی وارد ارتباط درمانی نشوید، هرگز چنین روشی در دنیای روان‌درمانی روش حرفه‌ای محسوب نمی‌شود.

دوم) در هیچ روش روان‌درمانی لمس بدن (جز دست دادن در موقع سلام و احوالپرسی که آن هم می‌بایست در بستر فرهنگی متناسب با خود رخ می‌دهد) به هر شکل و فرمی قابل قبول نیست حتی بین دو جنس موافق.

سوم) هیچ روانشناسی بیرون از جلسه درمان حق ندارد که با مراجع در ارتباط قرار بگیرد، جز در صورت لزوم پیگیری وضعیت مراجع در شرایط بغرنج یا با هدف درمان از سوی متخصص رفتار درمانگر.

چهارم) هرگز یک روانشناس حرفه ای، بیرون از مطب حق «قرار گذاشتن» و ملاقات با مراجع‌کننده‌اش را ندارد.

پنج) ازدواج و برقراری دوستی با مراجع کننده، رفتار منع شده‌است.

شش) حفظ اطلاعات به صورت محرمانه مهم‌ترین فاکتور محسوب می‌شود، مگر وقتی از سیستم قضایی برای شهادت در دادگاه احضار شود یا احساس کند خطر خودکشی یا دگرکشی وجود دارد می‌تواند بخشی از اطلاعات رو فاش کند.

هفت) لطفاً تا وقتی از صلاحیت شخصیتی و حرفه‌ای متخصصی مطمئن نشده‌اید اسرار زندگی خود را بر ملا نکنید.

هشت) درمانگر حق فیلمبرداری از جلسه را ندارد مگر اینکه از شما به صورت مکتوب اجازه رسمی گرفته باشد و دلایل فیلمبرداری رو برای شما ذکر کند.

نه) روانشناس حق تجویز دارو برای مراجعینش رو ندارد و قطعاً بایستی در صورت نیاز توسط روانپزشک، دارویی تجویز شود.

پانویس[ویرایش]

  1. تعریف: خط فرضی مبان دو نفر که عبور از آن تجاوز به قلمرو طرفین محسوب می‌شود . [۱]
  2. phobia
  3. «بایدها و نبایدهای روان درمانی». به کوشش گل من و تو. 

منابع[ویرایش]

  • محمدپور احمدرضا(۱۳۸۸). رواندرمانی چیست؟ تهران: نشر قطره[۲]