زودانزالی
| انزال زودرس | |
|---|---|
| تخصص | روانپزشکی، روانشناسی  |
انزال زودرس نوعی اختلال عملکرد جنسی در مردان است که به ناتوانی در کنترل یا به تأخیر انداختن انزال گفته میشود و در نتیجه موجب نارضایتی یا پریشانی در مرد میگردد.[۱][۲]
اکثریت قریب به اتفاق مردان در مقطعی از زندگی اکثریت قریب به اتفاق مردان در مقطعی از زندگی جنسی خود انزال زودرس را تجربه کردهاند. این عارضه شایعترین مشکل جنسی در مردان به شمار میرود و بین ۲۵ تا ۴۰ درصد آنان را تحت تأثیر قرار میدهد.[۳]
انزال زودرس شایعترین اختلال عملکرد جنسی در مردان زیر ۶۰ سال بهشمار میرود و شیوع آن تا ۳۰ درصد گزارش شده است.[۴] بزرگترین مطالعهٔ بینالمللی انجامشده دربارهٔ انزال زودرس نشان داده است که حدود ۲۰ درصد از مردان به این اختلال مبتلا هستند.[۵]
تعاریف
[ویرایش | اشتراکگذاری]گروه پژوهشی مسترز و جانسون بیان کردهاند که یک مرد زمانی دچار انزال زودرس است که در بیش از ۵۰ درصد روابط جنسی خود، پیش از آنکه شریک جنسیاش به ارگاسم برسد، انزال کند. برخی دیگر از سکسشناسان، انزال زودرس را حالتی تعریف کردهاند که در آن مرد کمتر از دو دقیقه پس از دخول دچار انزال میشود. با این حال، پژوهشی که آلفرد کینزی در دههٔ ۱۹۵۰ انجام داد نشان داد که سهچهارم مردان، در بیش از نیمی از روابط جنسی خود، کمتر از دو دقیقه پس از دخول انزال میکنند. امروزه بیشتر متخصصان، انزال زودرس را بهعنوان فقدان کنترل بر انزال تعریف میکنند؛ بهگونهای که این وضعیت در سلامت جنسی و عاطفی یکی یا هر دو شریک جنسی اختلال ایجاد کند.[نیازمند منبع]
راهنمای تشخیصی و آماری اختلالهای روانی (DSM-5) انزال زودرس را به شرح زیر تعریف میکند:
- انزال در طول فعالیت جنسی با شریک جنسی، تقریباً ظرف یک دقیقه پس از دخول واژینال و پیش از آنکه فرد تمایل داشته باشد رخ دهد؛ این وضعیت باید در تمام یا تقریباً تمام فعالیتهای جنسی (۷۵ تا ۱۰۰ درصد مواقع) مشاهده شود.
- علائم باید حداقل به مدت شش ماه ادامه داشته باشند و موجب ناراحتی یا پریشانی بالینیِ قابلتوجه در فرد شوند.
- این اختلال نباید با یک اختلال روانیِ غیرجنسی، بیماریهای جسمانی، اثرات یک دارو، یا مشکلات شدید در رابطه و سایر عوامل استرسزای مهم بهتر توجیه شود.
همهگیرشناسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نزدیک به ۷۵٪ از مردان دستکم یک بار در طول زندگی خود انزال زودرس را تجربه میکنند، در حالی که میزان شیوع انزال زودرس بهعنوان یک اختلال بالینی در سطح جهان حدود ۳۰٪ از مردان برآورد شده است.[۶]
اورولوژیستها و سکستراپیستها بر این باورند که انزال زودرس، افزون بر پایان ناگهانی رابطهٔ جنسی، اغلب موجب مشکلات عاطفی و روانی قابلتوجهی برای بیمار و شریک جنسی او میشود.[۷]
نوجوانان اغلب در نخستین روابط جنسی خود دورههایی از انزال زودرس را تجربه میکنند، اما با گذشت زمان و کسب تجربه، معمولاً میآموزند که کنترل بیشتری بر انزال خود داشته باشند.
فیزیولوژی
[ویرایش | اشتراکگذاری]فرایند فیزیکی انزال به دو مرحلهٔ متوالی نیاز دارد: انتشار (Emission) و دفع (Expulsion). مرحلهٔ انتشار نخستین مکانیسم است و شامل انتقال مایع منی از مجاری وابران، کیسههای منی و غده پروستات به بخش خلفی میزراه میشود.[۸] مرحلهٔ دوم، یعنی دفع منی، شامل بسته شدن گردن مثانه و سپس انقباضات ریتمیک میزراه بهوسیلهٔ عضلات لگنی و پرینه و نیز شل شدن متناوب اسفنکتر خارجی میزراه است.[۹]
اعتقاد بر این است که ناقل عصبی سروتونین (5-HT) نقش اساسی در تنظیم انزال ایفا میکند. در مطالعات مختلف بر روی جانوران نشان داده شده است که سروتونین از طریق تعدیل فعالیت برخی نواحی مغز،[۱۰] که در کنترل انزال نقش دارند، بهویژه هسته پاراژیگانتوسلولار،[۱۱] اثر مهاری بر انزال دارد. از این رو تصور میشود که کاهش سطح سروتونین در شکاف سیناپسی این نواحی از مغز میتواند موجب انزال زودرس شود. این نظریه با اثربخشی مهارکننده بازجذب انتخابی سروتونین (SSRI) تقویت میشود؛ داروهایی که با افزایش سطح سروتونین در سیناپسها، به بهبود کنترل انزال کمک میکنند.
نورونهای حرکتی دستگاه عصبی سمپاتیک مرحلهٔ انتشار در رفلکس انزال را کنترل میکنند،[۱۲] در حالی که مرحلهٔ دفع توسط نورونهای حرکتی پیکری و خودمختار اجرا میشود. این نورونها در اعصاب نخاعی سینهای-کمری و کمری-خاجی قرار دارند و هنگامی که تحریک حسی کافی برای رسیدن به آستانهٔ انزال در دستگاه عصبی مرکزی ایجاد شود، بهصورت هماهنگ فعال میگردند.[۱۳][۱۴]
از مدتی پیش، دانشمندان به نقش عوامل ژنتیکی در برخی انواع انزال زودرس مشکوک بودهاند. در یک مطالعه، ۹۱٪ از مردانی که در تمام طول زندگی خود از انزال زودرس رنج میبردند، دارای یکی از بستگان درجهٔ یک با همین اختلال بودند.[۶]
پژوهشگران دیگر نیز مشاهده کردهاند که افراد مبتلا به انزال زودرس، پاسخ عصبی سریعتری در ماهیچههای لگنی خود دارند. سکسشناسان تمرینهای سادهای را برای این عضلات پیشنهاد میکنند که به نظر میرسد کنترل انزال را در مردانی با چنین ویژگیهای عصبی بهطور چشمگیری بهبود میبخشد.
این افراد اغلب میتوانند از داروهای ضدافسردگی مانند پاروکستین یا سرترالین ــ که از مهارکنندههای بازجذب سروتونین هستند ــ سود ببرند، زیرا این داروها معمولاً زمان انزال را افزایش میدهند.[۱۲]
برخی مردان نیز از کرمهای بیحسکننده استفاده میکنند، هرچند این روش عموماً از سوی درمانگران جنسی توصیه نمیشود.
طبقهبندی
[ویرایش | اشتراکگذاری]انجمن بینالمللی پزشکی جنسی (ISSM؛ مخفف International Society of Sexual Medicine) انزال زودرس را به دو نوع مادامالعمر (اولیه) و اکتسابی (ثانویه) طبقهبندی کرده است و همچنین پیشنهاد داده است که از یک معیار عینی و قابل اندازهگیری برای زمان رسیدن به انزال استفاده شود که با عنوان زمان نهفتگی انزال درونواژنی (IELT؛ Intravaginal Ejaculatory Latency Time) شناخته میشود. IELT به فاصلهٔ زمانی میان دخول واژینال و وقوع انزال گفته میشود. بر این اساس، تعاریف زیر ارائه شدهاند:[۲]
انزال زودرس اولیه یا مادامالعمر با IELT کمتر از یک دقیقه از نخستین رابطهٔ جنسی مشخص میشود. در این حالت، انزال تقریباً در تمامی روابط جنسی بسیار زودتر از حد انتظار رخ میدهد. علل آن میتواند ژنتیکی یا عصبزیستشناختی باشد. درمان معمولاً بر پایهٔ دارودرمانی و رواندرمانی انجام میشود.[۲]
انزال زودرس ثانویه یا اکتسابی با IELT حدود سه دقیقه یا کمتر در مقطعی از زندگی مرد مشخص میشود. بروز این نوع انزال زودرس پدیدهای جدید است، زیرا فرد در گذشته انزال طبیعی را تجربه کرده است و معمولاً علت مشخصی برای آن وجود دارد. این علل ممکن است اورولوژیک (مانند اختلال نعوظ یا پروستاتیت)، هورمونی (مانند پرکاری تیروئید)، روانشناختی یا ناشی از مشکلات رابطهٔ زوجین باشند. درمان میتواند شامل مداخلات پزشکی، دارودرمانی، رواندرمانی و آموزش باشد.[۲]
از آنجا که میان مدتزمان لازم برای انزال در مردان و مدتزمان مطلوب رابطهٔ جنسی از دید هر دو شریک تفاوت زیادی وجود دارد، پژوهشگران تلاش کردهاند تعریفی کمّی برای انزال زودرس ارائه کنند. شواهد موجود نشان میدهد که میانگین IELT در مردان ۱۸ تا ۳۰ ساله در رابطهٔ جنسی با شریک زن حدود شش و نیم دقیقه است.[۷][۱۵][۱۶]
اگر انزال زودرس بهعنوان اختلالی با زمان نهفتگی انزال درونواژنی (IELT) کمتر از صدک ۲٫۵ تعریف شود، میتوان نتیجه گرفت که انزال زودرس به انزالی گفته میشود که IELT آن حدود دو و نیم دقیقه یا کمتر باشد.[۱۷]
با این حال، پذیرفته شده است که برخی مردان با وجود داشتن IELT کمتر از ۱٫۵ دقیقه، از عملکرد جنسی خود رضایت دارند و احساس فقدان کنترل بر انزال را گزارش نمیکنند؛ بنابراین در دستهٔ مبتلایان به انزال زودرس قرار نمیگیرند. در مقابل، ممکن است مردی با IELT بیش از دو دقیقه احساس کند کنترل کافی بر انزال ندارد، در روابط بینفردی خود با مشکل مواجه شود و از این وضعیت رنج ببرد؛ در چنین شرایطی ممکن است تشخیص انزال زودرس برای او مطرح شود.
سایر اختلالات انزال عبارتاند از:
- انزال دیررس — پاسخ انزالی بیش از حد طول میکشد یا در برخی موارد اصلاً رخ نمیدهد.[۱۸]
علل
[ویرایش | اشتراکگذاری]در یک رابطه جنسی طبیعی، برانگیختگی مرد بهتدریج افزایش مییابد تا به مرحلهای موسوم به «سکون جنسی» (Plateau) برسد؛ مرحلهای که در آن فرد از لذت جنسی خود بهرهمند میشود تا زمانی که بهصورت ارادی به اوج لذت جنسی (ارگاسم) برسد. فرد مبتلا به انزال زودرس قادر نیست در این مرحله باقی بماند و در عوض دچار برانگیختگی سریع و انزال غیرارادی و زودهنگام میشود. در بسیاری از موارد، انزال زودرس نشانهای از یک اختلال روانی (مانند اضطراب، نگرانی و غیره) یا عاطفی (مانند احساس گناه، پریشانی و غیره) است و تنها در موارد اندکی ناشی از یک اختلال آناتومیک یا فیزیولوژیک میباشد.[۱۹]
علل ارگانیک
[ویرایش | اشتراکگذاری]انزال زودرس ممکن است در نتیجه عفونتهای دستگاه ادراری ـ تناسلی در پیشابراه خلفی و پروستات، همچنین اختلالات عصبی، بیماریهای تحلیلبرنده، ناهنجاریهای عروقی، مصرف برخی داروها (از جمله داروهای ضدافسردگی، ضدفشارخون، محرکها و داروهای سرماخوردگی حاوی پسودوافدرین)، عدم تعادل هورمونی و تمامی بیماریهایی که سازوکارهای بازتابی انزال را مختل میکنند، ایجاد شود.[۲۰] اختلالات روانپزشکی، مانند اختلال دوقطبی و اختلال استرس پس از سانحه نیز میتوانند موجب بروز اختلال عملکرد جنسی شوند.
عوامل روانشناختی و محیطی
[ویرایش | اشتراکگذاری]
برخی عوامل غیرجسمانی بهطور معمول در بروز انزال زودرس نقش دارند. اگرچه مردان گاه ارتباط میان سلامت روانی و رضایت جنسی را دستکم میگیرند، اما انزال زودرس میتواند بهطور موقت ناشی از افسردگی، استرس مرتبط با مشکلات مالی، انتظارات غیرواقعبینانه درباره توانایی جنسی، سابقه سرکوب جنسی یا کمبود اعتمادبهنفس باشد. پویاییهای بینفردی و اجتماعی نیز بر عملکرد جنسی تأثیر میگذارند؛ از اینرو، انزال زودرس ممکن است در اثر نبود ارتباط مؤثر میان زوجین و محیط اجتماعی آنان، آسیبهای عاطفی یا تعارضهای حلنشدهای ایجاد شود که توانایی دستیابی به صمیمیت عاطفی را مختل میکنند. انزال زودرس با منشأ عصبی همچنین میتواند به سایر اشکال اختلال عملکرد جنسی منجر شود یا مشکل زمینهای را تشدید کند، بهویژه از طریق ایجاد اضطراب و نگرانی درباره عملکرد جنسی.[۱۲] در شرایطی کمتر آسیبشناختی، انزال زودرس ممکن است صرفاً ناشی از میل و برانگیختگی شدید جنسی باشد.
فرضیههایی مطرح شده است که چندین سازوکار فیزیولوژیک در بروز انزال زودرس نقش دارند؛ از جمله گیرندههای سروتونین، استعداد ژنتیکی، حساسیت بیش از حد آلت تناسلی و ناهنجاریهای هدایت عصبی.[۲۱] پژوهشگران مدتهاست به وجود ارتباطی ژنتیکی در برخی اشکال انزال زودرس مشکوک هستند، اما تاکنون مطالعات نتوانستهاند ژن مسئول انزال زودرس مادامالعمر را بهطور قطعی شناسایی کنند.
مشخص شده است که هسته پاراگیگانتوسلولار (Nucleus paragigantocellularis) در مغز در کنترل فرایند انزال نقش دارد.[۲۲] انزال زودرس میتواند در اثر پروستاتیت ایجاد شود[۲۳] یا بهعنوان عارضه جانبی برخی داروها بروز کند.
انزال زودرس به چهار زیرگونه تقسیم شده است: **دائمی (مادامالعمر)**، **اکتسابی**، **متغیر** و **ذهنی**. پاتوفیزیولوژی انزال زودرس دائمی حاصل تعامل پیچیده عوامل سروتونرژیک، دوپامینرژیک، اکسیتوسینرژیک، غدد درونریز، ژنتیکی و اپیژنتیکی در سطح مرکزی و محیطی است. انزال زودرس اکتسابی ممکن است ناشی از مشکلات روانشناختی مانند اضطراب عملکرد جنسی، مشکلات فردی یا زوجی، یا بیماریهای همراه نظیر اختلال نعوظ، پروستاتیت و پرکاری تیروئید باشد.[۲۴]
- انزال پسرونده — در این حالت، منی بهجای خروج از آلت تناسلی، از پروستات به درون مثانه بازمیگردد.[۲۵]
- ارگاسم خشک — نوعی ارگاسم در مردان که بدون خروج منی یا با مهار کامل انزال رخ میدهد.[۲۶]
درمان
[ویرایش | اشتراکگذاری]بسته به شدت اختلال، انزال زودرس را میتوان تا حد زیادی کاهش داد. درمانهای موارد خفیفتر بر آموزش تدریجی بیمار، بهبود آمادگی ذهنی او نسبت به رابطه جنسی و افزایش توانایی کنترل تحریک جنسی متمرکز هستند.[۱۸] در موارد بالینی، از داروهایی استفاده شده است که میتوانند این اختلال عملکرد جنسی را به تأخیر انداخته یا برطرف کنند. در موارد معدودی نیز از روشهای جراحی (مانند نوروتومی انتخابی) استفاده میشود.[۲۰]
دارودرمانی
[ویرایش | اشتراکگذاری]داروهای ضدافسردگی از گروه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) در به تأخیر انداختن انزال در مردانی که تحت درمان اختلالات روانپزشکی قرار دارند، مؤثر شناخته شدهاند.[۲۷][۲۸] این داروها مؤثرترین گزینههای دارویی برای درمان انزال زودرس بهشمار میروند که از جمله آنها میتوان به داپوکستین، پاروکستین،[۲۷] فلوکستین و سرترالین اشاره کرد.[۲۹]
در مکزیک مطالعاتی بر روی بیماران مبتلا به انزال زودرس با استفاده از یک مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین با اثر طولانیمدت، یعنی همیهیدرات هیدروکلراید پاروکستین (Cronadyn)، انجام شد. دوزهای مورد استفاده ۱۵ یا ۲۰ میلیگرم یک بار در روز و به مدت سه ماه بود. نتایج نشان داد که زمان انزال در بیماران مصرفکننده دوز ۱۵ میلیگرم تا ۳٫۵ برابر و در مصرفکنندگان دوز ۲۰ میلیگرم تا ۷٫۳ برابر افزایش یافت.[۳۰] این امر به مردان امکان میدهد تا درباره زمان و دفعات برقراری رابطه جنسی آزادی عمل بیشتری داشته باشند.
از دیدگاه شریک جنسی، رابطه جنسی مطلوب باید بهصورت خودجوش، بدون برنامهریزی قبلی، بدون فشار زمانی و در فضایی مبتنی بر اعتماد و امنیت شکل گیرد. این شرایط در درمانهای مداوم دارویی بیش از درمانهای کوتاهاثر فراهم میشود، زیرا اختیار تصمیمگیری بیشتر در دست زوجین قرار میگیرد تا در اختیار زمانبندی مصرف دارو.
این موضوع با نتایج مطالعهٔ دکتر مارسل والدینگر با عنوان The Majority of Men with Lifelong Premature Ejaculation Prefer Daily Drug Treatment: An Observation Study in a Consecutive Group of Dutch Men همخوانی دارد. در این پژوهش بیان شده است که بیشتر مردان مبتلا به انزال زودرس مادامالعمر، درمان دارویی روزانه را ترجیح میدهند؛ زیرا این روش به حفظ خودانگیختگی و افزایش اعتماد در روابط زناشویی کمک میکند.[۳۱]
اصلاح رفتاری
[ویرایش | اشتراکگذاری]
آموزش و مشاوره جنسی نخستین گام در درمان انزال زودرس است و معمولاً رویکردی چندرشتهای دارد.[۳۲]
بیشتر سکسولوژیستها مجموعهای از تمرینها را برای بیماران تجویز میکنند که به آنها کمک میکند کنترل بیشتری بر فرایند انزال به دست آورند. اگرچه این تمرینها در اصل برای افراد مبتلا به انزال زودرس طراحی شدهاند، سایر مردان نیز میتوانند از آنها برای بهبود و غنیتر کردن زندگی جنسی خود بهره ببرند.
یکی از رایجترین این روشها، تکنیک «توقف و ادامه» (Stop–Start Technique) است که نخستین بار توسط سمنز (Semans) در سال ۱۹۵۶ توصیف و مستند شد.[۳۳][۳۴]
در این روش، فرد یا شریک جنسی او هنگام نزدیک شدن به انزال، تحریک جنسی را متوقف میکند تا سطح برانگیختگی کاهش یابد. سپس تحریک دوباره آغاز میشود و این چرخه چندین بار تکرار میگردد. هدف از این تمرین، افزایش آگاهی فرد نسبت به احساسات پیش از انزال و تقویت توانایی کنترل زمان انزال است. این روش در کنار آموزش جنسی، رواندرمانی و در صورت لزوم درمان دارویی، یکی از متداولترین شیوههای درمانی برای انزال زودرس بهشمار میرود.
اصلاح رفتار
[ویرایش | اشتراکگذاری]آموزش و مشاورهٔ جنسی نخستین گام در درمان انزال زودرس است و معمولاً رویکردی چندرشتهای دارد.[۳۵] بیشتر سکسولوژیستها مجموعهای از تمرینها را تجویز میکنند که به بیمار کمک میکند کنترل انزال خود را بازیابد. اگرچه این تمرینها عمدتاً برای مبتلایان به انزال زودرس طراحی شدهاند، سایر مردان نیز میتوانند از آنها برای بهبود کیفیت زندگی جنسی خود بهره ببرند. یکی از رایجترین این روشها تکنیک «توقف و ادامه» (Stop-Start) است که نخستین بار توسط سمنز (Semans) در سال ۱۹۵۶ توصیف شد.[۳۳][۳۴]
این تکنیک دارای گونههای مختلفی است، اما هدف همهٔ آنها یکسان است: عادت دادن مرد به حفظ نعوظ برای مدت طولانیتر، در حالی که تحمل و کنترل جنسی او بهتدریج افزایش مییابد. طبق برخی گزارشها، حدود ۹۵٪ از افرادی که این تمرینها را انجام میدهند، میآموزند که انزال خود را برای ۵ تا ۱۰ دقیقه کنترل کنند.[۱۸]
در این روش، مرد از طریق تحریک شخصی یا خودارضایی به نعوظ میرسد. پس از دستیابی به نعوظ، تحریک را متوقف میکند تا نعوظ کاهش یابد. سپس دوباره تحریک را آغاز میکند تا مجدداً به نعوظ برسد. بهتدریج و طی چند هفته، فرد میتواند مدت زمان تحریک را افزایش داده و در نهایت به کنترل بیشتری بر انزال دست یابد.
برای موفقیت این تکنیک، توصیه میشود که فرد در صورت وقوع انزال سریع دلسرد نشود. در عوض، باید از پاسخ جنسی خود برای یادگیری و اصلاح روشهای تحریک استفاده کند تا به نتیجهای پایدارتر دست یابد. یکی دیگر از گونههای این روش، محدود کردن تحریک به بخشهایی از بدن تا رسیدن به فرنولوم آلت و سپس گسترش تدریجی تحریک به گلنس است. برخی روشهای دیگر نیز بر تقویت عضلهٔ پوبوکوکسیژیوس که در هر دو جنس وجود دارد تمرکز دارند.[۳۶]
شریک جنسی بیمار معمولاً در این تمرینها مشارکت داده میشود. او میتواند با استفاده از تکنیک «توقف و ادامه» به تحریک بیمار کمک کند. هنگامی که فرد به سطحی از کنترل انزال دست یافت، شریک جنسی میتواند وارد رابطهٔ جنسی شود؛ ابتدا بدون حرکات منظم دخول و تا زمانی که هر دو برای رسیدن به انزال آماده شوند.[۱۹]
پس از آنکه آلت تناسلی به حضور درون شریک جنسی عادت کرد، میتوان بهتدریج ریتمها و حرکات مختلف را مطابق توانایی فرد اضافه کرد و همچنان از تکنیک «توقف و ادامه» بهره گرفت. در موارد خفیفتر، مرد ممکن است نسبتاً سریع بر اختلال غلبه کند و نیازی به انجام تمرینها همراه با شریک جنسی نداشته باشد.الگو:Cita requerida
مشارکت شریک جنسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]همکاری و حمایت شریک جنسی برای غلبه بر مشکل انزال زودرس اهمیت اساسی دارد. ارتباط باز و صادقانه میان زوجین میتواند از بروز تعارضات زناشویی جلوگیری کند. افزون بر این، مشارکت شریک جنسی در روند درمان بهقدری مهم تلقی میشود که یکی از عوامل کلیدی موفقیت درمان بهشمار میرود.
بدون حمایت عاطفی و درک متقابل از سوی شریک جنسی، احتمال دستیابی فرد به سطح آرامش لازم برای تجربهٔ رضایت جنسی کاهش مییابد. مرد و شریک جنسی او باید بتوانند احساسات خود را با صداقت و حساسیت بیان کنند. فرد مبتلا نیز باید بیاموزد که در خلال روند درمان، چگونه نیازهای جنسی شریک خود را نیز برآورده کند. در موارد انزال زودرس، حمایت شریک جنسی میتواند از احساس تنهایی و کاهش اعتمادبهنفس جلوگیری کند.الگو:Cita requerida
در مواردی که مرد بدون داشتن شریک جنسی برای درمان مراجعه میکند، معمولاً همان تکنیکهای درمانی به کار گرفته میشوند. هدف نیز همان است: دستیابی به خودکنترلی بیشتر از طریق شناخت بهتر پاسخهای جنسی خود، کاهش ترسها، شرم، احساس حقارت و افزایش عزتنفس.الگو:Cita requerida
برخی درمانگران استفاده از وسایلی را پیشنهاد میکنند که بخشی از آلت تناسلی را در هنگام دخول میپوشانند تا تحریک مرد کاهش یابد، بدون آنکه لذت و رضایت شریک جنسی کم شود. برخی سکسولوژیستها نیز وضعیتهای خاصی از رابطهٔ جنسی را به برنامهٔ درمانی اضافه میکنند که میتواند به افزایش مدت زمان رابطه و تداوم دخول کمک کند.الگو:Cita requerida
این تمرینها معمولاً نباید با دردهای غیرعادی (برای مثال در مثانه، اندامهای تناسلی یا کیسه بیضه) همراه باشند. در صورت بروز هرگونه علامت غیرطبیعی، مراجعه به یک متخصص، مانند اورولوژیست، توصیه میشود.الگو:Cita requerida
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Neil D. Sherman, MD, Urologist, Essex County, NJ. Review provided by VeriMed Healthcare Network. Traducción y localización realizada por: DrTango, Inc.. «Enciclopedia médica en español: Eyaculación precoz». Consultado el 27 de diciembre de 2007.
- 1 2 3 4 Practitioners, The Royal Australian College of General. «RACGP - Premature ejaculation: A clinical review for the general physician» (en en)). Consultado el 2021-08-08.
- ↑ https://www.medigraphic.com/cgi-bin/new/resumen.cgi?IDARTICULO=25332.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|apellidos=صرف نظر شد (|last=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|fecha=صرف نظر شد (|date=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|fechaacceso=صرف نظر شد (|access-date=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|idioma=صرف نظر شد (|language=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|nombre=صرف نظر شد (|first=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|número=صرفنظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته|publicación=صرفنظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته|páginas=صرف نظر شد (|pages=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|título=صرف نظر شد (|title=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|volumen=صرف نظر شد (|volume=پیشنهاد میشود) (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ S. Althof u. a.: International Society for Sexual Medicine’s Guidelines for the Diagnosis and Treatment of Premature Ejaculation. In: Journal of Sexual Medicine. 7, No. 9, p. 2947–2969 (doi:10.1111/j.1743-6109.2010.01975.x).
- ↑ H. Porst u. a.: The Premature Ejaculation Prevalence and Attitudes (PEPA) Survey: Prevalence, Comorbidities, and Professional Help-Seeking. In: European Urology. 51, No. 3, p. 585–872 (doi:10.1016/j.eururo.2006.07.004).
- 1 2 Carmen Eugenia Bravo (29 de agosto de 2006). «¿Es la eyaculación precoz hereditaria?نسخه آرشیو شده». Eyaculación Precoz Ayuda. Archivado desde el original, el 3 de diciembre de 2016۳ دسامبر ۲۰۱۶. Consultado el 19 de diciembre de 2007۸ ژوئن ۲۰۲۶.
- 1 2 Por Leslie Berger (The New York Times) (6 de agosto de 2005). «Eyaculación precoz: ¿un problema epidémico?». Consultado el 19 de diciembre de 2007. «Hoy, los urólogos y los terapeutas sexuales afirman que éste es un frecuente motivo de angustia genuina y ya no se puede tratar como un tema frívolo. "Hace que los hombres duden en salir con una mujer. Causa que las parejas casadas eviten el sexo", afirmó el doctor Stanley Althoff, terapeuta sexual y profesor de psicología del Departamento de Urología de la Case Western Reserve University. "Para las esposas y compañeras sexuales de los eyaculadores precoces -agregó Althoff-, no es sólo mal sexo, es un abrupto corte de la intimidad." Además, es humillante para el que la sufre».
- ↑ . PMID 10951500.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|número=صرفنظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ . PMID 11402588 https://archive.org/details/sim_urologic-clinics-of-north-america_2001-05_28_2/page/363.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑
{{cite journal}}: یادکرد خالی (کمک) بایگانیشده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine Última revisión 19 de diciembre, 2007 - ↑ . PMID 9284512 https://archive.org/details/sim_physiology-behavior_1997-10_62_4/page/881.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - 1 2 3 Roberto Lazcano. «La sexualidad frente al consumo de drogas, fármacos y alcohol su importancia médico-legal». Psiquiatría Forense - Sexología - Praxis. Revista de Psiquiatría Forense, Sexología y Praxis. Órgano de difusión de la AAP - Asociación Argentina de Psiquiatras. Asociación Argentina de Psiquiatras. Archivado desde el original, el 24 de noviembre de 2007. Consultado el 19 de diciembre de 2007.
- ↑ . PMID 7356224.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|número=صرفنظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ . doi:10.1126/science.1073885. PMID 12202834 https://archive.org/details/sim_science_2002-08-30_297_5586/page/1566.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ «Ejaculation delay: what's normal? [July 2005; 137-4نسخه آرشیو شده]». Archivado desde el original, el 29 de octubre de 2007۲۹ اكتبر ۲۰۰۷. Consultado el 21 de octubre de 2007۸ ژوئن ۲۰۲۶.
- ↑ . doi:10.1111/j.1743-6109.2005.00070.x. PMID 16422843.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ . doi:10.1111/j.1743-6109.2005.00069.x. PMID 16422844.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - 1 2 3 Manual Merck - Capítulo 88: Trastornos Mentales (2005). «Trastornos de la función sexualنسخه آرشیو شده». Archivado desde el original, el 7 de diciembre de 2007۷ دسامبر ۲۰۰۷. Consultado el 19 de diciembre de 2007۸ ژوئن ۲۰۲۶. «El problema es frecuente entre adolescentes y puede intensificarse si existe el sentimiento de que la relación sexual es pecaminosa. El miedo a lo desconocido, a provocar un embarazo o a contraer una enfermedad de transmisión sexual, así como la ansiedad acerca de su capacidad para realizar la relación sexual, pueden ser factores contribuyentes.».
- 1 2 MedlinePlus (junio de 2006). «[(http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/spanish/ency/article/001524.htm) Eyaculación Precoz]». Enciclopedia médica en español. Consultado el 18 de diciembre de 2007. «Es una forma de cáncer rápidamente creciente que ocurre en el útero después de un embarazo, un aborto espontáneo o un aborto provocado. Esta afección usualmente hace metástasis, lo que significa que se disemina a otros lugares en el cuerpo. El coriocarcinoma sigue siendo un tipo de cáncer poco común, aunque casi siempre curable, que puede estar asociado con el embarazo.».
- 1 2 Instituto de Urología y Andrología de Madrid. «[(https://web.archive.org/web/20080110172834/http://www.iuam.es/eprecoz.php) EYACULACIÓN PRECOZ]». Archivado desde el [(http://www.iuam.es/eprecoz.php) original], el 10 de enero de 2008. Consultado el 19 de diciembre de 2007.
- ↑ Althof, S. E. (2007). "Treatment of rapid ejaculation: Psychotherapy, pharmacotherapy, and combined therapy", pp. 212–240 in S. R. Leiblum (Ed.), Principles and practice of sex therapy (4th ed.). NY: Guilford. شابک ۹۷۸−۱۵۹۳۸۵۳۴۹۵
- ↑ "Demonstration of ejaculation-induced neural activity in the male rat brain using 5-HT1A agonist 8-OH-DPAT". Physiol. Behav. 62 (4): 881–91. 1997. doi:10.1016/S0031-9384(97)00258-8. hdl:2066/25592. PMID 9284512. S2CID 35436289.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک) - ↑ Althof, S.E. (2010). "International Society for Sexual Medicine's Guidelines for the Diagnosis and Treatment of Premature Ejaculation". Journal of Sexual Medicine. 7 (9): 2947–69. doi:10.1111/j.1743-6109.2010.01975.x. PMID 21050394.
- ↑ [(https://web.archive.org/web/20211106164930/https://uroweb.org/wp-content/uploads/EAU-Guidelines-on-Sexual-and-Reproductive-Health-2021.pdf) "Archived copy"]. Archived from [(https://uroweb.org/wp-content/uploads/EAU-Guidelines-on-Sexual-and-Reproductive-Health-2021.pdf) the original] on 2021-11-06. Retrieved 2021-12-21.
{{cite web}}: مقدار|archive-url=را بررسی کنید (کمک); مقدار|url=را بررسی کنید (کمک)نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (رده) - ↑ MedlinePlus (mayo de 2005). «Eyaculación retrógrada». Enciclopedia médica en español. Consultado el 25 de diciembre de 2007. «Es la entrada de semen en la vejiga en lugar de salir por la uretra durante la eyaculación.».
- ↑ Adam Keller Ashton, M.D. Carolyn M. Young, M.D. Joseph LoPiccolo, Ph.D. (2006). «Premature Ejaculation». Premature Ejaculation and Male Orgasmic Disorder. Armenian Medical Network. Consultado el 19 de septiembre de 2007.
- 1 2 Rivera, G. Pedro; González, I. Rodrigo; González, I. Felipe, et al. (2005) «[(http://scielo.isciii.es/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0210-48062005000400009&lng=es&nrm=iso) Uso de paroxetina a demanda en eyaculación precoz]» Actas Urol Esp. 29 (4): pp. 387—391. Citado el 18 de diciembre de 2007. ISSN 0210-4806.
- ↑ . PMID 9934946.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|número=صرفنظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ تأثیر داروی تأخیری بر زود انزالی
- ↑ Rubio-Aurioles E, Jaspersen-Gastelum J, Berber A, López LM, Mora-Hernández J. «Hemihidrato del Clorhidrato de Paroxetina para eyaculación precoz en la población mexicana: un ensayo prospectivo, multicéntrico y paralelo, controlado con placebo, aleatorizado y doble ciego para estudiar la eficacia y seguridad de dosis diarias de 15 mg y 20 mg de Hemihidrato del Clorhidrato de Paroxetina en el tratamiento de la eyaculación precoz de diferentes tipos»., Rev Mex Urología 2010;70(Sup 1):1-17.
- ↑ Waldinger, Marcel, “The Majority of Men with Lifelong Premature Ejaculation Prefer Daily Drug Treatment: An Observation study in a consecutive Group of Dutch Men”, J Sex Med 2007;4: 1028-1037.
- ↑ Méndez Gómez, Neida; Trapaga Ortega, Míriam; Valdivia Rodríguez, Teresita, et al. (junio a agosto de 1999) «[(http://scielo.sld.cu/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0138-65571999000200004&lng=es&nrm=iso) Experiencia en el enfoque multidisciplinario de la disfunción sexual masculina]" Rev Cub Med Mil. 28 (2): pp. 102-107. Consultado el 19 de diciembre de 2007. ISSN 0138-6557.
- 1 2 . doi:10.1080/00926230500442292. PMID 16418103.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|autor=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک); از پارامتر ناشناخته|revista=صرفنظر شد (کمک); پارامتر|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک); یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - 1 2 {{Cita libro |autor=Yudofsky, Stuart C. ; Hales, Robert E. |título=The American Psychiatric Publishing Textbook of Clinical Psychiatry |año=2003 |url=(https://archive.org/details/americanpsychiat0000unse_o0p3) |editorial=American Psychiatric Association |ubicación=Washington, DC |página=[(https://archive.org/details/americanpsychiat0000unse_o0p3/page/756) 756] |isbn=1-58562-032-7}}
- ↑ Méndez Gómez, Neida; Trapaga Ortega, Míriam; Valdivia Rodríguez, Teresita, et al. (junio a agosto de 1999) «Experiencia en el enfoque multidisciplinario de la disfunción sexual masculina" Rev Cub Med Mil. 28 (2): pp. 102-107. Consultado el 19 de diciembre de 2007. ISSN 0138-6557.
- ↑ Sexuality and Health Institute. «Tratamiento para la eyaculación precoz - etapas y pasos.نسخه آرشیو شده». Archivado desde el original, el 22 de diciembre de 2007۲۲ دسامبر ۲۰۰۷. Consultado el 19 de diciembre de 2007۸ ژوئن ۲۰۲۶.
.svg){kind=small}