آژیتاسیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آژیتاسیون
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-9-CM 308.2
سمپ D011595

آژیتاسیون، سراسیمگی[۱] یا بی‌قراری روانی یک سری حرکت‌های ناخواسته و بی‌هدف است که از تنش روانی و اضطراب فرد ریشه می‌گیرد. این موضوع شامل قدم زدن در اطراف اتاق، فشردن دستها، کشیدن لباس و پیچاندن آن و دیگر اقدامات مشابه و همچنین بی‌قراری شدید می‌گردد. در موارد شدیدتر، ممکن است تبدیل به حرکت مضر برای فرد مانند پاره پاره کردن یا جویدن پوست اطراف ناخن یا لب تا حد ایجاد خون‌ریزی شود. آژیتاسیون به‌طور معمول از علائم اختلال در افسردگی عمده یا اختلال وسواس فکری عملی، و گاهی اوقات مرحله شیدایی و اختلال دوقطبی است. میانسالان و افراد مسن در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بحران هستند.

منابع[ویرایش]

  1. «سراسیمگی» [روان‌شناسی] هم‌ارزِ «agitation»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، «فارسی»، در دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ (ذیل سرواژهٔ سراسیمگی) 
  • ویکی‌پدیا انگلیسی Agitation بازدید ۱۹ آوریل ۲۰۱۲

وسیله تاثیر سیاسی در توده‌ها از طریق گفتگو،سخنرانی ،کتاب،رسانه و ...در برخی موارد آن را فعالیت تبلیغی برای تفهیم عقاید در نظریات سیاسی در توده نامیده اند. برای آژیتاسیون یا تبلیغ نظریات از وسائل متنوعی استفاده میشود تا صحت نظریات سیاسی ؛ مرام و روش خود را ثابت کنند و مردم را برای مبارزه در راه آن جلب نمایند. وجه مشخصه آژیتاسیون خصلت توده ای آن است ؛ یعنی یکی عمل سیاسی -تبلیغی ست که برای توده مردم صورت میگیرد و معمولا حیطه کوچک تری از افکار و مسائل حادتر یا مشخص تری را در بر میگیرد.ولی هدف پخش و تبلیغ آن در بین عده هرچه بیشتری است .واضح است که آژیتاسیون همیشه به وظایف سیاسی حز یا سیستم است در آژیتاسیون به شیوه‌های تهییجی و احساسی برای توضیح و اقناع نیز توجه جدی میشود.