نیا-ایلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نیا-ایلامی دوره‌ای از تاریخ ایلام در بین سال‌های ۳۲۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش از میلاد است.

کهن‌ترین دبیرهٔ ایلامی که نیا-ایلامی نام‌گرفته، نخستین بار به سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد[۱] در شهر شوش، پایتخت ایلامیان، در جنوب غرب ایران بکار گرفته شد. گویا دبیرهٔ نیا-ایلامی از خط میخی سومری یا دبیرهٔ باستانی سومری گسترش‌یافته باشد.

دبیرهٔ نیا-ایلامی دارای ۱۰۰۰ نشانه است و به‌نظر می‌رسد که باید بخشی از آن واژه‌نگار باشد. این دبیره هنوز رمزگشایی نشده‌است، و زبانی را که نمایش می‌دهد هنوز ناشناخته است.

پانویس[ویرایش]

  • مج‍له باست‍ان‌شن‍اسی و تاریخ، ش ۲۳، ۲۴ ، (پایی‍ز، زمس‍تان ۱۳۷۶، به‍ار، تابس‍تان ۱۳۷۷): ص ۶ - ۹.