منطقه فریدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فَریدَنْ[۱][۲] یا فِرِیْدَنْ[۲] منطقه‌ای در غرب استان اصفهان است.[۳]

منطقهٔ فریدن امروزه شامل شهرستان: فریدون‌شهر، چادگان، بوئین و میاندشت و فریدن می‌شود.

A View from Dashkasan.jpg

موقعیت[ویرایش]

منطقه فریدن از شمال به شهرستان خوانسار، از جنوب به استان چهارمحال و بختیاری، از شرق به شهرستان تیران و کرون و از غرب به خوزستان و استان لرستان محدود می‌شود.

وجه تسمیه[ویرایش]

منطقه‌ای که اکنون فریدن نامیده می‌شود در طول تاریخ به نام‌های: پاراتاکن، پارتاکن، پرتکین، پاراتاکین، پرکان، پاره تاکن، پریتکان، پریتاکن، فریدون، فریدین و در نهایت فریدن نامیده شده‌است. نام باستانی فریدن در زمان‌های قدیم پریتکان بوده و یکی از آبادترین نقاط مرکزی ایران محسوب می‌شده‌است.[۴][۵] در نقشه ایران باستان (دورهٔ هخامنشیان) نیز فریدن «پرتیکان» نام داشته‌است.[۶] و یکی از مراکز مهم اقتصادی و ارتباطی ایران باستان بوده‌است. هرودوت می‌گوید: «مادها به شش قبیله تقسیم می‌شدند: بوسیان، پاراتاکنیان، استروخانیان، ایرانتیان، بودیان و مغ‌ها؛ قبل از آن که مادها به قدرت برسند و بر اریکهٔ قدرت بنشینند، در مقابل دولت آشور اتحادیه‌ای از قبایل را تشکیل داده بودند. این اتحادیه از شش قبیله تشکیل می‌شد که یکی از آن‌ها قبیلهٔ «پارتاکن» بودند که در حوالی فریدن امروزی زندگی می‌کردند.[۷][۸] نام فریدن منسوب است به فریدون، که در زمان کاوهٔ آهنگر، کاوه، ضحاک را متواری کرد و فریدون شاه شد.[۹]

جغرافیا[ویرایش]

برف پاییزی در شهر فریدون‌شهر

منطقه فریدن ناحیه‌ای است کوهستانی که در رشته کوه‌های زاگرس قرار دارد.

اقلیم[ویرایش]

هوای بسیار سرد و خشک زمستانی و خنک و مطبوع تابستانی یکی از ویژگی‌های بارز منطقه فریدن است.[۱۰]

منطقه فریدن، سرچشمه نعمت اصفهان است زیرا منبع زاینده رود در آنجاست (با این وجود این منطقه هم چنان جز مناطق محروم ایران است). هم چنین در منطقه فریدن مراتع و شکارگاه‌هایی وجود دارد که حیوانات وحشی در کوه‌های آن یافت می‌شود.[۱۱]

زمین‌شناسی[ویرایش]

در منطقه داران آهک‌های خاکزی نازک لایه که اندکی بلورین شده‌اند به‌طور دگرشیب بر روی دگرگونی‌ها قرار گرفته‌اند. لایه‌هایی از شیل ماسه‌ای و میکرو کنگلومرای خاکستری یا سبزرنگ تیره در بین آن‌ها دیده می‌شود. در شمال داران ضخامت کنگلومرای قاعده پرمین به ۳۵۰ تا ۴۰۰ متر می‌رسد. در واقع بستر پی سنگ آهک‌های پرمین از شرق به طرف باختر به تدریج زیاد شده به‌طوری‌که از چند متر در شمال به چند صد متر در شمال غربی داران بالغ می‌گردد.[۱۲]

تاریخچه[ویرایش]

منطقه فریدن سرزمین کاوهٔ آهنگر و زادگاه ابومسلم خراسانی است

کاوه در روستای مشهدکاوه از توابع شهرستان چادگان به خاک سپرده شده‌است و همچنین مجسمه‌ای از او در میدان ورودی شهر داران مرکز شهرستان فریدن قرار دارد در حالی که درفش کاویانی؛ اولین پرچم ایران را در دستانش برافراشته است.[۱۳]

به هنگام مهاجرت اقوام آریایی به ایران گروهی از اقوام ماد به نام پارتاکن به این مناطق کوچ کرده وساکن شدند و نام طایفه خود را به این سرزمین دادند.

منطقه فریدن در زمان هخامنشی و اشکانی و ساسانی جزو مناطق آباد ایران بود

پس از فتح ایران توسط اعراب فریدن هم به تصرف آن‌ها درآمد و به هنگام تسلطخلفای راشدین، اموی، عباسیبر ایران فریدن هم جزوی از متصرفات آن‌ها بود. در اواخر دورهٔ اموی ابومسلم خراسانی که دارای اصالتی فریدنی بود و بعدها به خراسان مهاجرت کرده بود، دست به شورش زد و حکومت اموی را ساقط و خلافت عباسی را جایگزین آنان کرد.

درموقع حکمرانی سلسله‌های، زیاری، ال بویه، سلجوقی و خوارزمشاهی این منطقه جزو متصرفات این سلسله‌ها بود،

فریدن نیز به هنگام حملهٔ مغول‌ها به ایران غارت و ویران شد و این منطقه برای مدتی خیمه گاه سپاهیان مغول شد. البته این ویرانی بعدها توسط اتابکان لر بزرگ که مناطق وسیعی مانند استان چهارمحال وبختیاری ،خوزستان، کهگیلویه وبویر احمد،فریدن، بخش‌هایی از لرستان و اصفهان در تحت تسلط خود داشتند، وعلاقه فراوانی به آبادانی و پیشرفت مناطق تحت سلطه خود داشتند. بازسازی شد و رونق دوباره به فریدن بازگشت.[۱۴][۱۵][۱۶]

به هنگام زمامداری سلسه‌های تیموری، آق قوینلو و قراقوینلو اوضاع فریدن دوباره آشفته شد.

در اواسط پادشاهی شاه تهماسب صفوی دوباره امنیت وآرامش به فریدن بازگشت. به هنگام پادشاهی شاه عباس اقوام ترک از دشت مغان آذربایجان، و ارمنی‌ها از ارمنستان، وگرجی‌ها از گرجستان به منطقه فریدن تبعید شدند.[۱۶][۱۷]و فریدن به فرمان شاه عباس جزو مناطق تحت تسلط والیان بختیاری قرار گرفت. بعد از فتح اصفهان توسط محمود افغان در زمان پادشاهی شاه سلطان حسین، و دست انداری افغان‌ها بر شهرهای مختلف ایران، فریدن هم مورد هجوم و غارت افغان‌ها قرار گرفت که البته این امر مقطعی بود و افغان‌ها در فریدن توسط گرجی‌ها در شهر فریدونشهر کنونی ولرهای بختیاری چهارلنگ شکست‌هایی خورده، وعقب نشینی کردند. پس از عقب‌نشینی افغانی‌ها در مناطق مختلف منطقه اصفهان مورد هجوم وشبیخون لرهای بختیاری فریدن (چهارلنگ) تا روی کار آمدن نادرشاه قرار می‌گرفتند. سرانجام بختیاری‌ها بزرگ‌ترین ضربه به افغان‌ها را در استان چهار محال و بختیاری بر آن‌ها زدند و سپاه سی هزار نفری محمود افغان را تار و مار کردند.[۱۵][۱۶] و بعد از روکار آمدن نادرشاه افشار بختیاری‌ها چهارلنگ هم به سپاه نادرشاه پیوستند و در جنگ نادرشاه با عثمانی درغرب کشور و قفقاز، افغان‌ها در افغانستان و هندی و ازبکان و ترکمن‌ها حضور داشته و رشادت‌های فراوانی کردند، در اوایل حکومت نادرشاه افشار، علیمرادخان چهارلنگ بختیاری که از جمله لشکریان نادرشاه بود، پس رنجش از سرداری قزلباش از سپاه او جدا شد و به بختیاری بازگشت و شورش کرد وچندین بار سپاه نادرشاه را شکست داد تا اینکه نادر شاه خود شخصاً با سپاهی فراروان وارد نبرد با علیمراد خان چهارلنگ شد و او را شکست داد، منطقه فریدن هم در اثر این شورش دست‌خوش تغیرات و غارت وکشتار شد. وعده‌ای از بختیاری‌های فریدن به خراسان تبعید شدند[۱۶][۱۸]

بعد از قتل نادرشاه افشار در خراسان، علیمردان خان چهارلنگ که از سردارن نامی و بزرگ سپاه نادرشاه بود بختیاری‌هایی را که در خراسان تبعید بودند به بختیاری بازگرداند وپس مدتی توانستفریدن، خوانسار، گلپایگان، بختیاری، لرستان وخوزستان را به تصرف درآورد وآماده تصرف اصفهان شد که در لشکرکشی بار نخست اش به اصفهان موفقیتی کسب نکرد و دوباره شروع به جمع‌آوری سپاه نمود و در همین جمع‌آوری سپاه کریم خان هم به او پیوست، علیمردان خان بعد از جمع‌آوری حدود ۲۰۰۰۰ سرباز به سمت اصفهان حرکت کرد، و در منطقه کهیز با با سپاه ۵۰ هزار نفری افشاریان روبرو شد که پس از مدتی بر آن‌ها غلبه پیدا کرد و لشکر افشاری شکست خورده رو به سمت اصفهان فرار کردند، و این شکست پایانی بر حکومت افشاریان بر ایران بود و منطقه تحت تسلط ان‌ها بع خراسان محدود شد. پس از چندین روز محاصره اصفهان به تصرف بختیاریها درآمد، و علیمردان خان ابوتراب نامی را که از شاهزادگان صفوی بود به عنوان شاه اسماعیل سوم بر تخت پادشاهی نشاند، و علیمردان خان نائیب السلطنه شاه اسماعیل سوم و کریم خان سردار سپاه شد، علیمردان خان پس از ۴۰ روز کریم خان را به مناطق غرب کشور برای تصرف آن مناطق اعزام کرد؛ و خود با شاه اسماعیل سوم عازم فتح فارس شد، و در منطقه کامفیروز فارس صالح خان بیات را در شکست داد و شیراز را متصرف شد پس از تصرف فارس و علیمردان خان مناطق سواحل خلیج فارس و عمان و بحرین را هم به تصرف خود درآورد ولی کریم خان زند که در مناطق غرب کشور مشغول لشکرکشی بود بع علیمردان خان خیانت کرده و به اصفهان حمله کرد و این کار باعث بروز نبردهایی بین علیمردان خان چهارلنگ بختیاری و کریم خان زند در گوهرنگ، کرمانشاه، نهاوند شد. در آخر در دربند ازنا در استان لرستان علیمردان خان توسط یکی از سرداران کریم خان در هنگام ورود به چادر آن سردار ترور شد وسلطنت کوتاه علیمردان خان بر ایران به پایان رسید[۱۴][۱۶][۱۹][۲۰] مناطق گرجی و ارمنی‌نشین فریدن در همین حدود زمانی توسط سپاه زند مورد حمله و قتل و غارت قرار گرفت بعد از کشته شدن علیمردان خان فرزند او حیدرخان به مبارزه با حکومت زندیه پرداخت ولی در آخر تسلیم و در شیراز در دربار کریم خان زند تا زمان مرگ کریم خان گروگان بود و بعد مرگ کریم خان، حیدرخان از سرداران صادق خان زند شد[۱۶][۱۹]

300px. قلمرو علیمردان خان چهارلنگ مختارالدوله (نائیب السطنه) در سال۱۱۶۵هجری قمری

در زمان پادشاهی جعفر خان زند و کشمکش بین او و آغا محمد خان قاجار بر سر سلطنت ایران، آغامحمد خان قاجار بعد از تصرف اصفهان به مناطق بختیاری نشین حمله کرد که ابتدا موفقیت‌هایی به دست آورد ولی به ظلم و ستم پرداخت که این باعث عصبانیت بختیاریها شد و آنان به فرماندهی ابدال خان داماد علیمردان خان چهارلنگ (نایب السلطنه) در فریدن لشکر آغا محمد را شکست داده و سپاهیانش آغا محمد خان رو به تهران گریختند؛ ولی در نبرد دوم آغا محمد خان که فهمیده بود توانایی مقابله با لشکر بختیاری را ندارد با حیله و وعده اطرافیان ابدال خان را از او دور کرد و ابدال خان را بعد از نبردی پهلوانانه به قتل رساند[۱۶][۲۱]

دراواخر پادشاهی فتعلی شاه قاجار محمد تقی خان بختیاری که از طایفه کیان ارثی واصالتا فریدنی بود اجداد او به خوزستان کوچ کرده بودند، دست به شورش زد و مالیات اصفهان و فارس را به تصرف درآورد و پس از مدتی بهبهان، شوشتر، دزفول، و سرانجام کل استان خوزستان و استان کهگیلویه وبویر احمد و بندرهای دیلم وگناوه را در استان بوشهر وشمال استان فارس را به تصرف داورد. فتحعلی شاه که نگران شده بود با سپاهی بزرگ عازم اصفهان شد تا محمد تقی خان را سرکوب کنند ولی قبل نبرد با محمد تقی خان در اصفهان مرد. محمد تقی خان در زمان جانشین او محمد شاه چندین بار با حکومت قاجار در گیر شد که حکومت قاجار از این درگیری‌ها نتیجه‌ای نگرفت تا اینکه معتمد الدوله حاکم اصفهان زمینهٔ غارت فریدن که در تصرف محمدتقی خان بود را فراهم کرد و سپس معتمد که می‌دانست توان مقابله با محمدتقی خان ندارد با حیله و نیرنگ پسر و برادر را گروگان گرفت محمد تقی خان خود را تسلیم کرد تا فرزند و برادرش را نجات دهد و معتمد محمد تقی خان را دستگیر و روانه زندان کرد.[۱۶][۲۲]

درزمان صدارت امیر کبیر علی میرزای فریدنی دست به آشوب و غارت زده بود که توسط چراغعلی خان زنگنه دستگیر و زندانی شد[۲۳]

در اوسط پادشاهی ناصر الدین شاه قاجار، حسینقلی خان بختیاری که به عنوان ایلخانی بختیاری رسیده بود بنای گسترش نفوذ خود را در فریدن گذاشت ومیخواست زمین‌های بیشتری در فریدن به دست آورد که در اثر این کار او ارامنه را از خود رنجاند و آنان نیز به‌طور پنهانی به والی فارس شایت کردنند تا حسینقلی خان را برکنار کنند و همچنین ضل السطان هم که از عضمت و بزرگی و قدرت حسینقلی خان می‌ترسید و او را مانع خود حکومت خود بر نواحی تحت اختیار خود می‌دید به پادشاه قاجار شکایت کرد که حسینقلی خان دارای توان نظامی و سیاسی زیادی است اگر زود تر جلوی او را نگریم حکومت قاجار را منقرض خواهد کرد و ناصرالدین شاه که دچار ترس وهراس شده بود دستور قتل حسین قلی خان را به ظل السطان پسر خود داد که او نیز حسینقلی خان را به اصفهان دعوت کرد و او را با زهر ناجوانمردانه به قتل رساند[۱۶][۱۷][۱۸][۲۱][۲۴]

در زمان انقلاب مشروطه خوانین بختیاری از فریدن و چهار محال وبختیاری به یاری مشروطیت پرداختند و به فرماندهی حاج علیقلی خان سردار اسعد ابتدا شهر اصفهان و سپس تهران را فتح کردنند و محمد علی شاه را از ایران به روسیه تبعید و پسرش احمد شاه را به پادشاهی رساندند[۱۶][۱۸][۲۵]

بعد از کودتای سال ۱۲۹۹ و به قدرت رسیدن رضا شاه، اوکه از قدرت ایلات و عشایر به ویژه بختیاری‌ها می‌ترسید به تضعیف و مبارزه پنهانی با بختیاری‌ها پرداخت که این کار باعث عصبانیت بختیاری‌ها و شورش آن‌ها به فرماندهی علیمردان خان بختیاری در سال ۱۳۰۸ شد و پس از مدتی نبرد شهرکرد و مناطقی از استان چهارمحال و بختیاری خوزستان اصفهان به تصرف بختیاریها درآمد وچندین بار بختیاری‌ها نیروهای رضاشاه را شکست دادند، ولی بعد چند ماه مبارزه در فریدن و چهارمحال و بختیاری علیمردان خان به علت کمبود نیرو و تجهیزات و تفرقه افکنی بعضی از خوانین بختیاری و شکست بختیاری‌ها در نبرد سفید دشت، دراستان چهارمحال و بختیاری، علیمردان خان به سوی فریدن حرکت کرد؛ و بعد از چندین روز نبرد چریکی در منطقه موگویی نشین درشهرستان فریدونشهر، علیمردان خان به سوی سردشت روانه شد؛ و در آنجا نیز به مبارزه چریکی خود ادامه داد. در منطقه سردشت دزفول در استان خوزستان بود که علیمردان خان با دریافت امان نامه، تصمیم به تسلیم شدن گرفت زیرا که دیگر نیرو کافی و تجهیزات، و امیدی به پیروزی نداشت تسلیم شد و روانه زندان شد و در سال۱۳۱۳ برخلاف امان نامه تیرباران شد[۱۵][۱۶][۲۶]

زبان و فرهنگ[ویرایش]

اقوام ساکن در منطقهٔ فریدن را لربختیاری، عرب، ارمنی، گُرجی، آذری و فارسی زبانان تشکیل می‌دهند.[۲۷] بنا به تحقیقات میدانی دونالد استیلو در ۱۹۶۴ در یازده روستای منطقه فریدن به زبان گرجی و در همین تعداد روستا به زبان ارمنی صحبت می‌شده، سابقه هر دوی این گروه‌ها به همراه ارامنه جلفا به زمان پادشاهی شاه عباس کبیر بازمی‌گردد. اما پس از تحولات گسترده در ایران در ۱۹۷۰ بیشتر ارامنه فریدن به‌طور دسته‌جمعی به شهرهای بزرگ مهاجرت کردند. بعضی از گرجی‌های ساکن منطقه نیز به همراه تعدادی از ارامنه به جمهوریهای خود در شوروی رفتند. گرجی‌ها که مسلمان بودند، اکثراً ترجیح دادند که در منطقه بمانند بطوریکه امروزه نیز در آن سکونت دارند. یک بررسی مقدماتی که ترکشناسان در سال ۱۳۸۴ در منطقه فریدن انجام دادند، نشان داد که گویشوران گرجی فریدنی، لهجه‌های محلی ارمنی، به همراه لری و ترکی هنوز در حال همزیستی مسالمت آمیز هستند.[۲۸]

بختیاری‌های فریدن[ویرایش]

فریدن جز مناطق ییلاقی ایل بختیاری است. بختیاری‌های فریدن بیشتر از شاخهٔ چهارلنگ. وطایفه‌های موگویی، محمود صالح و کیان ارثی هستندکه در مناطق پیشکوه وپشتکوه موگویی و دهستان‌های عشایر و چشمه لنگان و قعله سرخ فریدونشهر، بخش چنارود چادگان، و مناطقی از شهرستان فریدن وبوئین میاندشت ساکن هستند. بختیاریها بزرگترین قوم فریدن هستند وجمعیت آن‌ها از دیگر اقوام فریدن بیشتر است؛ و در طول تاریخ فریدن بیش‌ترین اقتدار را داشتند و از زمان صفویه تا پهلوی قدرت اصلی منطقه فریدن بودند[۱۶][۲۹]

گرجی‌های فریدن[ویرایش]

کوهی که مثل یک دیوار بین گرجی‌های فریدن قرار گرفته‌است (فریدون‌شهر، سیبک، چغیورت و نهضت آباد در جنوب و بوئین و میاندشت، افوس، داشکسن و آغچه در شمال)

ابتدا در زمان شاه عباس در «عباس‌آباد» اصفهان و پس از مدتی با تأسیس «نجف آباد» توسط «شیخ بهایی» در نجف آباد زندگی کردند.[۳۰] که به دستور شاه عباس عده‌ای از آنان که دارای خصال ستیزه‌جویی و جنگاوری بودند، جهت حفظ پایتخت (اصفهان) از حملات اقوام لر همچنین به دلیل آب و هوای مساعد و مزارع و شکارگاه‌های مناسب به فریدن مهاجرت کردند.[۳۱]

تمام گرجیانی که به فریدن رسیدند، ابتدا در فریدن، شهر افوس را بنیاد گذاردند و سپس عده‌ای از آن‌ها شهرهای «فریدون‌شهر (سوپلی)» و «میاندشت (تورلی)» را بنیان نهادند.[۳۲]

و همچنین عده‌ای دیگر از شهر افوس جهت حفظ دین مسیحیت در «داشکسن» -که یک روستای ارمنی‌نشین متعصب به دین مسیحیت بود- سکنی گزیدند، و نیز عده‌ای به دلایل نامعلوم آبادی‌های «آغچه» و «بوئین» را بنا کردند.

پس از حملهٔ کریم خان زند به گرجی‌های فریدون‌شهر، ساکنان آن به روستاهای «سیبک»، «چقیورت» و «نهضت‌آباد» مهاجرت کردند.[۳۱][۳۳]

جمعیت گرجی‌های فریدن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ تن است.[۳۴]

ارمنی‌های فریدن[ویرایش]

از حدود بیست روستای بنیان‌گذاری شده توسط ارامنه در فریدن، فقط روستای زرنه در شهرستان بوئین و میاندشت ارمنی‌نشین باقی‌مانده و همچنین چند خانوار ارمنی نیز در روستای خویگان علیا زندگی می‌کنند که تنهای روستای ایران است که دارای سه کلیسا است.[۳۵][۳۶]

رهاورد[ویرایش]

مهم‌ترین سوغات منطقه فریدن سیب زمینی می‌باشد که تقریباً در کل کشور ایران و منطقهٔ خاور میانه دارای جایگاه ویژه و ممتازی است.

افراد سرشناس اهل فریدن[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. مدخل فریدن در دانشنامه ایرانیکا
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مدخل فریدن در لغت‌نامه دهخدا
  3. میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن، مقدمه.
  4. سپیانی، ایرانیان گرجی، ۶۵.
  5. صالحی، آثار انقلاب (سفید) در فریدن، ۱۱.
  6. دفتر برنامه‌ریزی و پژوهشی وزارت امور آموزش و پرورش، جغرافیای کامل ایران، جلد اول، ۳۲۳.
  7. دیاکونف، تاریخ ماد، ۱۸۷.
  8. شایان، سیری در تاریخ ایران باستان، ۲۸.
  9. میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن، ۶۸.
  10. میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن، ۶۴.
  11. هنرفر، اصفهان، ۲۵ و ۳۶.
  12. معینیان، محمدتقی. سیمای طبیعی رودخانه زاینده‌رود (اصفهان). اصفهان: جهاد دانشگاهی، 1387. 54. 
  13. میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن، صفحات متعدد.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ سردار اسعد بختیاری. تاریخ بختیاری. 
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ داوود حیدری پبدنی. تاریخ گمشده بختیاری. 
  16. ۱۶٫۰۰ ۱۶٫۰۱ ۱۶٫۰۲ ۱۶٫۰۳ ۱۶٫۰۴ ۱۶٫۰۵ ۱۶٫۰۶ ۱۶٫۰۷ ۱۶٫۰۸ ۱۶٫۰۹ ۱۶٫۱۰ ۱۶٫۱۱ سعید، حیدری. یادداشت‌های انوشیروان چهارلنگ. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ اقبال صالحی. پرتیکان باستان. اصفهان: سروچمان، ۱۳۹۲. ۶۷. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ علیقلی خان سردار اسعد. تاریخ بختیاری. 
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ رستم التواریخ. 
  20. اصفهانی نامی. تاریخ گیتی گشای در تاریخ خاندان زند. 
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ داوود حیدری پندنی. تاریخ گمشده بختیاری. دارخوین. 
  22. لایارد، سرهنری. سفرنامه لایارد. تهران: انزان. 
  23. یادداشت‌های چراغعلی خان زنگنه. 
  24. خسروی، عبدالعلی. فرهنگ و ادبیات بختیاری. اصفهان: حجت. 
  25. جنبش وطن پرستان اصفهان وبختیاری. 
  26. گل سفیدی. حماسهٔ زاگرس. 
  27. میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن، ۹۸.
  28. مدخل Isfahan xxi. PROVINCIAL DIALECTS در Encyclopædia Iranica
  29. اقبال صالحی. پرتیکان باستان. سرو چمان. 
  30. سپیانی، ایرانیان گرجی.
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ رحیمی، گرجی‌های ایران.
  32. مولیانی، جایگاه گرجی‌ها در تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران، ۲۳۰ و ۲۳۱.
  33. مولیانی، جایگاه گرجی‌ها در تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران.
  34. Rezvani, Babak (Winter). "The Fereydani Georgian Representation". Anthropology of the Middle East. 4 (2): 52–74. doi:10.3167/ame.2009.040205.  Check date values in: |date=, |year= / |date= mismatch (help);
  35. اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
  36. پونه زار، خبرگزاری شهرستان فریدون‌شهر

منابع[ویرایش]

  • میرمحمدی، حمیدرضا. جغرافیای تاریخی فریدن. خوانسار: انتشارات ارمغان قلم، ۱۳۸۰ ISBN 964-92176-8-1. خانهٔ کتاب.
  • سپیانی، محمد. ایرانیان گرجی. اصفهان: آرش، ۱۳۵۸.
  • صالحی، محسن. آثار انقلاب (سفید) در فریدن. ۱۳۵۰.
  • دفتر برنامه‌ریزی و پژوهشی وزارت امور آموزش و پرورش. جغرافیای کامل ایران. جلد اول. ۱۳۶۶.
  • شایان، فریدون. سیری در تاریخ ایران باستان. انتشارات رز، ۱۳۵۰.
  • هنرفر، لطف‌الله. اصفهان. چاپ دوم. شرکت سهامی کتاب‌های جیبی.