جزیره شاتر (فیلم)
| جزیره شاتر | |
|---|---|
![]() پوستر پخش سینمایی | |
| کارگردان | مارتین اسکورسیزی |
| تهیهکننده |
|
| نویسنده | لیتا کالوگریدیس |
| بر پایه | جزیره شاتر اثر دنیس لهان |
| بازیگران | |
| فیلمبردار | رابرت ریچاردسون |
| تدوینگر | تلما شونمیکر |
شرکت تولید | |
| توزیعکننده | پارامونت پیکچرز |
تاریخهای انتشار |
|
مدت زمان | ۱۳۸ دقیقه |
| کشور | ایالات متحده |
| زبان | انگلیسی |
| هزینهٔ فیلم | ۸۰ میلیون دلار[۲] |
| فروش گیشه | ۲۹۴٫۸ میلیون دلار[۳][۴] |
جزیره شاتر (به انگلیسی: Shutter Island) یک فیلم نئو-نوآر و دلهرهآور روانشناختی، به کارگردانی مارتین اسکورسیزی و محصول سال ۲۰۱۰ ایالت متحده آمریکا است. فیلمنامه این فیلم توسط لایاتا کالوگریدیس بر اساس رمانی به همین نام نوشته دنیس لهان به رشته تحریر درآمده است. داستان آن دربارهٔ یک مارشال آمریکایی است که پس از گم شدن یکی از بیماران برای تحقیق دربارهٔ یک مرکز روانپزشکی به جزیره شاتر میآید. لئوناردو دیکاپریو و مارک رافلو بازیگران اصلی هستند و بن کینگزلی، ماکس فون سیدو و میشل ویلیامز در نقشهای مکمل حضور دارد.
این فیلم در تاریخ ۱۹ فوریه ۲۰۱۰ بهطور گسترده اکران شد و بهطور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. این فیلم توسط هیئت ملی بازبینی به عنوان یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۱۰ انتخاب شد و در سراسر جهان ۲۹۵ میلیون دلار فروش داشت. همچنین موسیقی متن فیلم که بهطور برجستهای از موسیقی کلاسیک استفاده کرده بود، مورد توجه قرار گرفت.
داستان
[ویرایش]در سال ۱۹۵۴ دو مارشال ایالات متحده، تِدی دانیلز (لئوناردو دیکاپریو) و همکار جدیدش چاک ایول (مارک رافلو)، برای بررسی فرار یک بیمار روانی خطرناک، راشل سولاندو (امیلی مورتیمر)، از بیمارستانی در «جزیره شاتر» در نزدیکی بوستون با کشتی به این جزیره مسافرت میکنند. در هنگام ورود به این جزیره، تِدی با رفتارهای ناخوشایندی از طرف پلیس مستقر در جزیره روبرو میشود. تِدی همسر خود را در یک آتشسوزی عمدی که توسط یک مجرم روانی بنام «اندرو لیدیس» (که او هم در همین جزیره نگهداری میشود) از دست داده است. رفتارهای غیرعادی توسط رئیس بیمارستان روانی، دکتر جان کاولی (بن کینگزلی)، ادامه مییابد. در ادامه، او احساس میکند که همه افراد داخل جزیره به نحوی در یک بازی (که صرفاً برای وی طراحی شده است!) بازی میکنند. رفتارهای غیرعادی به همراه هوای طوفانی جزیره باعث میشود تا بیماری میگرن تِدی اوج بگیرد و در حین سردردهای مزمن میگرنی، تصاویر مربوط به آزادسازی اردوگاه داخائو و کشتار محافظان آلمانی آن (به دست وی و سایر نیروهای آمریکایی همرزمش) در ذهنش نقش میبندند. او همچنین تصاویر محو و وهم آلودی از همسرش مشاهده میکند که به وی میگوید سولاندو و همچنین لیدیس همچنان در جزیره میباشند و از وی میخواهد که به جستجویش ادامه دهد.[۵]
تدی و چاک متوجه میشوند که سولاندو بدون هیچ توضیحی پیدا شده است، و باعث میشود تا تدی وارد بند C شوند. تدی با جورج نویس، بیماری در یک سلول انفرادی روبرو میشود که ادعا میکند پزشکان در حال آزمایش روی بیماران هستند و برخی از آنها برای عمل لوبوتومی به فانوس دریایی منتقل میشوند. نویس به او هشدار میدهد که همه افراد جزیره، از جمله چاک، در حال انجام دسیسهای پیچیده هستند که برای تدی طراحی شده است.
تدی دوباره با چاک روبرو میشود و هردو از سمت صخرهها به سوی فانوس دریایی میروند. آنها از هم جدا میشوند اما کمی بعد تدی چاک را درحالیکه روی صخرهها افتاده است میبیند. اما هنگامیکه او از صخرهها پایین میرود، اثری از او نیست. در این حین او غاری را پیدا میکند که در آن یک زن پنهان شده و ادعا میکند که راشل سولاندوی واقعی است. او ادعا میکند سابقاَ روانپزشک یک تیمارستان بوده است و مشغول تحقیق برروی آزمایشاتی مربوط به داروهای روانگردان و لوبوتومی جهت کشف تکنیکهای کنترل ذهن بوده است. اما قبل از اینکه بتواند یافتههای خود را به مقامات گزارش دهد، او را به عنوان یک بیمار در اشکلیف زندانی کردند. تدی به بیمارستان برمیگردد، اما هیچ مدرکی مبنی بر حضور چاک در آنجا پیدا نمیکند.
تدی که حالا مطمئن است که چاک را به فانوس دریایی بردهاند، تصمیم میگیرد تا وارد فانوس شود، اما وقتی وارد آنجا میشود، متوجه میشود که کاولی از قبل منتظر او بوده است. کاولی توضیح میدهد که تدی در واقع همان اندرو لیدیس، «خطرناکترین بیمار» آنها است که به دلیل قتل همسر افسرده و دیوانهٔ خود دولورس که فرزندانشان را غرق کرده بود، در بند C زندانی شده است. ادوارد دانیلز و راشل سولاندو در واقع واروواژههای اندرو لیدیس و دولورس چانال هستند و دختر کوچکی که لیدیس در رویاهایش مکرراً میدید در واقع دخترش راشل است. کاولی همچنین فاش میکند که اندرو بود که دو هفته پیش به جورج نویس حمله کرده بود چون که او را لیدیس خطاب کرده بود. به گفته کاولی، حوادث چند روز گذشته برای درمان جنون ناشی از توطئه اندرو طراحی شده است تا بتواند نقش تدی دنیلز را بازی کند. کارکنان تیمارستان همه بخشی از این آزمایش بودند، از جمله لستر شین که در نقش چاک ایول و یک پرستار که در نقش راشل سولاندو ظاهر شده است. میگرن اندرو و توهمات او از «راشل سولاندوی واقعی» در واقع ناشی از علائم ترک دارو بود. اندرو که غرق در خاطراتی که اتفاق افتاده است شده، بیهوش میشود.
او در تیمارستانی زیر نظر کاولی، شین، زندانبان و پرستاری که نقش راشل سولاندو را بازی میکرد به هوش میآید. وقتی از او سؤال میشود، تمام حقیقت را به صورت معقول بازگو میکند و باعث رضایت پزشکان میشود. کاولی خاطرنشان میکند که آنها ۹ ماه قبل نیز به این حالت رسیده بودند، اما اندرو پس رفت کرد. او هشدار میدهد که این آخرین فرصت اندرو خواهد بود. در غیر اینصورت، آنها مجبورند که او را لوبوتومی کنند.
مدتی بعد، اندرو در محوطهٔ تیمارستان با شین مشغول گفتوگو است، اما دوباره او را "چاک" صدا میزند و میگوید که آنها باید جزیره را ترک کنند. شین سرش را به نشانهٔ عدم موفقیت تکان میدهد و کاولی چیزی را بهطور نامفهوم به ناهرینگ و زندانبان میگوید و سپس زندانبان به خدمتکاران اشاره میکند تا اندرو را برای عمل لوبوتومی ببرند. اندرو قبل از اینکه برود از شین میپرسد که آیا " زندگی کردن بهعنوان یک هیولا بدتر است یا مردن بهعنوان یک انسان خوب؟" شین مات و مبهوت اندرو را "تدی" صدا میزند اما به اسم تدی واکنشی نشان نمیدهد و مشخص میشود که او هنوز اندرو است و با خواست خودش میخواهد که لوبوتومی شود. درحالیکه اندرو در حال رفتن برای انجام عمل لوبوتومی است، دوربین فانوس دریایی را نشان میدهد.
بازیگران
[ویرایش]- لئوناردو دیکاپریو در نقش تدی دانیلز
- مارک رافلو در نقش چاک ایول
- بن کینگزلی در نقش دکتر جان کولی
- میشل ویلیامز در نقش همسر دنیل
- امیلی مورتیمر در نقش ریچل سولاندو
- جکی ارل هیلی در نقش جرج نویس
- تد لواین در نقش نگهبان
- جان کارول لینچ در نقش معاون کلانتر مکفرسون
- جوزف سیکورا در نقش گلن میگا
- الیاس کوتیاس
- روبن بارتلت در نقش بریجت کرنز
- کریستوفر دنهام در نقش پیتر
اکران
[ویرایش]در ابتدا اعلام شد که جزیره شاتر در ۲ اکتبر ۲۰۰۹ اکران میشود. اما بعد از مدتی پارامونت پیکچرز رسماً اعلام کرد که اکران فیلم به ۱۹ فوریه ۲۰۱۰ خواهد افتاد. در خود وبگاه رسمی فیلم نیز، این امر تأیید شده است.
در واقع زمان اکران این فیلم با فیلم یک مرد جدی عوض شد.
با این به تعویق افتادنِ اکران فیلم و موکول شدن آن به سال بعد، فیلم شانس خود را در مراسم اسکار ۲۰۰۹ از دست داد! در حالی که گمانه زنیهای بسیاری میشد که این همکاری اسکورسیزی با دیکاپریو نیز، همچون سه کار قبلیشان، یکی از شانسهای مسلم کاندیداتوری برای اسکار، در رشتههای مختلف به خصوص بهترین فیلم، کارگردانی و بازیگر نقش اول مرد باشد.
منابع
[ویرایش]- ↑ "AFI Catalog - Shutter Island". American Film Institute. Retrieved 1 January 2025.
- ↑ "Films | Shutter Island". DarkHorizons.com. Archived from the original on November 29, 2015. Retrieved February 18, 2010.
- ↑ "Shutter Island (2010)". Box Office Mojo. Archived from the original on July 14, 2019. Retrieved December 26, 2010.
- ↑ "Shutter Island (2010) - Financial Information". The Numbers. Archived from the original on February 14, 2021. Retrieved December 26, 2020.
- ↑ http://www.imdb.com/title/tt1130884/plotsummary
پیوند به بیرون
[ویرایش]- فیلمهای ۲۰۱۰ (میلادی)
- فیلمها به زبان انگلیسی
- فیلمها به کارگردانی مارتین اسکورسیزی
- فیلمهای آمریکایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
- فیلمهای آمریکایی نئو نوآر
- فیلمهای اقتباس شده از آثار دنیس لهان
- فیلمهای اقتباس شده از رمانهای مهیج
- فیلمهای اقتباسشده از رمانهای آمریکایی
- فیلمهای انگلیسیزبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
- فیلمهای پارامونت پیکچرز
- فیلمهای درباره اختلال دوقطبی
- فیلمهای درباره فرزندکشی
- فیلمهای دلهرهآور روانشناختی ۲۰۱۰ (میلادی)
- فیلمهای دلهرهآور روانشناختی آمریکایی
- فیلمهای فینیکس پیکچرز
- فیلمهای معمایی آمریکایی
- فیلمهای معمایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
- فیلمهای واقعشده در ۱۹۵۴ (میلادی)
- فیلمهای واقعشده در بیمارستانهای روانپزشکی
- فیلمهای واقعشده در جزایر خیالی
- فیلمهای واقعشده در فانوسهای دریایی
- فیلمهای واقعشده در ماساچوست
