ورنر هرتسوگ
ورنر هرتسوگ | |
|---|---|
 هرتسوگ در بروکسل، ۲۰۰۷ | |
| زادهٔ | ۵ سپتامبر ۱۹۴۲ (۸۳ سال) |
| ملیت |  آلمان |
| پیشه | کارگردان، فیلمنامهنویس، بازیگر، تهیهکننده، رماننویس |
| سالهای فعالیت | ۱۹۶۲ - اکنون |
| همسر | لنا هرتسوگ (۱۹۹۹ - اکنون) |
| وبگاه | |
ورنر هرتسوگ[۱] (به آلمانی: Werner Herzog) [ʋɛɐ̯nɐ ˈhɛɐ̯tso:k] (زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۴۲) کارگردان، فیلمنامهنویس، رماننویس، بازیگر، کارگردان اپرا و تهیهکنندهٔ آلمانی است. او از فیلمسازان نسل جدید آلمان بهشمار میآید که آثارش از سوی محافل هنریِ بسیاری مورد ستایش قرار گرفتهاند.
هرتسوگ بهخاطر استفاده از نابازیگران بومی بهویژه در فیلمهای مستندش شهرت دارد. نخستین فیلم بلند این فیلمساز به نام نشانههای زندگی، جایزهٔ معتبر خرس نقرهای جشنوارهٔ فیلم برلین را در سال ۱۹۶۸ نصیبش کرد. مهمترین دستاورد سینمایی او، کسب جایزهٔ بهترین کارگردانی جشنوارهٔ فیلم کن در سال ۱۹۸۲ برای درام حماسی و ماجراجویانهٔ فیتزکارالدو بود. او در سال ۱۹۷۵ نیز به خاطر فیلم معمای کاسپار هاوزر برندهٔ جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران از جشنوارهٔ کن شده بود.
آخرین ساختهٔ او به نام «پسرم، پسرم، چه کردهای» در سال ۲۰۰۹ در شصت و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ هرتسوگ فیلم ونیز مورد توجه و ستایش بسیار قرار گرفت.[۲]
او تاکنون افزون بر ساخت فیلمهای مستند، کوتاه و بلند سینمایی، بیش از ۲۰ فیلم کوتاه و مستند برای تلویزیون نیز ساخته است. او در طول چند دهه فعالیت هنری خود، جوایز زیادی را از جشنوارههای سینمایی آلمان، فرانسه، آمریکا، استرالیا، کانادا، هلند و … به دست آورده است.
هرتسوگ در ژوئن ۲۰۲۲ نخستین رمانش به نام جهان تاریکروشن (به انگلیسی: The Twilight World) را منتشر کرد. این رمان در واقع روایتی داستانی از زندگی هیرو اونودا بود. اونودا ستوان دوم ژاپنی بود که در واحد اطلاعات ارتش امپراتوری ژاپن کار میکرد. اونودا در اواخر جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۴ برای مأموریت جاسوسی از نیروهای آمریکایی، به فیلیپین فرستاده شد و مسئولیت حفظ و مراقبت از یک جزیره «تا زمانی که مافوقش به او رسماً فرمان بدهد» به او سپرده شد. به این ترتیب او علیرغم پایان جنگ، تا ۳۰ سال با پنهان شدن در جنگل کار خود را ادامه داد و تلاش افراد و نیروهای مختلف برای این که به او بقبولانند جنگ پایان یافته و میتواند پستش را ترک کند، ناموفق باقی ماند. اونودا سرانجام در مارس سال ۱۹۷۴ پس از ملاقات با افسر فرماندهٔ سابق خود، از مخفیگاهش خارج شد و به ژاپن بازگشت.
این کتاب تنها با گذشت چند ماه از انتشار آن به انگلیسی توسط نشر کراسه با ترجمهٔ ابراهیم عامل محرابی به فارسی منتشر شد.
ورنر هرتسوگ اشتیپتیچ در ۵ سپتامبر ۱۹۴۲ در مونیخ دیده به جهان گشود. مادرش کروات تبار بود و پدر نژادی آلمانی داشت. کودکی ورنر در روستایی کوهستانی نزدیک مرز اتریش سپری شد. در ۱۴ سالگی به قصد رفتن به آلبانی، ایالت باواریا را ترک کرد و با پای پیاده بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر را طی کرد.[۳] او خود این سفر را یکی از دلایل فیلمساز شدنش میداند.[۴]
فیلمشناسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]
کارگردانی فیلم بلند سینمایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]- نشانههای زندگی (۱۹۶۸)
- حتی کوتولهها در آغاز کوچک بودند (۱۹۷۰)
- سراب (۱۹۷۱)
- آگیره، خشم پروردگار (۱۹۷۲)
- معمای کاسپار هاوزر (۱۹۷۴)
- قلب شیشهای (۱۹۷۶)
- اشتروشک (۱۹۷۷)
- نوسفراتوی خونآشام (۱۹۷۹)
- ویتسک (۱۹۷۹)
- فیتزکارالدو (۱۹۸۲)
- جایی که مورچههای سبز خواب میبینند (۱۹۸۴)
- کبرا ورده (۱۹۸۷)
- فریاد سنگ (۱۹۹۱)
- شکستناپذیر (۲۰۰۱)
- آبی وحشی دوردست (۲۰۰۵)
- سپیدهدم رهایی (۲۰۰۷)
- بزرگ (۲۰۰۸)
- ستوان بد: بندر نیواورلئان (۲۰۰۹)
- پسرم، پسرم، چه کردهای؟ (۲۰۰۹)
- ملکه صحرا (۲۰۱۵)
- نمک و آتش (۲۰۱۶)
- خانواده رمانتیک (۲۰۱۹)
کارگردانی فیلم کوتاه
[ویرایش | اشتراکگذاری]- هرکول (۱۹۶۲)
- بازی در شن (۱۹۶۴)
- دفاع جانانه از دژ دوچکروز (۱۹۶۶)
- آخرین واژگان (۱۹۶۸)
- آمادهباش در برابر متعصبان (۱۹۶۹)
- کسی با من بازی نخواهد کرد (۱۹۷۶)
- فرانسویها از نگاه … (۱۹۸۸)
کارگردانی مستند
[ویرایش | اشتراکگذاری]- پزشکان پروازی شرق آفریقا (۱۹۶۹)
- آینده معلول (۱۹۷۱)
- سرزمین سکوت و ظلمت (۱۹۷۱)
- سراب (۱۹۷۱)
- سرخوشی بزرگ اشتاینر نجار (۱۹۷۴)
- یک موش خرما دوست دارد چهقدر چوب بتراشد (۱۹۷۶)
- موعظه هویی (۱۹۸۱)
- مرد خشمگین خدا (۱۹۸۱)
- ترانه سرباز کوچک (۱۹۸۴)
- تاریکی درخشان کوهستان (۱۹۸۵)
- شبانان خورشید (۱۹۸۹)
- پژواکهایی از یک امپراتوری تاریک (۱۹۹۰)
- جاگ ماندیر (۱۹۹۱)
- درسهای تاریکی (۱۹۹۲)
- ناقوسهایی از ژرفا (۱۹۹۳)
- دگرگونی کلمه در موسیقی (۱۹۹۴)
- جزوالدو: مرگ برای پنج آوا (۱۹۹۵)
- دیتر کوچک به پرواز احتیاج دارد (۱۹۹۷)
- بالهای امید (۱۹۹۸)
- بهترین دوست من (۱۹۹۹)
- چرخ زمان (۲۰۰۳)
- الماس سفید (۲۰۰۴)
- مرد خرس قهوهای (۲۰۰۵)
- ملاقاتهایی در انتهای جهان (۲۰۰۷)
- غار رؤیاهای فراموششده (۲۰۱۰)
- مردمان شادمان: یک سال در تایگا (۲۰۱۰)
- ببین، خیالاندیشی جهان به هم متصل را (۲۰۱۶)
- در ژرفای دوزخ (۲۰۱۶)
- تئاتر اندیشه (۲۰۲۲)
کارگردانی مستند کوتاه
[ویرایش | اشتراکگذاری]- لا سوفریر (۱۹۷۷)
- تصویر ورنر هرتسوگ (۱۹۸۶)
- زیارت (۲۰۰۱)
- دههزار سال بزرگتر (۲۰۰۲)
- بوهمی (۲۰۰۹)
مجموعه تلویزیونی
[ویرایش | اشتراکگذاری]- در بند اعدام (۲۰۱۳–۲۰۱۲)
بازیگری در سینما
[ویرایش | اشتراکگذاری]- چه رویاهایی که میآیند (۱۹۹۸)
- جولین کلهخر (۱۹۹۹)
- حادثه در لخنس (۲۰۰۴)
- بزرگ (۲۰۰۸)
- جک ریچر (۲۰۱۲)
- پنگوئنهای ماداگاسکار (۲۰۱۴)
- اوریون و تاریکی (۲۰۲۴)
بازیگری در تلویزیون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- سیمپسونها (۲۰۱۱٬۲۰۱۹٬۲۰۲۰٬۲۰۲۱)
- بابای آمریکایی! (۲۰۱۲)
- پارکها و تفریحات (۲۰۱۵)
- ریک و مورتی (۲۰۱۵)
- مندلورین (۲۰۱۹)
کتابشناسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]- جهان تاریکروشن (۲۰۲۲)، به فارسی: ابراهیم عامل محرابی، نشر کراسه، اسفند ۱۴۰۱
پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ «هر تسوگ تکرویی بزرگ در سینمای آلمان (نگاهی به آثار ورنر هرتسوگ فیلمساز سرشناس آلمان به بهانه حضور در». پرتال جامع علوم انسانی. دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۶-۱۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «به مناسبت ۶۸ سالگی «ورنر هرتزوگ»». ایسنا. دریافتشده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)[پیوند مرده] - ↑ «هرتسوگ؛ آزاد برای دیوانگی». مجله ادبستان فرهنگ و هنر، شماره ۲۹. اردیبهشت ۱۳۷۱.
{{cite web}}: پارامتر|تاریخ بازیابی=نیاز به وارد کردن|پیوند=دارد (کمک); پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ تام بیسل (اردیبهشت ۱۳۸۷). «سرابهای ورنر هرتسوگ». ترجمهٔ هادی همامی. مجله گلستانه شماره ۸۸.
{{cite web}}: پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| نهادهای پژوهش هنری | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| پایگاههای دادهٔ علمی | |
| سایر | |
- ورنر هرتسوگ
- آلمانیهای کرواتتبار
- اتریشیتبارهای اهل آلمان
- اعضای هیئت علمی دانشگاه هایدلبرگ
- افراد آمریکایی آلمانیتبار
- افراد زنده
- اهالی لس آنجلس
- اهالی مونیخ
- بازیگران مرد اهل لس آنجلس، کالیفرنیا
- بازیگران مرد اهل مونیخ
- بازیگران مرد دور از وطن اهل آلمان در ایالات متحده آمریکا
- بازیگران مرد فیلم اهل آلمان
- برندگان جایزه آلفرد پی. اسلون
- برندگان جایزه انجمن کارگردانان آمریکا
- برندگان جشنواره فیلم کن برای بهترین کارگردانی
- بیخدایان اهل آلمان
- تهیهکنندگان فیلم اهل آلمان
- تهیهکنندگان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- دور از وطنهای اهل آلمان در ایالات متحده آمریکا
- دور از وطنهای اهل آلمان در بریتانیا
- زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
- فیلمسازان مستند اهل آلمان
- فیلمنامهنویسان اهل آلمان
- فیلمنامهنویسان اهل ایالات متحده آمریکا
- فیلمنامهنویسان مرد
- فیلمها به کارگردانی ورنر هرتسوگ
- کاتولیکهای رومی سابق
- کارگردانان اپرای اهل آلمان
- کارگردانان فیلم آلمانیزبان
- کارگردانان فیلم انگلیسیزبان
- کارگردانان فیلم اهل آلمان
- کارگردانان فیلم مستند اهل آلمان
- کارگردانان فیلمهای کوهنوردی
- نجاتیافتگان از تیراندازی
- نویسندگان مرد اهل آلمان