ژاک اودیار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژاک اودیار
Jacques Audiard.jpg
اودیار در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹
زاده ۳۰ آوریل ۱۹۵۲(۱۹۵۲-04-۳۰) ‏(۶۳ سال)
پاریس، فرانسه
ملیت فرانسوی
زمینه فعالیت کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت ۱۹۷۴ تا اکنون
والدین میشل اودیار، مری کریستین گیبه
صفحه در وب‌گاه IMDb
جشنواره کن
نخل طلایی ۲۰۱۵[۱]
جایزه‌های دیگر
جایزه سزار بهترین کارگردانی سال ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰


ژاک اودیار (به فرانسوی: Jacques Audiard) (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۵۲) کارگردان فرانسوی و فرزند میشل اودیار، فیلم‌نامه‌نویس و کاگردان برجسته است. او که به عنوان برترین کارگردان مؤلف در بین سینماگران فعلی سینمای فرانسه شناخته می‌شود، با فیلم یک پیامبر به اوج شهرت رسید.[۲][۳] او تاکنون دو بار برنده جایزه‌های سزار بهترین کارگردان و بفتای بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان برای فیلم‌های ضربان قلب من متوقف شده است (۲۰۰۵) و یک پیامبر (۲۰۰۹) شده‌است. او همچنین موفق شد در سال ۲۰۰۹ جایزه بزرگ (گرندپریکس) جشنواره فیلم کن را به‌دست‌آورد.

وی هم‌چنین توانست نخل طلای جشنواره کن ۲۰۱۵ را برای فیلم دیپان از آن خود کند.[۴]

زندگی و حرفه[ویرایش]

اودیار در ۳۰ آوریل سال ۱۹۵۲ در پاریس به دنیا آمد. پدرش میشل اودیار کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس بود. ژاک در ابتدا در انتخاب و ادامه راه و شغل پدر مقاومت کرد و علاقمند بود که استاد دانشگاه شود. او برای تحصیل در رشته ادبیات به دانشگاه سوربن رفت ولی درس خود را ناتمام رها کرد. ورود او به دنیای فیلم و سینما با دستیاری تدوین چندین فیلم در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی رقم خورد. از جمله این کارها می‌توان به دستیاری تدوین فیلم مستأجر اثر رومن پولانسکی اشاره کرد.

او از اوایل دهه ۱۹۸۰ شروع به نوشتن فیلمنامه کرد. اودیار در سال ۱۹۹۴، نخستین فیلم خود را با نام ببیند که چطور فرو می‌افتند کارگردانی کرد که جایزه سزار بهترین فیلم اول را نصیبش کرد. او در سال ۱۹۹۶ کمدی درام قهرمان خودساخته را ساخت که برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه جشنواره فیلم کن شد.[۵] این فیلم داستان مرد فروشنده‌ای را به تصویرکشیده بود که پس از پایان جنگ جهانی دوم، با جعل یک هویت جدید خود را به عنوان قهرمان مقاومت فرانسه معرفی کرده بود.

ژاک اودیار در سال ۲۰۰۵ فیلم ضربان قلب من متوقف شده است را ساخت، این فیلم که بازسازی فیلم انگشت‌ها (۱۹۷۸) اثر کارگردان آمریکایی جیمز توبک بود توانست موفقیت و جوایز زیادی را از آن اودیار کند.[۶]

او با فیلم بعدی خود یعنی یک پیامبر نیز توانست موفقیت‌های زیادی کسب کند. این فیلم سومین فیلمی است که در طول تاریخ جشنواره سزار بیشترین تعداد جایزه را به خود اختصاص داده است. این فیلم نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی نیز شد که در رقابت با فیلم آرژانتینی راز در چشمان‌شان موفق به دریافت این جایزه نشد.

زندگی شخصی[ویرایش]

ژاک اودیار با ماریون ورنو کارگردان و فیلمنامه‌نویس فرانسوی ازدواج کرد و از این رابطه دارای ۲ فرزند دختر و ۱ پسراست. این ازدواج بعدها به طلاق منجر شد.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

ژاک اودیار و ماریون کوتیار در کن ۲۰۱۲

کارگردان[ویرایش]

نویسنده[ویرایش]

  • با عشق... تا دوشنبه (۱۹۷۴)
  • حرفه‌ای (۱۹۸۱)
  • پیاده‌روی مرگبار (۱۹۸۳)
  • ساکسو (۱۹۸۷)
  • کشتار (۱۹۸۷)
  • مرگ مکرر (۱۹۸۸)
  • باکستر (۱۹۸۹)
  • استرالیا (۱۹۸۹)
  • انستیتو زیبایی ونوس (۱۹۹۹)

جایزه‌ها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «نخل طلای کن به فیلمی از ژاک اودیار رسید». 
  2. «پر خواهان‌ترین فیلمسازان فرانسه به روایت روزنامه فیگارو»(فارسی)‎. سینمای ما، ۱۶ فروردین ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ خرداد ۱۳۹۱. 
  3. «کن ۶۵؛ زنگار و استخوان / ساخته ژاک اودیار»(فارسی)‎. همشهری آنلاین، ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ خرداد ۱۳۹۱. 
  4. «اهدای نخل طلا به «ژاک اودیار» برای فیلم «دیپان»»(فارسی)‎. رادیو فرانسه. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۵. 
  5. «ژاک اودیار سینماگر فرانسوی و یسری نصراله سینماگر مصری در اولین روز رقابت‌ها درجشنواره سینمایی کن»(فارسی)‎. رادیوفرانسه فارسی، ۱۷ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ مه ۲۰۱۲. 
  6. «گفت و گوی جیمز توباک با ژاک اودیار». مجله هفت شماره ۳۵. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]