دانیل دی-لوئیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دانیل دی-لوئیس
Daniel Day-Lewis 2007.jpg
دانیل دی-لوئیس در نیویورک، ۲۰۰۷
نام اصلی دانیل مایکل بلیک دی-لوئیس
تولد ۲۹ آوریل ۱۹۵۷(۱۹۵۷-04-۲۹) ‏(۵۶ سال)
لندن، بریتانیا
ملیت بریتانیایی-ایرلندی
سال‌های فعالیت ۱۹۷۱ تا کنون
همسر(ها) ربکا میلر
صفحه در وب‌گاه IMDb

دانیل مایکل بلیک دی-لوئیس (به انگلیسی: Daniel Michael Blake Day-Lewis) ‏ (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۵۷) بازیگر بریتانیایی و تنها بازیگر برندهٔ سه جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای نقش‌های «دانیل پلین‌ویو*»[۱] در فیلم خون به پا خواهد شد، «کریستی براون*»[۲] در فیلم پای چپ من و «آبراهام لینکلن» در فیلم لینکلن است.

او به عنوان یکی از گزیده‌کارترین بازیگران صنعت فیلم‌سازی شناخته می‌شود، به طوری در ۱۰ سال گذشته تنها در ۴ فیلم به ایفای نقش پرداخته‌است. او از سبک متد اکتینگ در بازیگری پیروی می‌کند و به تحقیق درباره نقش‌های خودش مشهور است. معمولاً در طول دورهٔ فیلمبرداری، او به طور کامل در نقش خود باقی می‌ماند.

دی-لوئیس در مدرسه تئاتر «بریستول الدویک*»[۳] تحصیل کرده‌است.

او از سال ۱۹۹۳ تبعه ایرلند است و در حال حاضر در ایرلند زندگی می‌کند. دی- لوییس پس از بازی در «مشت‌زن» در ۱۹۹۷ برای پنج سال از دنیای بازیگری و کلاً از انظار عمومی فاصله گرفت. او که مجذوب کفاشی شده بود به فلورانس در ایتالیا رفت و آن‌طور که گفته می‌شود زیر نظر استفانو بمر کفاش معروف ایتالیایی آموزش دید.

درباره اینکه دی- لوییس در این چند سال دقیقاً کجا بود و چه کار کرد اطلاعات زیادی در دست نیست. خود او هم هیچ‌وقت حاضر نشد در مورد این دوره زندگی خود بحث کند.

در نهایت دی- لوییس پس از پنج سال با «دار و دسته نیویورکی» ساخته مارتین اسکورسیزی بار دیگر به سینما بازگشت و برای این فیلم بار دیگر نامزد اسکار شد. دی‌لوئیس پس از اولین اسکار خود در سال ۱۹۸۹ برای فیلم پای چپ من، دومین اسکارش را در سال ۲۰۰۷ و برای بازی در فیلم خون به پا خواهد شد دریافت کرد. وی در سال ۲۰۱۳ برای بازی در فیلم لینکلن برای سومین بار برنده اسکار شد[۴].این بازیگر بزرگ بریتانیایی تنها بازیگر در تاریخ سینماست که موفق به کسب سه جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد شده است.


فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال نام فیلم نقش کارگردان توضیحات
۱۹۷۱ یکشنبه، یکشنبهٔ لعنتی کودکی واندال جان شله زینگر
۱۹۸۲ گاندی کالین ریچارد آتنبارو
۱۹۸۴ کشتی بونتی جان فریر راجر دانلدسون
۱۹۸۵ لباس شویی زیبای من جانی استفان فریرز
اتاقی با یک چشم‌انداز سسیل وایز جیمز ایوری
۱۹۸۶ نانائو مکس کانی تمپلمن
۱۹۸۸ سبکی تحمل‌ناپذیر هستی توماس فیلیپ کافمن
ستاره‌ها و نوارها (پرچم ایالات متحده) هندرسون دورس پت اکانر
۱۹۸۹ همیشه خندان، نیوجرسی دکتر فرگوس اکانل کارلوس سورین
پای چپ من: داستان کریستی براون کریستی براون جیم شرایدن برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۹۲ آخرین موهیکان (فیلم) هاوک آی مایکل مان
۱۹۹۳ عصر معصومیت نیولند آرچر مارتین اسکورسیزی
به نام پدر جری کانلون جیم شرایدن نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۹۶ بوتهٔ آزمایش جان پراکتر نیکولاس هیتنر
۱۹۹۷ مشت زن دنی فلین جیم شرایدن
۲۰۰۲ دار و دسته‌های نیویورکی ویلیام کاتینگ قصاب مارتین اسکورسیزی نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
۲۰۰۵ تصنیف از جک و رز جک اسلاوین ربکا میلر
۲۰۰۷ خون به پا خواهد شد دانیل پلین‌ویو پل توماس اندرسون برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
۲۰۰۹ ناین گویدو کونتینی راب مارشال
۲۰۱۲ لینکلن (فیلم) آبراهام لینکلن استیون اسپیلبرگ برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد

پانویس[ویرایش]

  1. Daniel Plainview
  2. Christy Brown
  3. Bristol Old Vic Theatre School
  4. “The Nominees”. oscar.go.com. Retrieved 26 feb. 2013. 

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Daniel Day-Lewis»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸).