پرش به محتوا

گرگ وال استریت (فیلم ۲۰۱۳)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گرگ وال استریت
پوستر انتشار سینمایی
کارگردانمارتین اسکورسیزی
تهیه‌کننده
فیلمنامه‌نویسترنس وینتر
بر پایهگرگ وال استریت
اثر جردن بلفورت
بازیگران
فیلم‌برداررودریگو پریتو
تدوین‌گرتلما شونمیکر
شرکت‌های
تولید
توزیع‌کنندهپارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-12-۱۷) (تئاتر زیگفلد)
  • ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۱۲-۲۵) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۸۰ دقیقه[۱]
کشورایالات متحده
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۰۰ میلیون دلار[۲]
فروش گیشه۴۰۶٫۹ میلیون دلار[۲]

گرگ وال استریت (انگلیسی: The Wolf of Wall Street) یک فیلم آمریکایی در ژانر کمدی سیاه و زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی مارتین اسکورسیزی است که در ۲۰۱۳ منتشر شد. نویسندگی این فیلم بر عهدهٔ ترنس وینتر بوده که فیلم‌نامه‌اش را بر پایهٔ کتاب شرح حال ۲۰۰۷ به همین نام از جردن بلفورت نوشته‌است. این فیلم دیدگاه بلفورت در مورد پیشهٔ خود به‌عنوان یک کارگزار بازار سهام در شهر نیویورک را بازگو می‌کند و چگونگی فساد و کلاه‌برداری گستردهٔ شرکت استراتون اوکمونت در وال استریت و در نهایت سقوط او را به تصویر می‌کشد. لئوناردو دی‌کاپریو که یکی از تهیه‌کنندگان فیلم است، نقش بلفورت را ایفا می‌کند. جونا هیل، مارگو رابی، متیو مک‌کانهی، کایل چندلر، راب راینر، جان فاورو، ژان دوژاردن و جان برنثال از دیگر بازیگران فیلم هستند.

گرگ وال استریت نخستین بار در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ در نیویورک سیتی به نمایش درآمد و در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳ از طریق پارامونت پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این نخستین فیلم بلند آمریکایی بود که به‌طور انحصاری از طریق توزیع دیجیتال منتشر شد.[۳] این فیلم از لحاظ تجاری با موفقیت همراه بود و در طول اکران خود ۳۹۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت و به پرفروش‌ترین فیلم اسکورسیزی تبدیل شد.[۴] این فیلم بر سر نمایش مبهم و اخلاقی خود از وقایع، عدم دلسوزی با قربانیان، محتوای جنسی صریح، دشنام‌گویی شدید، به تصویر کشیدن مواد مخدر و استفاده از حیوانات در حین ساخت جنجال برانگیخت. در این فیلم بیش از هر فیلم دیگری از واژه‌های فحاشی استفاده شده و به همین دلیل نامش در رکوردهای جهانی گینس ثبت شده‌است.[۵]

این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و با چندین انتقادات اخلاقی نیز روبه‌رو بود.[۶] این فیلم نامزد چندین جایزه از جمله پنج جایزه در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار شد: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه اقتباسی، بهترین بازیگر نقش اول مرد (برای دی‌کاپریو) و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (برای هیل).[۷] دی کاپریو در هفتاد و یکمین مراسم گلدن گلوب برنده جایزهٔ بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی شد و فیلم نیز در همان مراسم نامرد دریافت جایزهٔ بهترین فیلم موزیکال یا کمدی شده بود.[۸][۹]

داستان

[ویرایش]

در سال ۱۹۸۷، جردن بلفورت ۲۵ ساله، به عنوان یک کارگزار سهام در وال استریت برای شرکت ال.اف. روتشیلد زیر نظر مارک هانا مشغول به کار می‌شود. او به سرعت جذب فرهنگ پرهیجان و پر از مواد مخدر کارگزاران بورس شده و تحت تأثیر دیدگاه هانا قرار می‌گیرد که تنها هدف یک کارگزار، کسب پول برای خودش است. جوردن پس از سقوط بازار سهام در روز دوشنبه سیاه — که بزرگ‌ترین افت یک روزه بازار سهام از زمان بحران ۱۹۲۹ است — کارش را از دست می‌دهد و در یک شرکت کارگزاری پرریسک به نام Investor's Center در لانگ آیلند مشغول می‌شود، جایی که روی سهام‌های ارزان قیمت و کم‌ارزش تمرکز دارد. با روش فروش پرزور و کمیسیون‌های بالا، او ثروتی کوچک به دست می‌آورد.

جوردن با همسایه‌اش، دانی آزوف دوست می‌شود و این دو، شرکت کارگزاری خود را به سبک همان “boiler room” راه‌اندازی می‌کنند. آن‌ها دوستان کودکی جوردن شامل رابی فاینبرگ، آلدن کوپفربرگ، نیکی کوسکوف، چستر مینگ و توبی ولچ را به همراه فروشنده مواد محلی، برد بونیک، جذب می‌کنند؛ همه این افراد توسط جوردن در فنون فروش پرزور آموزش می‌بینند و شرکت را در یک تعمیرگاه خودرو متروکه راه‌اندازی می‌کنند. روش‌ها و مهارت‌های فروش جوردن نقش اصلی را در موفقیت طرح کلاهبرداری بالا ببر و بفروش ایفا می‌کند؛ در این طرح با ارائه اطلاعات گمراه‌کننده و مثبت، قیمت سهام را بالا می‌برند تا بتوانند آن را به قیمت مصنوعی بالایی بفروشند. وقتی سهام‌داران سودجو سهام خود را می‌فروشند، قیمت سقوط می‌کند و خریداران ناآگاه با سهامی مواجه می‌شوند که ناگهان ارزشش بسیار کمتر از مبلغ پرداختی‌شان است. برای مخفی کردن این حقه، جوردن در سال ۱۹۸۹ نام شرکت را به استراتون اوکمونت تغییر می‌دهد تا ظاهری معتبرتر به آن ببخشد.

به زودی شرکت بسیار موفق می‌شود و از تعمیرگاه به دفتر بزرگ‌تری نقل مکان می‌کند. گزارشی در مجله فوربز که جوردن را با عنوان «گرگ وال استریت» معرفی می‌کند — «نوعی رابین هود وارونه که از ثروتمندان می‌گیرد و به خودش و گروه شادی‌بخش کارگزارانش می‌دهد» — در ابتدا جوردن را خشمگین می‌کند، اما همین گزارش باعث می‌شود صدها جوان جاه‌طلب و سرمایه‌گذار مشتاق به شرکت بپیوندند و آن‌ها به دفاتر بزرگ‌تری نقل مکان کنند.

در همین حال، جوردن بسیار موفق می‌شود و به زندگی پرزرق و برق و بی‌قاعده‌ای با زنان و مواد مخدر می‌لغزد. او رابطه‌ای عاشقانه با طراح لباس زیر نائومی لاپالیا برقرار می‌کند؛ وقتی همسرش ترزا از این ماجرا مطلع می‌شود، جوردن با او طلاق می‌گیرد و در سال ۱۹۹۱ با نائومی ازدواج می‌کند. در همین حین، کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا و اف‌بی‌آی تحقیقات خود را دربارهٔ استراتون اوکمونت آغاز می‌کنند.

در سال ۱۹۹۳، جوردن به‌طور غیرقانونی در عرض سه ساعت ۲۲ میلیون دلار کسب می‌کند، پس از اینکه عرضه اولیه سهام شرکت استیو مادن را به دست می‌آورد؛ شرکتی که توسط دوست کودکی دانی و طراح کفش زنانه، استیو مدن، تأسیس شده است. این اتفاق توجه بیشتر اف‌بی‌آی را به جوردن و شرکتش جلب می‌کند. جوردن تلاش می‌کند تا به مأمور دنهم رشوه بدهد اما موفق نمی‌شود و در پی جایی امن برای پول‌ها می‌گردد. او حساب بانکی در سوئیس به نام عمه نائومی، اما، که تبعه بریتانیا است و در حوزه دسترسی مستقیم مراجع آمریکایی نیست، باز می‌کند. او از همسر سوئیسی-اسلوونیایی برد، شانتال، و خانواده‌اش که پاسپورت اروپایی دارند، برای قاچاق پول به سوئیس استفاده می‌کند.

دانی و برد در هنگام تبادل پول در جمع با هم بحث داغی پیدا می‌کنند که منجر به دستگیری برد و فرار دانی می‌شود. دانی به جوردن خبر می‌دهد که مقداری متاکوالون پیدا کرده‌اند که جوردن آن را «جام مقدس» مواد مخدر می‌نامد. آن‌ها قرص‌ها را در خانه جوردن مصرف می‌کنند، اما اثر نمی‌کند. تصور می‌کنند که قرص‌ها منقضی شده‌اند و بقیه را هم مصرف می‌کنند.

کارآگاه خصوصی جوردن، بو دیتل، با او تماس می‌گیرد و می‌گوید باید با تلفن عمومی حرف بزنند. جوردن به یک کلوب محلی می‌رود و با بو صحبت می‌کند، که خبر می‌دهد اف‌بی‌آی تلفن‌های او را شنود می‌کند. در حین مکالمه، اثر قرص‌ها شروع می‌شود و جوردن بسیار مست می‌شود و تلاش می‌کند با لامبورگینی کونتاش خود به خانه برسد. وقتی به خانه می‌رسد، دانی را در حال صحبت با تلفن می‌یابد و تقریباً با سیم تلفن او را خفه می‌کند. دانی هنگام خوردن گوشت دچار خفگی می‌شود؛ جوردن مقدار زیادی کوکائین مصرف می‌کند و با مانور هایملیش او را نجات می‌دهد. روز بعد پلیس می‌آید و خبر می‌دهد که ماشین جوردن تخریب شده است.

با نگرانی برای پسرش، پدر جوردن، مکس، به او توصیه می‌کند استراتون اوکمونت را ترک کند و مدتی مخفی شود، در حالی که وکیل جوردن در حال مذاکره برای گرفتن تخفیف در مجازات اوست. هنگام سخنرانی خداحافظی، جوردن نمی‌تواند کنار بکشد و تصمیم می‌گیرد بماند، که این تصمیم باعث خوشحالی دوستان و کارمندانش و خشم پدرش می‌شود.

در سال ۱۹۹۶، جوردن، دانی و همسرانشان در یک سفر با قایق به ایتالیا هستند که خبر می‌رسد اما بر اثر حمله قلبی فوت کرده است. جوردن که نگران پول‌های حساب سوئیسی به نام اوست، اعلام می‌کند قصد دارند به سوئیس بروند تا امضای او را جعل کنند و حساب را حفظ کنند، سپس به لندن برای مراسم خاکسپاری بروند. برای دور زدن گشت مرزی، جوردن به کاپیتان قایق می‌گوید به سمت موناکو برود اما قایقشان در طوفان واژگون می‌شود. پس از نجات، هواپیمایی که قرار بود آن‌ها را به ژنو ببرد، به دلیل برخورد مرغ دریایی با موتور از کار می‌افتد؛ جوردن این را نشانه‌ای از خدا می‌داند تا با اعتیادش مقابله کند و تلاش می‌کند پاک شود.

در سال ۱۹۹۸، سورل و کوسکوف به جرم غیرمرتبطی دستگیر می‌شوند و سورل به عنوان بخشی از توافق با دادگاه، اطلاعاتی علیه جوردن به اف‌بی‌آی می‌دهد. چون شواهد علیه او بسیار زیاد است، جوردن قبول می‌کند برای کاهش مجازاتش علیه همکارانش شهادت دهد. نائومی که می‌خواهد طلاق بگیرد و حضانت کامل فرزندانشان را بگیرد، پس از آخرین رابطه جنسی با جوردن، خبر جدایی را می‌دهد. جوردن در خشم ناشی از کوکائین به نائومی ضربه می‌زند و تلاش می‌کند با دخترشان فرار کند اما در مسیر پارکینگ تصادف می‌کند.

بعداً جوردن با تجهیزات شنود به محل کار می‌رود و یادداشتی به دانی می‌دهد تا او را هشدار دهد. اما این یادداشت توسط اف‌بی‌آی پیدا شده و آن‌ها جوردن را دستگیر می‌کنند و استراتون اوکمونت را تعطیل می‌کنند. با وجود نقض توافق، جوردن به خاطر شهادتش به ۳۶ ماه زندان با امنیت کم محکوم می‌شود و پس از ۲۲ ماه آزاد می‌گردد. بعد از آزادی، جوردن به برگزاری سمینارهای آموزشی فروش روی می‌آورد و از همان روش‌هایی استفاده می‌کند که در شرکت سابقش آموزش داده بود.

بازیگران

[ویرایش]

افتخارات

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "The Wolf of Wall Street (18)". هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا. December 12, 2013. Archived from the original on October 17, 2014. Retrieved October 17, 2014.
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ "The Wolf of Wall Street (2013)". Box Office Mojo. IMDb. Archived from the original on March 23, 2021. Retrieved March 13, 2023.
  3. ↑ "The Triumph of Digital Will Be the Death of Many Movies - History". The New Republic. newrepublic.com. September 12, 2014. Retrieved 2021-06-22.
  4. ↑ "2013 Yearly Box Office Results". باکس آفیس موجو. Archived from the original on December 5, 2015. Retrieved October 4, 2017.
  5. ↑ Thorne, Dan (January 16, 2014). "How The Wolf of Wall Street broke movie swearing record". Guinness World Records. Archived from the original on August 21, 2019. Retrieved August 21, 2019.
  6. ↑ "The Wolf of Wall Street (2013)". Rotten Tomatoes. Fandango Media. Archived from the original on August 23, 2019. Retrieved March 23, 2021.
  7. ↑ "2014 Oscar Nominees". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. January 16, 2014. Archived from the original on October 14, 2014. Retrieved January 16, 2014.
  8. ↑ "Golden Globes Nominations: The Full List". Variety. Penske Media Corporation. January 11, 2014. Archived from the original on March 29, 2014. Retrieved March 10, 2014.
  9. ↑ "Golden Globe Awards Winners". Variety. Penske Media Corporation. January 12, 2014. Archived from the original on March 20, 2014. Retrieved March 10, 2014.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گرگ وال استریت (فیلم ۲۰۱۳) موجود است.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=گرگ_وال_استریت_(فیلم_۲۰۱۳)&oldid=43032695»