جین سیمونز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جین سیمونز
Studio publicity Jean Simmons.jpg
تصویری استودیویی از جین سیمونز، ۱۹۵۵
زمینه فعالیت سینما
تولد ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۲۹(۱۹۲۹-01-۳۱)
لندن، انگلستان
والدین چارلز سیمونز
وینیفرِد لاولَند سیمونز
مرگ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی (۸۰ سال)
سنتا مونیکا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت بریتانیایی-آمریکایی
پیشه هنرپیشه
سال‌های فعالیت ۱۹۴۴–۲۰۰۹
همسر(ها) استوارت گرانجر (۱۹۵۰–۶۰; طلاق); ۱ فرزند
ریچارد بروکس (۱۹۶۰–۱۹۸۰؛ طلاق)؛ ۱ فرزند
فرزندان تریسی گرانجر (زادهٔ ۱۹۵۶)
کیت بروکس (زادهٔ ۱۹۶۱)

جین سیمونز (به انگلیسی: Jean Simmons) هنرپیشه بریتانیایی-آمریکایی مشهور سینمای هالیوود بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

در ۳۱ ژانویه ۱۹۲۹ در شهر لندن در انگلستان به دنیا آمد. وی در اوایل ۱۹۵۰ به دنبال قراردادی با هاوارد هیوز از بریتانیا به هالیوود مهاجرت کرد.

اوایل ۱۹۵۰ با بازی در فیلم آرزوی‌های بزرگ ساخته دیوید لین صاحب اعتبار ویژه شد. بعدها در فیلم هملت در کنار لارنس اولیویه نقش اوفلیا را عهده‌دار شد. سیمونز در فیلم بعدی خود بنام مردان و عروسک‌ها در کنار مارلون براندو بسیار خوش درخشید. در سال ۱۹۶۰ در فیلم اسپارتاکوس ساخته استنلی کوبریک و در کنار کرک داگلاس هنر نمایی کرد فیلمی که برنده چهار جایزه اسکار شد و در نزد منتقدان جزو ماندگارترین آثار حماسی محسوب می‌شود. وی برای بازی در فیلم هملت نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. از مهم‌ترین فیلم‌های وی می‌توان به طلاق به سبک آمریکایی و المر گنتری و آخرین فیلم وی سایه‌هایی در خورشید اشاره کرد. سیمونز در اواخر ۱۹۷۰ کمتر بر پرده سینما حاضر شد و فعالیت خود را به تئاتر و تلویزیون معطوف کرد.[۱]

زندگی شخصی[ویرایش]

جین سیمونز دوبار ازدواج کرد و جدا شد. او در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۰ با استوارت گرانجر در آریزونا ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۶، او و گرنگر شهروند آمریکا شدند.[۲] آن‌ها در سال ۱۹۶۰ از هم جدا شدند.[۳]

در ۱ نوامبر ۱۹۶۰، او با ریچارد بروکز کارگردان ازدواج کرد و در سال ۱۹۷۷ جدا شدند. اگرچه هر دو مرد به‌طور قابل توجهی از سیمونز بزرگ‌تر بودند، او انکار کرد که در همسرشان به دنبال وجهه پدرمانندی بوده‌است. پدرش وقتی او تنها ۱۶ ساله بود، درگذشت ولی او گفت "شوهرانم اصلاً شبیه پدرم نبودند. پدرم یک مرد ملایم و مهربان بود. همسرانم شلوغ تر و مستبدتر بودند… این اصلاً به سن ربطی ندارد… این به تلالو و شوخ‌طبعی مربوط است.[۴]

در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۴ در کپنهاگ، او در حال بازی در فیلم صفحات زرد بود و دربارهٔ ازدواج‌هایش گفت:شاید ساده باشد، ولی شما می‌توانید دو ازدواج مرا اینطور خلاصه کنید که من وقتی می‌خواستم یک همسر باشم، جیمی (استوارت گرنگر) گفت: "من فقط می‌خواهم تو زیبا باشی." و وقتی می‌خواستم آشپزی کنم ریچارد گفت: "پخت‌وپز را فراموش کن. ما برای بازیگری آموزش دیده‌ایم -پس بازی کنیم!" بیشتر مردم فکر کردند در طول ازدواج اولم من درمانده‌ام. این ریچارد بروکز بود که فهمید این غلط است و کمکم کرد روی پای خودم بایستم. من شکایت کردم که می‌ترسم و او گفت که هیچ وقت از شکست نترس. هربار که صبح بیدار می‌شوی، به پیش می‌روی.

او دو دختر دارد؛ تریسی گرانجر و کیت بروکس که هرکدام از هر ازدواج او هستند.[۵] سیمونز در اواخر ۱۹۷۰ به به ایست کوست نقل مکان کرد صاحب خانه‌ای در نیومیلفورد شد. بعداً او به کالیفرنیا برگشت و در سنتا مونیکا ساکن شد و تا زمان مرگش همان‌جا بود.

درگذشت[ویرایش]

سیمونز در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۰ در خانه‌اش در اثر سرطان ریه درگذشت. مرگ او، نه روز قبل از تولد ۸۱ سالگی اش و در کنار خانواده اش اتفاق افتاد.[۶][۷]

جوایز[ویرایش]

بخشی از فیلم‌شناسی[ویرایش]


منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای انگلیسی
  2. The Stewart Grangers become citizens of US
  3. Jean Simmons files to divorce Stewart Granger, google.com; accessed 24 April 2014.
  4. Woman's Weekly, Christmas 1989
  5. Picture Show and TV Mirror, 2 July 1960, p. 7. Simmons says her daughter was named after Spencer Tracy in interview, but adds, "Jimmy (Stewart Granger) says he got the name from the role Katharine Hepburn played in The Philadelphia Story."
  6. "British-born Hollywood actress Jean Simmons dies at 80". BBC. 23 January 2010. Retrieved 23 January 2010.
  7. Jean Simmons obituary, The Telegraph; accessed 24 April 2014.

پیوند به بیرون[ویرایش]