لطفی زاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لطفي علی عسکرزاده
[[پرونده:
پرفسور لطفی زاده
|225px]]
متولد ۱۵ بهمن ۱۲۹۹
۴ فوریه ۱۹۲۱ (۹۴ ساله)
باکو، جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان
محل زندگی سانفرانسیسکو
تبار ایرانی
رشته فعالیت مهندسی برق، ریاضیات
محل کار دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
بنیان گذار پدید آورندهٔ منطق فازی
دلیل شهرت بنیانگذار ریاضیات فازی، مجموعه‌های فازی و منطق فازی
جوایز مدال افتخار انجمن مهندسان برق و الکترونیک (۱۹۹۵)

لطفي علی عسکرزاده (۱۲۹۹، باکو -)، مشهور به لطفی زاده یا لطفی ع زاده[۱] او بنیان‌گذار منطق فازی و استاد دانشگاه برکلی در کالیفرنیا است. در بخش یادکرد منابع اکثر متون فنی مربوط به منطق فازی نام او به صورت زاده ذکر می‌شود.

لطفی علي عسگرزاده از پدری ایرانی و مادری یهودی روس در باکو که آن زمان در جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان واقع در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود، متولد شد، در سال هاي پاياني جنگ جهانی دوّم به ايالات متحده مهاجرت کرده و مقیم آن کشور است.

تولد و تحصیل[ویرایش]

وی در ۱۵ بهمن ۱۲۹۹ خورشیدی (۴ فوریه ۱۹۲۱ میلادی) در شهر باکو در جمهوری آذربایجان متولد شد. پدرش روزنامه‌نگار و بازرگان، از اهالی اردبیل اعزام شده از طرف دولت ایران و مادرش فانیا کوریمان پزشک کودکان یهودی روس بود.[۲] لطفی تحصیلات ابتدائی خود را در همین شهر و بزبان روسی آغاز نمود. والدین لطفی در پی قحطی و نایابی ناشي از سیاست‌های تعاونی سازی دوران استالین، باکو را ترک کرده و به ایران و شهر تهران مهاجرت کردند. وی در تهران در دبیرستان البرز (به نام پیشین: مدرسه مسیونری پرسبیتری) و در دانشکده فنی دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد.

لطفی زاده در امتحانات دانشگاه تهران مقام دوم را کسب نمود در سال ۱۹۴۲ رشته مهندسی برق را در این دانشگاه با موفقیت به پایان رساند و در دوران جنگ دوم جهانی و اشغال ايران توسط متفقين به ایالات متحده مهاجرت نمود. در مؤسسه فناوری ماساچوست (ام. آی. تی) ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۴۶ درجه کارشناسی ارشد در مهندسی برق را دریافت نمود. به دلیل اقامت والدینش در نیویورک سیتی از دانشگاه کلمبیا تقاضای پذیرش کرد و در مقطع پی اچ دی با یک منصب تدریس پذیرفته شد. در سال ۱۹۴۹ فارغ التحصیل و سال بعد استادیار همان دانشگاه شد.

پژوهش تخصصی[ویرایش]

وی در دانشگاه کلمبیا با تدریس در زمینه «تئوری سیستم‌ها» کارش را آغاز کرد. سپس به تدریس در چند دانشگاه معتبر آمریکا پرداخت. در سال ۱۹۵۹ به برکلی رفت تا به تدریس الکتروتکنیک بپردازد. از سال ۱۹۶۳ ابتدا در رشته الکتروتکنیک و پس از آن در رشته علوم کامپیوتر کرسی استادی گرفت.

بازنشستگی[ویرایش]

پروفسور لطفی زاده به طور رسمی از سال ۱۹۹۱ بازنشسته شده‌است، وی مقیم سانفرانسیسکو است و در آنجا به پروفسور «زاده» مشهور است. پروفسور لطفی زاده به هنگام فراغت به سرگرمی محبوبش عکاسی می‌پردازد. او عاشق عکاسی است و تاکنون شخصیت‌های معروفی همچون رؤسای جمهور آمریکا، ترومن و نیکسون، رو به دوربین وی لبخند زده‌اند.

سرگرمی دیگر پروفسور لطفی زاده های-فای است. او در اتاق نشیمن خود بیست و هشت بلندگوی حساس تعبیه نموده تا به موسیقی کلاسیک با کیفیت بالا گوش کند.

دیگر مشارکتها[ویرایش]

لطفی زاده همچنین در کنار جان راگاسیانی در ۱۹۵۲ به دلیل پیشگامی در توسعه تبدیل زد که در پردازش سیگنالهای گسسته مورد استفاده قرار می‌گیرد شناخته می‌شود. این روشها هم اکنون در پردازش سیگنالهای گسسته، کنترل دیجیتال، و دیگر سیستمهای گسسته در صنعت و پژوهش مورد استفاده است. این دو حرف زد را برای تبدیل زد به کار برده و رایج کردند.[۳][۴][۵]

پیشینه و افتخارات[ویرایش]

پروفسور لطفی زاده دارای بیست و پنج دکترای افتخاری از دانشگاه‌های معتبر دنیاست، بیش از دویست مقاله علمی را به تنهایی در کارنامه علمی خود دارد و در هیأت تحریریه پنجاه مجله علمی دنیا مقام «مشاور» را داراست. وی یکی از پژوهشگرانی است که دارای بیشترین ارجاع (Highly-Cited) در مقالات علمی دنیا می‌باشد. زاده تا اکتبر ۲۰۱۴، ۱۴۰ هزار یادکرد در گوگل اسکالر داشته و نیز ۳۵۰ هزار مقاله دارای کلمه فازی در عنوان خود بوده‌اند.[۶][۷]

زندگی شخصی و اعتقادات[ویرایش]

ذکر می‌شود که زاده «فوراً ناسیونالیسم را رد می‌کند، و بر این اصرار می روزد که مسائل خیلی عمیقتری در زندگی وجود دارد»، و از او نقل شده که: «مسئله این نیست که من آمریکایی، روس، ایرانی، آذربایجانی یا هر چیز دیگری هستم. همه این مردم و فرهنگها به من شکل داده‌اند و من با همه آنها کاملاً راحتم.» او در همان مصاحبه ذکر می‌کند: «لجاجت و سرسختی. نترسیدن از درگیر مجادله شدن. این تا حد زیادی سنت ترکی است. این بخشی از شخصیت من هم هست. من می‌توانم خیلی سرسخت باشم. این احتمالاً برای توسعه منطق فازی مفید بوده است.»[۸][۹] او خود را چون «یک مهندس برق آمریکایی، با جهتگیری ریاضیاتی، با تبار ایرانی، متولد روسیه» وصف می‌کند.[۱۰]

او با فی زاده ازدواج کرده و یک دختر بنام استلا و یک پسر بنام نورمن زاده دارد. وی در سال ۲۰۰۹ موفق به اخذ نشان افتخار نشان بنجامین فرانکلین گردید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]