شرکت نوپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شرکت نوپا، شرکت نوآفرین یا استارتاپ[۱] (انگلیسی: Startup، کوتاه‌شدهٔ Startup Company) به شرکت یا کسب‌و‌کاری گفته می‌شود که معمولاً به‌تازگی و در نتیجهٔ کارآفرینی ایجاد شده‌ است. چنین مجموعه‌ای رشد سریعی دارد و در جهت تولیدِ راه‌حلی نوآورانه و دوام‌پذیر برای رفع یک نیاز در بازار شکل گرفته‌ است.

استارتاپ پروژه‌ای است که توسط یک کارآفرین و برای جست‌وجو، توسعه و اعتبارسنجی یک مدل تجاری مقیاس‌پذیر انجام می‌شود؛ کارآفرین شخصی است که می‌‌‌تواند به همه مشاغل جدید، از جمله مشاغل آزاد و فعالیت‌‌هایی که هرگز قصد ثبت آن‌ها را ندارد، اشتغال داشته باشد. استارتاپ‌ به مشاغل جدیدی اطلاق می‌شود که قصد دارند فراتر از بنیانگذاران انفرادی رشد‌ کنند. استارتاپ‌ها در ابتدا با عدم‌ قطعیت زیادی مواجه می‌شوند و احتمال شکست آن‌ها بالا است؛ به همین سبب، در نهایت تعداد کمی از آن‌ها موفق و تأثیرگذار خواهند بود.

این شرکت‌ها معمولاً مبتنی بر ایده‌های ریسک‌پذیری هستند که مدل کسب‌وکار مشخصی ندارند و بازار هدفشان نیز فرضی است. شرکت‌های نوپا می‌توانند در هر حوزه‌ای ایجاد شوند، ولی اغلب به شرکت‌هایی نوپا گفته می‌شود که پتانسیل رشد سریعی دارند و در زمینهٔ فناوری (تکنولوژی) فعالیت‌ می‌کنند. بر همین اساس، این مجموعه‌ها معمولاً به دنبال جذب سرمایه برای رشد سریع‌تر در مدت زمانی کوتاه هستند.

ویژگی‌های شرکت نوپا[ویرایش]

  1. مبتنی بر ارائه یک نوآوری جدید
  2. مبتنی بر کار تیمی
  3. برخورداری از عدم‌قطعیت (احتمال شکست بسیار بالا است)
  4. امکان توسعه‌پذیری کسب‌و‌کار

سیر تکامل[ویرایش]

مراحل تکامل یک بازآفرینی (استارت‌آپ)

شرکت‌های نوپا می‌توانند در هر شکلی و به هر اندازه‌ای ایجاد شوند. سرمایه‌گذارها به‌ طور کلی به آن دسته از شرکت‌های نوپایی جلب می‌شوند که نسبت خطر به سود بالایی دارند و مقیاس‌پذیرتر هستند. بنابراین، استارتاپ‌های مورد هدف سرمایه‌گذاران، هزینه راه‌اندازی کمتر، ریسک بیشتر و توان بالقوه بالاتری برای برگرداندن سرمایه دارند. یک شرکت نوپای موفق معمولاً قابلیت رشد بیشتری نسبت به یک شرکت جا‌افتاده دارد و می‌تواند با سرمایه یا نیروی کار کمتر، زمینهٔ رشد بیشتری نسبت به شرکت‌های قدیمی داشته باشد.

شرکت‌های نوپا برای رشد سریع خود نیاز به جذب سرمایه دارند و در این راه گزینه‌های مختلفی پیش روی آن‌ها است. شرکت‌های فعال موجود یا سایر افراد سرمایه‌گذار می‌توانند از طریق تبادل پول نقد در برابر سهام به شرکت‌های نوپا برای شروع فعالیت‌اشان کمک کنند. با این حال، بسیاری از شرکت‌های نوپا در عمل توسط بنیان‌گذارانشان سرمایه‌گذاری می‌شوند.

مهم‌ترین وظیفهٔ بنیان‌گذاران یک شرکت نوپا انجام تحقیقات لازم در خصوص اعتبار و ارزیابی و توسعه ایده یا مفاهیم آن کسب‌وکار است. اگر ارزش یک شرکت بر اساس فناوری آن باشد، بنیان‌گذاران باید از مالکیت معنوی ایده‌های خود حفاظت کنند.

جذب سرمایه و نیروی انسانی و پوشش هزینه‌های پایه مثل اجاره دفتر و منشی از چالش‌های راه‌اندازی یک شرکت نوپا است. برخی از شرکت‌های نوپا برای کاهش این هزینه‌ها از دفتر کار مجازی یا فضای کار مشترک استفاده می‌کنند. همچنین، کسب‌و‌کارهای نوپا با توجه به محصول یا خدمتی که می‌خواهند ارائه دهند با چالش‌های حقوقی نیز مواجه هستند. مازاد بر این، نحوه تشکیل تیم کاری و تنظیم تعهدات و وظایف هر یک از اعضای آن اهمیت بسیاری دارد.

برچسب نوپا بودن ممکن است به شرکت‌ها کمک کند تا به هنگام استخدام شرایط بهتری داشته باشند. چرا که برخی از افراد با صلاحیت، تمایل دارند با شرکت‌های نوآورانه همکاری و در عین حال، دستمزد پایینی دریافت‌ کنند.

هنوز هم بسیاری از بنیان‌گذاران هستند که دوست ندارند استارتاپ‌ها را به معیارهای موجود محدود کنند. آن‌ها بر این باور هستند که استارتاپ می‌تواند هر سن و اندازه‌ای داشته باشد. [چه کسی؟]

راسل دسوزا، یکی از بنیان‌گذاران موتور جست‌وجوی بلیط در این باره می‌گوید: «زمانی که افراد احساس کنند کاری که انجام می‌دهند تأثیری بر روی دیگران ندارد خاصیت استارتاپ هم از بین می‌رود. تعداد این افراد اصلاً مهم نیست. چیزی که مهم است اتمسفر و فضایی است که در آن افراد به تنهایی یا در کنار هم بتوانند به موفقیت شرکت کمک‌ کنند.» [نیازمند منبع]

مت سالزبرگ، مدیر عامل و بنیان‌گذار Blue Apron هم معتقد است که با معرفی کارمند جدید در شرکت و گذشت چند سال از عمر آن، حفظ پویایی کسب‌و‌کارها بسیار دشوار می‌شود. بیشتر بنیان‌گذاران بر این باور هستند که اکتساب استارتاپ‌ها توسط شرکت‌های بزرگ وضعیت آن‌ها را نفی‌ نمی‌کند. [نیازمند منبع]

معنی کسب کردن یا اکتساب در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است اما استارتاپی که توسط شرکت بزرگ‌تری کسب می‌شود یا به آن تعلق می‌گیرد ، بخشی از آن کسب و کار بزرگ خواهد بود و حتی می‌تواند هویت متفاوتی داشته‌ باشد.

حامیان مالی[ویرایش]

شرکت‌های نوپا معمولاً به دنبال جذب حمایت مالی (اسپانسر)،[۲] و هم‌زمان به دنبال ایجاد مزیت‌های رقابتی نسبت به سایر رقبای خود هستند. بر همین اساس، این شرکت‌ها می‌کوشند تا با بازاریابی و ایجاد یک شبکهٔ فروش منسجم، زمینهٔ مناسبی برای کسب‌و‌کار خود فراهم کنند. با این حال، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های نوپا نوعی سرمایه‌گذاری خطرپذیر است.[۳][منبع بهتری نیاز است]

فضاهای کار اشتراکی هم به عنوان یکی دیگر از بازیگران فعال این اکوسیستم در حمایت مالی از شرکت‌های نوپا و استارتاپ‌ها نقش مهمی دارند که با حمایت و هدایت تیم‌های جوان در مسیرهای درست سبب رشد و شکوفایی آن‌ها می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]


منابع[ویرایش]

  1. «شرکت نوآفرین» [اقتصاد، بازاریابی] هم‌ارزِ «استارت‌آپ» (به انگلیسی: Start-up Company)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر شانزدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی (ذیل سرواژهٔ شرکت نوآفرین)
  2. «Business Models, Business Strategy and Innovation».
  3. Kask، Johan. Business mating: when startups get it right.