انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا
Iskcon Dwarka.png
معبد ایسکون در دهلی Dwarka, هند
مخفف ISKCON
تشکیل ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۶ (۵۲ سال پیش) (۱۹۶۶-۰۷-13) نیویورک، U.S.
بنیان‌گذار A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada
نوع نهاد دینی
وضعیت حقوقی بنیاد
هدف آموزش و پرورش، انسان‌دوستی، دین‌شناسی، معنویت
دفتر مرکزی بمبئی، مهاراشترا، هند
مکان
  • ۶۵۰ معبد و مرکز در سراسر جهان
مختصات ۲۳°۱۶′شمالی ۸۸°۱۴′شرقی / ۲۳٫۲۶°شمالی ۸۸٫۲۳°شرقی / 23.26; 88.23مختصات: ۲۳°۱۶′شمالی ۸۸°۱۴′شرقی / ۲۳٫۲۶°شمالی ۸۸٫۲۳°شرقی / 23.26; 88.23
محدودهٔ فعالیت
در سراسر جهان
عضو اصلی
کمیته اجرایی
وابستگی گاودیا وایشناوییسم
وبگاه iskcon.org

انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا (انگلیسی: International Society for Krishna Consciousness) که به زبان محاوره ای به جنبش حار کریشنا شناخته می‌شود، یک سازمان مذهبی با مذهب هندوئیسم است.[۱] این انجمن در سال ۱۹۶۶ در نیویورک توسط ای. سی. باکتیودانتا سوامی پرابوپادا که توسط پیروانش بعنوان یک رهبر مذهبی پرستیده می‌شد بنیانگذاری شد. اعتقادات اصلی این انجمن بر مبنای کتابهای مقدس سنتی هندو، به ویژه بهگود گیتا و سریماد بهاواگاتام است.

پیشینه[ویرایش]

ظاهر جنبش و فرهنگ آن از سنت گوادیوا وایشناوا گرفته شده که از اواخر قرن ۱۵ میلادی در هند پیروی می‌شد و از اوائل دهه ۱۹۰۰ میلادی در آمریکای شمالی و در دهه ۱۹۳۰ در انگلستان تغییر شکل یافت.[۲][۳]

هدف[ویرایش]

این انجمن برای تمرین یوگا تشکیل شد. گروندگان به یوگا افکار و اعمالشان را برای کریشنا، خدای برتر وقف می‌کردند.

گسترش[ویرایش]

انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا در سال ۲۰۰۹ به کنفدراسیونی جهانی با بیش از ۶۵۰ معبد و مرکز، ۶۰ انجمن کشاورزی، ۵۰ مدرسه و ۹۰ رستوران تبدیل شد. سریع‌ترین گسترش آن در سال ۲۰۰۷ در هندوستان بویژه پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی در اروپای شرقی بوده‌است.[۴][۵]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. *Gibson, Lynne (2002). Modern World Religions: Hinduism – Pupil Book Core (Modern World Religions). Oxford (England): Heinemann Educational Publishers. ISBN 0-435-33619-3. . 
  2. «Encyclopedia of Hinduism». 
  3. «Svami Sadananda Dasa’s». 
  4. «http://directory.krishna.com/». 
  5. *Cole, Richard; Dwyer, Graham (2007). The Hare Krishna Movement: Forty Years of Chant and Change. London: I. B. Tauris. ISBN 1-84511-407-8. . 

پیوند به بیرون[ویرایش]