کالین فارل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کالین فارل
Colin Farrell Cannes 2015.jpg
نام اصلی کالین جیمز فارل
تولد ۳۱ مهٔ ۱۹۷۶(۱۹۷۶-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۳۱) ‏(۴۰ سال)
کسلناک، دوبلین، ایرلند
والدین ریتا و اومن
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۹۶—تاکنون
همسر(ها) الکی باچلیدا (۲۰۰۹–۲۰۱۰)
شریک(های)
زندگی
کیم بوردناوی (۲۰۰۲–۲۰۰۳)
فرزندان ۲
وب‌گاه رسمی www.colinfarrell.org
صفحه در وب‌گاه IMDb
کالین فارل در ۲۰۱۲

کالین جیمز فارل (به انگلیسی: Colin James Farrell) (زادهٔ ۳۱ مه ۱۹۷۶)، بازیگر ایرلندی سینمای هالیوود است.

کودکی[ویرایش]

کالین زاده شهر دوبلین در کشور ایرلند است. وی فرزند ریتا (خانه‌دار) و آمون است که پدرش بازیکن فوتبال باشگاه شامروک روورز و همچنین مالک یک فروشگاه مواد غذایی بود. عموی کالن نیز همانند پدرش در همان تیم بازی می‌کرد. کالین فرل مسیحی کاتولیک است.

وی یک برادر بزرگ‌تر و دو خواهر دیگر دارد که خواهر بزرگ‌ترش دستیار شخصی اوست. کالین بعد از اتمام دوران تحصیلش و با اصرار برادرش به مدرسه نمایش رفت ولی چندی بعد تصمیم به ترک تحصیل گرفت.

زندگی هنری[ویرایش]

او پس از بازی موفقیت‌آمیز در نقشی در بلیکیس انجل (Ballykissangel) بی‌بی‌سی در سال ۱۹۹۸، مدرسهٔ بازیگری در ایرلند را ترک کرد. آغاز کار بازیگری او در فیلمی به کارگردانی بازیگر انگلیسی تیم راث به نام منطقه جنگی (The War Zone) بود. پس از آن با کشف شدن توسط جوئل شوماخر شهرت گسترده‌تری یافت و در تایگرلند (۲۰۰۰) بازی کرد. فارل پس از بازی در چندین فیلم تریلر آمریکایی، باجه تلفن (۲۰۰۲)، سوات و تازه‌کار (هر دو ۲۰۰۳)، گیشهٔ بین‌المللی پولسازی خود را ایجاد کرد. در طول همان سال، او همچنین در گزارش اقلیت، به کارگردانی استیون اسپیلبرگ (۲۰۰۲) و در نقش شخصیت تبهکار مارول کمیک بولزآی، در فیلم بی‌باک (هر دو ۲۰۰۳) ظاهر شد. پس از بازی در فیلم‌های سینمای مستقل، وقفه (۲۰۰۳) و خانه‌ای در پایان جهان (۲۰۰۴)، او نقش اول را در فیلم داستان زندگی اسکندر ساختهٔ الیور استون (۲۰۰۴) و فیلم بسیار درخور توجه ترنس مالیک، بر جدید (۲۰۰۵) بازی کرد.

با بازی در میامی وایس مایکل مان (۲۰۰۶)، از غبار بپرس (۲۰۰۶)، اقتباس از رمان جان فانتی، و در رؤیای کاساندرا (۲۰۰۷)، ساختهٔ وودی آلن محبوبیت فارل در میان نویسندگان و کارگردانان مهم هالیوود ادامه پیدا کرد، در نهایت نقش او در فیلم دوست ایرلندی‌اش مارتین مک‌دونا، در بروژ بود که جایزه گلدن گلوب را در سال ۲۰۰۸ برای او به همراه آورد. او همچنین در فیلم‌های وحشت در شب (۲۰۱۱)، بازسازی یادآوری کامل (۲۰۱۲)، و فیلم دوم مک‌دونا، هفت روانی (۲۰۱۲) حضور داشته است. فارل در فیلم اقتباسی افسانه زمستان از رمان مارک هلپرین که در سال ۱۹۸۳ نوشته، در نقش ویکتور و در ساختهٔ نیلز آردن اپلو مردی رو به زوال، در نقش پیتر لیک، در مقابل نومی راپاس به ایفای نقش پرداخت.

در کنار محبوبیت فارل در میان منتقدانی مانند راجر ایبرت، پیتر بنوا، و مانولا دارگیس، در دههٔ ۲۰۰۰، فارل به عنوان اغواگر زنان نیز مشهور شد و با طیف وسیعی از زنان، از بریتنی اسپیرز، جوزی مران، دمی مور و آنجلینا جولی گرفته تا مدل سابق پلی بوی نیکول نارین قرار ملاقات داشت. در این زمان او در مجله پیپل در سال ۲۰۰۳ جزو فهرست «پنجاه مرد زیبا» بود. در همان سال از طرف مجله شرکت به عنوان ششمین «مرد سکسی» جهان شناخته شد.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال فیلم نقش توضیحات
۱۹۹۹ منطقه جنگی نیک
۲۰۰۰ مجرم نجیب عادی الک
۲۰۰۰ تایگرلند رولند باز
۲۰۰۱ یاغیان آمریکایی جسی جیمز
۲۰۰۲ جنگ هارت توماس هارت
۲۰۰۲ گزارش اقلیت دنی ویتور نامزد بهترین بازیگر مرد از جایزه امپایر
۲۰۰۳ بی‌باک بولزآی
۲۰۰۳ باجه تلفن استو شفرد
۲۰۰۳ تازه‌کار جیمز داگلاس کلایتون
۲۰۰۳ سوات جیم استریت نامزد بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی
۲۰۰۳ میان پرده لیهف نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از نگاه مردم جشنواره جوایز فیلم اروپا

نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی

۲۰۰۴ خانه‌ای در انتهای دنیا بابی مروو نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی
۲۰۰۴ اسکندر اسکندر مقدونی
۲۰۰۵ بر جدید کاپیتان جان اسمیت
۲۰۰۶ میامی وایس جیمز "سانی" کرکت نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی
۲۰۰۶ از غبار بپرس آرتور بندینی
۲۰۰۷ رؤیای کاساندرا تری
۲۰۰۸ در بروژ ریموند " ری" برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی

نامزده جایزه بهترین بازیگر مرد از جنشوار فیلم مستقل بریتانیا
نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی

۲۰۰۹ اندین سایرکس برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره‌های جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی

و San Diego Film Critics Society Award

۲۰۰۹ تریاژ مارک والش
۲۰۰۹ دل دیوانه تومی سوییت
۲۰۰۹ دکتر پارناسوس، مردی که به شیطان رو دست زد تونی (سومین چهره خیالی تونی)
۲۰۱۰ راه بازگشت ولکا
۲۰۱۱ رئیس‌های وحشتناک بابی پلیت
۲۰۱۱ ترس شب جری
۲۰۱۲ یادآوری کامل داگلاس کواید/کارل هاوزر
۲۰۱۲ هفت روانی مارتی فرنان
۲۰۱۳ مردی رو به زوال ویکتور
۲۰۱۳ حماسه رونین صداپیشه
۲۰۱۳ نجات آقای بنکس تراورز
۲۰۱۴ افسانه زمستان پیتر لیک
۲۰۱۴ خانم جولی جان
۲۰۱۵ تسکین چارلز
۲۰۱۵ خرچنگ دیوید
۲۰۱۶ جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آن‌ها پرسیوال گریوز

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Colin Farrell»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۱ مه ۲۰۱۴).