جنیفر لارنس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنیفر لارنس
A photograph of actress Jennifer Lawrence at 2016
لارنس در سال ۲۰۱۶
نام در زمان تولدجنیفر شریدر لارنس
زادهٔ۱۵ اوت ۱۹۹۰ ‏(۳۱ سال)
ایندین هیل، کنتاکی، ایالات متحده
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۲۰۰۶–اکنون
همسر(ها)کوک مارونی (ا. ۲۰۱۹)

جنیفر شریدر لارنس (انگلیسی: Jennifer Shrader Lawrence؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۹۰) بازیگر آمریکایی است. او در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ دریافت‌کنندهٔ بیشترین دستمزد در میان بازیگران زن بود و فیلم‌هایش تا به امروز بیش از ۶ میلیارد دلار در جهان فروش داشته‌اند. نام او در سال ۲۰۱۳ در فهرست ۱۰۰ شخص تاثیرگزارِ جهان مجلهٔ تایم و در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ در فهرست ۱۰۰ سلبریتی فوربز قرار گرفته‌است.

لارنس در دوران کودکی در نمایش‌های کلیسا و موزیکال مدرسه اجرا می‌کرد. او در ۱۴ سالگی هنگام تعطیلات با خانواده‌اش به شهر نیویورک آمد و آنجا توسط یک استعدادیاب کشف شد. لارنس به لس آنجلس نقل مکان کرد و بازیگری را با ایفای نقش مهمان در تلویزیون آغاز کرد. اولین نقش اصلی او در سیت‌کام نمایش بیل انگوال (۲۰۰۷–۲۰۰۹) بود. لارنس فعالیت سینمایی خود را با بازی در نقش مکمل فیلم درام گاردن پارتی (۲۰۰۸) آغاز کرد و برای بازی در نقش یک نوجوان فقیر در درام جنایی زمستان استخوان‌سوز (۲۰۱۰) بازیگری برجسته شد. حرفهٔ او با بازی در نقش میستیک در مجموعهٔ فیلم‌های مردان ایکس (۲۰۱۱–۲۰۱۹) و نقش کتنیس اوردین در مجموعهٔ فیلم‌های بازی‌های گرسنگی (۲۰۱۲–۲۰۱۵) تکامل یافت. بازی‌های گرسنگی او را به پرفروش‌ترین قهرمان زن اکشن در تمام دوران تبدیل کرده‌است.

لارنس در طول حرفهٔ خود افتخارات گوناگونی دریافت کرده که بخشی از آن برای سه همکاری‌ با فیلم‌ساز، دیوید او. راسل است. عملکرد او در نقش یک بیوهٔ جوان مبتلا به اختلال روانی در فیلم عاشقانهٔ دفترچه امیدبخش (۲۰۱۲) باعث شد که جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به خود اختصاص دهد که در ۲۲ سالگی، به دومین شخص جوان برندهٔ این جایزه تبدیل شد. سپس برای بازی در نقش همسری غیرقابل پیش‌بینی در کمدی سیاه حقه‌بازی آمریکایی (۲۰۱۳) برندهٔ جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. لارنس برای این دو فیلم و برای بازی در نقش جوی مانگانو در فیلم زندگی‌نامه‌ای جوی (۲۰۱۵) جایزهٔ گلدن گلوب را نیز کسب کرد. او از آن هنگام در فیلم عاشقانهٔ علمی تخیلی مسافران (۲۰۱۶)، فیلم ترسناک روان‌شناختی مادر! (۲۰۱۷) و تریلر جاسوسی گنجشک سرخ (۲۰۱۸) ایفای نقش کرده‌است.

لارنس یک فمینیسم صریح است و از طرح فرزندپروری تنظیم‌شده حمایت می‌کند. او در سال ۲۰۱۴ ترانه «درخت دار» را برای موسیقی متن فیلم بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد – بخش ۱ ضبط کرد. در سال ۲۰۱۵، او بنیاد جنیفر لارنس را بنیان‌گذاری کرد که از باشگاه‌های دختران و پسران آمریکا و المپیک ویژه حمایت می‌کند. او در سال ۲۰۱۸ شرکت تولیدی اکسلنت کیداور را تأسیس کرد.

اوایل زندگی

جنیفر شریدر لارنس در ۱۵ اوت ۱۹۹۰ در ایندین هیل، کنتاکی به دنیا آمد. پدرش گری، صاحب یک شرکت ساخت‌وساز و مادرش کارن، (نام خانوادگی پیش از ازدواج کاک) مدیر یک اردوگاه تابستانی است.[۱][۲][۳] او دو برادر بزرگ‌تر به نام‌های بن و بلین دارد.[۲] مادرش او را مانند برادرانش «سخت» تربیت کرد و به او در دوران پیش دبستانی اجازهٔ بازی با دیگر دختران دیگر را نمی‌داد زیرا او را با آن‌ها «بیش از حد خشن» می‌دانست.[۴] لارنس در مدرسهٔ راهنمایی کامرر در لوییویل به تحصیل پرداخت.[۴] او به‌دلیل بیش‌فعالی و اضطراب اجتماعی از دوران کودکی خود لذت نمی‌برد و خودش را در میان هم سن‌وسالانش ناسازگار می‌دانست.[۲][۵] او گفته که هنگام اجرای بر روی صحنه اضطراب و نگرانی‌هایش از بین رفته و بازیگری به او حسی از کامیابی بخشیده‌است.[۵] فعالیت‌های لارنس در مدرسه تشویق‌کردن بازیکنان، سافت بال، هاکی روی چمن و بسکتبال را شامل می‌شد که در تیم پسرانه‌ای که پدرش مربی آن بود بازی می‌کرد.[۴] او هنگام بزرگ شدن به اسب‌سواری علاقه داشت و مرتباً از یک مزرعه اسب محلی دیدن می‌کرد.[۶] لارنس یکبار در اثر پرت شدن از اسب دچار جراحت استخوان در ناحیهٔ دنبالچه شد.[۷] هنگامی که پدرش در خانه کار می‌کرد، او برایش اجرا می‌کرد و اغلب لباس دلقک یا بالرین می‌پوشید.[۸] لارنس اولین وظیفهٔ بازیگری را در ۹ سالگی تجربه کرد و در یک نمایش کلیسایی که بر پایۀ کتاب یونس ساخته شده بود، در نقش یک تن‌فروش بازی کرد. او در طول چند سال آینده به شرکت در نمایش‌های کلیسا و موزیکال مدرسه ادامه داد.[۴]

لارنس چهارده ساله بود که خانواده‌اش برای تعطیلات به شهر نیویورک آمده بودند و آن‌جا توسط یک استعدادیاب در خیابان مشاهده شد و به او توصیه کرد که در مقابل یک مأمور استعدادیابی تست بدهد.[۹][۱۰] مادرش علاقه‌ای نداشت به دخترش اجازه دهد تا حرفهٔ بازیگری را دنبال کند اما برای مدت کوتاهی خانواده‌اش را به نیویورک آورد تا به لارنس اجازه دهد برای نقش‌ها بخواند.[۴] پس از اینکه اولین نقش خود را بدون آمادگی خواند، مأموران گفتند که او بهترین چیزی بود که از یک شخص جوان شنیده بودند؛ مادر لارنس دخترش را متقاعد کرد که آن‌ها دروغ می‌گویند.[۱۰] لارنس می‌گوید تجربیات اولیهٔ او دشوار بودند زیرا احساس تنهایی و بی‌دوستی می‌کرد.[۴] او با آژانس استعدادهای درخشان سی‌ای‌اس‌دی قرارداد امضا کرد که والدینش را متقاعد کند تا به او اجازه دهند برای نقش‌هایی در لس آنجلس تست بازیگری بدهد. مادرش او را تشویق می‌کرد که به سمت فعالیت در زمینهٔ مدلینگ برود اما لارنس اصرار داشت که حرفهٔ بازیگری را دنبال کند.[۱۱] او در آن زمان بازیگری را یک شایستگی طبیعی با توانایی‌های خود می‌دانست و چندین پیشنهاد برای انجام وظایف مدلینگ را رد کرد.[۹] او در ۱۴ سالگی بدون دریافت مدرک GED یا دیپلم ترک تحصیل کرد. لارنس گفته که «خودآموخته» بوده و حرفه‌اش در اولویت خودش بوده‌است.[۱۲] مابین مشاغل بازیگری خود در شهر، او مرتباً به‌طور ناخواسته از شهر لوییویل بازدیدمی‌کرد و آن‌جا به عنوان کمک پرستار در اردوگاه مادرش کار می‌کرد.[۱۳]

بازیگری

۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹

در سال ۲۰۰۷ و در زمانی که نوجوانی بیش نبود در مجموعه تلویزیونی «بیل انگوال» در نقش لارن پیرسن ظاهر شد. این مجموعه تلویزیونی که ساخت شبکه تی‌بی‌اس بود از سپتامبر ۲۰۰۷ شروع به پخش شد ولی بعد از ۳ فصل و در سال ۲۰۰۹، پروژه کنسل و متوقف گردید. جنیفر لارنس برای بازی در این سریال موفق به کسب جایزه هنرمند جوان شد.

در همین سال (۲۰۰۷) بود که لارنس برای بازی در فیلم گرگ‌ومیش امتحان بازیگری داد ولی در نهایت موفق نشد و این نقش ازآن کریستن استوارت شد. بعدها و بخاطر حواشی‌ای که به‌وجود آمد، لارنس اظهار داشت که «خوشحال» است که این نقش را دریافت نکرد. در ادامه وی نقش کوچکی در فیلم مهمانی در باغ را بازی کرد اما در نقش بعدی‌اش در فیلم خانه پوکر یکی از نقش‌های اصلی را وی ایفا کرد. در این فیلم وی با بازیگرانی چون سلما بلر هم‌بازی بود. لارنس در این فیلم در نقش اگنس بازی می‌کرد که یک دختر جوان قربانی سوءاستفاده بود.

۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲

شاید بتوان گفت که موفقیت لارنس درا ین دوره رقم خود. ابتدا وی در فیلم زمستان استخوان‌سوز ایفای نقش کرد. این فیلم که موفق به دریافت جایزه از جشنواره فیلم ساندنس شد، فیلمی بود که لارنس را تقریباً به شهرت رساند. وی در این فیلم نقش دختری ۱۷ ساله را بازی می‌کند که از مادرش (که مشکلات ذهنی دارد)، خواهرش و برادرش مراقبت می‌کند. نقش‌آفرینی لارنس در این فیلم بسیار مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. همچنین برای اولین بار نیز نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد. در آن زمان، وی دومین بازیگر تاریخ بود که در جوان‌ترین سن موفق به نامزدی برای دریافت این جایزه شده بود (در حال حاضر سومین نفر است). در ادامه نیز در فیلم مثل دیوانه‌ها ظاهر شد که این فیلم نیز در جشنواره فیلم ساندنس سال ۲۰۱۱ به نمایش درآمد. در سال ۲۰۱۱ جنیفر لارنس در فیلم مردان ایکس: کلاس اول ظاهر شد. در این فیلم وی با بازیگرانی چون مایکل فاسبندر و جیمز مک‌آووی هم‌بازی بود. سپس در فیلم سگ آبی ایفای نقش کرد. این فیلم در ژانر کمدی سیاه، با بازی دیگر بازیگرانی چون جودی فاستر و مل گیبسون در سال ۲۰۰۹ مراحل ساختش به اتمام رسیده بود، ولی بخاطر مسائلی نهایتاً در سال ۲۰۱۱ انتشار یافت. در همین سال بود که گفته شد از لارنس برای عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینما دعوت به عمل آمده‌است.

در سال ۲۰۱۲ جنیفر لارنس در یکی از مشهورترین فیلم‌هایش، عطش مبارزه/The Hunger Games ظاهر شد. برای پذیرش بازی در این فیلم، وی ۳ روز مشغول بررسی بود که فیلمی با این حجم چطور حرفه بازیگری وی را تحت تأثیر قرار خواهد داد؛ در نهایت با پذیرش این نقش وارد دوره‌ای آموزشی شد تا از نظر ساختار بدنی و فیزیکی و همچنین آمادگی جسمانی، توانایی ایفای نقش را کسب کند. این دوره‌ها شامل دوره‌های مبارزه، تیراندازی با کمان، صخره‌نوردی و بالار رفتن از درخت، پارکور و یوگا بود. عطش مبارزه در نهایت در ۲۳ مارس ۲۰۱۲ منتشر شد و با فروش بالای ۱۵۲ میلیون دلاری تنها در سه روز، توانست رکوردی موفق از خود بجا بگذارد. موفقیت این فیلم در واقع موفقیت بازیگران زن تاریخ سینما در نقش‌های اکشن بود. تا پیش از این، در میان ۲۰۰ فیلم پرفروش سینما، هیچ فیلمی شاهد حضور بازیگر زن در نقش اصلی یک فیلم اکشن نبوده‌است. مجله فوربز طی مقاله‌ای نوشت: «هیچ‌کس نیست که فیلم عطش مبارزه را دیده باشد و بخواهد در مورد توانایی جنیفر لارنس برای ایفای نقش اکشن سؤالی بپرسد.»

در اکتبر ۲۰۱۲ اعلام شد که جنیفر لارنس چهره جدید دیور، شرکتی برای تولید کالاهای لوکس، خواهد بود. در همین دوره بود که لارنس در فیلم دفترچه امیدبخش به کارگردانی دیوید او. راسل ظاهر شد. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به بردلی کوپر و رابرت دنیرو اشاره نمود و در نهایت، نقش‌آفرینی لارنس در این فیلم نیز مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. از دیگر فیلم‌های وی در این دوره می‌توان به فیلم خانه‌ای در انتهای خیابان اشاره نمود. همچنین وی را برای بازی در فیلم رام نشدنی‌ها انتخاب کرده بودند که بخاطر مشکلات و کمبود وقت، موفق به بازی در این فیلم نشد.

۲۰۱۳ تا حال

لارنس در طی یک مصاحبه برای ترویج فیلم گنجشک سرخ ۲۰۱۸

فیلم‌برداری فیلم بازی‌های گرسنگی: اشتعال در سپتامبر ۲۰۱۳ شروع شد و این فیلم در نوامبر ۲۰۱۳ انتشار یافت. این فیلم نیز موفق به فروش بسیار بالایی در گیشه شد. نقش‌آفرینی لارنس در نقش کتنیس اوردین توانست نظر بسیاری را به خود جلب کند. فروش بالای ۴۰۹ میلیون دلاری این فیلم باعث شد در ۹ ژانویه ۲۰۱۴ فروش این فیلم از مرد آهنی ۳ نیز پیشی بگیرد. فیلم بعدی لارنس حقه‌بازی آمریکایی بود. در این فیلم وی نقش همسر کریستین بیل بود. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به بردلی کوپر، ایمی آدامز و جرمی رنر اشاره نمود. بخاطر بازی در این فیلم، وی موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن در ژانویه ۲۰۱۴، و جایزه بفتا برای بهترین نقش مکمل زن شد. همچنین برای سومین بار نامزد دریافت جایزه اسکار نیز شد. وی جوان‌ترین بازیگر سن تاریخ سینماست که توانست سه بار نامزد جایزه اسکار شود.

فیلم سرنا از فیلم‌های آینده جنیفر لارنس است. در ابتدا قرار بود که نقشش در این فیلم را آنجلینا جولی بازی کند ول در نهایت نقش به جنیفر لارنس رسید. در این فیلم وی نقش یک زن که از مشکلات ذهنی رنج می‌برد را بازی می‌کند. این زن قادر به تحمل فرزندانش نیست و نقشهٔ قتل زنی که قبل‌تر با شوهرش در ارتباط بوده را می‌کشد. فیلم‌برداری این فیلم در سال ۲۰۱۲ به پایان رسیده و در آوریل ۲۰۱۴ منتشر شد. از دیگر فیلم‌های آینده لارنس، مردان ایکس: روزهای گذشته آینده است. بازیگران دیگری چون جیمز مک‌آووی و مایکل فاسبندر در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. همچنین فیلم‌هایی چون بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ و قسمت دوم همین فیلم نیز از دیگر فیلم‌های وی هستند.

چهرهٔ عمومی

در سال ۲۰۱۲، نقدی از وبگاه ایندی‌وایر شخصیت لارنس در زندگی واقعی‌اش را «واقع‌بین، فروتن، صمیمی» توصیف کرد.[۱۴] نویسنده‌ای از آی‌جی‌ان او را بازیگری «تیزبین»، «بامزه» و «غیرمعمول» توصیف می‌کند که دوست دارد علی‌رغم موفقیت قابل توجهی که دارد، «پایدار بماند».[۱۵] لارنس گفته که بازیگری را در مقایسه با مشاغل نجات‌دهنده مانند پزشکان «احمقانه» می‌داند و بنابراین اعتقادی به «خودبینی» در مورد دستاوردهایش ندارد.[۱۶]

لارنس در ۲۰۱۴

در سال ۲۰۱۲، رولینگ استون لارنس را «با استعدادترین بازیگر جوان در آمریکا» نامید.[۴] دونالد ساترلند، هم‌بازی او در بازی‌های گرسنگی، لارنس را «بازیگری دقیق و درخشان» می‌داند و به طرز مثبتی هنر او را با لارنس الیویه مقایسه کرده‌است.[۱۷] دیوید او. راسل، کارگردان چندین فیلم لارنس، بازیگری بی‌دردسر او که نقش‌آفرینی را از نظر برایش آسان می‌کند را ستایش کرده‌است.[۱۸] لارنس در طول دوران حرفه‌ای خود نقش‌هایی را در فیلم‌های پرمخاطب و جریان اصلی و همچنین فیلم‌های مستقل کم‌هزینه ایفا کرده و در طیف گسترده‌ای از ژانرهای مختلف فیلم ظاهر شده‌است.[۱۵] او به تحصیل بازیگری نپرداخته و در نملایش‌های حرفه‌ای تئاتر نیز فعالیت نداشته‌است.[۱۰] او در عوض رویکرد بازیگری خود را بر مشاهداتش از افراد اطرافیانش استوار می‌کند.[۱۹] لارنس در سال ۲۰۱۰ گفت که «هیچ‌یک از احساسات واقعی [خود] را نمی‌پوشاند» یا درد شخصیت‌های فیلمی‌اش را به خانه نمی‌برد. او در ادامه با بیان اینکه «من حتی به پذیرایی مختصر هم نمی‌پردازم» و هرگز تجربیاتشان را به اشتراک نگذاشته در عوض به تخیل خود متکی بوده، اشاره داشت «من نمی‌توانم به دنبال نقش‌هایی باشم که دقیقاً شبیه زندگی من هستند.» او اظهار داشت «اگر روزی به جایی برسد که برای بهتر کردن یک نقش باید کمی سلامت روانی‌ام را از دست می‌دادم، این کار را نمی‌کردم. فقط کمدی می‌کردم.»[۱۰]

لارنس در طول توسعهٔ حرفه‌اش، به یکی از پردرآمدترین بازیگران زن جهان تبدیل شد؛ دیلی تلگراف در سال ۲۰۱۴ گزارش داد که او در هر فیلم ۱۰ میلیون دلار دستمزد دارد.[۲۰] در سال ۲۰۱۳، مجلهٔ تایم او را به عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان معرفی کرد.[۲۱] در همان سال ال او را قدرتمندترین زن در تجارت سرگرمی نامید،[۲۲] و فوربز او را پس از آنجلینا جولی دومین بازیگر زن قدرتمند جهان رتبه‌بندی کرد.[۲۳] در سال ۲۰۱۴، فوربز او را با درآمد ۳۴ میلیون دلاری به عنوان دومین بازیگر زن پردرآمد جهان معرفی کرد،[۲۴] و از او به عنوان قدرتمندترین بازیگر زن جهان یاد کرد که در رتبهٔ ۱۲ فهرست ۱۰۰ سلبریتی این مجله قرار گرفته بود؛ نام او دوباره در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در این فهرست قرار گرفت.[۲۵][۲۶][۲۷] در سال ۲۰۱۵، لارنس از سوی انترتینمنت ویکلی به عنوان «سرگرمی‌ساز سال» انتخاب شد—عنوانی که او در سال ۲۰۱۲ نیز به دست آورده بود[۲۸][۲۹]—و برای بازی در مجموعهٔ بازی‌های گرسنگی به عنوان پردرآمدترین قهرمان اکشن در رکوردهای جهانی گینس شناخته شد.[۳۰] در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، فوربز او را با درآمد سالانهٔ ۵۲ و ۴۶ میلیون دلاری به عنوان پردرآمدترین بازیگر زن جهان معرفی کرد.[۳۱] این مجله در دو سال بعد او را به ترتیب با ۲۴ و ۱۸ میلیون دلار به عنوان سومین و چهارمین بازیگر زن پردرآمد جهان رتبه‌بندی کرد.[۳۲][۳۳] هالیوود ریپورتر نام لارنس را در میان ۱۰۰ فرد قدرتمند در زمینهٔ سرگرمی هر سال از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ فهرست کرده‌است.[۳۴] فیلم‌های او تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۶ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند.[۳۵]

نام لارنس در سال ۲۰۱۱ در فهرست‌بندی ویکتوریا سیکرت از «سکسی‌ترین بامب‌شل رو به ترقی»،[۳۶] زیباترین افراد در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳ مجلهٔ پیپل،[۳۷] و ۱۰۰ شخص برتر ماکسیم از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴[۳۸] قرار داده شد. نام او در سال ۲۰۱۴ در رتبهٔ اول فهرست ۱۰۰ زن سکسی از مجلهٔ اف‌اچ‌ام قرار گرفت.[۳۹] او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در فهرست سالانهٔ بهترین زنان لباس پوش گلامور قرار گرفته و در سال ۲۰۱۴ نامش در صدر فهرست قرار گرفت.[۴۰]

در طول تصدی راف سیمونز در شرکت دیور،[۴۱] لارنس سفیر سلبریتی این برند شد و در کمپین‌های تبلیغاتی برای مد و عطرهای آن ظاهر شد. او اغلب در مراسم فرش قرمز، از جمله افتتاحیهٔ فیلم و مراسم جوایز، محصولات دیور را می‌پوشد. او همچنین یک لباس عروس سفارشی از دیور در روز عروسی خود پوشید.[۴۲]

زندگی شخصی

هنگام فیلم‌برداری مردان ایکس: کلاس اول در ۲۰۱۰، لارنس با همبازی‌اش نیکلاس هولت وارد رابطه شد. این رابطه در طول زمان فیلم‌برداری مردان ایکس: روزهای گذشته آینده در ۲۰۱۴ به پایان رسید.[۴۳][۴۴] لارنس در مراحل فیلم‌برداری مادر! با دارن آرونوفسکی آشنا شد و در سپتامبر ۲۰۱۶ با او قرار می‌گذاشت.[۴۵][۴۶] آن‌ها در نوامبر ۲۰۱۷ از هم جدا شدند.[۴۷] او در سال ۲۰۱۸ رابطه‌ای را با کوک مارونی، مدیر گالری هنری، آغاز کرد و سپس در فوریهٔ ۲۰۱۹ نامزدی کردند.[۴۸][۴۹] آن‌ها در اکتبر همان سال در رود آیلند ازدواج کردند.[۵۰] این زوج از مهٔ ۲۰۱۹ در منهتن جنوبی، شهر نیویورک و بورلی هیلز، کالیفرنیا ساکن هستند.[۵۱] این زوج از سپتامبر ۲۰۲۱ در انتظار تولد اولین فرزند مشترک خود هستند.[۵۲]

لارنس یکی از قربانیان افشای تصاویر برهنه سلبریتی‌ها در ۲۰۱۴ بود که در نتیجهٔ آن چندین تصویر برهنه که توسط خودش عکاسی شده بودند، به‌صورت آنلاین فاش شدند.[۵۳] او تأکید داشت که این تصاویر هرگز قرار نبوده‌اند که عمومی شوند و این هک را «جنایت جنسی» و «تخلف جنسی» نامید. او افزود که بینندگان این تصاویر باید به خاطر «تداوم بخشی به یک قانون‌شکنی جنسی» از خودشان خجالت بکشند.[۵۴] لارنس مدتی بعد گفت که تصاویرش برای ارسال به نیکلاس هولت در نظر گرفته شده بود و برخلاف سایر قربانیان این حادثه، قصد شکایت از اپل را نداشت.[۴۳]

لارنس از طریق نیاکانی مشترک به‌نام رابرت تیگ با جرمی رنر، همبازی‌اش درحقه‌بازی آمریکایی خویشاوندی دوری دارد.[۵۵]

دیگر فعالیت‌ها

لارنس در دانشگاه تولین در ۲۰۱۸

لارنس به‌عنوان یک فمینیست شناخته می‌شود؛ مفهومی که او استدلال کرده که نباید مردم را بترساند «زیرا این موضوع فقط به معنای برابری است».[۵۶] او مثبت‌نگری به بدن در میان زنان را ترویج کرده‌است.[۵۷] لارنس در سال ۲۰۱۵ مقاله‌ای برای لنی لتر نوشت که در آن از عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها در هالیوود انتقاد می‌کند؛ او در مورد تجربیات خود در این صنعت، مانند دستمزد کمتری که برای نقش‌آفرینی‌اش در حقه‌بازی آمریکایی در مقایسه با بازیگران مرد فیلم دریافت کرده بود نوشت.[۵۸] او حین مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۵ با وگ، کیم دیویس، کارمند ایالت کنتاکی را به دلیل مخالفت با ازدواج همجنس محکوم کرد.[۵۹] لارنس در طول زندگی‌اش با حزب جمهوری‌خواه بزرگ شد و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸ به جان مک‌کین رای داد اما تا به آن هنگام به این حزب انتقاداتی وارد کرده‌است.[۶۰] او شدیداً با ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ مخالفت کرده و در سال ۲۰۱۵ گفت انتخاب او «پایان دنیا خواهد بود.»[۶۱] او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ از جو بایدن حمایت کرد.[۶۲]

لارنس در سال ۲۰۱۱ به عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینما درآمد.[۶۳] او از چندین سازمان خیریه مانند برنامهٔ جهانی غذا، تغذیهٔ آمریکا و پروژهٔ عطش حمایت کرده‌است.[۱۵] او در کنار همبازی‌هایش جاش هاچرسون و لیام همسورث در بازی‌های گرسنگی برای عمومی‌کردن فقر و گرسنگی با سازمان ملل متحد همکاری کرده‌است.[۶۴] لارنس برای مرکز سنت مری، یک سازمان برای معلولین در لوئیزویل، یک نمایش سینمایی از بازی‌های گرسنگی: اشتعال (۲۰۱۳) ترتیب داد و بیش از ۴۰۰۰۰ دلار برای این هدف جمع‌آوری کرد.[۶۵] او برای جمع‌آوری کمک‌های مالی بازی‌های استثنائی جهانی المپیک تابستانی ۲۰۱۵ با پخش سینمایی سرنا (۲۰۱۴) با شبکهٔ پخش‌ همگانی خیریهٔ چیدئو همکاری کرد.[۶۶] او همچنین با اومیز برای میزبانی مسابقهٔ جمع‌آوری کمک مالی برای بازی‌ها به عنوان بخشی از افتتاحیهٔ بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد – بخش ۱ (۲۰۱۴) همکاری کرد.[۶۷]

لارنس در سال ۲۰۱۵ در کنار هاچرسون و همسورث از طریق Prank It FWD، یک ابتکار خیریه‌ای برای جمع‌آوری پول برای سازمان غیرانتفاعی دوسامتین مشارکت کرد.[۶۸] او در آن سال بنیاد جنیفر لارنس را راه‌اندازی کرد که از خیریه‌هایی مانند باشگاه‌های پسران و دختران آمریکا و بازی‌های المپیک ویژه حمایت می‌کند.[۶۹] در سال ۲۰۱۶، او ۲ میلیون دلار به بیمارستان کودکان کوسایر در لوئیزویل اهدا کرد تا یک واحد مراقبت‌های ویژهٔ قلب به نام بنیاد خود راه‌اندازی کند.[۷۰] لارنس یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ رپرسنت‌آس است؛ این سازمان غیرانتفاعی به دنبال تصویب قوانین ضد فساد در ایالات متحده است.[۷۱] در سال ۲۰۱۸، او با ۳۰۰ زن در هالیوود برای راه‌اندازی طرح دیگر بس است برای محافظت از زنان در برابر آزار و اذیت و تبعیض همکاری کرد.[۷۲] او همچنین در راهپیمایی زنان ۲۰۱۸ در لس آنجلس حضور داشت.[۷۳] در سال ۲۰۱۸، لارنس در حمایت از حفظ رأی‌گیری رتبه‌ای در ایالت مین صحبت کرد.[۷۴]

جایزه‌ها

لارنس برای عملکردش در دفترچهٔ امیدبخش (۲۰۱۲) یک جایزهٔ اسکار در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن دریافت کرد. او سه جایزهٔ گلدن گلوب دریافت کرده‌است: بهترین بازیگر زن – کمدی یا موزیکال برای دفترچهٔ امیدبخش و جوی (۲۰۱۵)، و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای حقه‌بازی آمریکایی (۲۰۱۳). او برای حقه‌بازی آمریکایی یک جایزهٔ بفتا در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن دریافت کرده‌است.[۷۵][۷۶][۷۷] دیگر جوایز او عبارتند از هفت جایزهٔ سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی (پنج جایزه برای مجموعهٔ بازی‌های گرسنگی و دو جایزه برای دفترچهٔ امیدبخش[۷۸] شش جایزهٔ برگزیده مردم (سه جایزه برای مجموعهٔ بازی‌های گرسنگی و سه جایزه برای مجموعهٔ مردان ایکس[۷۹][۸۰] یک جایزهٔ ستلایت برای دفترچهٔ امیدبخش،[۸۱] و یک جایزهٔ ساترن برای بازی‌های گرسنگی (۲۰۱۲).[۸۲]

فیلم‌شناسی

Films that have not yet been released فیلم‌هایی را نشان می‌دهد که هنوز اکران نشده‌اند

فیلم

سال عنوان نقش یادداشت
۲۰۰۸ گاردن پارتی تیف
۲۰۰۸ خانه پوکر اگنس
۲۰۰۸ دشت سوزان ماریانا
۲۰۱۰ زمستان استخوان‌سوز ری دالی
۲۰۱۱ دیوانه‌وار سم
۲۰۱۱ سگ آبی نورا
۲۰۱۱ مردان ایکس: کلاس اول میستیک
۲۰۱۲ بازی‌های گرسنگی کتنیس اوردین
۲۰۱۲ دفترچه امیدبخش تیفانی مکسول
۲۰۱۲ خانه‌ای در پایان جاده الیسا کسیدی
۲۰۱۳ شیطانی که می‌شناسی زویی هیوز جوان
۲۰۱۳ بازی‌های گرسنگی: اشتعال کتنیس اوردین
۲۰۱۳ حقه‌بازی آمریکایی روزالین روزنفلد
۲۰۱۴ مردان ایکس: روزهای گذشته آینده ریون دارکهولم / میستیک
۲۰۱۴ سرنا سرنا پمبرتون
۲۰۱۴ بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد – بخش ۱ کتنیس اوردین
۲۰۱۵ دیور و من خودش مستند
۲۰۱۵ بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد – بخش ۲ کتنیس اوردین
۲۰۱۵ جوی جوی منگانو
۲۰۱۶ یک سیاره زیبا گوینده مستند
۲۰۱۶ مردان ایکس: آپوکالیپس ریون دارکهولم / میستیک
۲۰۱۶ مسافران ارورا لین
۲۰۱۷ مادر! مادر
۲۰۱۸ گنجشک سرخ دومینیکا اگورووا
۲۰۱۹ عشق آنتوشا خودش مستند
۲۰۱۹ دارک فینکس ریون دارکهولم / میستیک
۲۰۲۱ بالا رو نگاه نکن کیت دیبیاسکی
ن/م قرمز، سفید و آب Films that have not yet been released ن/م پس‌تولید؛ همچنین تهیه‌کننده

تلویزیون

سال(ها) عنوان نقش(ها) یادداشت
۲۰۰۶ مانک مسکات قسمت: «آقای مانک و بازی بزرگ»
۲۰۰۷ پرونده سرد ابی برادفورد قسمت: «یک دلار، یک رؤیا»
۲۰۰۷–۲۰۰۸ متوسط یانگ آلیسون / کلر چیس قسمت ۲
۲۰۰۷–۲۰۰۹ نمایش بیل انگوال لورن پیرسون نقش اصلی
۲۰۱۳ پخش زنده شنبه شب خودش (مهمان) قسمت: «جنیفر لارنس/لومینرس»
۲۰۱۷ جیمی کیمل لایو! خودش (مهمان) قسمت: «۲ نوامبر ۲۰۱۷»

موزیک ویدئو

سال عنوان هنرمند نقش منا.
۲۰۱۰ «گندی که زدم» پاراشیوت زن جوان [۸۳]

منابع

  1. Murray, Lorraine. "Jennifer Lawrence". Encyclopedia Britannica. Archived from the original on January 29, 2016. Retrieved January 14, 2016.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Van Meter, Jonathan (August 12, 2013). "The Hunger Games' Jennifer Lawrence Covers the September Issue". Vogue. New York City. Archived from the original on August 28, 2014. Retrieved March 28, 2014.
  3. Eells, Josh (Feb 9, 2011). "Oscar nominee: I was a tomboy". CNN. Archived from the original on February 21, 2020. Retrieved July 22, 2020.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ Eells, Josh (April 12, 2012). "Jennifer Lawrence: America's Kick-Ass Sweetheart". Rolling Stone. Archived from the original on June 4, 2016. Retrieved May 21, 2016.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Levy, Marc (November 15, 2013). "Jennifer Lawrence, la muse de Hollywood". Madame Figaro (به فرانسوی). Archived from the original on January 18, 2017. Retrieved January 16, 2017.
  6. "Jennifer Lawrence Exclusive Interview!". Seventeen. March 7, 2012. Archived from the original on January 5, 2017. Retrieved January 4, 2017.
  7. Heyman, Jessie (November 14, 2015). "5 Things You Didn't Know About Jennifer Lawrence". Vogue. Archived from the original on March 1, 2016. Retrieved March 24, 2016.
  8. Rodriguez, Javy; Schreiber, Hope (March 7, 2013). "30 Things You Didn't Know About Jennifer Lawrence". Complex. Archived from the original on May 24, 2016. Retrieved May 22, 2016.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Windolf, Jim; Diehl, Jessica (February 2013). "Girl, Uninterruptible". Vanity Fair. Archived from the original on March 29, 2016. Retrieved March 24, 2016.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ Schneller, Johanna (June 11, 2010). "Interview with Winter's Bone star Jennifer Lawrence". The Globe and Mail. pp. 1–2. Archived from the original on April 3, 2012. Retrieved June 4, 2011.
  11. Weichselbaum, Simone (March 3, 2013). "Family and friends say Oscar winner Jennifer Lawrence is still a down-home Kentucky girl". New York Daily News. Archived from the original on March 24, 2016. Retrieved March 17, 2016.
  12. Whitaker, Bill (February 28, 2018). "Jennifer Lawrence says she dropped out of middle school". CBS News. Archived from the original on March 24, 2016. Retrieved February 23, 2018.
  13. Reed, Johnson (November 11, 2010). "Jennifer Lawrence, playing to strength". Los Angeles Times. Archived from the original on July 15, 2012. Retrieved May 22, 2012.
  14. Tupitsyn, Masha (March 4, 2013). "The Acting Personality: Just How "Authentic" Is Jennifer Lawrence?". IndieWire. Archived from the original on September 5, 2016. Retrieved September 13, 2016.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ Cornet, Roth (November 11, 2013). "10 Reasons Jennifer Lawrence is Awesome". IGN. p. 2. Archived from the original on March 30, 2014. Retrieved March 29, 2014.
  16. "Jennifer Lawrence on How Acting "Is Stupid," and the Time She Almost Shot Suspected Home Invaders with Her Bow and Arrow". Vanity Fair. January 2, 2013. Archived from the original on June 21, 2016. Retrieved November 28, 2016.
  17. "Jennifer Lawrence compared to Laurence Olivier by 'Hunger Games' Donald Sutherland (Video)". On the Red Carpet. March 22, 2012. Archived from the original on October 29, 2013. Retrieved August 22, 2013.
  18. "Jennifer Lawrence, David O. Russell teaming up again for 'The Ends of the Earth'". New York Daily News. February 19, 2013. Archived from the original on October 30, 2013. Retrieved August 22, 2013.
  19. Pond, Steve (February 15, 2013). "'Silver Linings Playbook' Oscar Nominee Jennifer Lawrence Shares Her Acting Secret: Never Sweat". Yahoo!. Archived from the original on October 29, 2013. Retrieved May 24, 2016. I've always studied people and been fascinated by their reactions and feelings. And I think that's the best acting class you can take – watching real people, listening to them and studying them.
  20. Hiscock, Josh (November 15, 2014). "Jennifer Lawrence interview: 'Why I shop at Ikea'". The Daily Telegraph. Archived from the original on November 27, 2016. Retrieved November 27, 2016.
  21. "Jennifer Lawrence". Time. April 20, 2013. Archived from the original on April 20, 2013. Retrieved April 20, 2013.
  22. Vineyard, Jennifer (October 14, 2013). "Hollywood Power List 2013". Elle. Archived from the original on November 4, 2013. Retrieved October 17, 2013.
  23. Schumann, Rebecka (June 26, 2013). "Forbes Lists Top 100 Most Powerful Celebrities in 2013: Oprah Winfrey Takes Number One Spot [Full List]". International Business Times. Archived from the original on June 15, 2016. Retrieved November 30, 2016.
  24. Pomerantz, Dorothy (August 4, 2014). "Sandra Bullock Tops Forbes' List of Highest Earning Actresses with $51M". Forbes. Archived from the original on January 21, 2017. Retrieved November 30, 2016.
  25. "34. Jennifer Lawrence".
  26. Pomerantz, Dorothy (June 30, 2014). "Jennifer Lawrence Tops Our List of the Most Powerful Actresses". Forbes. Archived from the original on July 1, 2014. Retrieved June 30, 2014.
  27. "The World's Highest-Paid Celebrities". Forbes. Archived from the original on February 2, 2017. Retrieved February 2, 2017.
  28. Vilkomerson, Sara (November 24, 2015). "This Week's Cover: Jennifer Lawrence is EW's Entertainer of the Year". Entertainment Weekly. Archived from the original on November 25, 2015. Retrieved November 25, 2015.
  29. Valby, Karen (November 30, 2012). "Entertainers of the Year: Jennifer Lawrence". Entertainment Weekly. Archived from the original on September 21, 2016. Retrieved May 21, 2016.
  30. Alter, Charlotte (September 4, 2014). "Jennifer Lawrence Is the Highest-Grossing Action Heroine". Time. Archived from the original on June 23, 2016. Retrieved September 5, 2014.
  31. Robehmed, Natalie (August 20, 2015). "The World's Highest-Paid Actresses 2015: Jennifer Lawrence Leads with $52 Million". Forbes. Archived from the original on April 5, 2016. Retrieved May 21, 2016.
    "The World's Highest-Paid Actresses 2016: Jennifer Lawrence Banks $46 Million Payday Ahead of Melissa McCarthy". Forbes. August 23, 2016. Archived from the original on August 23, 2016. Retrieved August 23, 2016.
  32. Robehmed, Natalie (August 16, 2017). "The World's Highest-Paid Actresses 2017: Emma Stone Leads With $26 Million". Forbes. Archived from the original on August 17, 2017. Retrieved August 17, 2017.
  33. Tuttle, Brad (August 17, 2018). "Emma Stone Was Just Dethroned as the World's Highest-Paid Actress". Time. Archived from the original on August 17, 2018. Retrieved August 18, 2018.
  34. Brower, Alison (June 22, 2016). "The THR 100: Hollywood Reporter's Most Powerful People in Entertainment". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 23, 2016. Retrieved June 22, 2016.
    Brower, Alison (June 21, 2017). "The THR 100: Hollywood Reporter's Most Powerful People in Entertainment". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 21, 2017. Retrieved June 21, 2017.
    Brower, Alison (September 20, 2018). "The Hollywood Reporter 100: The Most Powerful People in Entertainment 2018". The Hollywood Reporter. Archived from the original on September 20, 2018. Retrieved September 20, 2018.
  35. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Box Office Mojo وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  36. Derschowitz, Jessica (May 12, 2011). "Emma Stone, Rihanna top Victoria's Secret's "What is Sexy?" list". CBS News. Archived from the original on April 20, 2016. Retrieved May 21, 2016.
  37. "People's Most Beautiful 2011: Jennifer Lopez". People. April 12, 2011. Archived from the original on August 16, 2017. Retrieved August 16, 2017.
    "People's Most Beautiful 2013: Gwyneth Paltrow, Jennifer Lawrence, Halle Berry". People. April 24, 2013. Archived from the original on August 16, 2017. Retrieved August 16, 2017.
  38. "2011 Hot 100 List". Maxim. May 3, 2011. Archived from the original on April 6, 2016. Retrieved July 4, 2016.
    "2012 Hot 100 List". Maxim. April 27, 2012. Archived from the original on June 23, 2016. Retrieved July 4, 2016.
    Brukman, Jesse (September 29, 2013). "2013 Hot 100 List". Maxim. Archived from the original on July 1, 2016. Retrieved July 4, 2016.
    James, Richard (September 28, 2014). "2014 Hot 100 List". Maxim. Archived from the original on April 12, 2016. Retrieved July 4, 2016.
  39. Waller, Jordan (April 30, 2014). "The Official 100 Sexiest Women in the World 2014: The full list". FHM. Archived from the original on May 5, 2014. Retrieved July 10, 2014.
  40. "50 Best Dressed Women 2013". Glamour. Archived from the original on April 19, 2016. Retrieved May 21, 2016.
    "50 Best Dressed Women of 2014". Glamour. Archived from the original on June 3, 2016. Retrieved May 21, 2016.
    "30 Best Dressed Women of 2015". Glamour. Archived from the original on April 15, 2016. Retrieved May 21, 2016.
  41. Stephanie Eckardt (October 22, 2015). "The More Famous Jennifer Lawrence Got, the More Dior She Wore". The Cut. Vox Media, LLC.
  42. Janelle Okwodu (August 15, 2020). "At 30, Jennifer Lawrence Remains Hollywood's Cool Girl Next Door". Vogue.
  43. ۴۳٫۰ ۴۳٫۱ Feinberg, Scott (November 20, 2017). "'Awards Chatter' Podcast — Jennifer Lawrence ('Mother!')". The Hollywood Reporter. Archived from the original on November 22, 2017. Retrieved November 22, 2017.
  44. Dubroff, Josh (November 13, 2015). "Jennifer Lawrence Discusses Her Split from Nicholas Hoult". Vanity Fair. Archived from the original on December 24, 2016. Retrieved November 22, 2017.
  45. Guglielmi, Jodi (August 9, 2017). "Jennifer Lawrence on Dating Darren Aronofsky: 'I Had Energy for Him. I Don't Know How He Felt About Me'". People. Archived from the original on August 9, 2017. Retrieved August 21, 2017.
  46. Riseman, Abraham (August 21, 2017). "Darren Aronofsky Doesn't Want You to Know Anything About Mother!". Vulture.com. Archived from the original on August 22, 2017. Retrieved August 22, 2017.
  47. Russian, Ale (November 22, 2017). "Jennifer Lawrence and Darren Aronofsky Split After a Year Together". People. Archived from the original on November 22, 2017. Retrieved November 22, 2017.
  48. Keveney, Bill (February 6, 2019). "Jennifer Lawrence is officially engaged to art gallery director Cooke Maroney". USA Today. Archived from the original on February 6, 2019. Retrieved February 6, 2019.
  49. Aiello, McKenna; Morin, Alyssa. "Jennifer Lawrence and Cooke Maroney Are Engaged". E! News. Archived from the original on February 6, 2019. Retrieved February 6, 2019.
  50. "Jennifer Lawrence and Cooke Maroney Tie the Knot in Rhode Island Wedding". People. October 19, 2019. Archived from the original on October 20, 2019. Retrieved October 20, 2019.
  51. David, Mark (May 7, 2019). "Jennifer Lawrence House-Hunting in New York City". Variety. Archived from the original on August 24, 2019. Retrieved August 24, 2019.
  52. White, Chelsea; Juneau, Jen. "Jennifer Lawrence Is Pregnant, Expecting First Baby with Husband Cooke Maroney". People. Archived from the original on September 9, 2021. Retrieved September 9, 2021.
  53. Ensor, Josie (September 1, 2014). "Nude Jennifer Lawrence photos leaked by hacker who claims to have 'private pictures of 100 A-listers'". The Daily Telegraph. Archived from the original on February 21, 2017. Retrieved January 6, 2017.
  54. "Cover Exclusive: Jennifer Lawrence Calls Photo Hacking a 'Sex Crime'". Vanity Fair. October 7, 2014. Archived from the original on October 7, 2014. Retrieved October 7, 2014.
  55. Guglielmi, Jodi (November 20, 2015). "Surprise! American Hustle Costars Jennifer Lawrence and Jeremy Renner Are Related". People. Retrieved October 24, 2021.
  56. Brown, Laura (April 7, 2016). "Jennifer Lawrence: Truth and Beauty". Harper's Bazaar. Archived from the original on April 7, 2016. Retrieved May 24, 2016.
  57. Foy, Kenya (June 3, 2015). "7 Feminist Jennifer Lawrence Quotes, Because J. Law's All About Female Empowerment". Bustle. Archived from the original on January 2, 2017. Retrieved January 1, 2017.
  58. Smith, Nigel M (October 13, 2015). "Jennifer Lawrence expresses anger at Hollywood's gender pay gap". The Guardian. Archived from the original on January 4, 2016. Retrieved January 6, 2016.
  59. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام vogue2 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  60. Shoard, Catherine (October 22, 2020). "Jennifer Lawrence: I voted for John McCain rather than Barack Obama". The Guardian. Archived from the original on October 22, 2020. Retrieved October 22, 2020.
  61. Sperling, Nicole (October 1, 2015). "Jennifer Lawrence: President Trump would be 'the end of the world'". Entertainment Weekly. Archived from the original on November 21, 2016. Retrieved September 9, 2017.
  62. Myers, Owen (October 7, 2020). "The Thought Leaders Issue: Jennifer Lawrence". V. Archived from the original on October 14, 2020. Retrieved October 19, 2020.
  63. Kilday, Gregg (June 17, 2011). "Academy Invites 178 Artists and Execs as New Members". The Hollywood Reporter. Archived from the original on November 5, 2013. Retrieved December 11, 2013.
  64. "The World Food Programme and Feeding America Partner with The Hunger Games". World Food Program. February 23, 2012. Archived from the original on June 10, 2016. Retrieved May 25, 2016.
  65. "Louisville 'Catching Fire' premiere promotes Jennifer Lawrence & charity". WDRB. November 21, 2013. Archived from the original on November 24, 2013. Retrieved March 29, 2014.
  66. "Oscar Winner Jennifer Lawrence Joins Chideo's All-star Line-up of Celebrity Ambassadors, Teams Up with Bradley Cooper to Support Special Olympics World Games and Charles J. Cooper Patient Support Fund". PR Newswire. January 27, 2015. Archived from the original on June 24, 2016. Retrieved May 25, 2016.
  67. Macatee, Rebecca (October 31, 2014). "Jennifer Lawrence Wants to Be BFFs, Take Selfies and Party for a Purpose – With You!". E!. Archived from the original on August 13, 2016. Retrieved May 25, 2016.
  68. Miller, Julie (November 16, 2015). "Watch Jennifer Lawrence Struggle to Act Unfriendly in Hunger Games Cast Prank". Vanity Fair. Archived from the original on April 13, 2016. Retrieved May 25, 2016.
  69. Whitten, Sarah (August 14, 2015). "Jennifer Lawrence is changing Hollywood's game". CNBC. Archived from the original on August 3, 2016. Retrieved May 25, 2016.
  70. Bell, Flora (February 13, 2016). "Philanthropic Jennifer Lawrence donates $2 million to children's charity". Hello!. Archived from the original on June 17, 2018. Retrieved May 25, 2016.
  71. Gay, Jason (August 9, 2017). "Jennifer Lawrence on Her New Movie, New Relationship, and How She Stays So Damn Relatable". Vogue. Archived from the original on August 14, 2017. Retrieved August 15, 2017.
  72. "Over 300 top women in Hollywood launch anti-harassment initiative". Daily Sabah. Washington. January 1, 2018. Archived from the original on January 1, 2018. Retrieved February 18, 2018.
  73. Drysdale, Jennifer (January 20, 2018). "Jennifer Lawrence Celebrates Women's March 2018 with Cameron Diaz and Adele". Entertainment Tonight. Archived from the original on February 21, 2018. Retrieved February 21, 2018.
  74. Robinson, Rich (June 5, 2018). "Jennifer Lawrence urges Mainers to vote Yes to protect ranked choice voting". FairVote. Archived from the original on October 16, 2020. Retrieved November 10, 2020.
  75. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام playbook وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  76. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام hustle وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  77. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام joy وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  78. MTV Movie Awards for Jennifer Lawrence:
  79. People's Choice Awards for Jennifer Lawrence:
  80. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام choice 2017 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  81. "Satellite Awards for 2012". International Press Academy. Archived from the original on March 22, 2016. Retrieved February 5, 2014.
  82. Truitt, Brian (June 27, 2013). "'Avengers,' 'Breaking Bad' top Saturn Award winners". USA Today. Archived from the original on June 30, 2013. Retrieved June 27, 2013.
  83. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام career in pictures وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

پیوند به بیرون